காதல் என்பது எதுவரை

Related image

“அவன் யார் கூட எப்படிப் பழகறான்னு தெரியாது. ஆனா என் கூட ரொம்ப அன்பா இருப்பான். எனக்காக உயிரையே குடுப்பான்” என காதலில் கசிந்துருகும் காதலியர் சொல்வதுண்டு.

“மச்சி, அவளோட லவ் சின்சியர்டா. அடுத்தவங்க அவளைப்பற்றி என்ன சொன்னாலும் கவலையில்லை. என்னைப் பொறுத்தவரை அவ அன்பானவடா” என கசிந்துருகும் காதலன் சொல்வதுண்டு.

இத்தகைய அதீத நம்பிக்கைகளும், மனப்பான்மைகளும் தான் காதல் தோல்விகளுக்கும், காதலின் வெளிப்பாடாய் விளையும் திருமணத் தோல்விகளுக்கும் காரணம்.

காதலில் திளைத்திருத்தல் என்பது பூவில் புரளும் வண்டின் ஆனந்தத்துக்கு ஒப்பானது. உலகமே பூக்களின் கூடாரம் என வண்டு கற்ப‌னை செய்து கொள்ளும் கொள்ளும். வண்டு எப்போதுமே கொஞ்சிக் குலவும் என பூக்கள் புரிந்து கொள்ளும். இரண்டுமே தவறென தெரியவரும் போது எதிர்பார்ப்புகளின் ஆணிவேர் ஏமாற்றக் கோடரியால் வெட்டிச் சாய்க்கப்படும். அவ்ளோ தான்பா அவங்க‌ காதல் ! காதல் எவ்ளோ தூரம் போகும்ன்னு நமக்குத் தெரியாதா ? என ஊர் பேசத் தொடங்கும்.

தவறு காதலர்களிடம் தான் இருக்கிறது. தனது காதலன் தவறே இல்லாதவன் என காதலியும், தனது காதலி பிழையற்றவள் என காதலனும் கருதிக் கொள்வதில் பிரச்சினை யின் முதல் முளை துவங்குகிறது. உண்மையோ வித்தியாசமானது !

ஆலயத்துக்குள் பக்திப் பழமாய் நுழையும் மனிதனைப் பார்த்தால் அவன் கழுவி வைத்த கடவுளைப் போல இருப்பான். கூப்பிய கைகளோடும், வெற்றுக் கால்களோடும் அவன் ஆலயத்தின் தாழ்வாரங்களில் அமைதியாய் அலைந்து திரிவான். ஆலயத்தை விட்டு வெளியே வந்ததும், லஞ்சப் பணத்தை எண்ணத் தொடங்குவான். அல்லது தனது ஆன்மீக இதயத்தைக் கழற்றி விட்டு அழுக்கான இதயத்தை அணிந்து கொள்வான். கோயிலுக்குள் ஒருவன் எப்படி இருக்கிறான் என்பதை வைத்து அவன் எப்படிப்பட்டவன் என்பதை அளவிட முடியாது.

அதே போல தான் காதலும் ! காதலில் திளைத்திருக்கும் போது அடுத்த நபருக்காக உயிரை கைகளில் ஊற்றி ஊட்டி விடுவார்கள். இதழ்களில் இதயத்தை இறக்கி வார்த்தைகளாலே வானவில் கட்டுவார்கள். ஆனால் வாழ்வின் எதார்த்தம் எப்போதும் படகு சந்திப்போடு முடிந்து போவதில்லை.

ஒரு மனிதனின் இயல்பு எப்படி என்பதை வைத்தே அவனது காதல் வாழ்க்கையையும் அளவிட வேண்டும். அவன் தனது தாயை நேசிக்கிறானா ? தனது தந்தையை மதிக்கிறானா ? தனது சகோதர சகோதரிகளிடம் பாசமாய் இருக்கிறானா ? நண்பர்களோடு நட்பு பாராட்டுகிறானா ? வீதியில் திரியும் ஒரு ஏழை சகோதரனைக் கூட கருணையோடும், சக மனித மரியாதையோடும் நடத்துகிறானா ? இவையெல்லாம் ஒருவனுடைய காதல் வாழ்க்கையிலும் வெளிப்படும்.

ஒருவனுடைய இயல்பு எதுவோ, அதுவே காதலிலும் பிரதிபலிக்கும். அதைத் தாண்டிய வெளிப்பாடுகள் எல்லாம் போலியே. அம்மாவை அவமதிப்பவன், அப்பாவை நிராகரிப்பவன், சகோதர சகோதரிகளுக்கு இரங்காதவன் காதலிக்கு மட்டும் காற்றில் தாஜ்மஹால் கட்டினால் நம்பாதீர்கள். அந்த மிகைப்படுத்தும் நடிப்பு நிலைப்பதில்லை. அது பனிக்கட்டியின் மீது செய்யும் தூரிகை வண்ணம் போல காலம் கடக்கையில் கரைந்தே மறையும்.

அரளிச் செடியின் கிளைகளில் ரோஜாப் பூக்களை ஒட்டி வைக்கலாம். மாமரத்தின் கிளைகளில் மாதுளம் பழத்தைக் கட்டி வைக்கலாம். ஆனால் நிலைக்குமா ? நிலைப்பதில்லை ! மரத்தின் இயல்பு எதுவோ, அது தான் கனிகளில் வெளிப்படும். செடியின் இயல்பே பூக்களில் வெளிப்படும். அதைத் தாண்டிய மாயாஜாலங்களெல்லாம் காதலர்களின் கண்கட்டு வித்தைகளே.

ஒருவன் காதலில் சிறக்க வேண்டுமெனில் அவனுடைய குணாதிசயம் சரியாக இருக்க வேண்டும். என்னதான் விஷத்தண்ணீர் ஊற்றினாலும் ரோஜாப்பூ கருப்பாய் பூக்காது. நிலத்தை மாற்றி நட்டாலும் அல்லிக் கொடியில் அரளிப் பூ பூக்காது. உங்கள் குணாதிசயம் உங்களது உதிரத்தோடு கலந்தது. உதிர்ந்து விடுவதில்லை. அந்த குணாதிசயம் மிக முக்கியம். மனிதத்திலும், மனித நேயத்திலும் கலந்த குணாதிசயம் உங்கள் காதலருக்கு இருந்தால் உங்கள் காதல் என்பது ஆயுள் உள்ளவரை என்பதில் சந்தேகமில்லை.

தெய்வீகக் காதலென்பது கடற்கரையில் கைகோப்பதோ, மாலை நேரத்தில் மயங்கிக் கிடப்பதோ, வாட்ஸப் வாசலில் தோரணம் கட்டுவதோ, தொலைபேசிக் குரலுக்குள் தேன் தடவி அனுப்புவதோ அல்ல. அது ஒரு நீண்டகால பயணத்துக்கான வழித்துணையை பெற்றுக் கொள்வது.

இங்கே கவிதைகள் வரைவது எவ்வளவு அழகானதோ, கவிதையாய் வாழ்வது அதை விட அவசியமானது. காமத்தின் இழைகளில் சிலிர்ப்புகளை நெய்வது எவ்வளவு முக்கியமோ, மௌனத்தின் கரைகளில் மகிழ்ச்சியை நெய்வது அதை விட முக்கியமானது. அதற்கு காதலர்களின் குணாதிசயமும், இயல்பும் முக்கியமாகிறது.

அன்று

சங்கக் காதலில் தமிழன் சிலிர்ப்பூட்டினான்

இன்று

அங்கக் காதலில் சலிப்பூட்டுகிறான் !

காதலைக் கொண்டாடிய தமிழன் இன்று ஏன் காதலைக் கொன்றாடுகிறான் ? காரணம் இருக்கிறது. அன்றைய காதல் தற்காலிகக் கனவுகளில் தனது மாளிகையை அமைக்கவில்லை. நிஜங்களில் பாய் முடைந்து படுத்துக் கிடந்தது. தூரதேசம் செல்லும் காதலனுக்காக ஆண்டுக் கணக்கில் காத்திருந்தது அன்றைய காதல். நெட்வர்க் நாலு நாள் வேலை செய்யாவிட்டாலே காதல் முறிந்து போகிறது இன்று.

காதல் எதுவரை என்பதை காதலர்களே முடிவு செய்கிறார்கள். பாதி வழியில் இறங்கவேண்டுமே என பயணிப்பவர்களும் உண்டு. இறுதிவரை நிலைத்திருப்பவர்களும் உண்டு. காதலில் வெற்றியடைந்தவர்களின் வாழ்க்கையை ஒரு குறுக்கு வெட்டுத் தோற்றத்துக்கு உட்படுத்தினால் அவர்களிடம் சில குணாதிசயங்கள் இருப்பதைக் காணலாம்.

ஒருவரை ஒருவர் மதிக்கும் பண்பு, ஒருவரை அவரது இயல்புகளோடே ஏற்றுக் கொள்ளும் மனம், சுயநல சிந்தனைகளற்ற குணம், சந்தேகம் விலக்கிய நம்பிக்கை, பதட்டம் தரா பாதுகாப்பு உணர்வு, கள்ளமற்ற உரையாடல், யதார்த்தத்தை பார்க்கும் பக்குவம் போன்றவற்றை அவற்றில் முக்கியமானவையாய் சொல்லலாம்.

இதோ மீண்டும் ஒரு காதலர் தினம் வந்திருக்கிறது.

காதலை மீண்டெடுப்போம். மீண்டும் எடுப்போம். சிற்றின்பத்தின் கரைகளில் ஒதுங்கும் நுரைகளாய் அல்ல, பேரின்பத்தின் பிரவாகத்தில் கலந்துவிடும் புத்துணர்ச்சியுடன்.

காதல், வாழ்வின் பாகமல்ல.

வாழ்வே காதலின் பாகம்.

காதலாகவே இருக்கிறது இப் பிரபஞ்சம், கறைபடியாமல் காப்பது மட்டுமே நமது வேலை. காதல் என்பது எதுவரை ? வாழ்க்கை எனும் வட்டத்தின் கடைசி முனை வரை !

Vettimani, London & Germany.

Advertisements

3 comments on “காதல் என்பது எதுவரை

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s