வன்முறைகள் வரைமுறைகள் ஆவதில்லை.

Image result for 9-11
வெளிச்ச நகரத்தில்
முதல் முறையாக
ஓர் இருட்டுப் பகல்.

புதைக்கப்பட்ட வன்மம்
பூதாகரமாய்க் கிளம்ப,
எரிமலைக்குள் இறக்கப் பட்ட
எறும்புக் கூட்டமாய்
ஆயிரக்கணக்கான மனித உயிர்கள்.

நூறுமாடிக் கட்டிடங்கள் இரண்டு
தலைக்குத் தீயிடப்பட்டு
மண்ணுக்குள் மெழுகுவர்த்தியாய்
கொலையாகிச் சரிந்தன.

பழிவாங்கும் படலத்தின்
பலிபீடங்களில்,
பச்சை இதயங்கள் சிவப்பாய் சிதறுவது
எப்போது தான் முடியப் போகிறதோ.

ஆகாய விமானம்
சவப்பெட்டியாய் மாறி
கட்டிடத்தில் கரைக்கப்பட்ட வரலாறு
இதோ புதியதாய் இங்கே
எழுதப்பட்டிருக்கிறது.

பிரம்மாண்டத் திரைப்படங்களின்
கற்பனைக் கனவுகள்
இதோ
இந்த பெரும் புகைக் கூட்டத்தில்
நிஜமாகி நிற்கிறது.

நியூயார்க் நகரம்
வெயில் காலத்தில்
புகைக்குள் புதைக்கப்பட்டிருக்கிறது.
இந்த புகைக் காட்டில் எத்தனை உயிர்கள்
புகைந்து கொண்டிருக்கின்றனவோ.

சூரியனின் முகத்தை
இதோ
பகல் வந்து கறுப்புப் பூசியிருக்கிறது.

நாகரீகத்தின் நடைபாதை
மிருகக் கூட்டுக்குள் தான் முடிவடைகிறதா ?
கலாச்சாரத்தின் கடைசிப் படி
ஹ’ட்லரின் கோட்டைக்குள் தான்
கொண்டு செல்கிறதா ?

வானத்தில் எரிக்கப்பட்டு
பூமிக்குள் விரிக்கப்பட்டதா மனிதநேயம்.

தாமரை விரியவில்லையென்று
தடாகத்துக்குத் தீயிட்டனரா ?
இல்லை தடாகம் வேண்டாமென்று
தாமரைகளை எரித்தனரா ?

உலக வரைபடம்
இன்னொரு முறை எரியத் துவங்கியிருக்கிறது.
இதயங்களின் வீதிகள் எங்கும்
கண்­ர்த் துளிகளின் கச கசப்பும்
இரத்தத் துளிகளின் பிசு பிசுப்பும்.

தயவு செய்து
இன்னொரு முறை
உடை வாளை உருவாதீர்கள்.
கண்­ர் துடைக்கவும்,
கட்டுப் போடவும்.
கைவசம் இனிமேல் கைக்குட்டைகள் இல்லை.

பேருந்து வாழ்க்கை

 

Related image

இந்த
நடத்துனர் வாழ்க்கையின்
நடைபாதை
சாலையை விட ஆழமாய்
பள்ளமாய்க் கிடக்கிறது.

பருந்தாய் மாறி
பேருந்தினுள் பாவையரைக்
கொத்தும்
பாலியல் பரிகாசங்கள்,

சில்லறைச் சண்டைகளில்,
வடிகட்டியில் மிஞ்சிய
வார்த்தைகளால் வெட்டும்
பிரயாணிப் போர்கள்.

கேட்டுக் கேட்டும்
பார்த்துப் பார்த்தும்
போரிட இயலாத
பரிகாசப் புலியாய்
பதுங்கிச் செல்லும் நிலமை.

நசுங்கிக் கொண்டே
நகரும் நத்தையாய்,
சூரிய அடுப்புக்குள்
வெடிக்கும் சருகாய் தான்
தொடர்கிறது வாழ்க்கை.

நகரத்தின் வீதிகளில்
நகர மறுத்தால்
வாழ்க்கை வண்டியும்
நகர மறுக்கும் எனும்
நரக வாழ்க்கை.

மூச்சுத் திணறும்
கூட்டத்திலும்,
மூழ்கிச் சுவாசிக்கும்
புதுவகை நுரையீரல்,

விரைவாய் இருக்கும்
வினோத விரல்கள்,

என்று
எல்லாம் புதியன தான்.

அத்தனை கஷ்டங்களும்
அவ்வப்போது
காணாமல் போகும்,
வயதானவரை பிடித்தேற்றும்
வாய்ப்புகளிலும்,

இருக்கை கொடுத்து
இருக்க வைக்கும்
நேரங்களிலும்..

இடிபாடுகளில் கட்டப்பட்டவை.

Image result for Broken bridge village
யாருமே
நினைத்திருக்கவில்லை
இப்படி நடக்குமென்று.
கம்பீரமாக நின்றிருந்த
எங்களூர்ப் பாலம்
கம்பிகள் உடைய விழுந்து விட்டது.

எங்கோ பெய்த
மழையின் துளிகள் ஒன்று சேர்ந்து,
பரிவாரங்களோடு
போருக்குப் புறப்பட்டதில்
பாலம் பலியாகிவிட்டது.

அரசாங்கப் பேருந்து முதல்
ஆட்டுக்கிடாக்கள் வரை
ஆடி ஆடி ஓடிய பாலம் அது.

யார் போட்ட பாலம் அதென்றோ
எப்போது போட்டதென்றோ
இதுவரை யாருமே யோசித்ததில்லை.

சாவுக்குப் பின் பீறிட்டுக் கிளம்பும்
பாசம் போல,
உடைந்த பிறகு ஆங்காங்கே
ஒப்பாரிகள் உருவாக.,

கலெக்டருக்கு
கடுதாசி கொடுப்பதா ?
மந்திரிக்கு
மனுக்கொடுப்பதா ?
முதுகெலும்புடைந்து போன பாலத்துக்கு
யார் கட்டுப் போடுவது ?

பெட்டிக்கடை ஓரங்களெங்கும்
பட்டிமன்றங்கள்.

வந்து கொண்டிருந்த
பேருந்து
பாதி வழியோடு நின்றுபோனது.

பள்ளிக்கூடம்,
சந்தை எல்லாம்
தூரமாய் ஆகிப்போனது,

செல்லப் பிள்ளையாய்
ஊருக்கு நடுவே ஓடும்
ஆறு
முதன் முதலாய்
பூமிக்குப் பாரமாகத் துவங்கியது.

கதகளி

Image result for Kathakali

 

இதொன்றும்
பிள்ளை விளையாட்டில்லை

சொரசொரப்புத் தூரிகைகள்
முகத்தைச் சுவராக்கி
பல மணிநேரம்
ஓவியம் வரையும்.

பிரத்யேக ஒப்பனை ஆடை
பிராணனை
பிழிந்தெடுக்கப் பிரியப்படும்.

செண்ட,
மத்தாளம், சிஞ்சில
என
இசைக்கருவிகளின்
அருவிக்குள் அரங்கேறும்
எங்கள் உதடுவிலகா
ஊமை நாடகம்.

கைகளையும்
கண்களையும் விட அதிகமாய்
தசைகள்
பேச வேண்டும் இங்கே,

இலக்கியம்
இசை, நடனம், நடிப்பு
ஓவியம் என,
அத்தனை நவரசக் கலவைகளையும்
ஒற்றை சீசாவில்
ஒளித்து வைத்த கலைதானே
இந்தக் கதகளி.

கண்களையும்
கைகளையும்
அபினயம் பிடித்துப் பிடித்து
நடித்தாலும்,
நான்கு பேருக்காக
ஓர்
நாட்டிய மேடை இருக்கும்.

எங்கள் வறுமையின்
சுருக்கங்களை
இந்த
அடர் சாயங்கள்
மறைத்துக் கொள்வதே பெரும்
ஆறுதல் எங்களுக்கு.

ஆனாலும்
எங்கள் கண்களை மீறி
குதிக்கும்
கண்ணீர்க் கவலைகள் எல்லாம்
சாயங்களின் மேல் சில
சாலைகளை
இட்டுச் செல்லும்.

எங்கள் வேர்கள் எல்லாம்
கலாச்சாரக் காடுகளில்
ஆழமாய் கிடந்தாலும்,

கிளைகள் எல்லாம்
வெளியூர்க் காற்றையே
சுவாசித்துக் கிடக்கும்
கவலை தான் எங்களுக்கு !

கை

Image result for Mom and child walking

கரங்கள் இல்லாத மனுக்குலத்தை
கற்பனை செய்யவே முடியவில்லை.

கருவறை முதல்
கல்லறை வரை கரங்களை நம்பித்தான்
காலம் நடக்கிறது.

நடக்கப்பழகிய நாட்களிலெல்லாம்
தத்தித் தத்திக் கால்கள் நடக்க
மழலைவிரல்கள் தேடுகின்றன
அன்னையின் கைகள்.

முடிவு தேடும்
காத்திருத்தல் கணங்களில்
கடவுளே என்னைக் கை விடாதே
எனும்
ஆன்மீகத்தின் வார்த்தைகள்.

உடுக்கை இழந்தவன் கையென்று
நட்புக்கு உரையெழுதும்
நேசத்தின் வார்த்தைகள்

உயிரின் உணர்வுகளை
விரல்வழி உருளவிட்டு
கரம் கோர்க்கச் சொல்லும்
காதலின் வார்த்தைகள்.

ஒரு கை கொடு என்று
ஒத்துழைப்பை நாடும்
உழைப்பாளியின் வார்த்தைகள்.

இரு கை சேர்ந்தால் தானே
ஓசையின் பிரசவம் எனும்
ஒற்றுமையின் வார்த்தைகள்.

என் கையைத் தான்
நான் நம்புகிறேன் என்று
தன்னம்பிக்கையைத் தத்தெடுக்கும்
வலிமையின் வார்த்தைகள்.

கரங்களின் தேவைகள்
கலப்பைக் காலம் முதல்
கணிப்பொறிக்காலம் வரை
தலைமுறை தாண்டியும் நீள்கின்றன.

கரங்கள் இல்லையேல்
கண், காது, வாய் பொத்த
காந்தியின் குரங்குகளுக்கு
வழியில்லாமல் போயிருக்கும்.

பட்டம் விடும் பருவம் முதல்
பட்டம் பெறும் பருவம் வரை
விரல் தொடாத வினாத்தாள்கள் தான்
வினியோகிக்க வேண்டியிருக்கும்.

ஐம்புலனில் ஒன்று
திறக்கப்படாமலேயே
திருடு போயிருக்கும்.

கரங்கள் இல்லையேல்.
என்று
கரம் கொண்டு என்னால்
கவிதை எழுத முடியாமலும்.

நிதி நிறுவனச் சுருட்டல்கள்

Image result for chit fund cheat

எறும்புகளின் சேமிப்பை
எரிமலைகள்
விழுங்கித் தீர்க்கின்றன.

வாழ்க்கை வெயில்
வந்து சேரும் முன்,
பனித்துளிகளை
பூக்களே
திருடித் தின்கின்றன.

வயிற்றுக்கான போராட்டத்தில்
வறியவனின் நம்பிக்கைகளை
சில
கொள்ளிவாய்ப் பிசாசுகள்
கொள்ளையிடுகின்றன.

பாவம்,
இவர்கள் இறக்கிவைத்த
பாரம்,
இவர்கள் மேல்
பாறாங்கல் ஏற்றிப் போகிறது.

இவர்களின்
இமைகளுக்குள் குதித்து
கனவுகளைத்
திருடிச் செல்கின்றன
சில
பேராசைப் பிணங்கள்.

ஒவ்வோர் பூக்களாய்
சிறகு வலிக்க
தேடிச் சென்று,
அடைகளில் அடைத்துவைத்த
தேனை
காட்டு நரிகள்
கடித்துக் குதறுவதில்
கண்ணில் இரத்தம் வடிகிறது.

இந்த வயிற்றுக் கூட்டத்தின்
கழுத்துகளில்
வறுமைக் கோடு முடிச்சிட,
நம்பிக்கையின் நட்டெலும்பை
சுரண்டல்
சுத்தியல்கள் உடைக்கின்றன.

எப்படித் தான்
மனசு வருகிறதோ ?

பட்டினிச் சிறகுகளைப்
பிடுங்கி
சுய காற்றாடிகள் செய்ய ?

கண்ணீ­ரைப் பிழிந்தெடுத்து
சுய
அணைகளில் நீர்தேக்க.

புரிந்து கொண்டால்
நல்லது.

இவர்கள்
மனிதர்களை அறுத்து
செய்து குவிப்பதெல்லாம்
சுய நிம்மதியைப் பூட்டும்
சவப்பெட்டிகள் என்பதை.

ஆணவம் எனும் பனிக்கட்டிச் சிறகு.

Image result for pride  painting

ஆணவம்,
அது
அழிவிற்கான அழைப்பிதழ்.

காளான் குடையை
பட்டாபிஷேகமாய் பாவிப்போரின்
வறட்டுக் கௌரவ
வடிகால்கள்.

அகந்தைக் கடையில்
இலவசமாய்
வினியோகிக்கப்படும்
வேரில்லா நிலக்கடலைச் செடிகள்.

நான் என்னும்
தற்பெருமைக் கழுவின்
தற்கொலை வாரிசுகளே
இந்த
ஆணவத்தின் எஜமானர்கள்.

கடலைப் பார்த்து
உப்பளம் சிரிப்பது போல,
சூரியக் குடும்பத்துக்கு
தீப்பெட்டி ஏற்றுமதி செய்வது போல,
அயலானின் மீது
ஆணவம் உமிழும்.

தாழ்மை இதயத்தை
பலகையில் அறைந்து,
ஆணவம் பல கைகளோடு
அவதாரமெடுக்கும்.

வெட்டிய இடத்தில்
வெடுக்கென்று முளைக்கும்.

ஆணவம்,
அது தலையைக் கொய்து
கிரீடம் சூட்டும்,
சமாதானத்தை நறுக்கி
சவப்பெட்டியில் போடும்.

தாழ்மை
வாழ்வுக்கான திறவுகோல்,
ஆணவம்,
அழிவிற்கான ஆவணம்.

அமைதியின் இதயம்
முட்களைப் பிடுங்கிப் போடும்,
ஆணவத்தின் சுத்தியல்
ஆணிகளை அறையும்.

நம் பாதத்துக்குத் தேவை
காலணிகளே,
கால் ஆணிகளல்ல.

ஆள்குறைப்பு

 

Image result for Layoff IT

வைக்கோல் காட்டுக்குள்
எரிகல் விழுந்ததுபோல்
பர பர வென பரவியது
அந்தப் பரபரப்பு !

அலுவலகத்தில்
ஆள்குறைப்பு !

முந்நூறு பேருக்காய்
தயாராகி இருக்கிறது
ஒரு சுருக்கு !

தேர்ந்தெடுத்த
புள்ளிகள் தலையில்
விழப்போகிறது
விரைவில் கொள்ளி.

பலிபீடம் தயார்.
மீதமிருப்பதெல்லாம்
கத்திகள் அழுத்தப்போகும்
கழுத்துக்கள் எவையெனும்
வளைந்த
கேள்விகள் மட்டுமே.

அத்தனை மனங்களிலும்
சரவெடிகளின் ஓசையும்,
தீ மிதித்த தேகமாய்
காயம் பட்ட காலமும்.

அலுவலக வாசல்களில்
ஆயிரம் வாய்களோடு
வளர்ந்து கொண்டிருக்கிறது
வினாடிக்கொரு
வதந்தி.

தராசுத் தட்டுகளில்
எதை வைத்து அளப்பார்கள் ?
ஊதியத்தையா ?
அனுபவத்தையா ?
இல்லை
தேசப்பற்றின் துகள்களையா ?

சதவிகிதங்கள் எப்படி ?
சரிவிகிதமா ?
இல்லை
சஞ்சல முகங்கள் மொத்தமாய்
சிந்திச் சிதறுமா ?
கேள்விகளின் முடிவில்
புதிது புதிதாய்
கேள்விகள் குட்டி போட்டன.

பதில்களாய் வந்தவையும்
கேள்விக் குறிகளுக்குள்
கூடு கட்டிக் கொண்டன.

மணித்துளிகளை விழுங்கி
நாட்கள் வளர,
நாட்களை உண்டு
வாரங்களும் முடிந்தன.

நிழல்யுத்தம் உள்ளுக்குள்
நிறுத்தாமல் சண்டையிட,

ஓரமாய் கிடந்து
சிரிக்கின்றன‌
என்
மூன்று வார அலுவல்கள்.

கண்ணீ­ர்.

Image result for Tears girl

தேசங்கள் தோறும் பாயும்
சமத்துவ நதி
கண்ணீர்

இதயக்காட்டுக்குள்
இடிவிழும்போதும்,
மனசின் மதில் சுவரில்
மண்வெட்டிகள்
மூர்க்கத்தனமாய் மோதும் போதும்,
கண்களில் விழும் மழை
கண்ணீ­ர்.

தோல்விகளும், ஏமாற்றங்களும்
கால்களைக் கட்டிக்கொண்டு
வேர்விட்டுக் கிடக்கும்
வேதனை கணங்களில்,
விழியில் வெடித்தெழும்
உப்பு நதி, கண்ணீ­ர்.

மகிழ்வின்
மின்மினிக்கூட்டங்கள்
சட்டென்றழைக்கும் மாநாட்டில்
நெஞ்சப்பூவில் ஈரம் விழ,
கண்ணில் பொடிக்கும்
சிறு பனித்துளி கண்ணீ­ர்.

எப்போதேனும்
விழிகளுக்குள் விழுந்துவிடும்
சிறு சிறுத் துகள்களை
கால்வாய் வெட்டிக்
கடத்திவிடுவதும்
இதே கண்ணீ­ர் தான்.

சில வேளைகளில்
மனைவியரின் மனுக்களுக்கு
முன்னுரிமை பெற்றுத்தரும்
சிபாரிசுத் தூதுவனாகும்.

சில வேளைகளில்
முதலைக் கண்ணீ­ராய் வந்து
கவனிப்பாரின்றி நிராகரிக்கப்படும்.

களைத்துப் போன
கருவிழி
வெளிக்கொட்டும் வியர்வையும் இதே.
ஆனால்
பெரும்பாலும் இது
இளைத்துப் போன இதயத்தின்
இரட்டை உறவினன் தான்.

கண்ணீ­ர்.
மனசின் வலிகளுக்காய்
கண்கள் தொங்கவிடும்
அடையாள அட்டை.

மலைகளாகும் மகிழ்ச்சிகள்
மண்டியிட்டலறும் போது
கண்கள் செலுத்தும்
காணிக்கை.

பிரிவுகள் நெருங்கும் போதும்,
நெருக்கம்
பிரியும் போதும்,
உறவுகள் சொல்லும்
ஈரத்தின் இறுக்கம் தான்
கண்ணீ­ர்.

நாகரீகம் கருதி சிலநேரம்,
தன்மானம் கருதி சில நேரம்,
தனிமைக் கடலில்
கண்ணீ­ர்.
உப்பளமாய் உறையும்.

உணர்வுகளின்
ஊசிப்பொத்தல்களில்
நிம்மதிக் களிம்பாய்
நிறைவதும் கண்ணீ­ர் தான்.

கண்கள் இருக்கும்
உயிரினங்களின்
உலக மொழிதான்
இந்தக் கண்ணீ­ர்.

துயரங்களின்
கிழிசல்களாய்
இரத்த வாசனையோடு
கசியும் கண்ணீ­­ருக்குக் கட்டுப் போடு.

ஒரு கையில்
பனித்துளியாய்
சிறு கண்ணீ­ர்த் துளி சரியும் போது,
மறு கையில் சூரியனோடு வந்து
அதை உறிஞ்சிக் கொள்.

கண்ணீர்
எப்போதுமே அடையாளம் தான்.
அடையாளம் பெரும்பாலும்
அடைக்கலம் ஆவதில்லை.

*

சேவியர் கவிதைகள் காவியங்கள் நூலிலிருந்து , 2003.