நினைவுகள்

Image result for easy chair

செல்லரித்துப் போன
அந்த சாய்வு நாற்காலி
பரணின் படியிறங்கி
திண்ணையோரம் சாய்ந்திருந்தது.

நேற்று நடந்தது போல்
நினைவுகள் மணக்கின்றன.
அப்பாவின் விரல்களை எட்டிப் பிடித்து
பிஞ்சு கால்களின் விரல்கள் கெஞ்ச
நீளமான அந்த மண்வரப்புகளில்
வழுக்கி வழுக்கி நடந்த நாட்கள்.

எங்கள் வயல்
பச்சை நிறத்தில் சிரிப்பதைப்
பார்க்கும் போதெல்லாம்
அப்பாவுக்கு கண்கள் சிரிக்கும்.

உழுது முடித்த வயலில்
சமன்செய்யும் போதெல்லாம்
வயலோரம் இருக்கும் கலுங்கில் அமர்ந்து
கரங்களில் கன்னம் சாய்த்து
வியந்திருப்பேன்.

ஆங்காங்கே தலைநீட்டும்
குளக்குச்சி களின் தலை இழுத்து
சேற்றுவயலில் வழுக்கி விழும்போதெல்லாம்
சாதித்து விட்டதாய் மனம் நனையும்.

என் சின்னக் கைகளில்
சாம்பல் கிள்ளி
வயலில் இடுவதாய்ச் சொல்லி
வீசும் போதெல்லாம்
கண்களுக்குள் தான் விழுந்திருக்கிறது.

மரவள்ளிக் கிழங்கின் மூக்கில்
மிளகாய்ப் பொடி தேய்த்து
கரை மணலில் உட்கார்ந்து
கடிக்கும் மத்தியான வேளைகள்
நுனி நாக்கை இரத்தச் சிவப்பாக்கும்.

அந்த வயலின் காற்றும்
அருகே ஓடும் கால்வாயின் காற்றும்
சண்டை போட்டு என் தேகம் பொத்தும் போது
காற்றைப் பார்த்து
கைகொட்டிச் சிரிப்பேன்.

சின்னச் சின்ன மீன்கள்
மிதக்கும் சருகுக்கடியில்
கண்ணாமூச்சி ஆடும் போது
ஆயிரம் முறை பிடிக்க முயன்று
தோற்றுப் போயிருக்கிறேன்.

அறுவடை முடிந்து
முற்றம் முழுவதும் சுற்றமும் நெல்லும்
நிறைந்திருக்கும் போது
வடக்குப் புறத்தில் வைக்கோல் புதருக்குள்
கர்ணமடித்த நினைவுகள்
கண்ணுக்குள் இருக்கிறது.

காலண்டரில் நாட்களுக்குப் பதில்
வருடங்கள் கிழிக்கப் படுகிறதா ?
இருபத்தைந்து வருடங்கள்
இரு இரவுகளுக்குள் கழுவப்பட்டதாய்
நினைவுகளின் அருகாமை.

அமெரிக்க வாழ்க்கையின்
பிரம்மாண்டங்களில் பிழியப்பட்டு
என் சிறுவயதுச் சுவாசத்தைத் திருடிச்சென்ற
வயல்காற்றின் ஈரம் தேடி
என் கிராமத்து வீட்டுத்திண்ணையில் நான்.

செல்லரித்துப் போன
அந்த சாய்வு நாற்காலி
பரணின் படியிறங்கி
திண்ணையோரம் சாய்ந்திருந்தது.

வெள்ளி பூசிய தலைமுடியுடன்
முதுமை ஆடை போர்த்தி
சிரித்தார் அப்பா.
கண்களில் மட்டும்
அதே நேர்த்தியும் நேசமும்.

விவசாயமெல்லாம் யாரும் பாக்கிறதில்லை
கால்வாயில தண்ணியும் வரதில்லை
நம்ம வயலை தான் வித்துட்டோமே
குதிருக்குள்ள காற்று தான் இருக்கு.
அப்பாவின் பேச்சில் ஆதங்கம் இருந்தது.

ஏனோ மனசுக்குள் பாறாங்கல் வைத்ததாய்
ஒரு பாரம்.
உங்கள் விரல் பிடித்து
ஒரே ஒரு முறை
அந்த வரப்புகளில் நடக்கிறேனே.

உதடுகள் ஊமையாய் நிலைக்க
மனசுக்குள் மட்டும் ஓசை கேட்டது
கண்களின் ஓரத்தில் அனுமதி கேட்காமல்
ஒரு துளி கண்­ர் குதித்தது.

ஏதாவது பேசேன்.
அப்பா சொன்னார்.
அப்பாவின் தோள் தொட்டேன்.
புரியாமல் அப்பா பார்க்க
அந்த சாய்வு நாற்காலி மட்டும்
கிறீச்சிட்டது .

பிரமிப்புப் படிக்கட்டுகள்

Related image

முன்பெல்லாம்
எங்கோ தெரியும் விளக்குகள்
உள்ளுக்குள்
வளர்க்கும் பிரமிப்பை,
இப்போது வரவேற்பறை
எரியும் அலங்கார விளக்குகள்
தருவதில்லை.

அவ்வப்போது பயணிக்கும்
அன்றைய
கார் பயணங்களை
இன்றைய
என்
சொந்த வாகனம் தருவதில்லை.

பாசி விலக்கி,
படிகளில் வழுக்கி
குளத்தில் குளித்த சுகம்,
இன்றைய குளியலறையின்
தட்ப நிலை மாற்றும்
தண்­ர் மழையும் தருவதில்லை.

சிறு வயதில் அப்பா தந்த
ஐந்து ரூபாயின் மதிப்பு
இன்றைய என்
அமெரிக்கப் பணத்தை விட
அதிகமாய் படுகிறது.

ஞாயிற்றுக் கிழமைகளில்
நூலகங்கள் தந்த
ஆத்ம வாசகங்களை
என்
கணிணி இணையமும்
தர முடிவதில்லை.

அன்றைய என்
கனவுகளின் தோட்டம்
இன்று
காய்த்துக் கிடக்கிறது
ஆனாலும்
அந்த கனவுகளே
சுகமெனப் படுகிறது.

இப்போது எனக்கு
பிரமிப்பைத் தருவதெல்லாம்
ஒன்று தான்.

அப்போதெல்லாம்
சற்றும்
பிரமிப்பைத் தராத
என்
அன்னையின் அருகாமை!

கண்ணுக்கெட்டும் தூரத்தில் காதல்

Image result for Love painting

காதல் என்னும்
ஓர்
மின்விசிறி என் வீட்டு
விட்டத்தில்
விடாமல் சுற்றுகிறது !

இழுக்க இழுக்க
மேலெழும்பும் ஓர்
காதல் பட்டம்
என் கூரை மேல் பறக்கிறது.

காதல் என்னும்
ஓர் கண்ணிவெடி,
நினைவுகளின் பாரம் தாங்கி
உள்ளுக்குள்
தவறாமல் வெடிக்கிறது.

காதல் தீயை
அணைப்பதற்காய் ஊற்றும்
அத்தனை
தண்­ர்ச் சிந்தனைகளும்
எண்ணையாகவே
மாறி விழுகின்றன.

அணை உடைத்துப் பாயும்
காதலை,
என் கட்டைவிரல்களால்
பொத்த முடியவில்லை.

அது
ஒரு முறை தேய்த்தாலே,
அலாவுதீன் பூதமாய்
அவதாரமெடுக்கிறது.

காதலெனும்
அந்த ஒற்றை விளக்கு
என்
அத்தனை கண்களையும்
அடைத்து விட்டுப் போனது.

காதலெனும்
அந்த கீழ்திசைத் தென்றல்
என்
அத்தனைக் கதவுகளையும்
உடைத்து விட்டுப் போனது.

கனவுகளுக்குப் பயந்து
கண்களைத் திறந்தால்,
கனவுகள் வந்து
திறந்த கண்களில் இறங்கி
பார்வையைப் பிடுங்கிச்
செல்கின்றன.

வலுக்கட்டாயமாய் அதன்
இறகுகளை அறுத்தால்
அது சிறகுகளை அகலமாக்கி
உயரமாய் பறக்கிறது.

என்ன செய்வதென்று
தெரியவில்லை.
ஒருவேளை
போரிடாமல் மண்டியிட்டால்
சமாதான உடன்படிக்கையோடு
சென்றுவிடக் கூடுமோ ?

வேண்டாம்,
திண்ணையில் வைத்த
எண்ணை விளக்கில் வீழும்,
விட்டிலாய் அது என்
வீட்டில் சுற்றிவரட்டும்.

அவிழ்ந்து வீழும்
அமாவாசை இருட்டைவிட,
எட்டாத உயரத்திலேனும்
நிலவைப் பார்ப்பதே
நிம்மதியாய் இருக்கிறது !

அது அந்தக் காலம்

Image result for old man painting

வளர்ச்சியின் விகிதம்
இப்போதெல்லாம் என்னை
இனம்புரியா மனநிலைக்குள்
இழுத்துச் செல்கிறது.

‘அப்படின்னா என்னம்மா ?’
என்று,
பதின் வயதுக் காலங்களில்
நான் கேட்ட கேள்விகளுக்கு,
ஆரம்பப்பள்ளி நாவுகளில் இன்று விடை.

சைக்கிள் ஓட்டிய
என் வயதில்,
என் பேரன் பைக் ஓட்டுகிறான்.
காதில் ஓட்டவைத்த
செல்போனுடன்.

முழங்காலுக்கும்
கணுக்கலுக்குமிடையே
முடிந்து போகிறது,
பேத்தியின் கால்சட்டை.

‘எங்க காலத்துல’ – என்று
ஆரம்பிக்காமல்
பேசுங்கப்பா.
இது சங்க காலம் அல்ல,
மகனின் கண்களில் மின்னுகிறது
அதே பழைய பாசம்.

கொஞ்ச நேரம் செலவழிக்க
வாங்கிய தொலைக்காட்சி,
எல்லார் நேரத்தையும்
விற்றுக் கொண்டிருக்கிறது.

இரவு உணவு கொறிக்கும் போது
மகன் நினைவு படுத்தினான்.
அடுப்படியில் இலைவிரித்து
கருவாட்டுக் குழம்பு
சாப்பிட்ட அந்த நாள் ஞாபகம்.

‘எங்க காலத்துல’ – ன்னு
வேணாப்பா
பிட்சா சாப்பிட்டுக் கொண்டே
பேசுகிறாள் பேத்தி.

கொல்லையில்
நான் நட்ட வாழைமரம்.
இன்னும்
மூட்டில் முளைகளோடு வளர்கிறது.

பின்னொரு பொழுதில் ..

Image result for Love sitting alone paining

இப்போதெல்லாம் அவனை
நினைக்காமல் இருக்க நினைப்பதில்லை.
நினைத்தால்
முடிக்க முடிவதில்லை.

என் அகத்துக்குள் இறங்கி
அகழ்வாராய்ச்சி செய்தால்.
அவன் மட்டுமே
ஆலமரமாய் அங்கிருக்கின்றான்.

அவனோடு
உரையாடுவதில் உதிர்ந்து போகும்
இரவின் இதழ்கள்.
மயக்கத்தில் முடியும் மாலைகள்.

என்
சிந்தனைகளின் சிலந்தி வலையெங்கும்
நினைவுப் பூச்சிகளும்
கனவுக் குழவிகளும்.

அவன் கரம் கோர்த்து
மணமேடையில் சிரிக்கவேண்டும்.
ஓர் மழலைக் குழந்தையாய்
அவனை என்
மடியில் கொஞ்சம் கொஞ்ச வேண்டும்.

காலங்களுக்கு அப்பால் காணும்
வயல் வெளிகளில்
காதல் சிட்டுகளாய்
தானியம் தின்றுத் திரிய வேண்டும்.

வட்டத்தின் நுனிதேடித் திரியும்
மூட்டைப் பூச்சியாய்,
தூரில்லாத் ஓட்டைப்பானையில்
தொடர்ந்து விழும் மழைத்துளியாய்
முடிய மறுத்து ஒழுகும்
என் கனவுகள்.

அவனுக்குள்
காதல் தான் வழிகிறதா ?
கண்டு பிடிக்க முயன்று முயன்று
சரிவிகித வெற்றி தோல்வியில் சரிந்திருக்கிறேன்.

கேட்டு விட வேண்டுமென்று
இதயம் கதறும் போதெல்லாம்
நாவில் லாடம் அடித்து நிறுத்துகிறது
எப்போதோ
நான் அவன் கையில் கட்டிய ராக்கி.

காலங்கள்

Image result for Tree painting

இயற்கை தன் வரவை
சூரியத் தூரிகை கொண்டு
இலைகளுக்குள் எழுதுகிறது.

பச்சையப் தேர்வில்
பெரும் வெற்றி பெற்று
கிளை தலைவிரித்தாடும்
வசந்த காலத்தின் அசந்த நாட்கள்.

வெற்றிலைக் கிழவனின்
ஒழுகும் வாயாய்
சிவப்புச் சாயம் படரத்துவங்கும்
வேனில் கால விடைபெறு நாட்கள்.

வற்றிப்போன ஈரத்தின்
அடையாள அட்டையாய்
சத்தமிடும் சருகுகள்
தொற்றிக்கொண்டிருக்கும்
உதிர் காலத்தின் முதல் காலைகள்.

மொத்த மரங்களும்
ஆதி மனித அவதாரம் கொண்டு
நிர்வாண நிராயுதபாணிகளாய்
அணிவகுத்து நிற்கும்
குளிர் காலத்தின் அந்தி நாட்கள்.

நாள்காட்டிகளும்,
மணிகாட்டிகளும்,
பொத்திப் பொத்தி வைக்கும் காலத்தை
அலட்டிக் கொள்ளாமல் வந்து
எடுத்துக் கொள்கிறது இயற்கை.

ஒவ்வோர் காலத்திலும்
ஒவ்வோர்க் கவிதைத் தொகுப்பை
அது
மௌனமாய் மரங்களுக்குள்
எழுதிவிட்டுப் போகிறது.

திறவாப் புலன் கொண்ட
மனிதனுக்கோ.
சிறகுகளை விட
விறகுகளே தேவைப்படுகிறது.

எனக்குப் பிடிக்கும்

Image result for kid kissing on fathers cheek
மவுனம்
எனக்குப் பிடிக்கும்.

நகரத்து நெரிசல்களில்
நசுங்கி
மொட்டை மாடியில்
இளைப்பாறும் மாலை நேரத்தில்
இந்த மவுனம் எனக்குப் பிடிக்கும்.

வண்ணத்துப் பூச்சி
பூவின் வாசல்திறக்கும்
அழகை
விழிகள் விரியப் பார்க்கும் போதும்,

மாவிலையின்
முதுகெலும்பில்
நழுவிவரும் மழைத்துளி
மண்ணின் மார்பை முத்தமிடப்போகும்
சில்லென்ற நிமிடங்களிலும்.

சொட்டுச் சொட்டாய்
வடிந்து கொண்டிருக்கும்
மாலை மஞ்சளின் மரண நிமிடங்களை
மலையுச்சியின் மரத்தடியில்
மனம் கலைய இரசிக்கும் போதும்,

இனங்காண இயலாத பறவையொன்று
சிறகடித்துப்
பாடிச் சென்றது எந்த ராகம் என்று
சிந்தனையைக் கொஞ்சம்
சிறகடிக்க விடும்போதும்.

இதயம் முழுவதும்
இன்ப அதிர்வுகளை விட்டுச் செல்லும்
இந்த மௌனம்
எனக்குப் பிடிக்கும்.

சத்தம்
எனக்குப் பிடிக்கும்.

விழுவதனால் வேகம் சேர்க்கும்
மலையருவி.
அடிப்பதனால் அழகு விற்கும்
கடல் அலைகள்.
இயற்கை மேல் ஈரம் துவட்டும்
மழைக் கரங்கள்.

மௌனத்துக்குத் தூண்டில் போடும்
சத்தங்களும்.
மௌனங்களுக்குள் மறைந்து கிடக்கும்
சத்தங்களும்.
கொலுசு மாட்டிய நதிபோல
சங்கீதமாய் எப்போதுமே மனசைக் கொத்தும்.

இத்தனை இருந்தும்.

மொத்த ரசனைகளையும்
யுத்தமில்லாமல் சிதைத்துச் செல்லும்,
கண்மூடி
கவிதை யோசிக்கும் கனங்களில்
கன்னத்தில் நீ இடும்
சத்தமில்லாத ஒரு முத்தம்.

அந்த அரசன்.

Related image

அந்த அரண்மனை
வாசல்கள் தோறும் வீரர்களை நட்டு
விரிந்து பரந்துக் கிடக்கிறது.

மதில் மோதும் காற்றுக்கும்
முகத்தில் முத்திரை குத்தும் வெளிவாசல்.
பூமியில் பாதியை
முதுகுக்குப் பின் மறைக்கும் மதில் சுவர்.

பட்டறைகளில் ஓயாத வேலை,
வேலுக்கு நுனி சுருக்குவதும்,
வாளுக்கு முனை செதுக்குவதுமாய்
உலோக உராய்வுகளின் ஊசிச் சத்தங்கள்.

உயிர் கொடுக்க
உயிர் தேக்கும் படைக்கூட்டம்.

படைகளுக்குப் பின் பாதுகாக்கப்படும் அரசவை,
சாரளங்களுக்குப் பின்னால்
மிதக்கமட்டுமே பழக்கப்பட்ட
அந்தப்புரத் தாமரைகள்.

வரைபடங்களால் வரையப்படும் வீரம்,
படையெடுப்பு மட்டுமே பழகிப்போன
பரம்பரை.
போர்க்களங்களுக்கு
குருதி இறைத்து இறைத்து
வளர்க்கப்பட்ட சாம்ராஜ்யம்.

அந்த அரண்மனையின்
மூலைகளுக்குள்ளும் உளவு வீரர்களின் வாசனை.
கேளிக்கைகளில் காலம் விரட்டுகிறது
அகலமான சிறையில் அடைக்கப்பட்ட
ராஜ குடும்பம்.

அதிகம்பீர ஆசனத்தில்,
மயில்தோகைக் காற்றின் அடியில்,
வரிசை கலையாத பணிப்பெண்கள் அருகில்,
வீரச் செருக்குடன் பேரரசன்.

வலம் வரப் போன வீதியில்,
வாள் வீச்சின் வேகத்தைக் கடந்து
விழி வீச்சால் மார் பிளந்த
ஏதோ ஓர் பெண்ணின் கனவில்
இதோ,
இன்னும் விலங்கிடப்பட்டுக் கிடக்கிறான்.

முடிவின் துவக்கம்…

Image result for Love painting

இனிய காதலனே,
ஒரே ஒரு முறை பேசவேண்டும்
எனக்கு.

உனக்கும் எனக்கும்
மாங்கல்ய முடிச்சு
விழுவதற்கு முன்பே
நம் மனசுகள் இரண்டும் முடிச்சிட்டு விட்டன.

காதலிக்கும் போதெல்லாம்
எதுவுமில்லாமலேயே
வாய்வலிக்க மணிக்கணக்காய்
மணக்க மணக்கப் பேசுவாய்.
இப்போது ஏராளம் இருந்தும் ஊமையாகிறாய்.

மண்டபத்தின் எல்லா மூலையிலும்
வாழ்த்துக்கள் விழ கட்டப்பட்டவற்றை
வெறும்
வெள்ளைக் காகிதங்களின்
வலது மூலையில் கையொப்பமிட்டுக்
கலைத்துவிடப்பார்க்கிறாய்.

அடையாளங்கள் தான்
வாழ்க்கை என்கிறாயா ?

சந்தேகங்களின் முனை கொண்டு
என்னை
நீ கிழித்த போதெல்லாம்
நம் காதலில் மாமிச வாசனை அடித்தது,

என் நம்பிக்கைகளின் நகங்கள்
அழுகிவிழுந்தன.
ஏன்
எனக்கு நீ எழுதிய கவிதைகள் கூட
கவிழ்ந்தழுதன.

அலங்காரங்கள் தான்
அவசியங்கள் என்கிறாயா ?

சின்னச் சின்ன தவறுகளுக்கெல்லாம்
சிலுவையில் என்னை அறைந்தாய்.

உலகுக்கும் எனக்கும்
ஒற்றைமதில் கொண்டு
இரட்டை கிரகம் படைத்தாய்.

ஆனாலும் என்னிடமிருப்பவை எல்லாம்
நீ கொடுத்த பூக்கள் மட்டும் தான்.,
முட்களின் முனைஒடித்து
புதைத்து விடுவதே என் வழக்கம்.

இன்னொருமுறை
காதலிக்கவேண்டும் போலிருக்கிறது
உன்னை.

முதல் முதலில்
என் விரல் தீண்டிய
உன்
காதலின் முதல் அத்யாயத்தை
மீண்டும் மீண்டும்
முதலிலிருந்தே படிக்க வேண்டும் போலிருக்கிறது.

நீதி மன்றத்தில் உனக்கும் எனக்கும்
உறவு தொலைத்து உத்தரவிடலாம்.
அதற்கு முன்
ஒரே ஒரு முறை
உன்னிடம் பேசவேண்டும் போலிருக்கிறது.

முதன் முதலில்
என்னை நீ முத்தமிட்ட,
நம் சுவாசம்
உப்புச்சுவையோடு உலாவிக்கொண்டிருக்கும்
அந்த நீளக்கடலின் ஈரக் கரையோரம்
உன் குற்றப்பத்திரிகைகளோடு வா.

நம்
பழைய காதலை புதுப்பிக்க முடிந்தால்
என் கரம் கோர்த்துக் கொள்.,
இல்லையேல்
என்னை கையொப்பமிடச் சொல்.

பிரியமே.

Image result for Love painting

பிரியமே.

எதிர்ப்பில்லாத காதலை
நான் பார்த்ததில்லை.

மண்ணுக்கும் வேருக்கும்
இருக்கும் இறுக்கம்
வேலிகளுக்கு புரிவதில்லை.

பலரும்
பயம் கொள்வதெல்லாம்
பார்வையாளர்களைப்
பார்த்துத் தான்.

நான் மகிழ்கிறேன்.

உன்

நேசம் பெய்யும்
நெஞ்சுக் கூட்டில்
ஒதுங்க முடிந்ததில்,
உண்மையாகவே மகிழ்கிறேன்.

இன்றுவரை என் இதயத்தின் ஆழத்தை
உனக்குக் காட்டியதில்லை.
உன்னைப் பற்றிய என் கனவுகளை
உனக்குள்
ஒளிபரப்பு செய்ததுமில்லை.

ஆனாலும் உனக்குத் தெரியும்.
நான் உன்
நிழலைக் கூட காதலிக்கிறேன்.

என் ரத்தத்தில்
சிவப்பு இரத்த அணுக்களை விட
உன்
நினைப்பு அணுக்கள் தான் அதிகம்.

என் கண்களில்.
நீ சொல்லியதும்
நான் சொல்லாததுமான
கவிதைகள் தான் அதிகம்.

நம்
தேனிலவுக் காலத்தின்
ஓர்
தேய் நிலா வெளிச்சத்தில்
உனக்கு
என் காதலைச் சொல்லவேண்டும்.

சுற்றிலும் கடல் வேலியிட்ட
ஓர்
தீவுக்குள்
உன்னைக் கொஞ்சம் கொஞ்ச வேண்டும்..

முடிவு தெரியாத ஓர் சாலையில்
பிரியாத கரங்களுடன்
ஏதோ பேசி
நடக்கவேண்டும்.

கொஞ்சமாய் ஊடல்.
நிறையவே கூடல்.
என்று
என் அணுக்களெங்கும்
செதுக்கி வைத்திருந்த ஆசைகள்
சீனப் பெருஞ்சுவரை சிறிதாக்கும்.

என்ன செய்வது ?
கடலுக்குள் வலை விரிப்பவனும்
காதலுக்குள் அகப்படுபவனும்
கன்னங்களில்
காண்பதெல்லாம் உப்பு நீர் தானே.

நான் வேண்டும் வரமெல்லாம்
ஒன்றுதான்.

ஜென்மங்கள் மேல் எனக்கு
நம்பிக்கை இல்லை !
அப்படி ஒன்று இருந்தால்.
வினாடி நேரமும் பிரியாத உறவாய்
நீ எனக்கு வேண்டும்..
எனக்கு மட்டுமாய் !!