முடியாத முடிவுகள்

Image result for fantasy world

நடக்காது என்று
தெரிந்த பின்னும்
இன்னும்
அந்தப்பாதையில் தான் நடக்கிறேன்.

வானவில்லை
வாசலில் தோரணமாக்க
இன்னும் நான்
மழை நாளுக்காய் காத்திருக்கிறேன்.

நிலவைப் பிடித்து
நிலத்தில் புதைக்கவேண்டுமென்று
சுருக்குக் கயிறோடு
சுற்றிவருகிறேன்

என் விளக்கில் சுடர் ஏற்ற
சூரியன் தான் வேண்டுமென்று
மெழுகுத்திரியோடு
முயற்சி செய்கிறேன்.

இன்னும் என் தூண்டில்கள்
கானல் நீருக்குள் தான்
காத்திருக்கின்றன…

பாறை மீது விதைத்துவிட்டு
வயல்களுக்குள்
ஈரம் பாய்ச்சுகிறேன்.

விழுதுகள் வருமென்று
ரோஜாக்களின் பாதங்களில்
கண்விழித்துக் காவல் இருக்கிறேன்.

கனவுகள் மட்டுமே எனக்கு
கவரி வீசுவதால்
நிஜங்களை நான்
கனவுகள் என்றே
கற்பனைசெய்து வருகிறேன். !!!!

அலுவல் விவாதம்

Image result for conference room discussion

 

முனை மழுங்கிய சதுர வடிவில்,
இல்லையேல்
முனை உடைந்த முட்டை வடிவில்,
ஏதோ
ஒரு வடிவில் இருக்கும் அந்த அறை.

பெரிய தேனீர் கோப்பைகளோ
குளிர்பான பாட்டில்களோ
கைகளில் ஏந்தி,
சிரித்துக் கொண்டே
ஏதேதோ பேசுவார்கள்.

புரியக்கூடாதென்று
பிரம்ம பிரயர்த்தனம் பண்ணியும்,
தங்கள்
அறிவுக்கு அங்கீகாரம் வாங்கவும்.

கேள்வி கேட்பதற்கென்றே
கேட்பவர்களும்,
பொழுதுகளை போக்குவதற்கென்றே
வருபவர்களும் உண்டு.

சொல்லாமல் கொள்ளாமல் வரும்
கொட்டாவி மட்டும்
கைகளால் மறைக்கப்படும்.

கொஞ்சம் விட்டால்
தூங்கி வழியும்
அபாயம் இருப்பதால்,
தேனீர் குவளை தேவையாகிறது.

முடிவுகளை எடுப்பதைவிட
எடுத்த முடிவுகளை
அறிவிப்பதற்காகவே கூடும்
சில அவசர ஆலோசனைகள்.

பெரும்பாலும்,
எடுக்கப்படுபவை என்னவோ,
வாய்தா வழங்கும்
வழக்காடுமன்றங்களாக,
அடுத்த உரையாடல் எப்போதெனும்
தீர்மானங்கள் மட்டுமே.

 

மேகத்தை மூடும் மேகங்கள்

Image result for two friends

சில நினைவுகள்
மூழ்கித் தொலைகின்றன,
சில
தூண்டில்களை மூழ்கவிட்டு
மிதவைகளாய் மிதக்கின்றன.

கல்லூரிக்குச் சென்றபின்
நான்
மறந்து விட்டேனென்று
என் ஆரம்பகால நண்பன்
அலுத்துக் கொண்டான்,

வேலைக்குச் சென்றபின்
நட்பை
மறந்து விட்டதாய்,
கல்லூரி நண்பன்
கவலைப் பட்டான்.

திருமணத்துக்குப் பின்
சந்திப்பதில்லையென்று
என்
சக ஊழியன்
சங்கடப்பட்டான்.

ஒவ்வோர்
முளைக்கு முன்னும்
சில
இலைகளை உதிர்த்துக் கொண்டே
மரம் வளர்கிறது.

ஆனாலும்
வேர்களுக்குள் இருக்கின்றன
உதிர்ந்த இலைகள்
உதிரம் ஊற்றிய ஈரப் பதிவுகள்.

இதுவும் பழசு.

Image result for abandoned house

 

நான்
இப்போது எழுத நினைத்த
கவிதையை
யாரேனும்
எழுத நினைத்திருக்கலாம்.

நான்
நேற்று எழுதிய கவிதையை
யாரேனும்
என்றோ எழுதியிருக்கலாம்.

யாரும் எழுதவில்லை என
நான்
வார்த்தைகளால்
கோர்த்து வைத்த கவிதையை,
என்றேனும்
ஓர் செல்லரித்த ஓலைச் சுவடி
சுமந்து கனத்திருக்கலாம்.

வெளிக்காட்டாத
குறிப்பேடுகள் ஏதேனும்
அவற்றை
ஒலிபரப்பு செய்யாமல்
ஒளித்து வைத்திருக்கலாம்.

இல்லையேல்,
மனசுக்குள் மட்டுமாவது
யாரேனும்
முனகிப் பார்த்திருக்கலாம்.

எனக்கே எனக்கான
என்
அனுபவக் கவிதைகள் கூட,
ஏதேனும்
கிராமத்துத் திண்ணைகள்
அனுபவித்து உரையாடியிருக்கலாம்.

எதுவும்
புதிதென்று என்னிடம்
எதுவுமே இல்லை.

எல்லாமே
நேற்றின் நீட்சிகள்,
இல்லையேல்
துண்டிக்கப்பட்ட
கடந்தகாலக் காற்றின்
இணைப்புகள் மட்டுமே.

மன வயிறுகள்.

Image result for village tree

ஈரமாய் ஓடும் ஆறு
எங்களூருக்கு அது ஒரு வரம்.
கம்பீரம் இழந்தாலும்
ஓடிக்கொண்டேயிருக்கும்
எப்போதும்.

அதைக் கடக்க வேண்டிய
தருணங்களிலெல்லாம்,
கால் நனைத்துக் கொள்ளாமல்,
அதை
நேசத்தோடு அள்ளாமல்
கடந்து போனதே இல்லை.

அது
செதுக்கிப் போட்டிருக்கும்
கூழாங்கற்களும்,
வழவழத்த பாறைகளும்,
சாய்ந்து கிடக்கும்
ஒற்றைத் தென்னை மரமும்,
எப்போதும் என்
விசாரிப்புக்குத் தப்பியதில்லை.

இப்போதும்,
என் வெற்றுக் கால்களின் கீழ்
நதி ஈரமாய்
நகர்ந்து கொண்டுதானிருக்கிறது.

கையருகே,
ரேஷன் அட்டையும், பையும்.
காத்திருக்க வேண்டும்
வரிசையில், வெயிலில் சாலை ஓரத்தில்.

ரசனைகளும்
நிர்ப்பந்தங்களும்
இணைந்து ஓடுகின்றன
தனித் தனியாய்..
தடுமாறாமல் ரயில் ஓட்ட
கற்றுக் கொள்ள வேண்டும் தான்.
ஒவ்வொருவரும்.

இது கவிதை அல்ல.

Image result for writing

 

கவிதைகளை விட
அதிகமாய்,
எது கவிதை எனும்
விவாதங்கள்.

உணர்வுகளை மட்டுமே
கவிதை
உருட்டி வைக்க வேண்டுமாம்
அதில்
கருத்துக்களைத்
திரட்டி வைத்தல் தகாதாம்.

சூரியக் கதிராய்
சுகமாய்ச் சுடலாம்,
மாலை வெயிலாய்
மெல்லப் படரலாம்
ஆனால்
பச்சையம் விற்கும்
பணி செய்யக்கூடாதாம்

அங்கங்களை வருடலாம்,
அவையில் அவற்றை
அவிழ்த்தும் வைக்கலாம்
ஆனால்
ஆடை வழங்கக் கூடாதாம்.

எதார்த்தம் பற்றி எழுதலாம்
ஆனால்
எதிர்காலம் பற்றி
எழுதல் தகாதாம்.

கல் பற்றி எழுதலாம்
கல்வி பற்றி கூடாதாம்.

தோகைகளைப் பாடிவிட்டு
மயிலை
சூப் வைத்துக் குடிக்க
சம்மதமில்லை எனக்கு.

பீலிகளைப் பற்றி
பத்துப் பக்கம் எழுதிவிட்டு
அச்சாணி பற்றி
அரை வரி எழுதினால்
அடிக்க வருபவரோடும்
உடன்பாடில்லை எனக்கு.

விளக்குகளை ஏற்றி
வீதியில் வைப்பதே
பாதசாரிகளுக்குப் பயன்.

கலங்கரை விளக்கம்
பக்கவாட்டில்
படுத்துக் கிடந்தால்
மாலுமிக்கேது
கரைப் பிரவேசம் ?

எத்தனைக் கிரீடம்
சூடிக்கொண்டாலும்
தலைக்குத் தானே விலை.

இது
கவிதை யில்லை என
உங்களில்
பலர் கருதக் கூடும்.

அவர்களைத் தவிர்த்த
இவர்களுக்கே
இக்கவிதை சமர்ப்பணம்.

தகவல் இல்லா தொடர்புகள்…

Image result for email

 

 

 

இணையத்தில்
ஏதோ இணைப்புப் பிழை,
உனக்கனுப்பிய
மின்னஞ்சல்
வழியில் எங்கோ விழுந்துவிட்டது.

உன்
வீட்டுத் தொலைபேசி
வேலை செய்யவில்லையா ?

மறந்து போன நண்பனை
வழியில் சந்திக்கும் போது
உதடுகள்
ஓயாமல் பொய்சொல்லும்.

‘கடுதாசி போட்டேனே’
என்று அப்பா யாரிடமோ
ஒரு நாள்
சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.

மறக்கத் துவங்கியிருக்கும்
பால்ய கால நண்பர்களுக்கு
டைரியைத் தொலைத்தேனெனும்
முன் ஜாமீன் பதில் தான்.

இந்த நட்பு
இறுதிவரை இருக்குமென்று நினைத்து
இறுக்கமற்றுப் போனவற்றின்
கணக்குகள்
ஐந்தாம் வகுப்பிலிருந்து
அமெரிக்கா வரை நீள்கிறது.

பாம்பின் மேல் பழி சுமத்திய
ஆதாம் காலத்தைய ஆரம்பம் தான்
இந்த
தப்பித்தல் உளறல்கள்.

கற்காலத்துக்கும்
தற்காலத்துக்கும்
அர்த்தங்களின் தூரம் அதிகமில்லை,
பெயர் சூட்டுதலில் தான்
பல நூற்றாண்டு நீளம்.

நேற்று,
சாலையோரம் மங்கலான வெளிச்சத்தில்
அவனைப் பார்த்தேன்,
ஒரு காலத்தில் என்னோடு
நெருக்கமாய் இருந்தவன்.

விசாரிப்புக்கிடையில்
வினவினான்
ஒரு கடிதம் அனுப்பினேனே,
கிடைத்ததா ?

சிரிப்புக்கிடையில் சொன்னேன்.
ஆம்,
பதில் கூட அனுப்பினேனே !

 

சில முற்றுப் புள்ளிகள்

 

Image result for fullstop man

முடிவுகள் இல்லாத
முடிவு தேடும்
பயணத்தில் நான்.

சாலைகளின் மீதான
பயணமும்,
சேலைகளின் மீதான
சலனமும்,

பக்கங்களைத் தாண்டி ஓடும்
வாக்கியங்களும்,
வாழ்க்கையில் தங்கி விடும்
பாக்கியங்களும்,

எல்லாம்
ஏதோ ஓர்
முற்றுப் புள்ளி முனையில்
அறையப்பட்டு
இறந்து போகின்றன.

சிரிப்புகளின் நுனிகளோ,
இல்லையேல்
கசப்பின் கனிகளோ,
எதுவுமே
எல்லைகளற்ற எல்லையைக்
கொள்கையாய்க் கொண்டதில்லை.

இன்னும் சிலநாள்
இருக்காதா எனும்
ஆசைக் கனவுகளை
வெளிச்சம் வந்து
இழுத்துச் செல்வது இயற்கை தானே !

முடிவு
முடிவு தான்.
தூண்டிலில் சிக்கிய மீன்
மீண்டும் ஒருமுறை
நீந்த முடிவதில்லை.

முடிவு
ஆரம்பம் தான்.
தூண்டில் மீனின் மரணம்
ஆகார தேவையின்
ஆதாரமாய் விடிவதுண்டு.

முற்றுப் புள்ளிகள்
முற்றுப் பெறுவதில்லை என்பதும்
முற்றுப் பெறாதவற்றிற்கு
முற்றுப் புள்ளிகளே
இல்லை என்பதும்
இலக்கணங்களில் இல்லை.

ஆனாலும்
சில
இடம் மாறிய புள்ளிகள்
கோலத்தின் தூண்கள் போல
வரவேற்புக் கம்பளம்
விரிப்பதுமுண்டு.

நானும் ஆசைப்படுகிறேன்,
முற்றுப் புள்ளியை
மையப்புள்ளியாக்கிய
ஓர்
வட்டமாய் வாழ.

நீ.. நான்..அவன்..

Image result for hindu christian muslim

 

 

மதங்களின்
தீப்பந்தங்களில்
தேனீக்களை தீய்க்கும்
தலைமுறைத் தவறுகள்
தொடரத்தான் வேண்டுமா ?

உனக்கும் எனக்கும்
சில நம்பிக்கைகள்.
உன்
சம்பிரதாயக் கிளைகளின்
வண்ணங்கள் வேறுதான்
ஆனாலும் நம்
ஆணி வேர் மையங்கள்
அன்பெனும் ஒன்று தானே.

நீ
பூணூல் போடுகிறாய்,
நான்
ஞானஸ்நானம் பெறுகிறேன்,
அவன்
விருத்தசேதனம் செய்கிறான்
இதில்
ஆயுதப் போதனை
எந்தப்பக்கத்தில் அச்சானது ?

அருவிகள்
எப்போதுமே மலையேறிச்
செல்வதில்லை,
அது கடல் நோக்கிய பயணம்.
நீயும் நானும்
நதியின் மீன்கள் தானே.
பின் ஏன்
தூண்டில் தயாரிக்க துடிக்கிறாய் ?

அத்தனை நதிகளையும்
கடல்
மார்போடணைத்து
தாலாட்டவில்லையா ?

உன்
கைக்கடிகாரமும்,
என் கைக்கடிகாரமும்
ஒரே சீராய் தானே ஓடுகின்றன
நாம் மட்டும் ஏன்
மூச்சிரைத்துக் கொண்டே
முன்னேறுகிறோம்.

உன் நம்பிக்கைகளுக்கு
நீ நீரூற்று,
என் கிளைகளில்
நான் ஊஞ்சல் ஆடுகிறேன்,
அவன் வாசலில்
அவன் தோரணம் கட்டட்டும்,
விட்டு விடு
கண்ணி வெடிகளின் கழுத்தில்
கால் மிதிக்கும்
அழுத்தம் இனி வேண்டாமே.

நோய் அண்டாத மதம்
இன்று வரை
பிறக்கவில்லை.

எந்த மருந்தும்,
மதத்தின்
புட்டிகளில் பயிராவதில்லை.

நம்பிக்கைகளை
வளர விடு,
அதில் அடுத்தவனைப்
புதைப்பதை மட்டும்
வெட்டி விடு.

அவரவர் வேலை அவரவற்கு.

Image result for working on computer

 

இந்த
கணிப்பொறி வேலை
பாடாய்ப் படுத்துகிறது.

எழுத்துக்களின் மேல்
ஓடி ஓடி
கை விரல்களுக்குக்
கால் வலிக்கிறது.

எத்தனை நேரம் தான்
வெளிச்ச முகம் பார்ப்பது ?
கண்களுக்குள் பார்வை கொஞ்சம்
பழுதடையும் வாசனை.

உட்கார்ந்து உட்கார்ந்தே
என்
முதுகெலும்புக்கும்
முதுகு வலி.

எல்லாம் எழுதியபின்
அவ்வப்போது
தொலைந்துபோகும் மின்சாரம்,
எரிச்சலின் உச்சிக்கு
என்னை எறியும்.

வேண்டுமென்றே
பிடிவாதம் பிடிக்கும்
சில சில்லறை வேலைகள்.

நிம்மதியை
நறுக்குவதற்காகவே
கத்தியோடு அலையும் வைரஸ்கள்.

அவ்வப்போது எட்டிப்பார்த்து
நிலமை கேட்கும் மேலதிகாரி.
முரண்டுபிடித்து ஸ்தம்பிக்கும்
என் கணினி.
தேனீர் தேடச்சொல்லும் தளர்வு.

அப்பப்பா.
இந்த கணிப்பொறி வேலை
பாடாய்ப் படுத்துகிறது.

சோர்வில் சுற்றப்பட்டு
மாலையில்,
வீடுவந்ததும்
மனைவி சொல்வாள்

“உங்களுக்கென்ன
உக்காந்து பாக்கிற உத்யோகம்”