அலுவலகத்தில் பாலியல் தொல்லை; சமாளிப்பது எப்படி ?

அலுவலகத்தில் பாலியல் தொல்லை

சமாளிப்பது எப்படி ?

Image result for office gender issues

கல்பனா நிமிர்ந்து பார்த்தாள். அவளுக்கு முன்னால் வசீகரக் கண்ணாடிகளுடன் கம்பீரமாய் நின்றிருந்தது அந்த மல்டி நேஷனல் மென்பொருள் நிறுவனம். அவளுடைய கண்களில் கர்வமும், பிரமிப்பும் ஒரு சேர வந்து நிரம்பின. கல்பனாவுக்கு வயது வெறும் இருபத்து ஒன்று தான். இந்த வயதிலேயே ஒரு நல்ல ஐந்திலக்க சம்பளத்தில் அவளுக்கு வேலை.

கம்பெனியில் ஒரு நல்ல புராஜக்டில் அவளுக்கு வேலை ஒதுக்கப்பட்டது.  விரும்பியதை எல்லாம் அடைந்து விட்டது போல கல்பனாவுக்குள் ஒரு பெருமிதம். உற்சாகப் பறவையாய் வலம் வந்தாள் கல்பனா. அவளுடைய டீமில் மொத்தம் பன்னிரண்டு பேர். இவளைத் தவிர இன்னும் இரண்டு பெண்கள். மற்ற ஒன்பது பேரும் ஆண்கள்.

“ஹேய்… ஹவ் ஆர் யூ” போகும் போக்கில் சொல்லிக் கொண்டே போனார் ஜெயராஜ். ஜெயராஜ் தான் அந்த புராஜக்ட் மேனேஜர்.

“ஃபைன் சார்…. “ கல்பனா பதில் சொல்லும் முன் ஜெயராஜ் கொஞ்ச தூரம் முன்னாடியே போய்விட்டான்.

ஜெயராஜ் ஜாலி பேர்வழி. எப்போதும் ஏதாவது பேசி டீம் மெம்பர்களை ரொம்ப உற்சாகத்தில் வைத்திருப்பான். நல்ல ஒரு மேனேஜரிடம் சேர்ந்த நிம்மதியும் அவளுக்கு வந்திருந்தது. டீமில் எல்லோருமே அவளிடம் ரொம்ப அன்பாகப் பழகினார்கள்.

மாதங்கள் இரண்டு உருண்டோடின.

கல்பனா கேண்டினில் தனியாக அமர்ந்து ஜூஸ் குடித்துக் கொண்டிருந்தாள். அவளுடைய சிந்தனையெல்லாம் எங்கோ வட்டமடித்துக் கொண்டிருந்தது.

“ஹே கல்பனா ? எப்படி இருக்கே ? … ஹவ்ஸ் வர்க் கோயிங் ? ” கேட்டுக் கொண்டே பக்கத்தில் வந்து அமர்ந்தாள் ரூபிகா. ரூபிகா அதே நிறுவனத்தில் இன்னொரு பிரிவில் வேலை பார்க்கிறாள். இரண்டு பேரும் திக் பிரண்ட்ஸ்.

“யா.. இட்ஸ் கோயிங்… நீ எப்படி இருக்கே ?” கல்பனா விசாரித்தாள்.

“ஐம் ஃபைன். என்ன ஆச்சுடி உனக்கு ? ரொம்ப டல்லா இருக்கே ?”

“ஹே..நத்திங்….” கல்பனா செயற்கையாய்ப் புன்னகைத்தாள்.

“உன்னை எனக்குத் தெரியாதா ? என்னாச்சு ? வேலை ரொம்ப டைட்டா ? டைட் டெட்லைன்ஸா ? லேட் ஆகுதா ? இல்லே வீட்ல ஏதாச்சும் பிரச்சினையா ?” ரூபிகா கேட்டாள்.

“எப்படி சொல்றதுன்னு தெரியல ரூபி… பட்… “ கல்பனா தலையைக் கவிழ்ந்தாள்.

“என்னடி ? லவ்வா ? “ ரூபி சீண்டினாள்.

“சேச்சே…. லவ்ன்னா நான் கவலைப்படணும்… “ கல்பனா சிரித்தாள்.

“சரி போதும் உன் பில்ட் அப் எல்லாம். விஷயத்தைச் சொல்லு என்ன பிரச்சினை ?” ரூபிகா சட்டென சீரியஸானாள்.

“வெளியே யார் கிட்டேயும் சொல்லாதே ரூபி. இதை எப்படி ஹேண்டில் பண்றதுன்னு தெரியல. அதான் உன் கிட்டே சொல்றேன். கொஞ்ச நாளாவே என்னை ஒருத்தன் டீஸ் பண்ணிட்டே இருக்கான். ஐ…மீன்… யு னோ..…” கல்பனா இழுத்தாள்.

“என்னடி சொல்றே… யூ..மீன் … செக்ஸுயலி ?” ரூபி கேட்க கல்பனா சட்டென நிமிர்ந்தாள். “எப்படிடி நீ கரெக்டா சொல்றே ?”

“நான் இங்கே வந்து நாலு வருஷம் ஆச்சு. நானும் இந்தப் பிரச்சினையை எல்லாம் கடந்து தானே வந்திருக்கேன்…” ரூபி சொல்ல, கல்பனா கையிலிருந்த ஜூஸ் டம்ளரை விரல்களால் சுரண்டிக் கொண்டே பேச ஆரம்பித்தாள்.

“முதல்ல சாதாரணமா தான் பேசினான். அப்புறம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா செல்லப் பேரு போட்டு கூப்பிட்டான். நான் கண்டுக்கல. அப்புறம் ஒரு ஜோக் அனுப்பினான், லைட்டா செக்ஸ் ஜோக்… அதுக்கும் நான் ஒண்ணும் சொல்லல, இப்ப என்னடான்னா ரொம்ப ஆபாசமா ஒரு ஜோக் அனுப்பியிருக்கான். “ கல்பனா சொல்லச் சொல்ல அவள் கண்களில் கண்ணீர்.

“ம்…. இது எல்லா பசங்களும் பாலோ பண்ற ஒரு டெக்னிக்… இன்னிக்கும் நீ ஒண்ணும் சொல்லலேன்னு வெச்சுக்கோ, நாளைக்கு வந்து ஒரு ஜோக் அனுப்பினேன் படிச்சியா ன்னு கேப்பான் பாரேன்…” ரூபா சொல்ல கல்பனாவுக்கு கண்களில் மிரட்சி.

“இப்ப என்னடி பண்றது ?”

“ஐ டோண்ட் லைக் யுவர் ஆக்டிவிடீஸ்… டிஸ்டர்ப் பண்ணினீங்கன்னா மேனேஜர் கிட்டே கம்ப்ளெயிண்ட் பண்ணுவேன்னு சொல்லு” ரூபா சொல்ல கல்பனா நீண்ட ஒரு பெருமூச்சை விட்டாள்.

“இப்படி ஜோக் அனுப்பினதே என் மேனேஜர் தாண்டி…” கல்பனா சொல்ல ரூபா தலையைச் சொறிந்தாள். “ஓ… அப்போ .. இது கொஞ்சம் சிக்கல் தான். ஆனா சமாளிச்சுடலாம் கவலைப்படாதே ” ரூபா சொன்னாள்.

“இப்படியெல்லாம் நடக்கும்னு நான் நினைக்கவே இல்லை ரூபா. எவ்ளோ பெரிய கம்பெனி ! எவ்ளோ பேர் வேலை பாக்கறாங்க, எல்லாரும் நல்லா படிச்சவங்க ! இப்படியும் சிலரு இருக்காங்களே ?”  கல்பனா சலித்துக் கொண்டாள்.

“இப்படியும் சிலர் இல்ல கல்பனா, சிலரைத் தவிர எல்லாருமே இப்படித் தான். முதல்ல நல்லா பேசுவாங்க. அப்புறம் ஆளுக்குத் தக்கபடி ஒரு திட்டம் வைச்சிருப்பாங்க… “ ரூபா சொல்ல கல்பனா கூர்மையானாள்.

“உன்னை மாதிரி சின்னப் பொண்ணுங்கன்னு வெச்சுக்கோ, ஜோக், கதை, படம்ன்னு நைசா கிளர்ச்சியைத் தூண்டி விட்டு தப்பு பண்ண வெச்சிடுவாங்க. நீ மட்டும் நல்ல ஜோக் ன்னு ஒரு வரி ரிப்ளை பண்ணியிருந்தே , நாளைக்கே உன் பக்கத்துல வந்து உக்காந்து ஜோக் சொல்லுவான். அப்புறம் படம் அனுப்புவான். அப்புறம் தனியே கூட்டிட்டு போய் செக்ஸ் கதை பேசுவான்.. அப்புறம் என்ன உன்னை ஒரேயடியா அமுக்கி எல்லாத்தையும் பண்ணிட்டு போயிடுவான்” கல்பனாவுக்கு பயம் பல மடங்கு அதிகரித்தது.

“ஒருவேளை கல்யாணம் ஆன பொண்ணுன்னு வெச்சுக்கோ, அவங்களையும் விட மாட்டாங்க. முதல்ல கொஞ்ச நாள் ஹஸ்பண்ட் எப்படி இருக்காரு, குழந்தைங்க எப்படி ன்னு பேசுவாங்க. கொஞ்சம் போகப் போக இவ்ளோ லேட்டா போறீங்க அவர் எவ்ளோ நேரம் தான் உங்களுக்காக தூங்காம முழிச்சிட்டிருக்கிறதுன்னு கேப்பாங்க. அதுல என்ன பதில் வருதுங்கறது தான் துருப்புச் சீட்டு அவனுக்கு. அவரு என்ன டெய்லி டயர்டா வந்து தூங்குவாருன்னு சொன்னா, அங்கே அந்த இடத்தை நிரப்பப் பாப்பாங்க” ரூபா சொன்னாள்.

“கல்யாணம் ஆன பொண்ணுங்களுக்குக் கூடவா இப்படி சிக்கல் இருக்கு ?” கல்பனாவின் கேள்வியில் வியப்பு தெரிந்தது.

“அவங்களுக்குத் தான் பிரச்சினை ரொம்பப் பெருசு. ஆண்கள் ரொம்ப திட்டம் போட்டு காய் நகர்த்தற பேர்வழிங்க. பெண்களோட வீக்னெஸ், அவங்க ஹஸ்பண்டோட வீன்கெஸ் இதையெல்லாம் நல்லா அனலைஸ் பண்ணி உங்களை அந்த ஏரியால இம்ப்ரஸ் பண்ண பாப்பாங்க. அதுக்கு ஒரே வழி, இப்படி பேச்சு ஆரம்பிக்கும்போதே என் ஹஸ்பண்ட் எனக்கு கிடைச்சது மிகப் பெரிய கிஃப்ட். அவரை மாதிரி ரொம்ப அன்பா இருக்கிற ஒரு ஆளை நான் பாத்ததே இல்லைன்னு ஒரேயடியா சொல்றது தான். அதையே கடைசி வரைக்கும் மெயிண்டெய்ன் பண்ணணும். நான் அதைத் தானே சொல்லிட்டிருக்கேன் !” ரூபா சிரித்துக் கொண்டே தொடர்ந்தாள்.

“சரி… என்னோட பிரச்சினையை எப்படி ஹேண்டில் பண்றது சொல்லு” கல்பனா அவசரப்பட்டாள்.

“சிம்பிள். நம்ம கம்பெனியோட ஹைச்.ஆர் பாலிஸி பாரு. செக்ஸுவல் ஹராஸ்மெண்ட் அதாவது பாலியல் தொந்தரவு மிகப்பெரிய குற்றம். நீ முதல்ல போய் அவரோட மெயிலுக்கு ஒரு ரிப்ளை பண்ணு. “

“என்னன்னு ? ”

“சார்… ஐ ரெஸ்பக்ட் யு. ஆனா என்னால இதை என்கரேஜ் பண்ண முடியாது. பிளீஸ் டோண்ட் செண்ட் மி சச் மெயில்ஸ்” ன்னு ஒரு மெயில் போடு. அவ்ளோ தான். விஷயம் சிம்பிள்.

“அதுக்கு அப்புறமும் சிக்கல் வந்தா ?”

“வந்தா நம்ம பாலிஸில செக்ஸுவல் ஹராஸ்மெண்ட் ஒரு குற்றம்ன்னு போட்டிருக்கிற இடத்தை அவருக்கு மெயில்ல அனுப்பி விடு. அதுக்கும் அவர் மசியலேன்னா நேரா போய் ஹைச். ஆர் கிட்டே கம்ப்ளெயிண்ட் பண்ணலாம். அவன் வேலை போயிடும். எல்லா கம்பெனியிலயும் இந்த சட்டம் இருக்கு. எந்த ஒரு ஊழியரையும் நிறம், மதம், பாலியல், ஜாதி என எதை வெச்சும் தொந்தரவு செய்யக் கூடாது ! கோர்ட்ல போனா கூட நமக்கு வெற்றி தான்” ரூபா சொல்ல கல்பனா கவனமாய்க் கேட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.

“சில விஷயங்களைக் கவனமா தெரிஞ்சுக்கோ கல்பனா. முதல்ல உன் கிட்டே எவிடன்ஸ் இருக்கணும். அந்த மெயில்களையெல்லாம் ஒரு பிரிண்ட் அவுட் எடுத்து பைல் பண்ணி வை. சாட்சி ரொம்ப முக்கியம். ஏன்னா, குற்றம் சாட்டினா உடனே எப்படியாவது அதுல இருந்து தப்பிக்க உன் மேலயே குற்றத்தை திருப்பி விடுவாங்க” ரூபா சொல்ல கல்பனா கலவரமானாள்.

“என் மேலயா ? எப்படி ? நான் தான் ஒன்னுமே சொல்லலையே ?”

“புரமோஷனுக்காக நீ மேனேஜர் கிட்டே ஆபாசமா பேசறேன்னு கூட அவரு தோசையைத் திருப்பிப் போடலாம். பட் கவலைப்படாதே. இந்த எவிடன்ஸ் அப்போ நமக்குக் கை கொடுக்கும்” ரூபா சொன்னாள். கல்பனா அமைதியாய் இருந்தாள்.

“கவலைப்படாதே. இதை முளையிலேயே கிள்ளி எறியறது சுலபம். மேனேஜர் நிறைய வேலை கொடுப்பாரு, புரமோஷன் தரமாட்டாரு, திட்டுவாருன்னெல்லாம் நினைச்சு குழம்பாதே. அதையெல்லாம் அப்புறம் டீல் பண்ணிக்கலாம். இது உன் ஒருத்தியோட பிரச்சினை இல்லை. ஆண்டுக்கு 2 இலட்சம் டீன் ஏஜ் பெண்கள் இந்த பணி இட பாலியல் தொந்தரவுகளினால கடுமையா பாதிக்கப்படறாங்களாம் ! “ ரூபா சொன்னாள்.

“ஓ… மை காட் ! ஐயோ.. கம்பெனிகள் ஏதும் கண்டுக்கறதில்லையா ?” கல்பனா கவலையாய் கேட்டாள்.

“நோ…நோ.. நிர்வாகம் இதுல படு ஸ்டிரிக்ட். நாம வேலைக்கு ஜாயின் பண்ணும்போ ஹராஸ்மெண்ட் அக்ரீமெண்ட்லயும் சைன் பண்றோம், அடிக்கடி நிர்வாகம் நமக்கு சர்குலேஷன் அனுப்புது, என்ன கம்ப்ளெயிண்ட்ன்னாலும் உடனே ஆக்ஷன் எடுக்கறாங்க… ஒரே ஒரு விஷயம், பெண்கள் பலரும் கம்ப்ளெயிண்ட் பண்றதில்லை.. அதான்” ரூபா சொன்னாள்.

“ஏன் கம்ப்ளெயிண்ட் பண்றதில்லை. இதையெல்லாம் வளர விடக் கூடாதில்லையா “ கல்பனா கேட்க ரூபா மெலிதாய் சலித்துக் கொண்டாள்.

“பிரச்சினை நம்ம பெண்கள் கிட்டேயும் இருக்கு. சில பெண்கள் இதை ரொம்ப என்கரேஜ் பண்றாங்க. சிலருடைய குடும்பச் சிக்கல்களுக்கு இது ஒரு வடிகாலா நினைக்கிறாங்க. ஆனா உண்மையில் இது பெரிய சிக்கல்களைத் தான் குடும்ப வாழ்க்கைல உருவாக்கும். இன்னும் சிலர் புரமோஷன், சம்பள உயர்வு, அப்ரைஸல் அது இதுன்னு பயப்பட்டு அமைதியா இருக்காங்க. பட். என்னைப் பொறுத்தவரைக்கும் பிரச்சினை நம்மை டிஸ்டர்ப் பண்ணினா, நேரடியா சொல்லிடணும். கேக்கலேன்னா கம்ப்ளைண்ட் தான்… நோ காம்ப்ரமைஸ்” ரூபா அழுத்தமாய்ச் சொன்னாள்.

“கம்பெனியை விட்டு வெளியே அனுப்பிடுவாங்களா ? எனக்குப் பயமா இருக்கு. நான் வந்து ரெண்டு மாசம் தான் ஆகுது. அதுக்குள்ள வெளியே அனுபினாங்கன்னா என் வாழ்க்கையே பாழாயிடும்” கல்பனா கவலையாய்ச் சொன்னாள்.

“அப்படியெல்லாம் நடக்காது. வெளியே அனுப்பமாட்டாங்க. ஏன்னா சுப்ரீம் கோர்ட்ல போனா கூட நீ தான் ஜெயிப்பே. இந்திய சட்டம் 354ல ஹராஸ்மெண்ட் பத்தி தெளிவாவே சொல்லப்பட்டிருக்கு. உடம்பைத் தொடறது, அல்லது தொடறதுக்கு முயற்சி பண்றது, செக்ஸ் வெச்சுக்கோ புரமோஷன் தரேன்னு சொல்றது, செக்ஸ் படங்களைக் காட்டறது, செக்ஸியா பேசறது , ஏதாச்சும் சைகை காட்டறது.. இதெல்லாமே தப்புன்னு சுப்ரீம் கோர்ட் சொல்லியிருக்கு. மட்டுமல்ல, லேபர் லா, இண்டஸ்ட்ரியல் ஆக்ட் 1946 ன்னு நிறைய சட்ட திட்டங்கள் இதுக்கு எதிரா இருக்கு. இந்த விஷயமெல்லாம் உனக்குத் தெரிஞ்சாலே போதும் உனக்கு தானா தைரியம் வரும். எந்தக் கம்பெனியும் இந்த விஷயத்தை என்கரேஜ் பண்றதில்லை. சோ, இதைப் பற்றி ரொம்பக் கவலைப்படாதே” ரூபா சொன்னாள்.

“உன் கூட பேசினதுல எனக்கு ஒரு புது தெம்பு கிடைச்சிருக்கு. என்ன பண்றதுன்னு தெரியாம குழம்பிட்டிருந்தேன். பேசாம, கம்பெனி மாத்திட்டு போயிடலாமான்னு கூட யோசிச்சேன்…” கல்பனா சொல்ல ரூபா சிரித்தாள்.

“இதுக்கெல்லாம் கம்பெனி மாத்திட்டு போனா மாசத்துக்கு ஒரு கம்பெனி மாற வேண்டியதுதான். இதையெல்லாம் எதிர்க்கிறதில நாம நம்ம வலிமையைக் காட்டணும். தப்பு செய்ய ஆணுக்கு தைரியம் இருக்கும் போது எதிர்க்க ஏன் பெண்ணுக்கு தைரியம் வர மாட்டேங்குது ?. சின்னச் சின்ன சிக்கல்களுக்கெல்லாம் உடைஞ்சு போயிட்டா அப்புறம் நாம படிச்சதுக்கே அர்த்தமில்லை. விழுந்த இடத்துல தான் அருவியோட ஆக்ரோஷம் ஆரம்பமாகும். ஐயோ விழுந்திட்டோமேன்னு அங்கேயே கிடந்து அழறதில்லை. வாழ்க்கையும் அப்படித் தான். முள் இருக்குங்கிறதுக்காக ரோஜாவை யாரும் பறிக்காம இருக்கிறதில்லை. முள்ளே இல்லாத செடியில தான் பூ பறிப்பேன்னு அடம் புடிச்சா ரோஜாவை பறிக்கவே முடியாம போயிடலாம். சோ… ” ரூபா சொல்ல கல்பனா இடைமறித்தாள்.

“போதும் ரூபா… ரொம்ப தேக்ங்ஸ். இப்பவே நாலு பூஸ்ட் குடிச்சா மாதிரி சட்டுன்னு ஒரு தெம்பு வந்திருக்கு எனக்கு. இதை தைரியமா ஹேண்டில் பண்ணனும்ங்கற ஒரு உத்வேகமும் வந்திருக்கு. ரொம்ப ரொம்ப தேங்க்ஸ். சரியான நேரத்துல நீ இங்கே வந்தே” கல்பனா முக மலர்ச்சியுடன் சொன்னாள்.

“மங்கையராய்ப் பிறந்திடவே நல்ல மாதவம் செய்திடல் வேண்டுமம்மா” ரூபா கைகளை விரித்து கண்களை உருட்டி நாடகம் போலப் பேச, கல்பனா சத்தமாய்ச் சிரித்தாள். அந்தச் சிரிப்பில் கவலைகளின் கடைசிச் சொட்டும் காணாமல் போயிருந்தது.

*

சேவியர்

Advertisements

இயேசு சொன்ன உவமைகள் 17 : திராட்சைத் தோட்ட உரிமையாளன்

Image result for parable of vineyard workers

மத்தேயு 20 : 1..16

“விண்ணரசைப் பின்வரும் நிகழ்ச்சிக்கு ஒப்பிடலாம்; நிலக்கிழார் ஒருவர் தம் வேலையாள்களை வேலைக்கு அமர்த்த விடியற்காலையில் வெளியே சென்றார். அவர் நாளொன்றுக்கு ஒரு தெனாரியம் கூலி என வேலையாள்களுடன் ஒத்துக்கொண்டு அவர்களைத் தம் திராட்சைத் தோட்டத்துக்கு அனுப்பினார்.

ஏறக்குறைய காலை ஒன்பது மணிக்கு அவர் வெளியே சென்ற பொழுது சந்தை வெளியில் வேறுசிலர் வேலையின்றி நிற்பதைக் கண்டார். அவர்களிடம், ‘நீங்களும் என் திராட்சைத் தோட்டத்துக்குப் போங்கள்; நேர்மையான கூலியை உங்களுக்குக் கொடுப்பேன்’ என்றார். அவர்களும் சென்றார்கள்.

மீண்டும் ஏறக்குறைய பன்னிரண்டு மணிக்கும் பிற்பகல் மூன்று மணிக்கும் வெளியே சென்று அப்படியே செய்தார்.

6ஏறக்குறைய ஐந்து மணிக்கும் வெளியே சென்று வேறு சிலர் நிற்பதைக் கண்டார். அவர்களிடம், ‘நாள் முழுவதும் வேலை செய்யாமல் ஏன் இங்கே நின்று கொண்டிருக்கிறீர்கள்?’ என்று கேட்டார். அவர்கள் அவரைப் பார்த்து, ‘எங்களை எவரும் வேலைக்கு அமர்த்தவில்லை’ என்றார்கள். அவர் அவர்களிடம், ‘நீங்களும் என் திராட்சைத் தோட்டத்துக்குப் போங்கள்’ என்றார்.

மாலையானதும் திராட்சைத் தோட்ட உரிமையாளர் தம் மேற்பார்வையாளரிடம், ‘வேலையாள்களை அழைத்துக் கடைசியில் வந்தவர் தொடங்கி முதலில் வந்தவர்வரை அவர்களுக்குரிய கூலி கொடும்’ என்றார்.

எனவே ஐந்து மணியளவில் வந்தவர்கள் ஒரு தெனாரியம் வீதம் பெற்றுக் கொண்டனர். அப்போது முதலில் வந்தவர்கள் தங்களுக்கு மிகுதியாகக் கிடைக்கும் என்று எண்ணினார்கள். ஆனால் அவர்களும் ஒரு தெனாரியம் வீதம் தான் பெற்றார்கள்.

அவர்கள் அதைப் பெற்றுக் கொண்டபோது அந்நிலக்கிழாருக்கு எதிராக முணுமுணுத்து, ‘கடைசியில் வந்த இவர்கள் ஒரு மணி நேரமே வேலை செய்தார்கள். பகல் முழுவதும் வேலைப் பளுவையும் கடும் வெயிலையும் தாங்கிய எங்களோடு இவர்களையும் இணையாக்கி விட்டீரே’ என்றார்கள்.

அவரோ அவர்களுள் ஒருவரைப் பார்த்து, ‘தோழரே, நான் உமக்கு அநியாயம் செய்யவில்லை. நீர் என்னிடம் ஒரு தெனாரியம் கூலிக்கு ஒத்துக் கொள்ளவில்லையா? உமக்குரியதைப் பெற்றுக் கொண்டு போய்விடும். உமக்குக் கொடுத்தபடியே கடைசியில் வந்த இவருக்கும் கொடுப்பது என் விருப்பம். எனக்குரியதை நான் என் விருப்பப்படி கொடுக்கக் கூடாதா? அல்லது நான் நல்லவனாய் இருப்பதால் உமக்குப் பொறாமையா?’ என்றார்.

இவ்வாறு கடைசியானோர் முதன்மையாவர். முதன்மையானோர் கடைசியாவர்” என்று இயேசு கூறினார்

‍*

இயேசுவின் உவமைகள் எப்போதுமே வியப்பூட்டுபவை. பல வேளைகளின் மனிதனுடைய பார்வைக்கு அவை நேர்மையற்ற செயல்களாகவோ, புரிந்து கொள்ள முடியாததாகவோ இருக்கின்றன. இந்த உவமையும் அப்படிப்பட்ட ஒன்று தான்.

நிலக்கிழார் எல்லோருக்கும் சமமான ஊதியம் கொடுக்கிறார். முதலில் வந்தவரும், கடைசியில் வந்தவரும் ஒரே கூலியையே பெறுகின்றனர். ஒரு மணி நேர உழைப்புக்கும், 12 மணி நேர உழைப்புக்கும் ஒரே ஊதியம். உலகின் பார்வையில் இது பாகுபாடு ! அதிலும், கடைசியாக வந்தவர் முதலில் ஊதியம் பெறுகிறார். இது நியாயமானது தானா ?

இந்த உவமை என்னென்ன பாடங்களைக் கற்றுத் தருகிறது ?

Image result for parable of vineyard workers1. ஒரு தெனாரியம் என்பது அந்த காலத்தின் ஒரு நாளைய ஊதியம். போர்வீரர் போன்ற ஊதியக்காரர்கள் ஒரு நாள் பெறுகின்ற ஊதியம் அது. ஒரு தெனாரியம் இருந்தால் ஒரு குடும்பத்தின் ஒரு நாளைய செலவு எளிதாகவும், இனிதாகவும் நிறைவேறும். தினக் கூலிக்காரர்கள் வேலையில்லாமல் இருப்பவர்கள். அவர்களுக்கு நாளொன்றுக்கு ஒரு தெனாரியம் என்பது மிகப்பெரிய கூலி. நிலக்கிழார் அந்த ஊதியத்தையே அவர்களுக்கு வழங்குகிறார். ஒரு மனிதனுடைய தேவை என்ன என்பதை அறிந்து அதை நிறைவேற்ற வேண்டும் எனும் இறைவனின் நேசம் இதில் வெளிப்படுகிறது.

Image result for parable of vineyard workers2. தன்னை நம்பி வருகின்ற மக்களின் தேவைகளை இறைவன் நிறைவேற்றுகிறார். கவனிக்கவும், “தேவைகளைத் தான் நிறைவேற்றுகிறார், ஆசைகளை அல்ல”. ஒரு மனிதனின் தேவை என்ன என்பதை இறைவன் அறிந்து வைத்திருக்கிறார். அந்த தேவைகளை அவர் நிறைவேற்றுகிறார். இறைவனுக்குரியதை முதலில் தேடுகையில், நமது தேவைகளை அவர் சந்திக்கிறார் எனும் உறுதி இதில் வெளிப்படுகிறது.

Image result for parable of vineyard workers3. தனது பணியைச் செய்பவர்களை இறைவன் வெறுமனே அனுப்புவதில்லை. அவர்களுக்கு நிச்சயம் பரிசுகளைக் கொடுக்கிறார். அந்த பரிசுகள் இறைவனின் விருப்பத்துக்கு ஏற்ப இருக்கின்றனவே தவிர, நமது உழைப்புக்கு ஏற்ற வகையில் இருப்பதில்லை. எனவே நமது செயல்களின் ‘அளவின்’ மூலமாக இறைவனிடம் நிறைய வரங்களைப் பெற்று விடலாம் என நினைப்பது தவறான சிந்தனையாகும்.

Image result for parable of vineyard workers4. இறைவன் பல கட்டங்களில், வாழ்வின் பல சந்தர்ப்பங்களில் நம்மை அழைக்கிறார். அவரது அழைப்புக்கு நாம் செவி கொடுக்க ஆயத்தமாய் இருக்க வேண்டும். நிலக்கிழார் வந்து பார்க்கும் போது தயாராக இருப்பவர்களே உழைக்கும் வாய்ப்பைப் பெறுகின்றனர். அந்த உழைப்பே அவர்களை இறைவனின் ஊதியத்தைப் பெற்றுத் தருகிறது. எனவே இறை அழைப்புக்குத் தயாராய் நாம் இருக்க வேண்டியது அவசியம். சோர்ந்து போய் பாதியில் விலகி விடுபவர்கள் இறைவனின் அழைப்பைப் பெறுவதில்லை.

Image result for parable of vineyard workers5. முதலில் அழைக்கப்பட்டவர்கள் ஊதியம் பேசி பணிக்கு வருகின்றனர். அடுத்தடுத்த மக்கள் “நேர்மையானது கிடைக்கும்” எனும் உறுதியில் வருகின்றனர். கடைசி ஒரு மணி நேரம் உழைக்க வந்தவர்கள் ‘ஊதியம் கிடைக்குமா என்பதே தெரியாத’ மனநிலையில் வந்தவர்கள். அவர்களுக்கு முதல் மரியாதை கிடைக்கிறது. எந்த பிரதிபலனையும் எதிர்பாராமல் வருபவர்கள் முதல் மரியாதையை இறைவனிடம் பெற்றுக் கொள்கின்றனர். “காணாமலேயே விசுவசிப்பவன் பேறு பெற்றவன்” என்பது போல, எதிர்பார்க்காமலேயே உழைப்பவன் பேறுபெற்றவன் என்கிறார் இயேசு.

Image result for parable of vineyard workers6. கடைசியாய் வந்தவர்கள் ஒருமணி நேரம் உழைத்தாலும் முழுமையான அர்ப்பணிப்போடு உழைத்திருக்கலாம். இறைவன் அகத்தைப் பார்ப்பவர். அவர் பணியின் அளவையல்ல, தரத்தையே பார்க்கிறார். எனவே தரத்தின் அடிப்படையில் அவர்களுக்கு முதல் மரியாதை கிடைத்திருக்கலாம். பணி செய்யும் போது எத்தனை காலமாய் செய்கிறோம் என்பதல்ல, எத்தனை ஆர்வமாய் செய்கிறோம் என்பதே முக்கியம்.

Image result for parable of vineyard workers7. இறைவன் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு வரங்களைக் கொடுக்கிறார். அது முழுக்க முழுக்க இறைவனின் விருப்பம். அடுத்தவருக்கு இறைவன் தரும் ஆசீர்வாதங்களை நமக்கு இறைவன் தந்திருக்கும் ஆசீர்களோடு ஒப்பிடுதல் கூடாது. அப்படி ஒப்பிடுவது இறைவனையே நேர்மையற்றவராய் சித்தரிப்பதற்குச் சமம்.

Image result for parable of vineyard workers8. அடுத்தவர் மீது பொறாமை கொள்வதும், அவர்களைத் தங்களை விடத் தாழ்ந்தவர்களாகக் கருதுவதும் தவறு. இறை பணிக்காக பல ஆண்டுகாலம் உழைப்பவர்களானாலும் சரி, இன்று தான் இறைபணியில் நுழைந்தவர்கள் ஆனாலும் சரி எல்லோரும் சமமே. இயேசு எனும் திராட்சைச் செடியின் கிளைகளே. அதில் வேறுபாடு காட்டுவதும், ஒருவரை விட இன்னொருவர் தாழ்ந்தவர் என நினைப்பதும் பாவமான செயல். மனதில் ” நான் முதன்மையானவன்” என நினைப்பவர்கள் கடைசி இடத்துக்குத் தள்ளப்படுவர். “நான் கடைசி இடத்துக்குத் தான் உரியவன்” என தன்னைத் தாழ்த்துவோரை இறைவன் முதன்மையான இடத்துக்கு உயர்த்துகிறார்.

Image result for parable of vineyard workers9. கடைசியில் வந்தவர்களுக்கு முதலில் சம்பளம் கொடுக்கப்படுவது மற்ற மக்களின் மன ஓட்டத்தை வெளிப்படுத்துவதற்கான செயல். தனக்கு இறைவன் தந்த வளங்களோடு ஆனந்தமாய் வாழ்வதே தேவை என்பதை விளக்க இறைவன் செய்த உத்தி. அதில் பொறாமை கொண்டவர்கள் வீழ்ந்து விட்டனர். அடுத்தவர்கள் வாழும் போதும், வளரும் போதும், ஆன்மீகத்தில் உயரும் போதும் அதைப் பார்த்து மகிழ்வதே உயரிய மனநிலை.

Image result for parable of vineyard workers10. கடைசியில் வந்த நபர்களை “யாரும் வேலைக்கு அமர்த்தவில்லை”. அவர்கள் ஒருவேளை வலுவற்றவர்களாய் இருக்கலாம்.வலுவற்றவர்களை இயேசு எப்போதுமே நேசித்தார். அவர்களுக்கு முன்னுரிமை கொடுத்தார். முதலிலேயே மீட்பின் செய்தியைக் கேட்ட யூத மக்கள் தாங்கள் விண்ணரசுக்கு ஏற்கனவே “உரிமை பெற்றவர்கள்” என கருதினர். கடைசியாய் நற்செய்தி அறிவிக்கப்பட்ட புற இனத்தவர்களை அவர்கள் தங்களுக்கு சமமாய் கருதவில்லை. மீட்பின் செய்தி என்பது யாருக்கு முதலில் அறிவிக்கப்பட்டது என்பதை வைத்து கணக்கிடப்படுவதல்ல என்பதை இயேசு அழுத்தம் திருத்தமாய்ப் புரிய வைக்கிறார்.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் கொள்வோம். இறைவனை எந்த எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல் அன்பு செய்வோம்.

இயேசு சொன்ன உவமைகள் 18 : மனம் தளரா விதவை

Related image

அவர்கள் மனந்தளராமல் எப்பொழுதும் இறைவனிடம் மன்றாட வேண்டும் என்பதற்கு இயேசு ஓர் உவமை சொன்னார்.

“ஒரு நகரில் நடுவர் ஒருவர் இருந்தார். அவர் கடவுளுக்கு அஞ்சி நடப்பதில்லை; மக்களையும் மதிப்பதில்லை. அந்நகரில் கைம்பெண் ஒருவரும் இருந்தார். அவர் நடுவரிடம் போய்,

‘என் எதிரியைத் தண்டித்து எனக்கு நீதி வழங்கும்’ என்று கேட்டுக் கொண்டேயிருந்தார். நடுவரோ, நெடுங்காலமாய் எதுவும் செய்ய விரும்பவில்லை.

பின்பு அவர், ‘நான் கடவுளுக்கு அஞ்சுவதில்லை; மக்களையும் மதிப்பதில்லை. என்றாலும் இக்கைம்பெண் எனக்குத் தொல்லை கொடுத்துக்கொண்டிருப்பதால் நான் இவருக்கு நீதி வழங்குவேன். இல்லையானால் இவர் என் உயிரை வாங்கிக் கொண்டேயிருப்பார்’ என்று தமக்குள்ளே சொல்லிக்கொண்டார்.”

பின் ஆண்டவர் அவர்களிடம், “நேர்மையற்ற நடுவரே இப்படிச் சொன்னாரென்றால், தாம் தேர்ந்துகொண்டவர்கள் அல்லும் பகலும் தம்மை நோக்கிக் கூக்குரலிடும்போது கடவுள் அவர்களுக்கு நீதி வழங்காமல் இருப்பாரா? அவர்களுக்குத் துணைசெய்யக் காலம் தாழ்த்துவாரா?

விரைவில் அவர்களுக்கு நீதி வழங்குவார் என நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். ஆயினும் மானிடமகன் வரும்போது மண்ணுலகில் நம்பிக்கையைக் காண்பாரோ?” என்றார்

======

இயேசு சொல்கின்ற சில உவமைகள் நமக்குப் புரியாமல் விளையாட்டுக் காட்டுவதுண்டு. சில உவமைகள் சிலருக்குப் புரியக் கூடாது என்றே இயேசு நினைப்பதும் உண்டு. உண்மையான மனதோடு இறைவார்த்தையை தேடுபவர்களுக்கு இறைவன் அவற்றை வெளிப்படுத்திக் கொண்டே இருக்கிறார்.

சில உவமைகளை இயேசு சொல்லும் போது அது மக்களுக்கு நேரடியாகவும், முழுமையாகவும் புரிய வேண்டும் என விரும்புகிறார். அத்தகைய உவமைகளின் சாராம்சத்தை இயேசுவே சொல்லி விடுகிறார். இதுவும் அத்தகைய ஒரு உவமையே.

இந்த உவமையில் இயேசு ஒரு விதவையைப் பற்றி பேசுகிறார். வேறு எங்கும் உதவிகள் கிடைக்காத, உதவிக்கு வேறு யாரும் இல்லாத ஒரு விதவை. அத்தகைய பலவீனமான மனநிலையில் நாம் இறைவனை நெருங்க வேண்டும். எனக்கு நீதி வழங்க இறைவனால் மட்டுமே முடியும். எனது நிலமையை மாற்றி மீட்பு அளிக்க இறைவனால் மட்டுமே முடியும் எனும் சிந்தனையை நாம் அடிப்படையாய்க் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

இந்த உவமை சொல்லும் பாடங்களில் முக்கியமான சிலற்றைப் பார்ப்போம்.

Related image1. இந்த உவமை, “மனந்தளராமல் எப்பொழுதும் இறைவனிடம் மன்றாட வேண்டும்” எனும் கருப்பொருளைக் கொண்டிருக்கிறது. மனம் தளராமல் இறைவனிடம் வேண்டுவது ஆன்மீகத்தின் அடிப்படை என்பதால் இயேசு அதை மிகத் தெளிவாக துவக்கத்திலேயே சொல்லி விடுகிறார்.

Related image2. எதற்காக இறைவனிடம் வேண்ட வேண்டும் ? எனும் தெளிவு நமக்கு இருக்க வேண்டும். இந்த உவமை ஆன்மீகத் தேவைகளையே பேசுகிறது. “நல்லோர் மேலும் தீயோர் மேலும் மழையைப் பொழியச் செய்கின்ற இறைவன்” நம்முடைய உலகத் தேவைகளை நிறைவேற்றுகிறார். ஆனால் இறைவனுக்கு ஏற்புடையவை எதுவோ அவற்றை நாம் முதலில் தேட வேண்டும். அதுவும் மனம் தளராமல் தேட வேண்டும்.

Related image3. நம்மை இறுக்கிப் பிடித்திருக்கும் பாவங்கள் தான் நமது காலைச் சுற்றிக் கொள்ளும் நாணல் கொடிகள் போல நம்மை சேற்றுக்குள் இழுக்கின்றன. மீண்டும் மீண்டும் நம்மை தாக்குபவை பாவ சிந்தனைகளே. “இந்த பாவத்திலிருந்து என்னால் விடுபட முடியாது” மனம் தளராமல் இறைவனிடம் மன்றாடவேண்டும். நமது ஆன்மீக வாழ்க்கையை அவர் செழிப்படைய வைப்பார்.

Related image4. நீதியிலிருந்து நம்மை விலகச் செய்பவை முக்கியமாக இரண்டு காரியங்கள். 1. கடவுளுக்கு அஞ்சுவதில்லை. 2. மனித நேயம் கொண்டிருப்பதில்லை. இந்த இரண்டு விஷயங்களும் தான் நம்மை நீதியற்ற செயல்களைச் செய்ய வைக்கின்றன. நமது ஆன்மீக வாழ்க்கை ஆரோக்கியமாக இருக்க வேண்டுமெனில் நாம் ஆண்டவருக்கு அஞ்ச வேண்டும், மனிதரையும் மதிக்க வேண்டும்.

Related image5. அந்த விதவைப் பெண் யாரிடம் சென்றால் தனக்கு நீதி கிடைக்கும் என்பதை அறிந்து கதவைத் தட்டுகிறாள். இடைவிடாமல் தொந்தரவு செய்கிறார். தவறான இடத்தில் தட்டிக் கொண்டிருப்பது தீர்வைத் தராது. குளத்தில் தொலைத்த பொற்காசை, நிலத்தில் தேடி எடுக்க முடியாது. எனவே நமது தேவைகளுக்காக நாம் இறைவனிடம் மட்டுமே செல்ல வேண்டும் எனும் அடிப்படை தெளிவைக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

Related image6. செபம் கவலைகளைத் அழிக்க வேண்டும். கவலை செபங்களை அழிக்கக் கூடாது ! அந்த விதவைப் பெண், தனது சோகத்தை நினைத்து வீட்டிலேயே அமந்து சோகத்தால் அழுது கொண்டிருக்கவில்லை. அப்படி இருந்திருந்தால் தீர்வு கிடைக்காமலேயே போயிருக்கும். ஆனால் அவரோ நடுவரைத் தேடிச் சென்று தனக்கு நீதி வேண்டும் என்கிறார். நாமும் கவலைகளை செபங்களால் வெல்லும் மன உறுதியைப் பெற வேண்டும்.

Related image7. நடுவர் நீதியற்றவர் ஆனாலும் இடைவிடாத வேண்டுதலாம் மனம் மாறி நீதி செய்ய முடிவெடுக்கிறார். அவர் அந்தப் பெண்ணை அழிக்க வேண்டுமென்றோ, விரட்ட வேண்டுமென்றோ நினைக்காமல் நீதியை வழங்க முடிவெடுக்கிறார். தன் மகன் மீனைக் கேட்டால் பாம்பைக் கொடுக்கும் தந்தை இல்லை. உலகத்திலுள்ள தந்தையே இப்படி இருந்தால், உலகத்துக்கே தந்தையான நம் ஆண்டவர் இயேசு எப்படி இருப்பார் ? நமது விண்ணப்பங்களை அவர் நிராகரிக்கவே மாட்டார். இந்த எண்ணத்தை மனதில் கொண்டிருப்போம்.

Related image8. விதவைப் பெண் வேண்டும் போது, தனக்கு “என்ன” நீதி வேண்டும் என கேட்கவில்லை. எதிராளியை தண்டித்து தனக்கு நீதி வழங்கச் சொல்கிறார். பிள்ளைகளுக்கு எதை தர வேண்டும், எப்படி தரவேண்டும், எப்போது தர வேண்டும் என்பது இறைவனுக்கு மிக நன்றாகத் தெரியும். எனவே “பாவத்திலிருந்து என்னை மீட்டருளும்” எனும் மனமுருகும் பிரார்த்தனை போதுமானது, எப்படி நம்மை அதிலிருந்து விடுவிப்பது என்பதை இறைவன் அறிவார்.

Related image9. முடிவு கிடைக்கும் வரை போராடிச் செபிப்பது ஆன்மீக வாழ்க்கைக்கு மிகவும் அவசியமானது. இச்சைப் பார்வையோ, கோபப் பேச்சோ, பெருமை குணமோ, பொறாமை சிந்தனையோ ஒரே இரவில் கழுவப்படும் என்று சொல்ல முடியாது. மீண்டும் மீண்டும் விழுந்தாலும் மீண்டு எழும்ப நமக்குத் தேவை இறைவனின் வல்ல கரம். இறைவனின் நல்ல கரம். அந்த கரத்தை வரமாய்ப் பற்றினால் மட்டுமே வெளியேற முடியும். எனவே முடிவு கிடைக்கும் வரை செபிக்க வேண்டும். இடையில் சோர்ந்தால் விடையைப் பெற முடியாது.

Related image10. அல்லும் பகலும் செபிக்க வேண்டும் என இயேசு கூறுகிறார். அதாவது நமது வாழ்க்கையின் ஒரு பாகமல்ல செபம், வாழ்க்கையே செபத்தின் பாகமாய் இருக்க வேண்டும். செபம் என்பது இறைவனோடான உரையாடல். இறைவனுக்குப் பிரியமானவற்றைச் செய்வது. நமது செயல்கள் ஒவ்வொன்றிலும் இறைவனோடான உரையாடல் இருக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு செயலும் இறைவனுக்கு ஏற்புடையதாய் இருக்க வேண்டும். அப்போது தான் நமது ஆன்மீக வாழ்க்கை செழிப்படையும். இறைவன் விரும்பிய வாழ்க்கை நமக்குக் கிடைக்கும்.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் கொள்வோம்
செபத்தில் நிலைத்திருப்போம்.

இயேசு சொன்ன உவமைகள் 21 : மினா நாணயமும், பணியாளர்களும்

மினா நாணயமும், பணியாளர்களும்

Image result for ten minas parable

லூக்கா 19 : 11 முதல் 27 வரை

இயேசு எருசலேமை நெருங்கி வந்துகொண்டிருந்தார். அவர் சொன்னதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தவர்கள் இறையாட்சி உடனடியாகத் தோன்றப்போகிறது என்று நினைத்தார்கள். அப்போது இயேசு மேலும் ஓர் உவமையைச் சொன்னார்:

“உயர் குடிமகன் ஒருவர் ஆட்சியுரிமை பெற்றுவரத் தொலை நாட்டிற்குப் போகப் புறப்பட்டார். அப்போது அவர் தம் பணியாளர்கள் பத்துப் பேரை அழைத்து, பத்து மினாக்களை அவர்களிடம் கொடுத்து அவர்களை நோக்கி, ‘நான் வரும்வரை இவற்றை வைத்து வாணிகம் செய்யுங்கள்’ என்று சொன்னார்.

அவருடைய குடிமக்களோ, அவரை வெறுத்தனர். எனவே, ‘இவர் அரசராக இருப்பது எங்களுக்கு விருப்பமில்லை’ என்று சொல்லித் தூது அனுப்பினர். இருப்பினும் அவர் ஆட்சியுரிமை பெற்றுத் திரும்பி வந்தார். பின்னர் தம்மிடம் பணம் வாங்கியிருந்த பணியாளர் ஒவ்வொருவரும் ஈட்டியது எவ்வளவு என்று அறிய அவர் அவர்களைக் கூப்பிட்டு அனுப்பினார்.

முதலாம் பணியாளர் வந்து, ‘ஐயா, உமது மினாவைக் கொண்டு பத்து மினாக்களைச் சேர்த்துள்ளேன்’ என்றார். அதற்கு அவர் அவரிடம், ‘நன்று, நல்ல பணியாளரே, மிகச் சிறிய பொறுப்புகளில் நம்பிக்கைக்கு உரியவராய் இருந்தீர். எனவே பத்து நகர்களுக்கு அதிகாரியாய் இரும்’ என்றார்.

இரண்டாம் பணியாளர் வந்து, ‘ஐயா உமது மினாவைக் கொண்டு ஐந்து மினாக்களை ஈட்டியுள்ளேன்’ என்றார். அவர், ‘எனவே நீர் ஐந்து நகர்களுக்கு அதிகாரியாய் இரும்’ என்று அவரிடமும் சொன்னார்.

வேறொருவர் வந்து, ‘ஐயா, இதோ உமது மினா. ஒரு கைக்குட்டையில் முடிந்து வைத்திருக்கிறேன். ஏனெனில் நீர் கண்டிப்புள்ளவர் என்று உமக்கு அஞ்சி இப்படிச் செய்தேன். நீர் வைக்காததை எடுக்கிறவர்; நீர் விதைக்காததை அறுக்கிறவர்’ என்றார்.

அதற்கு அவர் அவரிடம், ‘பொல்லாத பணியாளே, உன் வாய்ச் சொல்லைக் கொண்டே உனக்குத் தீர்ப்பிடுகிறேன். நான் கண்டிப்பானவன்; வைக்காததை எடுக்கிறவன்; விதைக்காததை அறுக்கிறவன் என உனக்குத் தெரியுமல்லவா? அப்படியானால் ஏன் என் பணத்தை வட்டிக் கடையில் கொடுத்து வைக்கவில்லை? நான் வந்து அதை வட்டியோடு சேர்த்துப் பெற்றிருப்பேனே’ என்றார்.

பின்பு அருகில் நின்றவர்களிடம், ‘அந்த மினாவை அவனிடமிருந்து எடுத்து, பத்து மினாக்கள் உள்ளவருக்குக் கொடுங்கள்’ என்றார். அதற்கு அவர்கள், ‘ஐயா, அவரிடம் பத்து மினாக்கள் இருக்கின்றனவே’ என்றார்கள். அவரோ, ‘உள்ளவர் எவருக்கும் கொடுக்கப்படும். இல்லாதோரிடமிருந்து உள்ளதும் எடுக்கப்படும்’ என உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்’ என்றார்.

மேலும் அவர், ‘நான் அரசனாக இருப்பதை விரும்பாத என் பகைவர்களை இங்குக்கொண்டு வந்து என்முன் படுகொலை செய்யுங்கள்’ என்று சொன்னார்.”

Image result for ten minas parable

இயேசுவின் போதனைகள் இறையாட்சி உடனே வரப் போகிறது எனும் சிந்தனையை மக்களிடம் உருவாக்கியிருந்தது. அவர்களுடைய பார்வையில் இறையாட்சி என்பது தாவீதின் குலத்தில் தோன்றும் மன்னர் ஒருவர் பொற்கால ஆட்சியைத் தருவார், எதிரிகளை அடியோடு ஒழிப்பார், அடிமை நிலையை மாற்றுவார் என்பதாகவே இருந்தது. இறைமகன் இயேசு சொன்ன இறையாட்சி முற்றிலும் வித்தியாசமானது. தூய ஆவியானவரை நமக்குள் ஏற்று நாம் வாழப்போகும் வாழ்க்கையின் குறியீடு அது. இயேசு மீண்டும் வரப்போகின்ற இரண்டாம் வருகையின் குறியீடு.

அந்த பின்னணியில் இயேசு மக்களிடம் இந்த உவமையைக் கூறுகிறார். இந்த உவமை இறைமகன் இயேசு உலகில் இல்லாத இந்தக் காலகட்டத்தில் அவரது பணியாளர்கள் எப்படிப் பணி செய்ய வேண்டும் என்பதை விளக்குகிறது. இயேசு மனிதராக பூமியில் இல்லாத இந்த காலத்தில் அவருடைய பணிகளை முழு மனதோடு செய்பவர்களிடம் தான் இறை விசுவாசம் இருக்கிறது, இறை அன்பு இருக்கிறது, நிறை வாழ்வுக்கான தேடல் இருக்கிறது என்பதையே இந்த உவமை விளக்குகிறது. அப்படி முழு மனதோடு உண்மையாய் இறை பணி செய்யும் மக்களுக்கு இறைவன் மேலும் மேலும் வரங்களை அளிக்கிறார்.

இந்த உவமை சில உண்மைகளை நமக்குள் விதைத்துச் செல்கிறது.

Image result for ten minas parable1. தலைவன் தங்களோடு இருக்கும்போது பணியாளர்கள் துணிவுடன் பணி செய்வார்கள். ஆனால் தலைவன் இல்லாதபோது அதே உற்சாகத்தோடு பணி செய்யும் ஊழியக்காரர்களே இறைவன் பார்வையில் சிறப்பானவர்கள். எனவே தான் அவர் தோமாவிடம், “என்னைக் காணாமலேயே விசுவசிப்பவன் பேறு பெற்றவன்” என்கிறார். இயேசு இந்த உலகிலிருந்து எடுத்துக் கொள்ளப்பட்ட இந்தக் காலகட்டத்தில் பணியாளர்கள் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதையே இது கூறுகிறது. காரணம் இந்த கால கட்டம் தான் எதிர்ப்புகள் அதிகமாய் உலவும் காலகட்டம், விசுவாசத்துக்கு மிகப்பெரிய சோதனை எழும் காலகட்டம்.

Image result for ten minas parable2. தலைவன் அரசுரிமை பெற்றுவரச் செல்லும்போது ஊழியர்களுக்கு தலா ஒரு மினா வழங்குகிறார். எல்லோருக்கும் சமமாய்க் கொடுக்கப்படுவது “நேரம்” எனலாம். அல்லது “ஒரு ஜீவன்” என்று வைத்துக் கொள்ளலாம். அதை வைத்துக் கொண்டு நாம் என்ன செய்கிறோம் ? நமது வாழ்க்கையில் இறைவன் வியக்கும் வகையில் நடக்கிறோமா ? வெறுக்கும் வகையில் நடக்கிறோமா என்பதே கேள்வி.

Image result for ten minas parable3. தலைவர் ஊழியர்களிடம் மினாக்களைக் கொடுக்கும் போது “இவற்றை வைத்து வாணிகம் செய்யுங்கள்” என்று தான் சொல்கிறார். மற்ற அனைத்து உரிமைகளையும் ஊழியர்களிடமே கொடுத்து விடுகிறார். என்ன வாணிகம் செய்வது, எப்போது செய்வது, எப்படி செய்வது என ஊழியர்களுக்கு முடிவெடுக்கும் உரிமைகள் அனைத்தையும் அளிக்கிறார். அதே சூழலில் தான் நாமும் இருக்கிறோம். “பணி செய்யுங்கள்” என அழைப்பு விடுத்த இறைவன் “எப்படிப் பணி செய்வது” என்பதை நம்மிடமே விட்டு விடுகிறார். நாம் எப்படி வாழ்கிறோம் ? அடுத்தவர்களை எப்படி வாழ வைக்கிறோம் எனும் கேள்விகள் நம்மிடம் எப்போதும் இருக்கட்டும்.

Image result for ten minas parable4. “அவருடைய குடிமக்கள் அவரை வெறுத்தனர்” எனும் சொற்றொடர் இறைமகன் இயேசுவின் மக்கள் அவரை வெறுத்தனர் என்கிறது. இயேசுவை வெறுப்பது என்பது அவருடைய கட்டளைகளை நிராகரிப்பதே. என்னை அன்பு செய்பவன் என் கட்டளைகளைக் கடைபிடிப்பான் என்கிறார் இயேசு. அப்படியானால் என்னை வெறுப்பவன் என் கட்டளைகளை அன்பு செய்ய மாட்டான் என்பதே அதன் பொருள். அதாவது இயேசுவை வெறுப்பது என்பது அவர் கட்டளைகளை நிராகரிப்பதே. நாம் இறைவனை அன்பு செய்கிறோமா ?

Image result for ten minas parable5. தலைவன் அரசுரிமையோடு திரும்பி வரும்போதும் அன்பான மனதுடனே வருகிறார். “ஈட்டியது” எவ்வளவு என்பதை அறியும் ஆவல் தான் அவரிடம் இருந்தது. இவ்வளவு ஈட்டினாயா ? என அவர் கேட்கவில்லை. எவ்வளவு ஈட்டினாய் என்றே கேட்கிறார். நாம் எவ்வளவு ஈட்டினோம் எனும் கேள்வியை நம் மனதில் நாளும் கேட்கவேண்டும். இல்லையேல் இன்றே நமது வாழ்க்கையை அர்த்தமுள்ளதாக்க ஆரம்பிக்க வேண்டும்.

Image result for ten minas parable6. முதலாவது ஊழியன் தனது மினாவை பத்து மடங்காக்குகிறான். இவர் தனது நாட்கள் முழுவதும் தலைவனின் மினாவைக் குறித்த கவனத்திலேயே இருந்த முழு நேரப் பணியாளர் எனலாம். முழு நேரப் பணியாளர் என்பது இறைவனுக்கு ஏற்புடைய வாழ்க்கையை ஒவ்வொரு கணமும் வாழ்வது எனக் கொள்ளலாம். அவர் தன் தலைவனுக்கு அதிகபட்ச பலனைக் கொடுக்க வேண்டும் எனும் சிந்தனையில் உழைத்துக் கொண்டிருந்தவர். அவருடைய பதில் தலைவனை மகிழ்ச்சிக்குள்ளாக்குகிறது. அவரை பத்து நகர்களுக்கு அதிகாரியாக்குகிறார். இவருக்குத் தான் மேலும் மினாக்கள் அளிக்கப்படுகின்றன. சிறியவற்றில் நம்பிக்கையாய் இருந்தாய் எனும் தலைவனின் பாராட்டும் கிடைக்கிறது.

Image result for ten minas parable7. இரண்டாவது பணியாளர் ஐந்து மினாக்கள் சம்பாதித்தார். அவருக்கும் தலைவனின் பரிசு கிடைக்கிறது. ஐந்து நகர்களுக்கு அவர் அதிகாரியாகிறார். ஐந்து மினாக்கள் சம்பாதித்தவர் பகுதி நேரப் பணியாளர் எனலாம். அவர் தனது உலகப் பணிகளுக்கு பாதி நேரம் செலவிட்டு விட்டு மீதி நேரம் தலைவனின் பணியைச் செய்தார் எனலாம். ஆனால் செய்த வேலையை அவர் கவனமாய்ச் செய்ததால் தலைவனின் மினாவை ஐந்து மடங்காக்க முடிந்தது.

Image result for ten minas parable8. மூன்றாவது வகைப் பணியாளர் தலைவரின் மினாவை கைக்குட்டையில் பொதிந்து வைக்கிறார். பிறர் பார்க்கும் விதமாகத் திறந்து கூட வைக்கவில்லை. இவர் தலைவன் கடினமானவன் என தலைவனையே குற்றம் சாட்டுகிறார். இவருக்கு தலைவரைக் கண்டு பயம் இருக்கிறது ஆனால் அந்தப் பயம் தலைவனுக்கு ஏற்புடைய செயல்களைச் செய்யத் தூண்டவில்லை. மாறாக தலைவன் தந்ததை தலைவனிடம் அப்படியே திரும்ப‌ கொடுக்க வைக்கிறது. தலைவனோ கோபமடைகிறார். இறைவன் நமக்குத் தரும் வாழ்க்கையை, கொடைகளை, வரங்களை பயன்படுத்தாமல் அப்படியே இறைவனிடம் திருப்பிக் கொடுத்தால் இறைவன் விரும்புவதில்லை. நமது வரங்களை நாம் பயன்படுத்துகிறோமா ?

Image result for ten minas parable9. “உன் வாய்ச்சொல்லைக் கொண்டே உன்னைத் தீர்ப்பிடுகிறேன்” என்கிறார் தலைவர். ஒருவேளை அந்த பணியாளர், “மன்னிக்கவும் நான் முயன்றேன் என்னால் வாணிகத்தில் வெற்றி பெற முடியவில்லை ” என சொல்லியிருந்தால் தலைவனின் கருணை கிடைத்திருக்கலாம். ஆனால் அவன் அப்படிச் சொல்லவில்லை. அவன் தனது வாய்ச்சொல்லின் மூலம் தனது செயலை நியாயப்படுத்த முயன்றான். எனவே தலைவனின் கோபத்துக்கு ஆளானான்.

Image result for ten minas parable10. “சிறியவற்றில் நம்பிக்கைக்கு உரியவராய் இருந்தால், பெரியவற்றுக்கு இறைவன் நம்மை அதிகாரியாக்குவார்” எனும் மிகப்பெரிய வாக்குறுதி இதனால் வெளிப்படுகிறது. இறைவன் நமக்கு சிறிய சிறிய வாய்ப்புகளை முதலில் வழங்குகிறார், சிறிய சிறிய பணிகளைத் தருகிறார். அவற்றில் நாம் முழு ஈடுபாட்டுடன் இருக்கும்போது நமக்கு பெரிய பெரிய அங்கீகாரங்களைத் தருகிறார். எனவே இறைவன் தருகின்ற சிறிய பணிகளைக் கூட ஆத்மார்த்தமாய்ச் செய்ய வேண்டும்.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் கொள்வோம்.

இயேசு சொன்ன உவமைகள் 19 : இரண்டு விதமான பிரார்த்தனைகள்

Image result for two prayers parasee and

இரண்டு விதமான பிரார்த்தனைகள்

லூக்கா 18: 9 முதல் 14 வரை

தாங்கள் நேர்மையானவர் என்று நம்பி மற்றவர்களை இகழ்ந்து ஒதுக்கும் சிலரைப் பார்த்து இயேசு இந்த உவமையைச் சொன்னார்:

“இருவர் இறைவனிடம் வேண்டக் கோவிலுக்குச் சென்றனர். ஒருவர் பரிசேயர், மற்றவர் வரிதண்டுபவர்.

பரிசேயர் நின்று கொண்டு, இவ்வாறு இறைவனிடம் வேண்டினார்: ‘கடவுளே, நான் கொள்ளையர், நேர்மையற்றோர், விபசாரர் போன்ற மற்ற மக்களைப் போலவோ இந்த வரிதண்டுபவரை போலவோ இல்லாதது பற்றி உமக்கு நன்றி செலுத்துகிறேன்; வாரத்தில் இரு முறை நோன்பிருக்கிறேன்; என்வருவாயில் எல்லாம் பத்திலொரு பங்கைக் கொடுக்கிறேன்.’

ஆனால் வரிதண்டுபவர் தொலையில் நின்று கொண்டு வானத்தை அண்ணாந்து பார்க்கக்கூடத் துணியாமல் தம் மார்பில் அடித்துக்கொண்டு, ‘கடவுளே, பாவியாகிய என்மீது இரங்கியருளும்’ என்றார்.” இயேசு, “பரிசேயரல்ல, வரிதண்டுபவரே கடவுளுக்கு ஏற்புடையவராகி வீடு திரும்பினார். ஏனெனில் தம்மைத் தாமே உயர்த்துவோர் தாழ்த்தப்பெறுவர்; தம்மைத்தாமே தாழ்த்துவோர் உயர்த்தப் பெறுவர் என நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்” என்றார்.

இயேசு இந்த உவமை எதற்கானது என்பதை முதலிலேயே சொல்லி விடுகிறார். “தாங்கள் நேர்மையானவர்கள் என நம்பி மற்றவர்களை இகழ்ந்து ஒதுக்கும்” சிலரைப் பார்த்தே இயேசு இதைச் சொல்கிறார்.

இங்கே ஆலயத்துக்குச் செல்பவர்கள் இருவர். ஒருவர் பரிசேயர். பரிசேயர்கள் கடவுளின் சட்டத்தை அறிந்தவர்கள். அதைத் தவறாமல் பின்பற்றுகிறோம் எனும் மமதை உடையவர்கள். தாங்கள் இறைவனின் சொந்த பிள்ளைகள் எனும் கர்வம் உடையவர்கள். மத ரீதியான செயல்களைச் செய்தால் போதும் நிலை வாழ்வு நிச்சயம் என கருதிக் கொண்டவர்கள். தங்களுடைய செயல்களுக்கான பலனைத் தரும் கடமை இறைவனுக்கு உண்டு என இறைவனை வியாபாரியாக்குபவர்கள்.

இரண்டாமவர் வரிதண்டுபவர் அல்லது ஆயக்காரர். அவர் பாவி என மக்களால் இகழப்பட்டவர்கள். அவர்கள் ரோம அரசுக்காக தன் இன மக்களிடமே வரி வசூலிக்கும் சூழலில் தள்ளப்பட்டவர்கள். அவர்கள் நேர்மையற்றவர்களாகவும், சமூகத்தில் இழி நிலையில் உள்ளவர்களாகவும் கருதப்பட்டவர்கள்.

பரிசேயர்கள் சமூகத்தில் மிகப்பெரிய இடத்தில் இருப்பவர்கள். அவர் மீது மக்கள் மதிப்பும் மரியாதையும் வைத்திருந்தனர். அவர்கள் ஆன்மீகத்தில் பெரியவர், ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர் என்றெல்லாம் மக்கள் கருதிக் கொண்டிருந்தவர்கள்.

வரிதண்டுபவரோ சமூகத்தில் ஒதுக்கப்பட்டவர். புறக்கணிக்கப்பட்ட நிலையில் இருப்பவர். மக்களால் நிராகரிக்கப்பட்டவர். பாவி என மக்களால் நம்பப்பட்டவர்.

இந்த சின்ன அறிமுகத்தின் பின்னணியில் இந்த உவமையைப் பார்ப்போம். இந்த உவமை என்னென்ன சிந்தனைகளைத் தருகிறது.

Image result for two prayers parasee and1. மீட்பு என்பதை எனது செயல்களால் நான் பெற்றுக் கொள்வேன். சட்டங்கள் சொல்கின்ற எல்லாவற்றையும் நான் செய்கிறேன் எனவே கடவுள் என்னை மீட்டாக வேண்டும். இது பரிசேய மனநிலை. இந்த மனநிலை கொண்டவர்களிடம் தாழ்மை இருக்காது. என்னால் எதையும் சாதிக்க முடியும் என நினைக்கும் போது இறைவனே இரண்டாம்பட்சம் ஆகி விடுகிறார். இவர்கள் மீட்பு பெறுவதில்லை !

Image result for two prayers parasee and2. பரிசேயர் தனது வாழ்க்கையை பிற மக்களோடு ஒப்பிட்டு அவர்கள் இழிந்தவர்கள் என மட்டம் தட்டுகிறார். கொள்ளையர், நேர்மையற்றவர், விபச்சாரர், வரிதண்டுபவர் போல நான் இல்லை என பெருமை கொள்கிறார். “உன்னைப் போல அயலானையும் நேசி’ என கட்டளை தந்த இயேசு இந்த மனநிலையை கடுமையாக எதிர்க்கிறார். ஒப்பீடு செய்வதே பாவம். ஒருவர் எப்படிப்பட்டவர் என்பதை இறைவன் மட்டுமே அறிவார். இறைவன் மட்டுமே மக்களைத் தீர்ப்பிடும் அதிகாரம் பெற்றவர்.

Image result for two prayers parasee and3. பரிசேயர் இறைவனின் முன்னிலையில் வரும்போது தன்னைத் தாழ்த்திக் கொள்ளவில்லை. நிமிர்ந்து நின்று செபிக்கிறார். ஆலயத்துக்குள் நின்று கொண்டு இறைவனிடம் பேசுகிறார். இறைவனிடம் அவர் செய்கின்ற செபம் அவனுடைய தம்பட்டமாகவே இருக்கிறது. இறை புகழ்ச்சி பாடுவதாகவோ, நன்றியறிவித்தலாகவோ, வேண்டுதலாகவோ இருக்கவில்லை. இத்தகைய செபங்கள் உயிரற்ற செபங்கள். தன்னை மையப்படுத்தும் செபங்களை இறைவன் விரும்புவதில்லை.

Image result for two prayers parasee and4. வரிதண்டுபவரோ தொலைவிலேயே நின்றார். வானத்தை அண்ணாந்து பார்க்கவும் துணியவில்லை. அவருடைய மனதில் “நான் ஒரு பாவி” எனும் உறுத்தல் இருந்தது. மீட்பை இறைவன் மட்டுமே தர முடியும் எனும் தெளிவு இருந்தது. மார்பில் அடித்துக் கொண்டு தன் பிழைக்காய் வருந்தும் மனம் இருந்தது. “என்மீது இரங்கும்” என்பது மட்டுமே அவருடைய வேண்டுதலாய் இருந்தது. தான் பாவி என உணர்பவர்கள் தான் மீட்பைப் பெற்றுக் கொள்ள முடியும். தன்னைத் தாழ்த்தி இறைவனின் மன்னிப்பைக் கேட்பவர்கள் மட்டுமே இறைவனுக்கு ஏற்புடையவர்கள் ஆகின்றனர்.

Image result for two prayers parasee and5. இந்த உவமை இயேசுவின் அன்பான மனதை நமக்கு விளக்குகிறது. நாம் எப்படிப்பட்டவர்களாக இருந்தாலும் நமது வேண்டுதலை இறைவன் கேட்கிறார். நமது பரம்பரை, நமது வாழ்க்கை, நமது முன்னோர், நமது மத அடையாளம், நமது மத செயல்கள் போன்றவற்றையெல்லாம் இறைவன் பார்ப்பதில்லை. என்ன மனநிலையில் இறைவனிடம் செல்கிறோம் ? ஒரு சடங்காகவா ? இல்லை இறைவன் மீது கொண்ட அன்பினாலா ? நான் நீதிமான் என்பதை பறை சாற்றவா ? பாவி என்பதை புரிந்து கொள்ளவா ?

Image result for two prayers parasee and6. பரிசேயரும், வரிதண்டுபவரும் ஆலயத்துக்குச் செல்கின்றனர். இறைவனிடம் செல்ல வேண்டும், செபிக்க வேண்டும் எனும் மனநிலை இருவருக்குமே இருக்கிறது. இது சரியான அணுகுமுறை. நமது வாழ்விலும் நமது தேவைகளுக்காகவும், ஆறுதலுக்காகவும் இறைவனையே நாடவேண்டும் எனும் பாடமும் இதில் இருக்கிறது.

Image result for two prayers parasee and7. “பரிசேயர் அல்ல, வரிதண்டுவோரே கடவுளுக்கு ஏற்புடையவர்’ எனும் இயேசுவின் வார்த்தை நமக்கு வியப்பைத் தருகிறது. பரிசேயர் தனது வாழ்நாள் முழுவதும் நல்ல செயல்களையே செய்வதாய் நினைத்துக் கொண்டிருந்தவர். ஆனால் அவை எதுவுமே இறைவனுக்கு ஏற்புடையதாய் இருக்கவில்லை. வரிதண்டுவோரோ தனது வாழ்க்கையில் பாவச் செயல்களைச் செய்ததாக நினைத்துக் கொண்டிருந்தவர். அவருடைய மனமோ வாழ்வுக்காய் ஏங்கித் தவிக்கிறது. இறைவன் நமது செயல்களை விட, நமது தாகத்தைக் கவனிக்கிறார்.

Image result for two prayers parasee and8. “நான் இவ்வளவு செய்தேன், இது எனது உரிமை” எனும் மனநிலையில் நாம் இறைவனிடம் எதையும் பெற்றுக் கொள்ள முடியாது. இறைவனின் அன்பினால் மட்டுமே நமக்கு வரங்கள் கிடைக்கின்றன. பரிசேயரின் வேண்டுதல், எனது உரிமையை நீர் தரவேண்டும் எனும் நினைவூட்டலாய் இருந்தது. எனது செயல்களுக்கான பலனை இறைவன் தந்தே ஆகவேண்டும் என நினைத்தனர். வரிதண்டுவோரின் செபமோ, எனக்கு அருகதையில்லாததை நீர் தரவேண்டும் எனும் தாழ்மை விண்ணப்பமாய் இருந்தது.

Image result for two prayers parasee and9.அனைவரும் இறைவன் எனும் கொடியின் கிளைகள். அடுத்தவரை தரக்குறைவாகவோ, இழிவாகவோ பார்க்கும் மனநிலை இயேசுவுக்கு எதிரானது. அடுத்தவர்களை தன்னை விட மரியாதைக்குரியவராகப் பார்க்க வேண்டும் என்பதே இயேசு சொன்ன போதனை. தனது சீடர்களின் பாதங்களைக் கூட கழுவி அவர்களை தன்னை விட முக்கியமானவர்களாய் கருதினார் இயேசு. அப்படிப்பட்ட மனநிலையே வரவேண்டும்

Image result for two prayers parasee and10 நமது வாழ்க்கையில் நாம் ஒப்பீடு செய்ய வேண்டுமென விரும்பினால் இயேசுவுடன் மட்டுமே ஒப்பீடு செய்வோம். அவரது செயல்களோடு நமது செயல்களை ஒப்பீடு செய்வோம். அவரது வார்த்தைகளோடு நமது வார்த்தைகளை ஒப்பீடு செய்வோம். அவரது வாழ்க்கையோடு நமது வாழ்க்கையை ஒப்பீடு செய்வோம். அப்போது செபம் என்ன என்பதும், தாழ்மை என்ன என்பதும் நமக்கு தெளிவாக விளங்கும்.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் இருத்துவோம்.

புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்

Image result for happy new year 2017

புத்தாண்டு !

ஒரு நாளைக்கு
இருபத்தைந்து
மணி நேரங்களைத்
தரப்போவதில்லை.

ஆண்டுக்கு
நானூறு நாட்களோ
வாரத்துக்கு
ஆறு நாட்களோ
அளிக்கப் போவதில்லை.

பசிக்காத‌
வயிறையோ,
இமைக்காத‌
விழிகளையோ
பரிசளிக்கப் போவதில்லை.

ஒன்று மட்டும்
உன் வசம் உண்டு !

வெறும் தினங்களை
செலவிட்டு
நீ
மனங்களை சம்பாதிக்கலாம்.

வாரங்களை செலவிட்டு
இறை
வரங்களைச் சம்பாதிக்கலாம்

மாதங்களைச் செலவிட்டு
நீ
மனிதத்தை சம்பாதிக்கலாம்.

புத்தாண்டு
புத்தாடைகளின் வனப்பிலல்ல‌
பிறருக்குள்
புன்னகை விதைக்கும்
உனது நினைப்பில்!

அலுமினியம்
பாத்திரமாகலாம்
விமானத்தின் பாகமாகலாம்.
பயன்பாட்டின்
நிலை பொறுத்து !

நாட்கள்
வெறும் அடையாளங்கள்
பயன்பாட்டைப் பொறுத்தே
அவை
பெறும் அர்த்தங்கள்.

இனிய புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துகள்

இயேசு சொன்ன உவமைகள் 20 : இரு சகோதரர்கள்

aa

இரு சகோதரர்கள்

மத்தேயு 21 : 28 .. 32

மேலும் இயேசு, “இந்த நிகழ்ச்சியைப் பற்றி நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்? ஒரு மனிதருக்கு இரு புதல்வர்கள் இருந்தார்கள். அவர் மூத்தவரிடம் போய், ‘மகனே, நீ இன்று திராட்சைத் தோட்டத்திற்குச் சென்று வேலை செய்’ என்றார். அவர் மறுமொழியாக, ‘நான் போக விரும்பவில்லை’ என்றார். ஆனால் பிறகு தம் எண்ணத்தை மாற்றிக்கொண்டு போய் வேலை செய்தார்.

அவர் அடுத்த மகனிடமும் போய் அப்படியே சொன்னார். அவர் மறுமொழியாக, ‘நான் போகிறேன் ஐயா!’ என்றார்; ஆனால் போகவில்லை. இவ்விருவருள் எவர் தந்தையின் விருப்பப்படி செயல்பட்டவர்?” என்று கேட்டார்.

அவர்கள் “மூத்தவரே” என்று விடையளித்தனர்.

இயேசு அவர்களிடம், “வரிதண்டுவோரும் விலைமகளிரும் உங்களுக்கு முன்பாகவே இறையாட்சிக்கு உட்படுவர் என உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். ஏனெனில் யோவான் நீதிநெறியைக் காட்ட உங்களிடம் வந்தார். நீங்களோ அவரை நம்பவில்லை. மாறாக வரி தண்டு வோரும் விலைமகளிரும் அவரை நம்பினர். அவர்களைப் பார்த்த பின்பும் நீங்கள் உங்கள் எண்ணத்தை மாற்றிக்கொள்ளவுமில்லை; அவரை நம்பவுமில்லை”
என்றார்.

விளக்கம்:

இயேசு இந்த உவமையை யூதர்களைப் பார்த்துக் கூறுகிறார். யூதர்கள், தாங்கள் கடவுளால் தேர்ந்துகொள்ளப்பட்ட மக்களினம் என்றும், விண்ணக வாழ்க்கை என்பது அவர்களுடைய உரிமை என்றும் நம்பிக்கொண்டிருந்தனர். அதனால் அவர்களால் திருமுழுக்கு யோவானையோ, இயேசுவையோ ஏற்றுக்கொள்ள விருப்பமில்லை. தங்களது நீதியே தங்களைக் காப்பாற்றும் என்பது அவர்களுடைய நம்பிக்கையாய் இருந்தது.

இந்த சூழலில் தான் இயேசு இந்த உவமையைச் சொல்கிறார். யூதமக்கள் கடவுளின் குரலை முதலிலேயே கேட்டவர்கள். செய்கிறேன் என சொல்லிவிட்டு செய்யாமல் போன மக்கள். இறைவாக்கினர்கள் மூலமாக தொடர்ந்து இறைவன் இந்த மக்களோடு பேசிக்கொண்டே இருக்கிறார். ஆனால் அவர்களோ இறைவனின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றாமல், பெயரளவுக்கு வாழ்பவர்கள். பாரம்பரீயச் சடங்குகளும், வெளிப்புறமான செயல்களும் தங்களை மீட்கும் எனும் தவறான எண்ணம் கொண்டவர்கள்.

பிற இன மக்கள் அழைப்பை எதிர்பாராதவர்கள். அவர்களுக்கு அழைப்பு வந்தபோது அதை முதலில் எதிர்க்கின்றனர். பின்னர் மனம் மாறி இறைவனை நாடுகின்றனர். அவர்கள் இறையரசில் நுழைவார்கள் என்கிறார் இயேசு.

இந்த உவமை, பல உண்மைகளை நமக்கு விளக்குகிறது.

Image result for two sons parable jesus1. இரண்டு விதமான மக்களைப் பற்றி இயேசு பேசுகிறார். இருவருக்குமே அழைப்பு தனித்தனியே விடப்படுகிறது. இருவரையும் தனித்தனியே சென்று அழைக்கிறார் தந்தை. இருவருமே அழைப்புக்கு பதில் சொல்கின்றனர். ஒருவர் சரி என்கிறார், இன்னொருவர் இல்லை என்கிறார். அழைப்பு விடுக்கப்படும் போது நாம் அழைப்பை கேட்பவர்களாகவும், அதற்கு பதில் சொல்பவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும். நமக்கான அழைப்பு நமக்கு தனியே கிடைக்கும் என்பதில் நம்பிக்கை வேண்டும்.

Image result for two sons parable jesus2. என்னை நோக்கி, ‘ஆண்டவரே, ஆண்டவரே’ எனச் சொல்பவரெல்லாம் விண்ணரசுக்குள் செல்வதில்லை. மாறாக, விண்ணுலகிலுள்ள என் தந்தையின் திருவுளத்தின்படி செயல்படுபவரே செல்வர். ( மத்தேயு 7:21) என்கிறார் இயேசு. வெறும் வார்த்தைகளால் இறைவனை திருப்திப் படுத்த முடியாது. நமது செயல்களினால் மட்டுமே அவரை மகிமைப்படுத்த முடியும். செயலற்ற வார்த்தைகள் செத்த வார்த்தைகளே.

Image result for two sons parable jesus3. இன்னும் இரண்டு வகை மனிதர்கள் உண்டு. மூன்றாவது வகையினர் அழைப்பைக் கேட்டு “நான் போக விரும்பவில்லை” என்பார். அவர் போகவும் மாட்டார். அதாவது இறைவனை நிராகரிப்பவர். தனது பதில் இறைவனை வருத்தத்தில் ஆழ்த்தினாலும் கவலையில்லை என நினைப்பவர். இவருக்கு இறைவிசுவாசமும், அன்பும் துளியும் இல்லை. இந்த வகை மனிதர்கள் விண்ணரசில் நுழைவதில்லை.

Image result for two sons parable jesus4. நான்காவது வகையினராக, “நான் போகிறேன் ஐயா” என்று சொல்லிவிட்டு, அதன் படி போகிறவரை எடுத்துக் கொள்ளலாம். அழைப்பைக் கேட்டதும், “இதோ போகிறேன்” என்று புறப்பட்ட ஆபிரகாமைப் போலவோ, அழைப்பை ஏற்று ‘இதோ ஆண்டவரின் அடிமை’ என தன்னைத் தாழ்த்திக் கொண்ட மரியாவாகவோ இந்த வகையினரை நினைக்கலாம். அழைப்பை ஏற்பதும், அதன்படி பணிசெய்வதும் உன்னதமான நிலை. இது ஆன்மீகத்தின் உயர்நிலை எனலாம்.

Image result for two sons parable jesus5. போகமாட்டேன் என சொல்லிவிட்டுச் செல்பவர், பின்னர் தனது எண்ணத்தை மாற்றிக் கொள்கிறார். அதற்கு முக்கியக் காரணம் அவர் தனது தந்தையின் அன்பைப் புரிந்து கொண்டது தான். தனது அன்பான தந்தையின் மனதை காயப்படுத்த வேண்டாம் என நினைத்து தனது எண்ணத்தை மாற்றிக் கொண்டு அவர் பணிக்குச் செல்கிறார். அதுவரை தனக்கு முக்கியம் என நினைத்திருந்த மற்ற பணிகளை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, தந்தையின் பணியைச் செய்யச் செல்கிறார். இந்த மகன் இறைவனின் பார்வையில் ஏற்புடையவனாய் இருக்கிறார். காரணம், இயேசுவின் அழைப்பு அவரை பணி செய்யத் தூண்டுகிறது. இயேசுவின் அழைப்பு மற்ற பணிகளை ஒதுக்கி வைக்க தூண்டுகிறது.

Image result for two sons parable jesus6. போகிறேன் என சொல்லி விட்டுப் போகாமல் இருப்பவர் அழைப்பை அலட்சியப்படுத்துபவர். அவருக்கு தந்தையின் பணியை விட தனது சொந்த பணியே முக்கியமாய் இருக்கிறது. விண்ணகத் தேடலை விட மண்ணகத் தேடலே முதன்மையாய் இருக்கிறது. தந்தையை மேம்போக்காக நேசிப்பவர் இவர். வேறு எந்த வேலையும் இல்லாவிட்டால் போய் தந்தையின் வேலையைச் செய்யலாம் என நினைப்பவர் இவர். இத்தகைய மக்கள் இறைவனை மகிமைப்படுத்துவதில்லை. இறைவனுக்கு ஏற்புடையவர் இவர் அல்ல.

Image result for two sons parable jesus7. இறைவன் தனது மக்களை நேசிக்கிறார். அதே வேளையில் அவர்கள் தனது தோட்டத்தில் பணி செய்ய வேண்டும் என விரும்புகிறார். ஏதோ ஒரு பணியைச் செய்வதல்ல நமக்கான அழைப்பு. இறைவனின் தோட்டத்தில் பணி செய்வது. அவரது வார்த்தைக்குக் கட்டுப்படுவதும், அவர் அமைத்த இறையரசுப் பணிகளில் நாம் ஈடுபடுவதுமே தேவையானது.

Image result for two sons parable jesus8. எளியவர்கள் என நாம் யாரையும் ஒதுக்கக் கூடாது. நமக்கு அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது என்பதாலேயே நாம் விண்ணரசுக்கு தகுதி உடையவர்கள் ஆவதில்லை. அல்லது, அந்த அழைப்பை ஏற்றுக் கொள்வதாலேயே நாம் இறைவனுக்கு ஏற்புடையவர் ஆவதில்லை. அந்த அழைப்பைக் கொண்டு எப்படி செயலாற்றுகிறோம் என்பதை வைத்தே நமது வாழ்க்கை அளவிடப்படும்.

Image result for two sons parable jesus9. உலக வழக்கத்தின்படி “சொன்ன பேச்சைக் காப்பாத்தணும்” என்பார்கள். இயேசு புதிய போதனையைச் சொல்கிறார். சொன்ன பேச்சு மீறப்படுவது நல்லது. அந்த மீறுதல், இறைவனுக்கு ஏற்புடைய செயலைச் செய்வதற்காய் இருக்க வேண்டும் என்பது தான் முக்கியம்.

Image result for two sons parable jesus10. இறைவனின் அழைப்பு உடனடியாய் செயல்பட வேண்டிய அழைப்பு. “இன்று” திராட்சைத் தோட்டத்திற்குப் போய் வேலை செய் என்கிறார். அழைப்பு என்பது ஆறப் போடுவதல்ல. நமது விருப்பமான நேரத்தில் செய்வதல்ல. உடனடியாய் செயல்படுத்துவது என்பதை இது சுட்டிக் காட்டுகிறது.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் கொள்வோம். இறைவனின் அழைப்பை ஏற்று அவர் பணிகளில் ஈடுபடுவோம்.

கவிதை : பிரார்த்தனைகள்

கைக் குழந்தையுடன்
சில்லறைக் கைகளுடன்,
அவள்
சாலையைக் கடக்கையில்
வாகனங்கள்
மோதிவிடக் கூடாதே என்று
ஒரு பிரார்த்தனை பிறக்கும்.

தண்ணி லாரியின் பின்னால்
பரபரக்கும்
ஆம்புலன்ஸ் சத்தமும்,
தடுமாறியபடி
வேக வாகனங்களிடையே
கை வண்டி இழுக்கும் முதியவரும்
ஒவ்வொரு பிரார்த்தனைக்கு
உரியவராவர்.

நிறுத்தங்களில் நிற்கும்
பொருளாதாரம் புறந்தள்ளிய
மனிதர்களும்,
ஆதரவுக் கைகள்
வெளிநடப்பு செய்த
சிறுவர்களும்
ஆளுக்கொரு பிரார்த்தனை பெறுவர்.

ஆலய வாசலில்
காரை நிறுத்தி விட்டு
பிரார்த்தனைக்காய்
உள் நுழைகையில்,

தோளைத் தொட்டு
நன்றி சொல்வார் கடவுள்
செய்த
பிரார்த்தனைகளுக்காக.

கவிதை : குழப்ப முடிச்சுகள்

முக்கியமான பத்திரத்தில்
கவனமாய்
கையொப்பம் இடுகையில்
மட்டும்
கையெழுத்து நொண்டியடிக்கிறது.

எப்போதுமே
பையில் கனத்துத் தொங்கும்
சில்லறைகள்
தேவைப்படுகையில் மட்டும்
அகப்படாமல் போகிறது.

அவசரமாய்த் தேடுகையில்
தேடும் பொருள்
கிடைப்பதேயில்லை
தேவைப்படாத போது
தானாய் வந்து அறிமுகம் செய்கிறது.

சிந்தாமல் சாப்பிடு என்று
யாரேனும் எச்சரிக்கையில்
கொஞ்சமேனும்
தவறாமல் சிந்துகிறேன்

தாடியில்லாமல் வள்ளுவரை
யாரேனும்
வரைந்திருக்கிறார்களா ?
என
தமிழறிஞர் கூட்டத்தில்
உள் மனம் கேள்வி கேட்கிறது.

ஆறு மாதம் காத்திருந்து
வாங்கி வந்த பொருள்
அடுத்த மாதமே
தள்ளுபடியில் பல்லிளிக்கிறது.

விற்கும் வரை
அடிமட்டத்திலிருக்கும்
பங்கு
அடுத்த மாதமே
அசுர வளர்ச்சி அடைகிறது.

எனக்கு மட்டுமே
இது நேர்கிறதா ?
இல்லை
இது சர்வதேச சங்கதியா ?

கவிதை : வறுமை நினைவுகள்

ஓரம் கிழிந்ததால்
தலைகீழாய் கட்டப்பட்ட
அப்பாவின் வேட்டியும்,

வியர்வைப் போராட்டத்தில்
அக்குள் கிழிந்த
பனியனும்,

தரைக்கும் காலுக்குமிடையே
மில்லி மீட்டர் தடிமனில்
களைத்துத் தொங்கிய
கடைவீதிச் செருப்பும்,

நினைவுக்கு வருகின்றன
கிரெடிட் கார்ட் கொடுத்து
இரண்டாயிரம் ரூபாய்க்கு
“லூயிபிலிப்” சட்டை வாங்குகையில்

பிடித்திருந்தால் படியுங்கள்