இயேசு சொன்ன உவமைகள் 10 : இரக்கமற்ற பணியாளர்

இரங்கிய தலைவனும், இரங்காத பணியாளனும்.

Image result for unmerciful servant parable

மத்தேயு 18:21.35

பேதுரு இயேசுவை அணுகி,

“ஆண்டவரே, என் சகோதரர் சகோதரிகளுள் ஒருவர் எனக்கு எதிராகப் பாவம் செய்துவந்தால் நான் எத்தனை முறை அவரை மன்னிக்க வேண்டும்? ஏழு முறை மட்டுமா? எனக் கேட்டார்.

அதற்கு இயேசு அவரிடம் கூறியது: “ஏழுமுறை மட்டுமல்ல; எழுபது தடவை ஏழுமுறை என நான் உனக்குச் சொல்கிறேன்.

விண்ணரசைப் பின்வரும் நிகழ்ச்சிக்கு ஒப்பிடலாம்; ஓர் அரசர் தம் பணியாளர்களிடம் கணக்குக் கேட்க விரும்பினார். அவர் கணக்குப் பார்க்கத் தொடங்கியபொழுது, அவரிடம் பத்தாயிரம் தாலந்து⁕ கடன்பட்ட ஒருவனைக் கொண்டு வந்தனர். அவன் பணத்தைத் திருப்பிக் கொடுக்க இயலாத நிலையில் இருந்தான். தலைவரோ, அவனையும் அவன் மனைவி மக்களோடு அவனுக்குரிய உடைமைகள் யாவற்றையும் விற்றுப் பணத்தைத் திருப்பி அடைக்க ஆணையிட்டார். உடனே அப்பணியாள் அவர் காலில் விழுந்து பணிந்து, ‘என்னைப் பொறுத்தருள்க; எல்லாவற்றையும் உமக்குத் திருப்பித் தந்து விடுகிறேன்’ என்றான். அப்பணியாளின் தலைவர் பரிவு கொண்டு அவனை விடுவித்து அவனது கடன் முழுவதையும் தள்ளுபடி செய்தார்.

ஆனால் அப்பணியாள் வெளியே சென்றதும், தன்னிடம் நூறு தெனாரியம்⁕ கடன்பட்டிருந்த உடன் பணியாளர் ஒருவரைக் கண்டு, ‘நீ பட்ட கடனைத் திருப்பித் தா’ எனக்கூறி அவரைப் பிடித்துக் கழுத்தை நெரித்தான். உடனே அவனுடைய உடன் பணியாளர் காலில் விழுந்து, என்னைப் பொறுத்தருள்க; நான் திருப்பிக் கொடுத்துவிடுகிறேன்’ என்று அவனைக் கெஞ்சிக் கேட்டார். ஆனால் அவன் அதற்கு இசையாது, கடனைத் திருப்பி அடைக்கும்வரை அவரைச் சிறையிலடைத்தான்.

அவருடைய உடன் பணியாளர்கள் நடந்ததைக் கண்டபோது மிகவும் வருந்தித் தலைவரிடம் போய் நடந்தவற்றையெல்லாம் விளக்கிக் கூறினார்கள். அப்போது தலைவர் அவனை வரவழைத்து, ‘பொல்லாதவனே, நீ என்னை வேண்டிக் கொண்டதால் அந்தக் கடன் முழுவதையும் உனக்குத் தள்ளுபடி செய்தேன். நான் உனக்கு இரக்கம் காட்டியதுபோல நீயும் உன் உடன்பணியாளருக்கு இரக்கம் காட்டியிருக்க வேண்டும் அல்லவா?’ என்று கேட்டார். அத்தலைவர் சினங் கொண்டவராய், அனைத்துக் கடனையும் அவன் அடைக்கும்வரை அவனை வதைப்போரிடம் ஒப்படைத்தார்.

உங்களுள் ஒவ்வொருவரும் தம் சகோதரர் சகோதரிகளை மனமார மன்னிக்கா விட்டால் விண்ணுலகில் இருக்கும் என் தந்தையும் உங்களை மன்னிக்க மாட்டார்.”


“உங்கள் சகோதரர் சகோதரிகளுள் ஒருவர் உங்களுக்கு எதிராகப் பாவம் செய்தால் நீங்களும் அவரும் தனித்திருக்கும்போது அவரது குற்றத்தை எடுத்துக்காட்டுங்கள்” என இயேசு சீடர்களிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தார். அப்போது பேதுரு இந்தக் கேள்வியைக் கேட்டார்.

“ஆண்டவரே, என் சகோதரர் சகோதரிகளுள் ஒருவர் எனக்கு எதிராகப் பாவம் செய்துவந்தால் நான் எத்தனை முறை அவரை மன்னிக்க வேண்டும்? ஏழு முறை மட்டுமா? எனக் கேட்டார். ”

பேதுரு, யூத சட்டங்களின் படி வாழ்க்கை வாழ்ந்து வந்தவர். பழைய ஏற்பாட்டில், “காயினைக் கொல்கின்ற எவனும் ஏழு முறை பழி வாங்கப்படுவான்” என கடவுள் கூறியிருந்தார். ஏழு என்பது பழைய ஏற்பாட்டில் முழுமை எனும் பொருளைக் குறிப்பதாய் இருந்தது.

ஏழு முறை நீர் தெளித்து தொழுநோயால் ஏற்பட்ட தீட்டை அகற்றுவது, ஏழு நாள் கூடாரத்துக்கு வெளியே அமர்ந்து தீட்டைக் கழிப்பது, குரு எண்ணையை ஏழு முறை ஆண்டவர் முன் தெளிப்பது, ஏழு நாள் புளிப்பற்ற அப்பம் உண்பது, ஏழு நாட்கள் கூடார விழா தொடர்வது என எல்லாவற்றிலும் ஏழு என்பது பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தது. அந்த யூத பின்னணியிலிருந்து வந்த பேதுரு மன்னிப்பையும் அந்தச் சட்டத்துக்குள் அடக்கிவிட நினைத்து அந்தக் கேள்வியைக் கேட்கிறார்.

இந்த கேள்வியில் இரண்டு சிந்தனைகள் இருக்கின்றன.

1. தனக்கு எதிராகப் பாவம் செய்து வரும் சகோதரனை மன்னிக்க வேண்டும் எனும் பேதுருவின் மனம்.

2. தன் சகோதரன் பாவம் செய்கிறான் எனும் தொனியில், தான் பாவம் செய்யவில்லை என்பதை வெளிப்படுத்தும் சுயநீதிச் சிந்தனை.

தனக்கு எதிராய்ப் பாவம் செய்து வரும் சகோதரனை மன்னிப்பது அழகான செயல். ஆனால் தன்னிடம் பாவம் இல்லை, அடுத்த சகோதரன் தான் தனக்கு எதிராகப் பாவம் செய்கிறான் என்று சொல்வது தவறான பார்வை. “நம்மிடம் பாவம் இல்லை என்போமானால், நாம் பொய்யர்கள்” என்கிறது விவிலியம்.

இயேசு இந்த கேள்விக்கு அழகான ஒரு பதிலாக இந்த உவமையைச் சொல்கிறார். இந்த உவமையில் பணத்தைத் திருப்பிச் செலுத்த இயலாத பணியாளனை அரசன் மன்னிக்கிறார். ஆனால் அந்த பணியாளரோ ஒரு சின்ன தொகைக்காக இன்னொரு பணியாளரை கடுமையாகத் தண்டிக்கிறார். இதனால் கோபம் கொள்ளும் மன்னன், மன்னிப்பை வாபஸ் வாங்கிவிட்டு, இரக்கமற்ற பணியாளரைத் தண்டிக்கிறார். “இரக்கமுடையோர் இரக்கம் பெறுவர்” எனும் இயேசுவின் போதனையைப் போல.

உலக பொருளாதார ஒப்பீட்டின் படி அந்த அரசனுக்கு பணியாளன் கொடுக்க வேண்டிய தொகை பத்தாயிரம் தாலந்துகள். இன்றைய மதிப்பில் சுமார் நூறு கோடி ரூபாய் என வைத்துக் கொள்ளலாம். அந்த பணியாளனின் பணியாளன் கொடுக்கவேண்டிய தொகையோ நூறு தெனாரியம். வெறும் 1200 ரூபாய்கள் மட்டுமே. அன்றைய தினக் கூலியின் அடிப்படையில், முதல் மனிதன் தனது கடனை அடைக்க வேண்டுமெனில் 1,50,000 இலட்சம் ஆண்டுகள் உழைக்க வேண்டும். இரண்டாவது நபரோ 4 மாதங்கள் உழைத்தால் போதும். இதுவே அந்த இரண்டு கடன்களுக்கும் இடையேயான ஒப்பீடு.

தன்னுடைய நூறு கோடிரூபாய் கடன்கள் மன்னிக்கப்பட்டது. ஆனால் அந்த மனிதன் ஒரு 1200 ரூபாய் கடனை மன்னிக்க மனம் இல்லாமல் இருக்கிறான்.

இயேசு நமது பாவங்களை மன்னிக்க மனிதனாக மண்ணிற்கு வந்து, பாவமில்லாமல் வாழ்ந்து இறுதியில் தன்னையே பலியாகக் கொடுத்தார். அதன்மூலம் மனிதனின் பாவக் கடன்களை அவர் தீர்த்தார். அந்த அன்பும், அந்த பலியும் மிக உயர்ந்தவை. விலைமதிப்பற்றவை. அந்த அரசன் அளித்த மன்னிப்பு போல. அந்த அரசனிடம் கடன்பட்டவர்கள் நாம். நம்மால் எந்தக் காலத்திலும் தீர்க்கமுடியாத தொகை அது. அந்த தொகையை தனது இரத்தத்தினால் அழித்துவிட்டார் இறைவன்.

நாமோ, நம்மிடம் சக மனிதர்கள் கொண்டிருக்கும் சின்னச் சின்ன கடன்களை மன்னிக்க மனம் இல்லாமல் இருக்கிறோம். இது மிகப்பெரிய பாவம். இதையே இறைவன் இந்த உவமையில் விளக்குகிறார்.

நாம் விண்ணகம் செல்லவேண்டுமெனில் நம்முடைய பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட வேண்டும். நம்முடைய பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட வேண்டுமெனில் நாம் மற்றவர்களை மன்னித்தாக வேண்டும். நாம் பிறரை மன்னிக்காவிடில், இயேசு நம்மை மன்னிப்பதில்லை. நாம் மன்னிக்கப் படாவிடில் விண்ணரசில் நுழைய முடிவதில்லை. இதுவே இந்த உவமை சொல்லும் சேதி.

மூன்று விஷயங்களை சிந்திப்போம்.

Image result for unmerciful servant parable1. அரசன் மன்னித்த‌ கடனின் அளவு எவ்வளவு என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அப்போது தான், நாம் மன்னிக்க வேண்டிய செயல்கள் எவ்வளவு சிறியவை என்பது புரியும். எனவே நமது முதல் தேவை இறைவன் நமக்காக செய்த தியாகங்களை, மன்னிப்பின் விலையை புரிந்து கொள்வது. அந்த மன்னிப்பின் விஸ்வரூபம் தெரியும் போது மற்ற அனைத்துமே சிறியதாகிப் போய்விடும்.

Image result for unmerciful servant parable2. அரசனின் அன்பைப் புரிந்து கொள்வோம். அரசன் தன்னிடம் வேண்டிக்கொள்ளும் பணியாளனை மன்னிக்கிறார். அதுவும் மிக மிகப்பெரிய தொகை. அதில் மன்னனுடைய அன்பின் விஸ்வரூபம் தெரிகிறது. அந்த அன்பைப் புரிந்து கொண்டால் தான் அடுத்தவர்களிடம் நாம் அன்பை பகிர முடியும். இரண்டாவது வேலைக்காரன் தன்னிடம் கெஞ்சியவனிடம் அன்பாக நடந்து கொள்ளவில்லை. “பரவாயில்லை, பிறகு கொடுத்துவிடு” என்று சொல்கின்ற மனித சிந்தனை கூட அவனிடம் எழவில்லை.

Image result for unmerciful servant parable3. மன்னிப்பை நிராகரித்தால் முடிவில்லா அழிவு வந்து சேரும் என்பதை அவன் புரிந்து கொள்ளவில்லை. தான் மன்னிப்பை நிராகரித்தால் தன்னுடைய அரசரும் தனது மன்னிப்பை நிராகரிப்பார். தன்னை அழிவில் தள்ளுவார் என்றெல்லாம் அவன் யோசிக்கவில்லை. அவனுடைய சுயநலம் அவனுடைய சிந்தனையை அழித்தது. “எங்களுக்கு தீமை செய்பவர்களை நாங்கள் மன்னிப்பது போல” என போதிக்கக் கற்றுத் தந்தவர் இயேசு. மன்னிப்பை நிராகரித்தால், வாழ்க்கை உங்களை நிராகரிக்கும்.

மன்னிப்பு என்பது சாய்ஸ் அல்ல, அது ஒரு கட்டளை. மீட்பில் நுழைய விரும்பும் அனைவருக்குமான கட்டாயக் கட்டளை அது. மன்னிப்பை நிராகரிக்கும் மனிதர்களுக்கு மீட்பின் பயணத்தில் இடமில்லை. “எழுபது தடவை ஏழுமுறை” என்பது முடிவில்லா மன்னிப்பைப் போதிக்கிறது. நமது வாழ்க்கையில் நம்மை சொற்களாலோ, செயல்களாலோ, பொருளாதாரத்தாலோ காயப்படுத்திய நபர்களை நாம் முழுமையாய் மன்னிக்க வேண்டும்.

மன்னிப்பு இயல்பாக வருவதில்லை. அது இறைவனின் மீதான அன்பினால் மட்டுமே வரமுடியும். தனது கணவர் ஸ்டெயின்ஸையும், இரண்டு பிள்ளைகளையும் எரித்துக் கொன்றவர்களை அவருடைய மனைவியான கிளாடிஸ் ஸ்டெயின்ஸ் மன்னித்தார். அதற்குக் காரணம் அவர் இயேசுவின் அன்பை புரிந்து கொண்டது தான்.

நாமும் இயேசுவின் அன்பைப் புரிந்து கொள்வோம். மன்னிப்பை எல்லோருக்கும் வழங்குவோம். நாம் தப்பு செய்யாத சூழல்களிலும் மன்னிப்பை வழங்க தயங்காதிருப்போம்.

கணக்கு பார்த்துக் கொடுப்பது தண்டனை
கணக்கு பார்க்காமலேயே கொடுப்பதே மன்னிப்பு.

மன்னிக்கத் தயங்கும் ஒவ்வொரு கணமும், இயேசு மன்னித்த நமது பாவங்களின் பட்டியலை நினைத்துப் பார்ப்போம். மன்னிக்கும் மனம் நமக்கு வாய்க்கும்.

*

இயேசு சொன்ன உவமைகள் 11 : நல்ல சமாரியன்

Image result for good samaritan

லூக்கா 10 : 25..36

திருச்சட்ட அறிஞர் ஒருவர் எழுந்து அவரைச் சோதிக்கும் நோக்குடன், “போதகரே, நிலைவாழ்வை உரிமையாக்கிக் கொள்ள நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?” என்று கேட்டார்.

அதற்கு இயேசு, “திருச்சட்ட நூலில் என்ன எழுதியிருக்கிறது? அதில் நீர் என்ன வாசிக்கிறீர்?” என்று அவரிடம் கேட்டார்.

அவர் மறுமொழியாக,
‘உன் முழு இதயத்தோடும், முழு உள்ளத்தோடும், முழு ஆற்றலோடும், முழு மனத்தோடும் உன் கடவுளாகிய ஆண்டவரிடம் அன்பு கூர்வாயாக. உன்மீது நீ அன்புகூர்வது போல் உனக்கு அடுத்திருப்பவர் மீதும் அன்பு கூர்வாயாக’
என்று எழுதியுள்ளது” என்றார்.

இயேசு, “சரியாய்ச் சொன்னீர்; அப்படியே செய்யும்; அப்பொழுது வாழ்வீர்” என்றார்.

அவர், தம்மை நேர்மையாளர் எனக் காட்ட விரும்பி, “எனக்கு அடுத்திருப்பவர் யார்?” என்று இயேசுவிடம் கேட்டார். அதற்கு அவர் மறுமொழியாகக் கூறிய உவமை:

“ஒருவர் எருசலேமிலிருந்து எரிகோவுக்குப் போகும்போது கள்வர் கையில் அகப்பட்டார். அவருடைய ஆடைகளை அவர்கள் உரிந்து கொண்டு, அவரை அடித்துக் குற்றுயிராக விட்டுப் போனார்கள். குரு ஒருவர் தற்செயலாய் அவ்வழியே வந்தார். அவர் அவரைக் கண்டதும் மறு பக்கமாக விலகிச் சென்றார். அவ்வாறே லேவியர் ஒருவரும் அவ்விடத்துக்கு வந்து அவரைக் கண்டதும் மறுபக்கமாய் விலகிச் சென்றார். ஆனால் அவ்வழியே பயணம் செய்துகொண்டிருந்த சமாரியர் ஒருவர் அருகில் வந்து அவரைக் கண்டபோது அவர்மீது பரிவு கொண்டார். அவர் அவரை அணுகி, காயங்களில் திராட்சை மதுவும் எண்ணெயும் வார்த்து, அவற்றைக் கட்டி, தாம் பயணம் செய்த விலங்கின் மீது ஏற்றி, ஒரு சாவடிக்குக் கொண்டுபோய் அவரைக் கவனித்துக் கொண்டார். மறுநாள் இருதெனாரியத்தை⁕ எடுத்து, சாவடிப் பொறுப்பாளரிடம் கொடுத்து, ‘இவரைக் கவனித்துக் கொள்ளும்; இதற்கு மேல் செலவானால் நான் திரும்பி வரும்போது உமக்குத் தருவேன்’ என்றார்.

“கள்வர் கையில் அகப்பட்டவருக்கு இம்மூவருள் எவர் அடுத்திருப்பவர் என உமக்குத் தோன்றுகிறது?” என்று இயேசு கேட்டார். அதற்கு திருச்சட்ட அறிஞர், “அவருக்கு இரக்கம் காட்டியவரே” என்றார். இயேசு, “நீரும் போய் அப்படியே செய்யும்” என்று கூறினார்.

இயேசுவிடம் கேள்வி கேட்பவர்கள் பெரும்பாலும் அவரை எப்படியாவது மாட்டி விடவேண்டும் எனும் நோக்கத்தில் தான் கேள்விகளைக் கேட்டார்கள். அதிலும் குறிப்பாக, மறைநூல் அறிஞர்கள், சட்ட வல்லுநர்கள், பரிசேயர்கள், குருக்கள் போன்றவர்களுடைய கேள்விகள் இரண்டு சிந்தனைகளை உள்ளடக்கியனவாகவே இருந்தன.

1. தங்களுடைய மறை ஆளுமையை, மத அறிவை வெளிப்படுத்த வேண்டும் எனும் நோக்கம்.

2. இயேசுவை அவரது வாயாலேயே மாட்ட வைக்க வேண்டும் எனும் சிந்தனை.

இந்த கேள்வியும் அப்படிப்பட்ட‌ ஒரு கேள்வி தான். இங்கே கேள்வி கேட்ட நபர் திருச்சட்டத்தை அலசி ஆராய்ந்தவர். மத சட்டங்களின் சந்து பொந்துகளில் உலவியவர். அவருடைய கேள்வி “நிலைவாழ்வு பெற நான் என்ன செய்ய வேண்டும்” என்பது.

யூதர்களுடைய நம்பிக்கைப்படி, நிலைவாழ்வு பெறவேண்டுமெனில் மத சட்டங்களைக் கடைபிடித்தால் போதும். இயேசு என்ன சொல்கிறார் என்பதைக் கேட்பதற்காக அவன் அந்தக் கேள்வியை இயேசுவின் முன்னால் வைக்கிறான்.

சட்ட வல்லுநருக்கு இயேசு சட்டத்தின் வழியிலேயே சென்று ஒரு கேள்வியைக் கேட்கிறார். “திருச்சட்டத்தில் என்ன சொல்லியிருக்கிறது ?”

கேள்வி கேட்டவனுக்கு குஷி. இந்த ஏரியாவில் அவன் எக்ஸ்பர்ட். சட்டென சொல்லி விடுகிறான் பதிலை. எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக இறைவனை நேசி, உன்னைப் போல உனக்கு அடுத்திருப்பவனை நேசி. அது தான் திருச்சட்டத்தின் சாரம்சம் என்றான்.

சரியாகச் சொன்னாய். அப்படியே செய், உனக்கு நிலைவாழ்வு கிடைக்கும் என்றார் இயேசு.

எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக இறைவனை நேசிப்பவன், மனிதனை நேசிக்காமல் இருக்க முடியாது. “என்னை நேசிப்பவன் என் கட்டளைகளைக் கடைபிடிப்பான்” என்பதே இயேசுவின் வாக்கு. இறைவனின் கட்டளைகள் மனிதனை அன்புசெய்வதில் தான் நிறைவு பெறுகின்றன.

கேள்வி கேட்டவனுக்கு அத்துடன் திருப்தி வரவில்லை. தான் எல்லாமே பக்காவாக செய்து வருவதாக அவனுக்கு ஒரு தற்பெருமை. கேள்வி கேட்டவன் ஒரு யூதனாய் இருக்கலாம். அவன் தன்னுடைய நேர்மைத் தன்மையை வெளிப்படுத்தி விடும் நோக்கில் அடுத்த கேள்வியைக் கேட்டான்.

“யார் எனக்கு அடுத்திருப்பவன்”, எனது அயலான் யார் ? யார் எனக்கு பிறன் ?

அப்போது தான் இயேசு இந்த உவமையைச் சொல்கிறார்.

வழியிலேயே கள்வர்களால் குற்றுயிராக்கப்பட்ட நிலையில் கிடக்கிறார் ஒரு மனிதர். ஒரு குரு, குருவுக்கு உதவி செய்யும் லேவியர் இருவரும் தற்செயலாய் அந்த வழியாய் வருகின்றனர். ஆனால் அவனைக் கண்டதும் விலகிச் சென்றனர். அவனுக்கு உதவ மத மனங்கள் முன்வரவில்லை. அப்போது அங்கே பயணமாய் வருகிறான் சமாரியன் ஒருவன். யூதர்களின் ஜென்ம விரோதி.

அவன் அடிபட்டவனை நெருங்கி, முதலுதவி செய்து, விலங்கின் மீது ஏற்றி, சத்திரத்துக்குக் கொண்டு சென்று, பணம் கொடுத்து, மீண்டும் தேவைப்பட்டால் தருவதாக உத்தரவாதமும் கொடுத்து கிளம்பிச் செல்கிறான்.

இப்போது இயேசு கேள்வியை திருப்பிக் கேட்கிறார். அடிபட்டவனுக்கு யார் அயலான் ? “அவனுக்கு இரக்கம் காட்டியவனே” என்கிறான் திருச்சட்ட வல்லுநர். அவனுடைய வாயில் அந்த ‘சமாரியன்’ எனும் வார்த்தையே வரவில்லை. அந்த அளவுக்கு வெறுப்பு அவனுக்குள் இருந்தது.

இயேசு சொன்னார், “நீயும் போய் அவ்வாறே செய்”

தேவையில் இருக்கும் நபருக்கு உதவுபவனே அடுத்திருப்பவன். அதாவது இதயங்களால் அடுத்திருக்க வேண்டும், உடலாலோ, நில எல்லைகளாலோ அடுத்திருப்பதில் எந்த பயனும் இல்லை. மனித நேயத்தை மறுதலிக்கும் விஷயங்களில் இறைவன் இருப்பதில்லை.

இந்த உவமை நமக்கு பல்வேறு விஷயங்களைக் கற்றுத் தருகிறது. அந்த படிப்பினைகளில் ஒரு பத்து சிந்தனைகளைப் பார்ப்போம்.

Image result for good samaritan1. மிக முக்கியம் என நாம் நினைக்கின்ற நமது அன்றாட வேலைகளுக்கும், பிறருடைய தேவைகளுக்கும் இடையேயான போராட்டம் இங்கே வெளிப்படுகிறது. குருவும், லேவியும் தங்களுடைய ஆலயப் பணியே மனித நேயப் பணியை விட முக்கியம் என நினைத்து ஒதுங்கிச் சென்றார்கள். ஆனால் கடவுள் அவர்களை விட்டு விலகியே இருக்கிறார்.

Image result for good samaritan2. மத சட்டங்கள், சம்பிரதாயங்களை மனித நேயப் பணிகளுக்காக விட்டு விடுவதும், மீறுவதுமே இறைவன் விரும்புவது. அதையே தனது போதனைகளில் அவர் பலமுறை சுட்டிக் காட்டுகிறார். ஆலயச் சடங்கை விட அடிபட்டவனுக்கான உதவியே இறைவனின் சித்தம்.

Image result for good samaritan3. தற்செயலான நிகழ்வுகள், இறைவன் நமக்கு தரும் வாய்ப்புகள். குருவும், லேவியனும் அந்த வழியே தற்செயலாக இறைவனால் அழைத்து வரப்பட்டனர். ஆனால் தங்களுக்குக் கொடுத்த வாய்ப்பை அவர்கள் தவற விட்டனர். எதேச்சையாய் நடக்கும் நிகழ்வுகளின் மூலமாய் இறைவன் நம்மிடம் என்ன சொல்ல விரும்புகிறார் என்பதை நாம் கவனிக்க வேண்டும்.

Image result for good samaritan4. அந்த சமாரியன் அடிபட்டவனை நெருங்குகிறான். உடனடித் தேவை என்ன என்பதை நிறைவேற்றுகிறான். அவனை பழைய நிலைக்குக் கொண்டு வருவதற்கான அனைத்து முயற்சிகளையும் செய்கிறான். இந்த மூன்று நிலையிலான உதவிகளை நாம் பிறருக்குச் செய்யத் தயாராய் இருக்க வேண்டும்.

Image result for good samaritan5. அந்த சமாரியன் தனது பயணத்தில் அசொகரியத்தை விரும்பி ஏற்றுக் கொண்டான். தன்னிடமிருந்த திராட்சை ரசம், மது, பணம் போன்றவற்றை இழக்க தயாரானான். தனது நேரத்தை இழக்க துணிந்தான். இந்த மூன்று நிலையிலான இழப்புகளை பிறருதவிப் பணிகளில் நாம் விரும்பி ஏற்க வேண்டும்.

Image result for good samaritan6. இயேசு தனது விண்ணக மாண்பிலிருந்து இறங்கி, பாவத்தில் அடிபட்டுக் கிடந்த நம்மை மீட்டு, மீட்புக்குள் அழைத்துச் செல்லும் ஆன்மீகப் பாடம் இந்த சமாரியனின் செயல்களில் மிளிர்கிறது. அந்த நல்ல சமாரியனின் பாதையில் பயணம் செய்ய தயாராக வேண்டும்.

Image result for good samaritan7. உதவிக்கரம் நீட்ட வந்தபோது சமாரியன் வேறு எதையும் யோசிக்கவில்லை. அடிபட்டுக் கிடந்தவனுடைய மதம் இனம் குலம் கோத்திரம் எதுவுமே அவனுடைய மனதில் எழவில்லை. தன்னைப் போல அவனும் ஒரு மனிதன் எனும் சிந்தனையே அவனிடம் இருந்தது. அதுவே மனிதநேயப் பணிகளின் முக்கியமான தேவை.

Image result for good samaritan8. இயேசுவிடம் கேள்விகள் கேட்பது நல்லது. அந்த கேள்விகளின் நோக்கம் நமது ஆன்மீக வளர்ச்சிக்காக இருக்க வேண்டுமே தவிர வேறு எதற்காகவும் இருக்கக் கூடாது. தெளிவுகள் கிடைக்கும்போது அதை பின்பற்றும் மன உறுதியும் நமக்கு இருக்க வேண்டும்.

Image result for good samaritan9. நிலைவாழ்வுக்குள் செல்ல வேண்டுமெனில் நம் பாவங்கள் மன்னிக்கப்படுவதும், பிறரை மன்னிப்பது மட்டுமே போதாது. மனிதநேயப் பணிகளுக்காக நமது இதயத்தை விருப்பமுடன் திறந்து வைத்திருக்கவும் வேண்டும். பிறரை நிராகரித்துவிட்டு, நாம் விண்ணகம் செல்ல முடியாது.

Image result for good samaritan10. எருசலேம் முதல் எரிகோ வரை என்பது நமது வாழ்க்கையின் பிறப்பு முதல் இறப்பு வரையிலான பயணம் எனலாம். அதில் நாம் சந்திக்கும் நபர்கள் எக்கச்சக்கம். அவர்களுக்கு உதவும் மனம் நமக்கு வேண்டும். குறிப்பாக அடிபட்டுக் கிடந்தவனைப் போல, “வாய் திறந்து உதவி கேட்காத‌” நிலையில் இருப்பவர்களுக்கு அவர்களுடைய தேவையை அறிந்து உதவும் நிலை வேண்டும். உதவி என்பது ஆறுதல், பொருளாதாரம், நேரம், என எதுவாகவும் இருக்கலாம்.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் இருத்துவோம்.

*

இயேசு சொன்ன உவமைகள் 12 : எதிர்பார்க்கும் நண்பன்

Image result for the friend in need parable

“உங்களுள் ஒருவர் தம் நண்பரிடம் நள்ளிரவில் சென்று, ‘நண்பா, மூன்று அப்பங்களை எனக்குக் கடனாகக் கொடு. என்னுடைய நண்பர் ஒருவர் பயணம் செய்யும் வழியில் என்னிடம் வந்திருக்கிறார். அவருக்குக் கொடுக்க என்னிடம் ஒன்றுமில்லை’ என்று சொல்வதாக வைத்துக் கொள்வோம்.

உள்ளே இருப்பவர், ‘எனக்குத் தொல்லை கொடுக்காதே; ஏற்கெனவே கதவு பூட்டியாயிற்று; என் பிள்ளைகளும் என்னோடு படுத்திருக்கிறார்கள். நான் எழுந்திருந்து உனக்குத் தர முடியாது’ என்பார்.

எனினும் அவர் விடாப்பிடியாய்க் கதவைத் தட்டிக் கொண்டேயிருந்தால் அவர் தம் நண்பர் என்பதற்காக எழுந்து கொடுக்காவிட்டாலும், அவரது தொல்லையின் பொருட்டாவது எழுந்து அவருக்குத் தேவையானதைக் கொடுப்பார் என நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். ‍என்றார் இயேசு (Luke 11 5-8 )

இயேசுவின் உவமைகள் பெரும்பாலும் ஒரு கேள்வியிலிருந்து துவங்குவதாக பைபிள் சொல்கிறது. இந்த உவமையும் அப்படியே துவங்குகிறது.

“இயேசு ஓரிடத்தில் இறைவனிடம் வேண்டிக்கொண்டிருந்தார். அது முடிந்ததும் அவருடைய சீடர்களுள் ஒருவர் அவரை நோக்கி, “ஆண்டவரே, யோவான் தம் சீடருக்கு இறைவனிடம் வேண்டக் கற்றுக் கொடுத்ததுபோல் எங்களுக்கும் கற்றுக்கொடும்” என்றார் ( லூக்கா 11 : 1 )

அப்போது இயேசு அவர்களுக்கு பிரபலமான அந்த ஜெபத்தைச் சொல்லிக் கொடுக்கிறார். அது கர்த்தர் கர்ப்பித்த ஜெபம் என அழைக்கப்படுகிறது. அந்த செபம் இது தான்.

‘தந்தையே, உமது பெயர்
தூயதெனப் போற்றப்பெறுக!
உமது ஆட்சி வருக!
எங்கள் அன்றாட உணவை
நாள்தோறும் எங்களுக்குத் தாரும்.
எங்களுக்கு எதிராகக் குற்றம்
செய்வோர் அனைவரையும்
நாங்கள் மன்னிப்பதால் எங்கள்
பாவங்களையும் மன்னியும்.
எங்களைச் சோதனைக்கு
உட்படுத்தாதேயும்.
தீயோனிடமிருந்து எங்களை விடுவித்தருளும்”

அதைச் சொல்லி முடித்ததும் இயேசு இந்த உவமையையும் சொல்கிறார். தனக்காக செபிக்கும் செபமாக கர்த்தர் கர்ப்பித்த செபத்தைச் சொன்ன இயேசு, பிறருக்காக எப்படி செபிக்க வேண்டும் என்பதற்காக அந்த உவமையைச் சொல்கிறார்.

இந்த உவமையும், நிகழ்வும் பல பாடங்களை நமக்கு கற்றுத் தருகின்றன.

Image result for parable of a needy friend1. இயேசு செபிப்பதை கவனிக்கும் சீடர்கள் தாங்களும் அதே போல செபிக்க ஆர்வம் கொள்கின்றனர். அதற்காக இயேசுவை அணுகுகின்றனர். செபம் வாழ்க்கையின் முக்கியமான அம்சம் என்பதைப் புரிந்து கொள்கின்றனர். நாமும் நமது வாழ்க்கையில் இயேசுவின் செயல்பாடுகளைக் கவனித்து, அதே போல வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும். குறிப்பாக செபத்தின் தேவையை உணரவேண்டும்.

Image result for parable of a needy friend2. நள்ளிரவில் வீட்டுக்கு வருகின்ற நண்பரின் “உடனடித் தேவை” என்ன என்பதை சக நண்பர் கண்டு கொள்கிறார். நண்பர் கேட்பதற்கு முன்பாகவே அந்தத் தேவையை நிவர்த்தி செய்ய முயல்கிறார். நாமும் நமது சக நண்பர்கள், சுற்றியிருப்பவர்கள், நம்மை அணுகுபவர்கள் இவர்களின் தேவைகளை “அவர்கள் சொல்லாமலேயே” புரிந்து கொண்டு அதை நிவர்த்தி செய்யும் மனநிலையில் நாம் இருக்க வேண்டும்.

Image result for parable of a needy friend3. தன்னிடம் எதுவும் இல்லாத சூழலில் இறைவனை தேடி ஓடுகிறார் அவர். இறைவன் நம்மிடம் தந்திருப்பவை பிறருடன் பகிர்ந்து கொள்வதற்காகவே. நம்மிடம் பகிர்தலுக்கான வாய்ப்புகள் இருக்கும் போது முதலில் அதை மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும். அதை விடுத்து, “உனக்காக இறைவனிடம் வேண்டுகிறேன்” என்பது போலித்தனம். எதுவும் இல்லாத சூழலில் நாம் இறைவனையே நாடவேண்டும்.

Image result for parable of a needy friend4. நாம் ஒன்றுமற்ற நிலையில் இருக்கும் போது நள்ளிரவின் இருளிலும், மிரட்டும் சூழலிலும் இறைவனை தேடிப் போக தயங்காத மனம் வேண்டும். பிறருக்காக நாம் இறைவனை நாடிச் செல்வதை இறைவன் விரும்புகிறார். பிறருக்காக வேண்டுகின்ற செபங்கள் கேட்கப்படும் என்பதை பைபிள் நமக்கு பல இடங்களில் தெளிவாக்குகிறது.

Image result for parable of a needy friend5. கதவைத் தட்டும் மனம் வேண்டும். தயக்கத்தின் படிகளைத் தாண்டி, ‘சுயத்தை’ அழித்து இறைவனின் கதவைத் தட்டி உதவி தேடும் மனம் ரொம்ப முக்கியம். கதவு அடைக்கப்பட்டிருந்தாலும் அது திறக்கும் எனும் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை நமக்கு இருக்க வேண்டும்.

Image result for parable of a needy friend6. “மூன்று அப்பங்கள் வேண்டும்” என்கிறார் நண்பர். நாம் இறைவனிடம் வேண்டும்போது அந்த சூழலுக்கு, அந்த நபருக்கு என்ன தேவையோ அதை கேட்டுப் பெறுவதே சரியானது. அதிகமாகவோ, குறைவாகவோ கேட்பது சரியானதல்ல. இறைவன் ஆசைகளை நிவர்த்தி செய்பவரல்ல, தேவைகளை நிவர்த்தி செய்கிறவர்.

Image result for parable of a needy friend7. நண்பருக்காய் இறைவனிடம் வேண்டுவதை தன்மேல் விழும் “கடனாகக்” கேட்கும் மனநிலை உயர்வானது. அது சக நண்பரை தமது பாகமாகப் பார்க்கும் உயரிய மனநிலை. என்னைப் போல அயலானை நேசிக்கும் மனநிலை. அந்த மனநிலையோடு இறைவனிடம் கேட்கவேண்டும். நமக்காகக் கேட்கும் போது எப்படி உருக்கமாக, நெருக்கமாக, ஆழமாக கேட்கிறோமோ அந்த அளவுக்கு அல்லது அதற்கு மேலாகவே நாம் நண்பர்களுக்காகக் கேட்கவேண்டும்.

Image result for parable of a needy friend8. தொடர்ந்து கேட்கும் மனநிலை வேண்டும். நண்பரின் நிராகரிப்புக் குரல் கேட்டாலும், அவர் தருவார் எனும் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை நமக்கு வெற்றி தரும். இறைவனும் பல வேளைகளில் நமக்கான வரங்களை தாமதப்படுத்துவார். அது நமது விசுவாசத்தை பலப்படுத்துவதாகவோ, நாம் சரியான நேரத்தில் கேட்காத காரணத்தாலோ இருக்கலாம். ஆனால் கேட்பது பயனுள்ள விஷயமென இறைவன் கண்டால் அதைத் தராமல் இருப்பதில்லை.

Image result for parable of a needy friend9. பிறருக்காக அசௌகரியங்களைத் தாங்கும் மனநிலை வேண்டும். நள்ளிரவு நேரம், இருளான சூழல் என்றாலும் கூட கை விரிக்காமல் நண்பனின் தேவையை நிவர்த்தி செய்ய புறப்படும் மனம் வேண்டும். அவமானங்கள், நிராகரிப்புகளைத் தாண்டி நண்பனுக்காய் நிற்கும் நெஞ்சுரம் வேண்டும்.

Image result for parable of a needy friend10. இறைவனோடு ஆழமான நட்புறவு கொள்ள வேண்டும். தேவையான நேரத்தில் சென்று அறிமுகம் செய்து கொண்டு உதவி கேட்பது சரியான வழிமுறை அல்ல. இறைவனோடு ஆழமான நட்பு கொண்டு தினமும் அவர் வழியில் நடக்க வேண்டும். அப்போது தான் நள்ளிரவிலும் கதவைத் தட்டும் அன்னியோன்யம் உருவாகும். போ என்றாலும் கூட விடாப்பிடியாய் தட்டும் உரிமை உருவாகும்.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் இருத்துவோம்.

இயேசு சொன்ன உவமைகள் 13 : கடைசி இடத்தில் அமருங்கள்

Image result for parable of lowest place

லூக்கா 14 : 7 முதல் 14 வரை

விருந்தினர்கள் பந்தியில் முதன்மையான இடங்களைத் தேர்ந்து கொண்டதை நோக்கிய இயேசு அவர்களுக்குக் கூறிய அறிவுரை;

“ஒருவர் உங்களைத் திருமண விருந்துக்கு அழைத்திருந்தால், பந்தியில் முதன்மையான இடத்தில் அமராதீர்கள். ஒருவேளை உங்களைவிட மதிப்பிற்குரிய ஒருவரையும் அவர் அழைத்திருக்கலாம்.

உங்களையும் அவரையும் அழைத்தவர் வந்து உங்களிடத்தில், ‘இவருக்கு இடத்தை விட்டுக்கொடுங்கள்’ என்பார். அப்பொழுது நீங்கள் வெட்கத்தோடு கடைசி இடத்திற்குப் போக வேண்டியிருக்கும். நீங்கள் அழைக்கப்பட்டிருக்கும்போது, போய்க் கடைசி இடத்தில் அமருங்கள்.

அப்பொழுது உங்களை அழைத்தவர் வந்து உங்களிடம், ‘நண்பரே, முதல் இடத்திற்கு வாரும்’ எனச் சொல்லும்பொழுது உங்களுடன் பந்தியில் அமர்ந்திருப்பவர்கள் யாவருக்கும் முன்பாக நீங்கள் பெருமை அடைவீர்கள். தம்மைத்தாமே உயர்த்துவோர் யாவரும் தாழ்த்தப் பெறுவர்; தம்மைத்தாமே தாழ்த்துவோர் உயர்த்தப்பெறுவர்.”

பிறகு தம்மை விருந்துக்கு அழைத்தவரிடம் இயேசு, “நீர் பகல் உணவோ இரவு உணவோ அளிக்கும் போது உம் நண்பர்களையோ, சகோதரர் சகோதரிகளையோ, உறவினர்களையோ, செல்வம் படைத்த அண்டை வீட்டாரையோ அழைக்க வேண்டாம். அவ்வாறு அழைத்தால் அவர்களும் உம்மைத் திரும்ப அழைக்கலாம். அப்பொழுது அதுவே உமக்குக் கைம்மாறு ஆகிவிடும்.

மாறாக, நீர் விருந்து அளிக்கும்போது ஏழைகளையும் உடல் ஊனமுற்றோரையும் கால் ஊனமுற்றோரையும் பார்வையற்றோரையும் அழையும். அப்போது நீர் பேறு பெற்றவர் ஆவீர். ஏனென்றால் உமக்குக் கைம்மாறு செய்ய அவர்களிடம் ஒன்றுமில்லை. நேர்மையாளர்கள் உயிர்த்தெழும்போது உமக்குக் கைம்மாறு கிடைக்கும்” என்று கூறினார்.

***

இயேசுவின் இந்த போதனை, நேரடியான உவமையாக இல்லாமல் ஒரு அறிவுரை போல வந்திருக்கிறது. பந்திகளில் முதன்மையான இடத்தைப் பிடிக்க வேண்டும் என முண்டியடித்த மக்களைக் கண்ட இயேசு பொதுப்படையாக இந்த அறிவுரையைச் சொல்கிறார். அது ஆன்மீகச் செறிவான அறிவுரையாய் அமைந்திருக்கிறது.

அந்தக் காலத்தில் யூதர்கள் விருந்துக்கு தங்கள் நண்பர்கள், உறவினர்கள், உடன் வேலையாட்கள், பெரிய மனிதர்கள் போன்றவர்களை அழைப்பதுண்டு. ஆங்கில யூ வடிவிலான மேஜையில் அவர்கள் வந்தமர்வார்கள். விருந்துக்கு அழைத்தவரின் வலப்பக்கமும் இடப்பக்கமும் இருப்பது மிகப்பெரிய கவுரவமாய் பார்க்கப்பட்டது. கடைசி இடத்தில் இருப்பது, குறைவானதாகக் கருதப்பட்டது. இந்த சூழலில் தான் இயேசு இந்த அறிவுரையைச் சொல்கிறார்.

இந்த பகுதி நமக்கு பல விஷயங்களைக் கற்றுத் தருகிறது.

Image result for jesus talking clipart1. மேன்மை இறைவனிடமிருந்து கிடைக்க வேண்டுமெனில், தாழ்மை நம்மிடம் இருக்க வேண்டும். மற்றவர்களை உயர்வாகக் கருதி அவர்களுக்கு வழிவிட்டு நாம் கடைசி இடங்களில் அமரும் போது, நமது தாழ்மையைக் காணும் இயேசு நமக்கு மேன்மையைத் தருகிறார். இதற்கு மேல் தாழ்வான இடமில்லை எனுமளவில் ஒரு இடத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பது நமக்குள் கர்வமில்லை என்பதன் அடையாளம்.

Image result for jesus talking clipart2. மனிதர்கள் முன்னிலையில் பெருமையடைய வேண்டும் எனும் சிந்தனையே தவறானது. மனிதர்களின் முன்னால் உயர்வாய்க் கருதிக் கொள்வதில் எந்த ஆன்மீக வளர்ச்சியும் இல்லை. இறைவன் முன்னிலையில் நாம் உயர்வாய் இருக்க வேண்டும் என்பதே முக்கியம். எனவே எந்த விஷயத்தைச் செய்யும் போதும் மனிதர் பார்வையில் இழச்சிக்குரியதாய் இருந்தாலும், இறைவன் பார்வையில் புகழ்ச்சிக்குரியதையே தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.

Image result for jesus talking clipart3. இறைவனால் நமக்குக் கிடைக்கும் அழைப்பே மிகப்பெரிய விருது. எனவே அழைக்கப்பட்ட இடத்தில் நாம் முண்டியடிக்க தேவையில்லை. என்னை இறைவன் அழைத்திருக்கிறார் எனும் மகிழ்ச்சி மட்டுமே போதுமானது. இவ்வளவு பாவியான என்னை இறைவன் அழைத்திருக்கிறார் எனும் உணர்வு இருந்தால் நாம் வேறெந்த புகழ் தேடலுக்குள்ளும் புக மாட்டோம்.

Image result for jesus talking clipart4. அழைத்தவரே இருக்கைகளை நமக்கு அளிப்பவர். எந்த இருக்கையில் அமர வேண்டும் என்பதை நாம் தீர்மானிக்கக் கூடாது. அது இறைவனின் திட்டப்படியே நடக்க வேன்டும். நம்மை அழைத்தவருக்குத் தெரியும் நம்மை எங்கே அமர வைக்க வேண்டும் எனும் திட்டம். அதற்காய்க் காத்திருக்க வேண்டும்.

Image result for jesus talking clipart5. தாழ்மை என்பது உண்மையாய், ஆத்மார்த்தமாய் வரவேண்டும். இறைவனிடம் மேன்மை கிடைக்கும், இறைவனால் ஏதோ ஒரு அங்கீகாரம் கிடைக்கும் என்பதற்காக வெளிக்காட்டப்படும் போலித்தனமான தாழ்மையாய் இருக்கக் கூடாது. உண்மையிலேயே இதயத்தில் “நான் இந்த இடத்துக்கானவன் தான்” எனும் சிந்தனை இருக்க வேண்டும்.

Image result for jesus talking clipart6. விருந்துக்கு நாம் அழைக்கும்போது பதிலுக்குப் பதில் செய்ய வலிமை அற்றவர்களையே அழைக்க வேண்டும். மற்ற அனைத்து வித விருந்துகளும் ஆன்மீக வெளிச்சத்தில் வெற்றிடங்களே. நண்பர், உறவினர், உடன் ஊழியர் எனும் எல்லா எல்லைகளையும் தாண்டிய ஏழைகள், முதியோர், மாற்றுத் திறனாளிகள் போன்றோரை விருந்துக்கு அழைக்க இறைவன் அறிவுறுத்துகிறார்.

Image result for jesus talking clipart7. மனிதரால் கிடைக்கும் கைமாறு, இறைவனால் கிடைக்கும் கைமாறு. இதில் எது வேண்டும் என தேர்ந்தெடுப்பதில் இருக்கிறது நமது ஆன்மீகத்தின் வெளிப்பாடு. இறைவனுக்கானதை விருப்பத்தோடு தேர்ந்தெடுக்கையில் மனிதர்களால் வரும் அங்கீகாரம் அர்த்தமற்றதாகிவிடும். மனிதர்களின் அங்கீகாரங்களை விரும்புகையில் ஆன்மீகம் அங்கே அஸ்தமனமாகிவிடும்.

Image result for jesus talking clipart8. இறைவன் பார்வையில் ஏழைகள், ஆதரவற்றவர்கள், மாற்றுத் திறனாளிகள், செல்வந்தர்கள், தலைவர்கள் எல்லோருமே ஒன்று தான். நாம் பிறரைப் பார்க்கும் போது இறைவனின் பார்வையில் பார்க்க வேண்டுமே தவிர நமது பார்வையில் பார்க்கக் கூடாது.

Image result for jesus talking clipart9. நமது பார்வை மனிதர்களை அவர்களுடைய பொருளாதாரம், பதவி, அந்தஸ்து போன்றவற்றின் அடிப்படையிலேயே அளவிடுகிறது. எனவே தான் விருந்துகளில் இவர்கள் இடம் பெறுகின்றனர். ஏழைகள் மீதியானவற்றின் பிள்ளைகளாய் வீதியில் நிற்கின்றனர். அந்த நிலையை மாற்ற வேண்டும். இறைவனின் பந்தியில் அனைவரும் சமம். அது போல, நமது அன்பின் பந்தியிலும் அனைவரும் சமமாய் இருக்க வேண்டும்.

Image result for jesus talking clipart10. தாழ்மையை அணிந்து கொண்டு இறை பணி ஆற்றுபவர்களுக்கும், இறைவனின் சித்தப்படி வாழ்பவர்களுக்கும் இந்த வாழ்வில் அவமானங்கள் கிடைக்கலாம். ஆனால் மறுவாழ்வில் நிச்சயம் வெகுமானம் உண்டு என்பதை இந்த அறிவுரை நமக்கு விளக்குகிறது.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் கொள்வோம்.
தாழ்மையை இதயத்தில் அணிந்திருப்போம்,
ஏழைகளை இதயத்தால் அரவணைப்போம்.

*

இயேசு சொன்ன உவமைகள் 14 : விருந்துக்கான அழைப்பு

Image result for the great feast parable

லூக்கா 14 : 15..24

இயேசுவோடு பந்தியில் அமர்ந்தவர்களுள் ஒருவர் இவற்றைக் கேட்டு அவரிடம், “இறையாட்சி விருந்தில் பங்கு பெறுவோர் பேறுபெற்றோர்” என்றார். இயேசு அவரிடம் கூறியது:

“ஒருவர் பெரிய விருந்து ஒன்றை ஏற்பாடு செய்து பலரை அழைத்தார். விருந்து நேரம் வரவே அவர் அழைப்புப் பெற்றவர்களிடம் தம் பணியாளரை அனுப்பி, ‘வாருங்கள், எல்லாம் ஏற்கெனவே ஏற்பாடு செய்தாகி விட்டது’ என்று சொன்னார். அவர்கள் எல்லாரும் ஒருவர்பின் ஒருவராய்ச் சாக்குப்போக்குச் சொல்லத் தொடங்கினர்.

முதலில் ஒருவர், ‘வயல் ஒன்று வாங்கியிருக்கிறேன்; அதை நான் கட்டாயம் போய்ப் பார்க்க வேண்டும். என்னை மன்னிக்க வேண்டுகிறேன்’ என்றார். ‘நான் ஐந்து ஏர் மாடுகள் வாங்கியிருக்கிறேன்; அவற்றை ஓட்டிப்பார்க்கப் போகிறேன். என்னை மன்னிக்க வேண்டுகிறேன்’ என்றார் வேறொருவர். ‘எனக்கு இப்போது தான் திருமணம் ஆயிற்று; ஆகையால் என்னால் வர முடியாது’ என்றார் மற்றொருவர்.

பணியாளர் திரும்பி வந்து இவற்றைத் தம் தலைவருக்கு அறிவித்தார். வீட்டு உரிமையாளர் சினமுற்றுத் தம் பணியாளரிடம், ‘நீர் நகரின் வீதிகளுக்கும் சந்துகளுக்கும் விரைந்து சென்று ஏழையர், உடல் ஊனமுற்றோர், பார்வையற்றோர், கால் ஊனமுற்றோர் ஆகியோரை இங்கே கூட்டிவாரும்’, என்றார். பின்பு பணியாளர், ‘தலைவரே, நீர் பணித்தபடி செய்தாயிற்று; இன்னும் இடமிருக்கிறது’ என்றார்.

தலைவர் தம் பணியாளரை நோக்கி, ‘நீர் வழியோரங்களிலும் நடைபாதைகளிலும் போய், எனது வீடு நிரம்பும் அளவுக்கு மக்களை வற்புறுத்திக் கூட்டிவாரும். அழைக்கப் பெற்றவர்களுள் எவரும் என்னுடைய விருந்தைச் சுவைக்கப் போவதில்லை என உமக்குச் சொல்கிறேன்’ என்றார்.”

கதையின் பின்னணி இது தான் :

இயேசுவை ஒருவர் விருந்துக்கு அழைக்கிறார். அங்கே எல்லோரும் முதன்மை இடங்களுக்குப் போட்டி போடுகிறார்கள். இயேசு அவர்களிடம், எப்போதும் கடைசி இடங்களையே தேர்ந்து கொள்ளுங்கள். தாழ்மையை விரும்புவதே மேன்மையின் முதல்படி என்கிறார். பின் விருந்து ஏற்பாடு செய்திருந்தவரிடம், விருந்துக்கு அழைக்கும்போது ஏழைகள், மாற்றுத் திறனாளிகள், கைவிடப்பட்டோர் ஆகியோரை அழையுங்கள். அப்போதுதான் அவர்கள் உமக்கு கைமாறு செய்ய மாட்டார்கள். கடவுள் உம்மை ஆசீர்வதிப்பார் என்கிறார்.

இந்த சூழலில் தான் பந்தியிலிருந்த ஒருவர் இந்த வாக்கியத்தைச் சொல்கிறார்.

“இறையாட்சி விருந்தில் பங்கு பெறுவோர் பேறுபெற்றோர்”. மரணத்துக்குப் பிந்தைய வாழ்வைப்பற்றியும், அந்த மறுவுலக விருந்தைப் பற்றியும் யூதர்களும், ஆபிரகாமின் வழித்தோன்றல்களும் அறிந்திருந்தனர். எனவே தான் தாங்கள் ஏற்கனவே அழைக்கப்பட்டவர்கள் எனும் மெல்லிய கர்வத்தில் அவர் அதைச் சொல்கிறார்.

இயேசு பதிலாகச் சொன்ன கதையோ அவர்களைக் குழப்பமும் கோபமும் அடையச் செய்திருக்க வேண்டும். இப்போது அந்தக் கதையை மீண்டும் ஒரு முறை வாசியுங்கள்.

இந்தப் பகுதி சொல்லும் சிந்தனைகள் இவைதான்.

Image result for Jesus drawing1. இறையாட்சி விருந்துக்கு “அழைக்கப்பட்டவர்கள்” மட்டுமே கலந்து கொள்ள முடியும். அழைப்பு பெரும்பாலும் இறைவனின் பணியாளர்கள் மூலமாகவே வரும். அவர்களே நற்செய்தியை அறிவிக்கும் உரிமையாளர்கள். அழைப்பு கிடைக்காதவர்கள் இறையாட்சி விருந்தில் நுழைய முடியாது.

Image result for Jesus drawing2. அழைப்பு வந்ததும் ஏற்றுக் கொள்ளும் மக்களுக்கே நித்திய வாழ்வு கிடைக்கும். அழைப்பை நிராகரிப்பவர்களை இறைவன் நிராகரிக்கிறார். இயேசு எனும் ஆட்டுக்குட்டி அடிக்கப்பட்டு, மாபெரும் மீட்பின் விருந்து தயாராகியிருக்கிறது. அந்த விருந்துக்கான அனுமதி இலவசமாய் தரப்படுகிறது. அந்த விருந்தை நிராகரிப்பவர்கள் இறைவனின் தியாகத்தையும், மீட்பின் திட்டத்தையும் முழுமையாய் புறக்கணிப்பவர் ஆகின்றனர்.

Image result for Jesus drawing3. ஒரு காலம் உண்டு, அதன்பின் அழைப்பு கிடைப்பதில்லை. நிராகரித்தவர்கள் விலக்கப்படுகின்றனர். அவர்களுக்கு மீண்டும் அழைப்பு விடுக்கப்படவில்லை. விருப்பமே முக்கியம். அரசரின் விருந்தானது பல மாதங்களுக்கு முன்பே திட்டமிடப்பட்டிருக்க வேண்டும். அழைப்பு பல வாரங்களுக்கு முன்பே கிடைத்திருக்க வேண்டும். எனினும் மக்கள் அதை உதாசீனம் செய்கின்றனர். அவர்களுக்கு மீண்டும் அழைப்பு கிடைப்பதில்லை.

Image result for Jesus drawing4. மூன்று விதமான மனிதர்கள் இங்கே இருக்கின்றனர். முதல் வகையினர் , “தாங்கள் ஏற்கனவே நீதிமான்கள். நிச்சயம் விண்ணகம் செல்வோம்” எனும் கர்வத்தில் இருப்பவர்கள். இரண்டாவது வகையினர், “பிற இன மக்கள்” மீட்பின் திட்டத்துக்கு வெளியே இருந்தவர்கள். அவர்களுக்கு அழைப்பு விடுக்கப்படும் போது அதற்காய்த் தயாராகி வந்து விடுகின்றனர். மூன்றாவது வகையினர், “தாங்கள் எதற்கும் லாயக்கற்றவர்கள்” என புழுங்கிக் கிடப்பவர்கள். அவர்களுக்கு அழைப்பு விடுக்கப்படும் போது அவர்களால் அதை நம்ப முடியவில்லை.

Image result for Jesus drawing5. மூன்று விதமான அழைப்புகள் விடுக்கப்படுகின்றன. முதல் குழுவினருக்கு விருந்து தயாராகிவிட்டது என “அறிவிக்கப்படுகிறது”. இரண்டாவது பிரிவினரிடம் அழைப்பு மட்டும் விடுக்கப்படவில்லை, அவர்களைக் கையோடு “கூட்டி வரும்” முயற்சி நடக்கிறது. மூன்றாவது பிரிவினரை “வற்புறுத்திக் கூட்டி வருகின்றனர்”. ஏனென்றால் அவர்கள் தங்களுக்கு மீட்பின் திட்டத்தில் பங்கில்லை என நினைத்திருப்பவர்கள். அவர்களுக்கு மீட்பைப் புரியவைக்க அதிக அழுத்தம் தேவைப்படுகிறது.

Image result for Jesus drawing6. மூன்று சாக்குப் போக்குகள் இங்கே சொல்லப்படுகின்றன. ஒருவர் வயல் வாங்கியிருக்கிறார், ஒருவர் மாடுகள் வாங்கியிருக்கிறார், இன்னொருவர் திருமணம் செய்திருக்கிறார். இது மனிதன் கடவுளின் அழைப்பை விட உலக செல்வங்களை அதிகமாய் நேசிக்கிறான் என்பதன் வெளிப்பாடு. வயலை நீண்ட கால சொத்தாகவோ, ஒரு தொழிலாகவோ கொள்ளலாம். மாடுகள் தற்காலிக இன்பங்கள், திருப்திகள் எனக் கொள்ளலாம். திருமணம் என்பது உறவுகளுக்குத் தரும் முன்னுரிமை எனலாம். அழைப்பா, உலகா எனும் கேள்வி இங்கே கேட்கப்படுகிறது. சாக்குப் போக்கு சொல்பவர்கள் உலகு என்கின்றனர்.

Image result for Jesus drawing7. இறைவனின் விருந்தொன்றும் பெரிதல்ல, தங்களுடைய வாழ்க்கை அதை விட இனிமையானது என கருதும் மக்கள் மீட்படைவதில்லை. அவர்கள் விருந்தை நிராகரிக்க சாக்குப் போக்குகளைத் தேடுகின்றனர்.

Image result for Jesus drawing8. அழைப்பு விடுக்கப்படுவதால் மட்டும் ஒருவர் மீட்பில் நுழைவதில்லை. அழைப்பை ஏற்றுக் கொண்டு பயணிக்கும் போது தான் இரட்சிப்பில் இணைய முடியும். அழைப்புக்குச் செவி கொடுக்காத எவருமே இறை விருந்தில் பங்கு கொள்வதில்லை.

Image result for Jesus drawing9. அழைப்பை நிராகரிக்கும் போது இறைவனின் சினம் நம்மீது விழும் எனும் உண்மை வெளிப்படுகிறது. அழைப்பு எளிமையானதல்ல. அது இறைமகனின் மரணத்தின் மீது உருவாக்கப்பட்டது. அதை நிராகரிப்பது என்பது இறைவனின் அதிகபட்ச அன்பை உதாசீனம் செய்வது போல. அங்கே இறைவனின் கோபம் வெளிப்படுகிறது.

Image result for Jesus drawing10. எல்லாம் ஏற்பாடு செய்தபின்பே அழைப்பு விடுக்கப்படுகிறது. அந்த விருந்துக்காக நாம் செய்ய வேண்டிய பணிகள் எதுவுமே இல்லை. அழைப்பை ஏற்பதும், அழைப்பின்படி நடப்பதும் மட்டுமே நாம் செய்ய வேண்டிய காரியங்கள்.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் இருத்துவோம். அழைப்புக்கு செவிமடுக்கத் தயாராய் இருப்போம்.

இயேசு சொன்ன உவமைகள் 15 : சீடர் யார்

Image result for cost of discipleship

லூக்கா 14 : 25..33

பெருந்திரளான மக்கள் இயேசுவோடு சென்றுகொண்டிருந்தனர். அவர் திரும்பிப் பார்த்து அவர்களிடம் கூறியது:

என்னிடம் வருபவர் தம் தந்தை, தாய், மனைவி, பிள்ளைகள், சகோதரர் சகோதரிகள் ஆகியோரையும், ஏன், தம் உயிரையுமே என்னைவிட மேலாகக் கருதினால், அவர் என் சீடராயிருக்க முடியாது. தம் சிலுவையைச் சுமக்காமல் என் பின் வருபவர் எனக்குச் சீடராய் இருக்கமுடியாது.

“உங்களுள் யாராவது ஒருவர் கோபுரம் கட்ட விரும்பினால், முதலில் உட்கார்ந்து, அதைக் கட்டிமுடிக்க ஆகும் செலவைக் கணித்து, அதற்கான பொருள் வசதி தம்மிடம் இருக்கிறதா எனப் பார்க்கமாட்டாரா? இல்லாவிட்டால் அதற்கு அடித்தளமிட்ட பிறகு அவர் கட்டி முடிக்க இயலாமல் இருப்பதைப் பார்க்கும் யாவரும் ஏளனமாக, ‘இம்மனிதன் கட்டத் தொடங்கினான்; ஆனால் முடிக்க இயலவில்லை’ என்பார்களே!

“வேறு ஓர் அரசரோடு போர் தொடுக்கப்போகும் அரசர் ஒருவர், இருபதாயிரம் பேருடன் தமக்கு எதிராக வருபவரைப் பத்தாயிரம் பேரைக் கொண்டு எதிர்க்க முடியுமா என்று முதலில் உட்கார்ந்து சிந்தித்துப் பார்க்க மாட்டாரா? எதிர்க்க முடியாதெனில், அவர் தொலையில் இருக்கும்போதே தூதரை அனுப்பி, அமைதிக்கான வழியைத் தேட மாட்டாரா?

அப்படியே, உங்களுள் தம் உடைமையையெல்லாம் விட்டுவிடாத எவரும் என் சீடராய் இருக்க முடியாது.

‍==========================================

இயேசு தனக்கு சீடராய் இருப்பவர்களுக்கு இருக்க வேண்டிய குணாதிசயங்களைப் பற்றி இங்கே பேசுகிறார்.

இயேசுவின் பின்னால் திரளான மக்கள் சென்று கொண்டிருந்தார்கள். இயேசுவின் பின்னால் சென்ற மக்கள் அவருடைய புதுமைகளினாலோ, போதனைகளினாலோ, அப்பங்களினாலோ ஈர்க்கப்பட்டவர்கள். ஆனால் உண்மையாய் இயேசுவைப் பின்பற்றுபவர்கள் அவர்களில் வெகு சிலரே.

இயேசு அதை நன்கு அறிந்திருந்தார். அவர் எண்ணிக்கையில் விருப்பம் கொள்பவரல்ல. தரமான சீடர்கள் வேண்டும் என்பதே அவரது விருப்பம். எனவே இயேசு திரும்பிப் பார்த்து ஒரு செய்தியையும், அதைச் சார்ந்த இரண்டு உவமைகளையும் சொல்கிறார். இந்த விவிலியப் பகுதி சொல்லும் விஷயங்களில் முக்கியமானவை இவை எனக் கொள்ளலாம்.

Image result for Jesus1. இயேசுவைப் பின்பற்ற வேண்டுமெனில் உறவுகளையும், உலகையும் வெறுக்க வேண்டும். அதாவது, அவை எல்லாவற்றையும் விட அதிகமாய் இயேசுவை நேசிக்க வேண்டும். உலகின் வசீகரங்கள் அனைத்தையும் விட்டு விட்டு இயேசுவை பின்பற்ற தயாராய் இருக்க வேண்டும்.

Image result for Jesus2. தன்னையே வெறுக்க தயாராய் இருக்க வேண்டும். தன் உயிரை விட அதிகமாய் இயேசுவை நேசிக்க வேண்டும். இயேசுவைப் பின்பற்றுவது என்பது போராட்டமானது. சவாலானது. சொந்த உயிரைக் கூட‌ இழக்க தயாராய் இருந்தால் மட்டுமே அது சாத்தியமாகும்.

Image result for Jesus3. இயேசுவைப் பின்பற்ற எல்லோருமே முதலில் ஆர்வமாய் களமிறங்குகின்றனர். ஆனால் கொஞ்ச காலத்திலேயே சோர்வடைந்து விடுகின்றனர். இயேசுவைப் பின்பற்றுவது என்பது சட்டென முடிந்து போகும் விஷயமல்ல. கடைசி வரை நிலைத்திருப்பதே முக்கியம். எனவே களமிறங்கும் முன் நிலைத்திருக்க முடியுமா என சுய பரிசோதனை செய்து கொள்வது அவசியம். முன்பெல்லாம் ஒரு குருவிடம் மாணவர்கள் முழுமையாய் சரணடைந்து, அவர்களோடே தங்கி, அவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்து கற்கும் குருகுல வழி இருந்தது. இன்று அப்படியில்லை. எல்லாம் ஃபாஸ்ட் ஃபுட் கலாச்சாரம் போன அவசரமாகிவிட்டது. தயாராதல் அவசியம்.

Image result for Jesus4. தாய் தந்தையை மதிக்கச் சொன்னவர் இயேசு. அதே இயேசு அவர்களை விட தன்னை அதிகமாய் அன்பு செய்யச் சொல்கிறார். பிள்ளைகள் கர்த்தரால் வரும் வரம் என்ற இறைவன் அவர்களை விட அதிகமாய் தன்னை நேசிக்கச் சொல்கிறார். திருமண பந்தத்தை உருவாக்கிய இறைவன் மனைவியை விட அதிகமாய் தன்னை நேசிக்கச் சொல்கிறார். சுருக்கமாக, தான் படைத்தவற்றை விட, படைத்த தன்னை அதிகமாய் நேசிக்க வேண்டும் என விரும்புகிறார். இறைவனை நேசிக்கும் போது மற்ற உறவுகளை நாம் முன்பை விட அதிகமாய், ஆழமாய் நேசிப்போம் என்பதே உண்மையாகும்.

Image result for Jesus5. தன்னைப் பின்பற்ற விரும்புபவர், தான் மிக அதிகமாய் நேசிக்கும் அனைத்தையும் விட்டு விட தயாராய் இருக்க வேண்டும் என இயேசு விரும்புகிறார். ஆபிரகாம் தனது ஒரே மகனான ஈசாக்கைப் பலியிட தயாரானார். மோசே தனது செல்வங்கள் அனைத்தையும் விட்டு விட்டு இறைவன் அழைப்பை ஏற்றார். அத்தகைய மனிதர்களே அழைப்புக்கு தகுதியானவர்கள் என்பதை இயேசு சொல்கிறார்.

Image result for Jesus6. தனிமனிதனாக ஒரு கட்டிடம் கட்டுவதாய் இருந்தாலும் சரி, ஒரு மிகப்பெரிய படையோடு போரிடுவதாய் இருந்தாலும் சரி. திட்டமிடல் முக்கியம். நாம் இறைவனிடம் தனியாய் வந்தாலும், ஒரு குழுவாய் வந்தாலும் இயேசுவைக் கடைசி வரை பின்பற்றும் உறுதி இருக்க வேண்டும்.

Image result for Jesus7. தனது சிலுவையை மனிதன் தானே சுமக்க வேண்டும், அப்போது தான் இயேசுவைப் பின்பற்ற முடியும். இதன் பொருள் என்ன ? இயேசுவைப் பின்பற்றும் போது ஏராளமான எதிர்ப்புகள் வரும். உலகமே நம்மை ஏளனமாய்ப் பார்க்கும். பொழைக்கத் தெரியாதவன் என ஏசும். என்ன நடந்தாலும் அத்தகைய அவமானங்கள் எனும் சிலுவைகளை மகிழ்ச்சியோடு சுமக்கின்ற மனநிலை வேண்டும்.

Image result for Jesus8. சிலுவை என்பது தனது விருப்பமும், இறைவிருப்பமும் மோதிக் கொள்ளும் இடம் என்பார் சகோ. சகரியா பூனன். அந்த இடத்தில் இறை விருப்பத்தை தேர்ந்தெடுப்பவர்களே இயேசுவின் சீடர்களாகத் தகுதியுடையவர்கள். மற்றவர்கள் பாதி வழியில் பாதை மாறுபவர்கள்.

Image result for Jesus9. முதலில் நம்மை நாமே சுய பரிசோதனை செய்து கொள்ள வேண்டும். நாம் இறைவனைப் பின்பற்றும் உறுதி உடையவர்களா என்பதை அறிந்து கொள்ள வேண்டும். அந்த உறுதி உண்டு என்பதை உறுதிப்படுத்தினால் தயக்கமின்றி இயேசுவைப் பின்பற்ற வேண்டும். அந்த உறுதி இல்லையேல் அந்த உறுதியை முதலில் உருவாக்கிக் கொள்ள இறைவனை நாடவேண்டும்.

Image result for Jesus10. எதுவும் இல்லாத நிலையில் இறைவனைப் பின்பற்றுவதிலல்ல பெருமை. எல்லாம் இருக்கும் போது அதையெல்லாம் இழந்து விட்டு இயேசுவைப் பின்பற்றும் மனம் வேண்டும். அதுவே வலிமையானது. உலகம் பல்வேறு வகைகளில் நம்மை பின்னுக்கு இழுக்கும். உறவுகள், செல்வங்கள், புகழ், சாத்தானின் சூழ்ச்சி இப்படி பல்வேறு சோதனைகள் அணிவகுக்கும். இவற்றையெல்லாம் தாண்டி இறைவனைத் தொடரவும், இறுதிவரை தொடரவும் உறுதி வேண்டும்.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் கொள்வோம்.
இறைமகனின் ஆசீரை பெற்றுக் கொள்வோம்.

இயேசு சொன்ன உவமைகள் 16 : நேர்மையற்ற பணியாளன்

Image result for the shrewd manager parable

லூக்கா 16 : 1 முதல் 10 வரை

இயேசு தம் சீடருக்குக் கூறியது: “செல்வர் ஒருவருக்கு வீட்டுப் பொறுப்பாளர் ஒருவர் இருந்தார். அவர் தம் தலைவரின் உடைமைகளைப் பாழாக்கியதாக அவர்மீது பழி சுமத்தப் பட்டது. தலைவர் அவரைக் கூப்பிட்டு,

‘உம்மைப்பற்றி நான் கேள்விப்படுவது என்ன? உம் பொறுப்பிலுள்ள கணக்கை ஒப்படையும். நீர் இனி வீட்டுப் பொறுப்பாளராய் இருக்க முடியாது’ என்று அவரிடம் கூறினார்.

அந்த வீட்டுப் பொறுப்பாளர், ‘நான் என்ன செய்வேன்? வீட்டுப் பொறுப்பிலிருந்து என் தலைவர் என்னை நீக்கி விடப்போகிறாரே! மண்வெட்டவோ என்னால் இயலாது; இரந்து உண்ணவும் வெட்கமாய் இருக்கிறது. வீட்டுப் பொறுப்பிலிருந்து என்னை நீக்கிவிடும் போது பிறர் என்னைத் தங்கள் வீடுகளில் ஏற்றுக்கொள்ளும்படி நான் என்ன செய்யவேண்டும் என எனக்குத் தெரியும்’ என்று அவர் தமக்குள்ளே சொல்லிக்கொண்டார்.

பின்பு அவர் தம் தலைவரிடம் கடன்பட்டவர்களை ஒவ்வொருவராக வரவழைத்தார். முதலாவது வந்தவரிடம், ‘நீர் என் தலைவரிடம் எவ்வளவு கடன்பட்டிருக்கிறீர்?’ என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர், ‘நூறு குடம் எண்ணெய்’ என்றார். வீட்டுப் பொறுப்பாளர் அவரிடம், ‘இதோ உம் கடன் சீட்டு; உட்கார்ந்து ஐம்பது என்று உடனே எழுதும்’ என்றார்.

பின்பு அடுத்தவரிடம், ‘நீர் எவ்வளவு கடன்பட்டிருக்கிறீர்?’ என்று கேட்டார். அதற்கு அவர், ‘நூறு மூடை⁕ கோதுமை’ என்றார். அவர், ‘இதோ, உம் கடன் சீட்டு; எண்பது என்று எழுதும்’ என்றார்.

நேர்மையற்ற அந்த வீட்டுப் பொறுப்பாளர் முன்மதியோடு செயல்பட்டதால், தலைவர் அவரைப் பாராட்டினார். ஏனெனில், ஒளியின் மக்களைவிட இவ்வுலகின் மக்கள் தங்கள் தலைமுறையினரிடத்தில் மிக்க முன்மதியுள்ளவர்களாய் நடந்துகொள்ளுகிறார்கள்.

“ஆகையால், நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்; நேர்மையற்ற செல்வத்தைக்கொண்டு உங்களுக்கு நண்பர்களைத் தேடிக்கொள்ளுங்கள். அது தீரும்பொழுது அவர்கள் உங்களை நிலையான உறைவிடங்களில் ஏற்றுக் கொள்வார்கள்.

மிகச் சிறியவற்றில் நம்பத் தகுந்தவர் பெரியவற்றிலும் நம்பத் தகுந்தவராய் இருப்பார். மிகச் சிறியவற்றில் நேர்மையற்றவர் பெரியவற்றிலும் நேர்மையற்றவராய் இருப்பார்.

==========

இயேசு சொன்ன உவமைகளில் அதிகம் அறியப்படாத, அலசப்படாத‌ உவமை இது எனலாம். இவ்வுலகின் மக்கள் என இயேசு குறிப்பிடுவது விண்ணக வாழ்க்கையைக் குறித்துக் கவலைப்படாத, மண்ணுலக வாழ்க்கையே முக்கியம் எனக் கருதி வாழும் மனிதர்களை.

ஒளியின் மக்கள் என இயேசு குறிப்பிடுவது இறைமகன் இயேசுவின் போதனைகளைக் கேட்டு, ஆன்மீக வெளிச்சத்தில் நடப்பவர்களை. இவர்கள் இருவருக்கும் இடையேயான வேறுபாட்டை இயேசு பேசுகிறார்.

இவ்வுலக மக்கள் ஒரு நெருக்கடி வரும்போது தங்களுடைய புத்தியையெல்லாம் செலவழித்து அந்த சிக்கலிலிருந்து வெளிவர முயல்கிறார்கள். அதில் வெற்றியும் பெறுகிறார்கள்.

ஆனால் ஒளியின் பிள்ளைகள் ஆன்மீக வாழ்வின் வீழ்ச்சியின் போது தங்கள் ஆன்மீக வெளிச்சத்தைப் பயன்படுத்தி விண்ணகத்துக்கு உரியவற்றைத் தேடுவதில்லை.

இந்த உலகின் செல்வங்கள் அழிந்து போகக் கூடியவை அவற்றால் எந்த பயனும் இல்லை. ஆனால் அந்த பணத்தை வைத்துக் கொண்டு ஆன்மீக வாழ்வுக்கு உரியவற்றைச் சம்பாதித்துக் கொள்ளுங்கள் என அறிவுரை சொல்வதற்காக இயேசு இந்த உவமையைச் சொல்கிறார்.

இந்த உவமை நமக்கு பல்வேறு பாடங்களைக் கற்றுத் தருகிறது.

Image result for the shrewd manager parable1. முதலாவதாக, அந்த நேர்மையற்ற பணியாளனின் நேர்மையற்ற தன்மையை இயேசு பாராட்டவில்லை. அவனுடைய “முன்மதியை” மட்டுமே சுட்டிக் காட்டுகிறார். நேர்மையற்ற வழியில் செயல்பட்ட அவனை எந்த விதத்திலும் பாராட்டவில்லை. அதை முதலில் மனதில் கொள்ள வேண்டும்.

Image result for the shrewd manager parable2. ஒரு இக்கட்டான சூழல் வரும்போது அந்த ஊழியன் தனது நிலையை நினைத்துப் பார்க்கிறான். தான் எங்கும் ஏற்றுக் கொள்ளப் படாத சூழலில் இருப்பதை அவன் அப்போது தான் உணர்கிறார். தான் இரந்து உண்ணவோ, உழைக்கவோ முடியாத நிலையில் இருப்பதையும் உணர்ந்து கொள்கிறான். நமது ஆன்மீக வாழ்விலும் சுய பரிசோதனை மிகவும் அவசியம். நாம் எந்த நிலையில் இருக்கிறோம் எனும் புரிதல் தான் அடுத்த நிலைக்கு நம்மை வழிநடத்தும்.

Image result for the shrewd manager parable3. தன் நிலமையை உணர்ந்ததும் அந்தப் பணியாளன் உடனடியாக நண்பர்களைச் சம்பாதிக்கிறான். அவன் செய்கின்ற வழி “நேர்மையற்றது” ஆனால் துரத்தப்படும் போது அடைக்கலத்துக்கான நண்பர்களைச் சம்பாதிக்கிறான். தனது திருட்டுத் தனத்திற்கு கூட்டு சேர்க்கிறான். இப்போது அவனுடைய வேலை பறிக்கப்பட்டாலும் கவலையில்லை. உதவ ஆட்கள் உண்டு. நாம் நமது ஆன்மீக வாழ்வில் இத்தகைய ஒரு மனநிலையை எடுக்க வேண்டும். இவ்வுலக செல்வங்களைக் கொண்டு மறுவாழ்வுக்கான நண்பர்களைச் சம்பாதிக்க வேண்டும்.

Image result for the shrewd manager parable4. விண்ணகத்தில் நம்மை ஏற்றுக் கொள்ளும் நண்பர்களைச் சம்பாதிக்க வேண்டும் என்கிறார் இயேசு. அதாவது நாம் செய்கின்ற உதவி ஒருவனுடைய ஆன்மீக வாழ்க்கையைச் செழுமைப்படுத்தி அவனை விண்ணகத்துக்கு உரியவனாக்க வேண்டும் என்பது முக்கியப் பாடம். அது இறை ஊழியங்களுக்குச் செய்யும் உதவியானாலும் சரி, தனிப்பட்ட வகையில் நாம் பிறருக்கு அன்பினால் செய்யும் உதவிகள் ஆனாலும் சரி. அதை தவறாமல் செய்யவேண்டும்.

Image result for the shrewd manager parable5. ஆன்மீகத்தின் வெளிச்சத்தில் பார்த்தால், நாம் அனைவரும் மேற்பார்வையாளர்களே. இறைவன் தான் முதலாளி. அவர் தருவது தான் நம்முடைய நேரம், பணம், செல்வம், திறமைகள் எல்லாமே. இந்த விஷயங்களையெல்லாம் நமது மேற்பார்வையின் கீழ் இருக்கின்றன. இந்த விஷயங்களை நாம் இறைவனுக்காய் பயன்படுத்த வேண்டும். நமது ஆன்மீக வாழ்க்கையை அர்த்தமுள்ளதாக்கிக் கொள்ள இவற்றைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

Image result for the shrewd manager parable6. இந்த உவமையில், பணியாளனைப் பற்றி பலர் குறைகூறுகிறார்கள். அவனுடைய இவ்வுலக வாழ்க்கை ஒரு சாட்சியற்ற வாழ்க்கையாய், ஆன்மீக செழுமை இல்லாத வாழ்க்கையாய் இருந்திருக்கிறது என்பதன் அடையாளம் அது. சாத்தான் நம்மைக் குறித்து எப்போதும் இறைவனிடம் குறை சொல்லிக் கொண்டே இருப்பான் என்கிறது விவிலியம். ஆன்மீகத்தின் அடிப்படையில், நமது வாழ்க்கை பிறருக்கு மகிழ்ச்சி கொடுப்பதாய் இருக்கிறதா ? எல்லோரும் குறை சொல்லும்படி இருக்கிறதா என்பதை சிந்திப்போம்.

Image result for the shrewd manager parable7. நாம் பணத்தை எப்படிக் கையாள்கிறோம் என்பதை வைத்து நமது ஆன்மீகத்தின் ஆழத்தை அளவிடலாம். இயேசு சொன்ன 38 உவமைகளில் 16 உவமைகள் செல்வத்தைப் பற்றிப் பேசுகிறது. பைபிள் ஜெபத்தைப் பற்றி 500 வசனங்களிலும், விசுவாசத்தைப் பற்றி ஏறக்குறைய 500 வசனங்களிலும் பேசுகிறது. ஆனால் பணத்தைப் பற்றி 2000 வசனங்களில் பேசுகிறது புள்ளி விவரம் ஒன்று. செல்வத்தைக் கையாள்வதன் தேவையை பைபிள் நமக்கு இப்படி வலியுறுத்துகிறது.

Image result for the shrewd manager parable8. பணத்தை நாம் பயன்படுத்த வேண்டுமே தவிர, பணம் நம்மைப் பயன்படுத்தக் கூடாது. இவ்வுலக செல்வங்கள் நம்மோடு வரப் போவதில்லை, நமது விசுவாசச் செயல்களே நம்மோடு வரும். விண்ணுலகில் செல்வம் சேருங்கள் என்றும், ஏழை லாசருக்கு உதவுங்கள் என்றும் இயேசு வலியுறுத்திக் கொண்டே இருக்கிறார். பிறருக்கு நன்மை செய்யாமல் இருப்பது பாவம் என்கிறது பைபிள். நாம் பணத்தை ஆன்மீக செழுமைக்காய் பயன்படுத்துகிறோமா ? மனிதநேய பணிகளுக்காய் மனமுவந்து அளிக்கின்றோமா ?

Image result for the shrewd manager parable9. பணத்தை வைத்திருப்பது தவறல்ல, பணத்தின் மீது ஆசை வைத்திருப்பது தான் தவறு. பணத்தைப் பயன்படுத்துவது தவறல்ல, தேவையற்ற வகையில் பயன்படுத்துவது தான் தவறு. செல்வத்துக்கும் கடவுளுக்கும் ஊழியம் செய்ய யாராலும் முடியாது. செல்வத்தை விரும்பினால் இயேசுவை வெறுக்கிறீர்கள் என்பதே மறைமுகப் பொருள். “எந்த வீட்டு வேலையாளும் இரு தலைவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்யமுடியாது; ஏனெனில், ஒருவரை வெறுத்து மற்றவரிடம் அவர் அன்பு கொள்வார்; அல்லது ஒருவரைச் சார்ந்து கொண்டு மற்றவரைப் புறக்கணிப்பார். நீங்கள் கடவுளுக்கும் செல்வத்துக்கும் பணிவிடை செய்யமுடியாது” என்கிறார் இயேசு.

Image result for the shrewd manager parable10. சிறியவற்றில் நம்பிக்கைக்கு உரியவராய் இருப்பவருக்கே பெரியவை அருளப்படும். சிறியவை என இயேசு குறிப்பிடுபவை இவ்வுலக செல்வங்கள். அதை சரியான முறையில், ஆன்மீக ஒளியில் பயன்படுத்துபவருக்கே விண்ணக வாழ்வாகிய பெரியவை அருளப்படும். நமக்கு இறைவன் தரும் ஒவ்வொரு வாய்ப்பையும் நல்ல முறையில் பயன்படுத்த வேண்டும் எனும் அழைப்பாகவும் இதைக் கொள்ளலாம்.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் இருத்துவோம்.

*

இயேசு சொன்ன உவமைகள் 17 : திராட்சைத் தோட்ட உரிமையாளன்

Image result for parable of vineyard workers

மத்தேயு 20 : 1..16

“விண்ணரசைப் பின்வரும் நிகழ்ச்சிக்கு ஒப்பிடலாம்; நிலக்கிழார் ஒருவர் தம் வேலையாள்களை வேலைக்கு அமர்த்த விடியற்காலையில் வெளியே சென்றார். அவர் நாளொன்றுக்கு ஒரு தெனாரியம் கூலி என வேலையாள்களுடன் ஒத்துக்கொண்டு அவர்களைத் தம் திராட்சைத் தோட்டத்துக்கு அனுப்பினார்.

ஏறக்குறைய காலை ஒன்பது மணிக்கு அவர் வெளியே சென்ற பொழுது சந்தை வெளியில் வேறுசிலர் வேலையின்றி நிற்பதைக் கண்டார். அவர்களிடம், ‘நீங்களும் என் திராட்சைத் தோட்டத்துக்குப் போங்கள்; நேர்மையான கூலியை உங்களுக்குக் கொடுப்பேன்’ என்றார். அவர்களும் சென்றார்கள்.

மீண்டும் ஏறக்குறைய பன்னிரண்டு மணிக்கும் பிற்பகல் மூன்று மணிக்கும் வெளியே சென்று அப்படியே செய்தார்.

6ஏறக்குறைய ஐந்து மணிக்கும் வெளியே சென்று வேறு சிலர் நிற்பதைக் கண்டார். அவர்களிடம், ‘நாள் முழுவதும் வேலை செய்யாமல் ஏன் இங்கே நின்று கொண்டிருக்கிறீர்கள்?’ என்று கேட்டார். அவர்கள் அவரைப் பார்த்து, ‘எங்களை எவரும் வேலைக்கு அமர்த்தவில்லை’ என்றார்கள். அவர் அவர்களிடம், ‘நீங்களும் என் திராட்சைத் தோட்டத்துக்குப் போங்கள்’ என்றார்.

மாலையானதும் திராட்சைத் தோட்ட உரிமையாளர் தம் மேற்பார்வையாளரிடம், ‘வேலையாள்களை அழைத்துக் கடைசியில் வந்தவர் தொடங்கி முதலில் வந்தவர்வரை அவர்களுக்குரிய கூலி கொடும்’ என்றார்.

எனவே ஐந்து மணியளவில் வந்தவர்கள் ஒரு தெனாரியம் வீதம் பெற்றுக் கொண்டனர். அப்போது முதலில் வந்தவர்கள் தங்களுக்கு மிகுதியாகக் கிடைக்கும் என்று எண்ணினார்கள். ஆனால் அவர்களும் ஒரு தெனாரியம் வீதம் தான் பெற்றார்கள்.

அவர்கள் அதைப் பெற்றுக் கொண்டபோது அந்நிலக்கிழாருக்கு எதிராக முணுமுணுத்து, ‘கடைசியில் வந்த இவர்கள் ஒரு மணி நேரமே வேலை செய்தார்கள். பகல் முழுவதும் வேலைப் பளுவையும் கடும் வெயிலையும் தாங்கிய எங்களோடு இவர்களையும் இணையாக்கி விட்டீரே’ என்றார்கள்.

அவரோ அவர்களுள் ஒருவரைப் பார்த்து, ‘தோழரே, நான் உமக்கு அநியாயம் செய்யவில்லை. நீர் என்னிடம் ஒரு தெனாரியம் கூலிக்கு ஒத்துக் கொள்ளவில்லையா? உமக்குரியதைப் பெற்றுக் கொண்டு போய்விடும். உமக்குக் கொடுத்தபடியே கடைசியில் வந்த இவருக்கும் கொடுப்பது என் விருப்பம். எனக்குரியதை நான் என் விருப்பப்படி கொடுக்கக் கூடாதா? அல்லது நான் நல்லவனாய் இருப்பதால் உமக்குப் பொறாமையா?’ என்றார்.

இவ்வாறு கடைசியானோர் முதன்மையாவர். முதன்மையானோர் கடைசியாவர்” என்று இயேசு கூறினார்

‍*

இயேசுவின் உவமைகள் எப்போதுமே வியப்பூட்டுபவை. பல வேளைகளின் மனிதனுடைய பார்வைக்கு அவை நேர்மையற்ற செயல்களாகவோ, புரிந்து கொள்ள முடியாததாகவோ இருக்கின்றன. இந்த உவமையும் அப்படிப்பட்ட ஒன்று தான்.

நிலக்கிழார் எல்லோருக்கும் சமமான ஊதியம் கொடுக்கிறார். முதலில் வந்தவரும், கடைசியில் வந்தவரும் ஒரே கூலியையே பெறுகின்றனர். ஒரு மணி நேர உழைப்புக்கும், 12 மணி நேர உழைப்புக்கும் ஒரே ஊதியம். உலகின் பார்வையில் இது பாகுபாடு ! அதிலும், கடைசியாக வந்தவர் முதலில் ஊதியம் பெறுகிறார். இது நியாயமானது தானா ?

இந்த உவமை என்னென்ன பாடங்களைக் கற்றுத் தருகிறது ?

Image result for parable of vineyard workers1. ஒரு தெனாரியம் என்பது அந்த காலத்தின் ஒரு நாளைய ஊதியம். போர்வீரர் போன்ற ஊதியக்காரர்கள் ஒரு நாள் பெறுகின்ற ஊதியம் அது. ஒரு தெனாரியம் இருந்தால் ஒரு குடும்பத்தின் ஒரு நாளைய செலவு எளிதாகவும், இனிதாகவும் நிறைவேறும். தினக் கூலிக்காரர்கள் வேலையில்லாமல் இருப்பவர்கள். அவர்களுக்கு நாளொன்றுக்கு ஒரு தெனாரியம் என்பது மிகப்பெரிய கூலி. நிலக்கிழார் அந்த ஊதியத்தையே அவர்களுக்கு வழங்குகிறார். ஒரு மனிதனுடைய தேவை என்ன என்பதை அறிந்து அதை நிறைவேற்ற வேண்டும் எனும் இறைவனின் நேசம் இதில் வெளிப்படுகிறது.

Image result for parable of vineyard workers2. தன்னை நம்பி வருகின்ற மக்களின் தேவைகளை இறைவன் நிறைவேற்றுகிறார். கவனிக்கவும், “தேவைகளைத் தான் நிறைவேற்றுகிறார், ஆசைகளை அல்ல”. ஒரு மனிதனின் தேவை என்ன என்பதை இறைவன் அறிந்து வைத்திருக்கிறார். அந்த தேவைகளை அவர் நிறைவேற்றுகிறார். இறைவனுக்குரியதை முதலில் தேடுகையில், நமது தேவைகளை அவர் சந்திக்கிறார் எனும் உறுதி இதில் வெளிப்படுகிறது.

Image result for parable of vineyard workers3. தனது பணியைச் செய்பவர்களை இறைவன் வெறுமனே அனுப்புவதில்லை. அவர்களுக்கு நிச்சயம் பரிசுகளைக் கொடுக்கிறார். அந்த பரிசுகள் இறைவனின் விருப்பத்துக்கு ஏற்ப இருக்கின்றனவே தவிர, நமது உழைப்புக்கு ஏற்ற வகையில் இருப்பதில்லை. எனவே நமது செயல்களின் ‘அளவின்’ மூலமாக இறைவனிடம் நிறைய வரங்களைப் பெற்று விடலாம் என நினைப்பது தவறான சிந்தனையாகும்.

Image result for parable of vineyard workers4. இறைவன் பல கட்டங்களில், வாழ்வின் பல சந்தர்ப்பங்களில் நம்மை அழைக்கிறார். அவரது அழைப்புக்கு நாம் செவி கொடுக்க ஆயத்தமாய் இருக்க வேண்டும். நிலக்கிழார் வந்து பார்க்கும் போது தயாராக இருப்பவர்களே உழைக்கும் வாய்ப்பைப் பெறுகின்றனர். அந்த உழைப்பே அவர்களை இறைவனின் ஊதியத்தைப் பெற்றுத் தருகிறது. எனவே இறை அழைப்புக்குத் தயாராய் நாம் இருக்க வேண்டியது அவசியம். சோர்ந்து போய் பாதியில் விலகி விடுபவர்கள் இறைவனின் அழைப்பைப் பெறுவதில்லை.

Image result for parable of vineyard workers5. முதலில் அழைக்கப்பட்டவர்கள் ஊதியம் பேசி பணிக்கு வருகின்றனர். அடுத்தடுத்த மக்கள் “நேர்மையானது கிடைக்கும்” எனும் உறுதியில் வருகின்றனர். கடைசி ஒரு மணி நேரம் உழைக்க வந்தவர்கள் ‘ஊதியம் கிடைக்குமா என்பதே தெரியாத’ மனநிலையில் வந்தவர்கள். அவர்களுக்கு முதல் மரியாதை கிடைக்கிறது. எந்த பிரதிபலனையும் எதிர்பாராமல் வருபவர்கள் முதல் மரியாதையை இறைவனிடம் பெற்றுக் கொள்கின்றனர். “காணாமலேயே விசுவசிப்பவன் பேறு பெற்றவன்” என்பது போல, எதிர்பார்க்காமலேயே உழைப்பவன் பேறுபெற்றவன் என்கிறார் இயேசு.

Image result for parable of vineyard workers6. கடைசியாய் வந்தவர்கள் ஒருமணி நேரம் உழைத்தாலும் முழுமையான அர்ப்பணிப்போடு உழைத்திருக்கலாம். இறைவன் அகத்தைப் பார்ப்பவர். அவர் பணியின் அளவையல்ல, தரத்தையே பார்க்கிறார். எனவே தரத்தின் அடிப்படையில் அவர்களுக்கு முதல் மரியாதை கிடைத்திருக்கலாம். பணி செய்யும் போது எத்தனை காலமாய் செய்கிறோம் என்பதல்ல, எத்தனை ஆர்வமாய் செய்கிறோம் என்பதே முக்கியம்.

Image result for parable of vineyard workers7. இறைவன் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு வரங்களைக் கொடுக்கிறார். அது முழுக்க முழுக்க இறைவனின் விருப்பம். அடுத்தவருக்கு இறைவன் தரும் ஆசீர்வாதங்களை நமக்கு இறைவன் தந்திருக்கும் ஆசீர்களோடு ஒப்பிடுதல் கூடாது. அப்படி ஒப்பிடுவது இறைவனையே நேர்மையற்றவராய் சித்தரிப்பதற்குச் சமம்.

Image result for parable of vineyard workers8. அடுத்தவர் மீது பொறாமை கொள்வதும், அவர்களைத் தங்களை விடத் தாழ்ந்தவர்களாகக் கருதுவதும் தவறு. இறை பணிக்காக பல ஆண்டுகாலம் உழைப்பவர்களானாலும் சரி, இன்று தான் இறைபணியில் நுழைந்தவர்கள் ஆனாலும் சரி எல்லோரும் சமமே. இயேசு எனும் திராட்சைச் செடியின் கிளைகளே. அதில் வேறுபாடு காட்டுவதும், ஒருவரை விட இன்னொருவர் தாழ்ந்தவர் என நினைப்பதும் பாவமான செயல். மனதில் ” நான் முதன்மையானவன்” என நினைப்பவர்கள் கடைசி இடத்துக்குத் தள்ளப்படுவர். “நான் கடைசி இடத்துக்குத் தான் உரியவன்” என தன்னைத் தாழ்த்துவோரை இறைவன் முதன்மையான இடத்துக்கு உயர்த்துகிறார்.

Image result for parable of vineyard workers9. கடைசியில் வந்தவர்களுக்கு முதலில் சம்பளம் கொடுக்கப்படுவது மற்ற மக்களின் மன ஓட்டத்தை வெளிப்படுத்துவதற்கான செயல். தனக்கு இறைவன் தந்த வளங்களோடு ஆனந்தமாய் வாழ்வதே தேவை என்பதை விளக்க இறைவன் செய்த உத்தி. அதில் பொறாமை கொண்டவர்கள் வீழ்ந்து விட்டனர். அடுத்தவர்கள் வாழும் போதும், வளரும் போதும், ஆன்மீகத்தில் உயரும் போதும் அதைப் பார்த்து மகிழ்வதே உயரிய மனநிலை.

Image result for parable of vineyard workers10. கடைசியில் வந்த நபர்களை “யாரும் வேலைக்கு அமர்த்தவில்லை”. அவர்கள் ஒருவேளை வலுவற்றவர்களாய் இருக்கலாம்.வலுவற்றவர்களை இயேசு எப்போதுமே நேசித்தார். அவர்களுக்கு முன்னுரிமை கொடுத்தார். முதலிலேயே மீட்பின் செய்தியைக் கேட்ட யூத மக்கள் தாங்கள் விண்ணரசுக்கு ஏற்கனவே “உரிமை பெற்றவர்கள்” என கருதினர். கடைசியாய் நற்செய்தி அறிவிக்கப்பட்ட புற இனத்தவர்களை அவர்கள் தங்களுக்கு சமமாய் கருதவில்லை. மீட்பின் செய்தி என்பது யாருக்கு முதலில் அறிவிக்கப்பட்டது என்பதை வைத்து கணக்கிடப்படுவதல்ல என்பதை இயேசு அழுத்தம் திருத்தமாய்ப் புரிய வைக்கிறார்.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் கொள்வோம். இறைவனை எந்த எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல் அன்பு செய்வோம்.

இயேசு சொன்ன உவமைகள் 18 : மனம் தளரா விதவை

Related image

அவர்கள் மனந்தளராமல் எப்பொழுதும் இறைவனிடம் மன்றாட வேண்டும் என்பதற்கு இயேசு ஓர் உவமை சொன்னார்.

“ஒரு நகரில் நடுவர் ஒருவர் இருந்தார். அவர் கடவுளுக்கு அஞ்சி நடப்பதில்லை; மக்களையும் மதிப்பதில்லை. அந்நகரில் கைம்பெண் ஒருவரும் இருந்தார். அவர் நடுவரிடம் போய்,

‘என் எதிரியைத் தண்டித்து எனக்கு நீதி வழங்கும்’ என்று கேட்டுக் கொண்டேயிருந்தார். நடுவரோ, நெடுங்காலமாய் எதுவும் செய்ய விரும்பவில்லை.

பின்பு அவர், ‘நான் கடவுளுக்கு அஞ்சுவதில்லை; மக்களையும் மதிப்பதில்லை. என்றாலும் இக்கைம்பெண் எனக்குத் தொல்லை கொடுத்துக்கொண்டிருப்பதால் நான் இவருக்கு நீதி வழங்குவேன். இல்லையானால் இவர் என் உயிரை வாங்கிக் கொண்டேயிருப்பார்’ என்று தமக்குள்ளே சொல்லிக்கொண்டார்.”

பின் ஆண்டவர் அவர்களிடம், “நேர்மையற்ற நடுவரே இப்படிச் சொன்னாரென்றால், தாம் தேர்ந்துகொண்டவர்கள் அல்லும் பகலும் தம்மை நோக்கிக் கூக்குரலிடும்போது கடவுள் அவர்களுக்கு நீதி வழங்காமல் இருப்பாரா? அவர்களுக்குத் துணைசெய்யக் காலம் தாழ்த்துவாரா?

விரைவில் அவர்களுக்கு நீதி வழங்குவார் என நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். ஆயினும் மானிடமகன் வரும்போது மண்ணுலகில் நம்பிக்கையைக் காண்பாரோ?” என்றார்

======

இயேசு சொல்கின்ற சில உவமைகள் நமக்குப் புரியாமல் விளையாட்டுக் காட்டுவதுண்டு. சில உவமைகள் சிலருக்குப் புரியக் கூடாது என்றே இயேசு நினைப்பதும் உண்டு. உண்மையான மனதோடு இறைவார்த்தையை தேடுபவர்களுக்கு இறைவன் அவற்றை வெளிப்படுத்திக் கொண்டே இருக்கிறார்.

சில உவமைகளை இயேசு சொல்லும் போது அது மக்களுக்கு நேரடியாகவும், முழுமையாகவும் புரிய வேண்டும் என விரும்புகிறார். அத்தகைய உவமைகளின் சாராம்சத்தை இயேசுவே சொல்லி விடுகிறார். இதுவும் அத்தகைய ஒரு உவமையே.

இந்த உவமையில் இயேசு ஒரு விதவையைப் பற்றி பேசுகிறார். வேறு எங்கும் உதவிகள் கிடைக்காத, உதவிக்கு வேறு யாரும் இல்லாத ஒரு விதவை. அத்தகைய பலவீனமான மனநிலையில் நாம் இறைவனை நெருங்க வேண்டும். எனக்கு நீதி வழங்க இறைவனால் மட்டுமே முடியும். எனது நிலமையை மாற்றி மீட்பு அளிக்க இறைவனால் மட்டுமே முடியும் எனும் சிந்தனையை நாம் அடிப்படையாய்க் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

இந்த உவமை சொல்லும் பாடங்களில் முக்கியமான சிலற்றைப் பார்ப்போம்.

Related image1. இந்த உவமை, “மனந்தளராமல் எப்பொழுதும் இறைவனிடம் மன்றாட வேண்டும்” எனும் கருப்பொருளைக் கொண்டிருக்கிறது. மனம் தளராமல் இறைவனிடம் வேண்டுவது ஆன்மீகத்தின் அடிப்படை என்பதால் இயேசு அதை மிகத் தெளிவாக துவக்கத்திலேயே சொல்லி விடுகிறார்.

Related image2. எதற்காக இறைவனிடம் வேண்ட வேண்டும் ? எனும் தெளிவு நமக்கு இருக்க வேண்டும். இந்த உவமை ஆன்மீகத் தேவைகளையே பேசுகிறது. “நல்லோர் மேலும் தீயோர் மேலும் மழையைப் பொழியச் செய்கின்ற இறைவன்” நம்முடைய உலகத் தேவைகளை நிறைவேற்றுகிறார். ஆனால் இறைவனுக்கு ஏற்புடையவை எதுவோ அவற்றை நாம் முதலில் தேட வேண்டும். அதுவும் மனம் தளராமல் தேட வேண்டும்.

Related image3. நம்மை இறுக்கிப் பிடித்திருக்கும் பாவங்கள் தான் நமது காலைச் சுற்றிக் கொள்ளும் நாணல் கொடிகள் போல நம்மை சேற்றுக்குள் இழுக்கின்றன. மீண்டும் மீண்டும் நம்மை தாக்குபவை பாவ சிந்தனைகளே. “இந்த பாவத்திலிருந்து என்னால் விடுபட முடியாது” மனம் தளராமல் இறைவனிடம் மன்றாடவேண்டும். நமது ஆன்மீக வாழ்க்கையை அவர் செழிப்படைய வைப்பார்.

Related image4. நீதியிலிருந்து நம்மை விலகச் செய்பவை முக்கியமாக இரண்டு காரியங்கள். 1. கடவுளுக்கு அஞ்சுவதில்லை. 2. மனித நேயம் கொண்டிருப்பதில்லை. இந்த இரண்டு விஷயங்களும் தான் நம்மை நீதியற்ற செயல்களைச் செய்ய வைக்கின்றன. நமது ஆன்மீக வாழ்க்கை ஆரோக்கியமாக இருக்க வேண்டுமெனில் நாம் ஆண்டவருக்கு அஞ்ச வேண்டும், மனிதரையும் மதிக்க வேண்டும்.

Related image5. அந்த விதவைப் பெண் யாரிடம் சென்றால் தனக்கு நீதி கிடைக்கும் என்பதை அறிந்து கதவைத் தட்டுகிறாள். இடைவிடாமல் தொந்தரவு செய்கிறார். தவறான இடத்தில் தட்டிக் கொண்டிருப்பது தீர்வைத் தராது. குளத்தில் தொலைத்த பொற்காசை, நிலத்தில் தேடி எடுக்க முடியாது. எனவே நமது தேவைகளுக்காக நாம் இறைவனிடம் மட்டுமே செல்ல வேண்டும் எனும் அடிப்படை தெளிவைக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

Related image6. செபம் கவலைகளைத் அழிக்க வேண்டும். கவலை செபங்களை அழிக்கக் கூடாது ! அந்த விதவைப் பெண், தனது சோகத்தை நினைத்து வீட்டிலேயே அமந்து சோகத்தால் அழுது கொண்டிருக்கவில்லை. அப்படி இருந்திருந்தால் தீர்வு கிடைக்காமலேயே போயிருக்கும். ஆனால் அவரோ நடுவரைத் தேடிச் சென்று தனக்கு நீதி வேண்டும் என்கிறார். நாமும் கவலைகளை செபங்களால் வெல்லும் மன உறுதியைப் பெற வேண்டும்.

Related image7. நடுவர் நீதியற்றவர் ஆனாலும் இடைவிடாத வேண்டுதலாம் மனம் மாறி நீதி செய்ய முடிவெடுக்கிறார். அவர் அந்தப் பெண்ணை அழிக்க வேண்டுமென்றோ, விரட்ட வேண்டுமென்றோ நினைக்காமல் நீதியை வழங்க முடிவெடுக்கிறார். தன் மகன் மீனைக் கேட்டால் பாம்பைக் கொடுக்கும் தந்தை இல்லை. உலகத்திலுள்ள தந்தையே இப்படி இருந்தால், உலகத்துக்கே தந்தையான நம் ஆண்டவர் இயேசு எப்படி இருப்பார் ? நமது விண்ணப்பங்களை அவர் நிராகரிக்கவே மாட்டார். இந்த எண்ணத்தை மனதில் கொண்டிருப்போம்.

Related image8. விதவைப் பெண் வேண்டும் போது, தனக்கு “என்ன” நீதி வேண்டும் என கேட்கவில்லை. எதிராளியை தண்டித்து தனக்கு நீதி வழங்கச் சொல்கிறார். பிள்ளைகளுக்கு எதை தர வேண்டும், எப்படி தரவேண்டும், எப்போது தர வேண்டும் என்பது இறைவனுக்கு மிக நன்றாகத் தெரியும். எனவே “பாவத்திலிருந்து என்னை மீட்டருளும்” எனும் மனமுருகும் பிரார்த்தனை போதுமானது, எப்படி நம்மை அதிலிருந்து விடுவிப்பது என்பதை இறைவன் அறிவார்.

Related image9. முடிவு கிடைக்கும் வரை போராடிச் செபிப்பது ஆன்மீக வாழ்க்கைக்கு மிகவும் அவசியமானது. இச்சைப் பார்வையோ, கோபப் பேச்சோ, பெருமை குணமோ, பொறாமை சிந்தனையோ ஒரே இரவில் கழுவப்படும் என்று சொல்ல முடியாது. மீண்டும் மீண்டும் விழுந்தாலும் மீண்டு எழும்ப நமக்குத் தேவை இறைவனின் வல்ல கரம். இறைவனின் நல்ல கரம். அந்த கரத்தை வரமாய்ப் பற்றினால் மட்டுமே வெளியேற முடியும். எனவே முடிவு கிடைக்கும் வரை செபிக்க வேண்டும். இடையில் சோர்ந்தால் விடையைப் பெற முடியாது.

Related image10. அல்லும் பகலும் செபிக்க வேண்டும் என இயேசு கூறுகிறார். அதாவது நமது வாழ்க்கையின் ஒரு பாகமல்ல செபம், வாழ்க்கையே செபத்தின் பாகமாய் இருக்க வேண்டும். செபம் என்பது இறைவனோடான உரையாடல். இறைவனுக்குப் பிரியமானவற்றைச் செய்வது. நமது செயல்கள் ஒவ்வொன்றிலும் இறைவனோடான உரையாடல் இருக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு செயலும் இறைவனுக்கு ஏற்புடையதாய் இருக்க வேண்டும். அப்போது தான் நமது ஆன்மீக வாழ்க்கை செழிப்படையும். இறைவன் விரும்பிய வாழ்க்கை நமக்குக் கிடைக்கும்.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் கொள்வோம்
செபத்தில் நிலைத்திருப்போம்.

இயேசு சொன்ன உவமைகள் 21 : மினா நாணயமும், பணியாளர்களும்

மினா நாணயமும், பணியாளர்களும்

Image result for ten minas parable

லூக்கா 19 : 11 முதல் 27 வரை

இயேசு எருசலேமை நெருங்கி வந்துகொண்டிருந்தார். அவர் சொன்னதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தவர்கள் இறையாட்சி உடனடியாகத் தோன்றப்போகிறது என்று நினைத்தார்கள். அப்போது இயேசு மேலும் ஓர் உவமையைச் சொன்னார்:

“உயர் குடிமகன் ஒருவர் ஆட்சியுரிமை பெற்றுவரத் தொலை நாட்டிற்குப் போகப் புறப்பட்டார். அப்போது அவர் தம் பணியாளர்கள் பத்துப் பேரை அழைத்து, பத்து மினாக்களை அவர்களிடம் கொடுத்து அவர்களை நோக்கி, ‘நான் வரும்வரை இவற்றை வைத்து வாணிகம் செய்யுங்கள்’ என்று சொன்னார்.

அவருடைய குடிமக்களோ, அவரை வெறுத்தனர். எனவே, ‘இவர் அரசராக இருப்பது எங்களுக்கு விருப்பமில்லை’ என்று சொல்லித் தூது அனுப்பினர். இருப்பினும் அவர் ஆட்சியுரிமை பெற்றுத் திரும்பி வந்தார். பின்னர் தம்மிடம் பணம் வாங்கியிருந்த பணியாளர் ஒவ்வொருவரும் ஈட்டியது எவ்வளவு என்று அறிய அவர் அவர்களைக் கூப்பிட்டு அனுப்பினார்.

முதலாம் பணியாளர் வந்து, ‘ஐயா, உமது மினாவைக் கொண்டு பத்து மினாக்களைச் சேர்த்துள்ளேன்’ என்றார். அதற்கு அவர் அவரிடம், ‘நன்று, நல்ல பணியாளரே, மிகச் சிறிய பொறுப்புகளில் நம்பிக்கைக்கு உரியவராய் இருந்தீர். எனவே பத்து நகர்களுக்கு அதிகாரியாய் இரும்’ என்றார்.

இரண்டாம் பணியாளர் வந்து, ‘ஐயா உமது மினாவைக் கொண்டு ஐந்து மினாக்களை ஈட்டியுள்ளேன்’ என்றார். அவர், ‘எனவே நீர் ஐந்து நகர்களுக்கு அதிகாரியாய் இரும்’ என்று அவரிடமும் சொன்னார்.

வேறொருவர் வந்து, ‘ஐயா, இதோ உமது மினா. ஒரு கைக்குட்டையில் முடிந்து வைத்திருக்கிறேன். ஏனெனில் நீர் கண்டிப்புள்ளவர் என்று உமக்கு அஞ்சி இப்படிச் செய்தேன். நீர் வைக்காததை எடுக்கிறவர்; நீர் விதைக்காததை அறுக்கிறவர்’ என்றார்.

அதற்கு அவர் அவரிடம், ‘பொல்லாத பணியாளே, உன் வாய்ச் சொல்லைக் கொண்டே உனக்குத் தீர்ப்பிடுகிறேன். நான் கண்டிப்பானவன்; வைக்காததை எடுக்கிறவன்; விதைக்காததை அறுக்கிறவன் என உனக்குத் தெரியுமல்லவா? அப்படியானால் ஏன் என் பணத்தை வட்டிக் கடையில் கொடுத்து வைக்கவில்லை? நான் வந்து அதை வட்டியோடு சேர்த்துப் பெற்றிருப்பேனே’ என்றார்.

பின்பு அருகில் நின்றவர்களிடம், ‘அந்த மினாவை அவனிடமிருந்து எடுத்து, பத்து மினாக்கள் உள்ளவருக்குக் கொடுங்கள்’ என்றார். அதற்கு அவர்கள், ‘ஐயா, அவரிடம் பத்து மினாக்கள் இருக்கின்றனவே’ என்றார்கள். அவரோ, ‘உள்ளவர் எவருக்கும் கொடுக்கப்படும். இல்லாதோரிடமிருந்து உள்ளதும் எடுக்கப்படும்’ என உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்’ என்றார்.

மேலும் அவர், ‘நான் அரசனாக இருப்பதை விரும்பாத என் பகைவர்களை இங்குக்கொண்டு வந்து என்முன் படுகொலை செய்யுங்கள்’ என்று சொன்னார்.”

Image result for ten minas parable

இயேசுவின் போதனைகள் இறையாட்சி உடனே வரப் போகிறது எனும் சிந்தனையை மக்களிடம் உருவாக்கியிருந்தது. அவர்களுடைய பார்வையில் இறையாட்சி என்பது தாவீதின் குலத்தில் தோன்றும் மன்னர் ஒருவர் பொற்கால ஆட்சியைத் தருவார், எதிரிகளை அடியோடு ஒழிப்பார், அடிமை நிலையை மாற்றுவார் என்பதாகவே இருந்தது. இறைமகன் இயேசு சொன்ன இறையாட்சி முற்றிலும் வித்தியாசமானது. தூய ஆவியானவரை நமக்குள் ஏற்று நாம் வாழப்போகும் வாழ்க்கையின் குறியீடு அது. இயேசு மீண்டும் வரப்போகின்ற இரண்டாம் வருகையின் குறியீடு.

அந்த பின்னணியில் இயேசு மக்களிடம் இந்த உவமையைக் கூறுகிறார். இந்த உவமை இறைமகன் இயேசு உலகில் இல்லாத இந்தக் காலகட்டத்தில் அவரது பணியாளர்கள் எப்படிப் பணி செய்ய வேண்டும் என்பதை விளக்குகிறது. இயேசு மனிதராக பூமியில் இல்லாத இந்த காலத்தில் அவருடைய பணிகளை முழு மனதோடு செய்பவர்களிடம் தான் இறை விசுவாசம் இருக்கிறது, இறை அன்பு இருக்கிறது, நிறை வாழ்வுக்கான தேடல் இருக்கிறது என்பதையே இந்த உவமை விளக்குகிறது. அப்படி முழு மனதோடு உண்மையாய் இறை பணி செய்யும் மக்களுக்கு இறைவன் மேலும் மேலும் வரங்களை அளிக்கிறார்.

இந்த உவமை சில உண்மைகளை நமக்குள் விதைத்துச் செல்கிறது.

Image result for ten minas parable1. தலைவன் தங்களோடு இருக்கும்போது பணியாளர்கள் துணிவுடன் பணி செய்வார்கள். ஆனால் தலைவன் இல்லாதபோது அதே உற்சாகத்தோடு பணி செய்யும் ஊழியக்காரர்களே இறைவன் பார்வையில் சிறப்பானவர்கள். எனவே தான் அவர் தோமாவிடம், “என்னைக் காணாமலேயே விசுவசிப்பவன் பேறு பெற்றவன்” என்கிறார். இயேசு இந்த உலகிலிருந்து எடுத்துக் கொள்ளப்பட்ட இந்தக் காலகட்டத்தில் பணியாளர்கள் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதையே இது கூறுகிறது. காரணம் இந்த கால கட்டம் தான் எதிர்ப்புகள் அதிகமாய் உலவும் காலகட்டம், விசுவாசத்துக்கு மிகப்பெரிய சோதனை எழும் காலகட்டம்.

Image result for ten minas parable2. தலைவன் அரசுரிமை பெற்றுவரச் செல்லும்போது ஊழியர்களுக்கு தலா ஒரு மினா வழங்குகிறார். எல்லோருக்கும் சமமாய்க் கொடுக்கப்படுவது “நேரம்” எனலாம். அல்லது “ஒரு ஜீவன்” என்று வைத்துக் கொள்ளலாம். அதை வைத்துக் கொண்டு நாம் என்ன செய்கிறோம் ? நமது வாழ்க்கையில் இறைவன் வியக்கும் வகையில் நடக்கிறோமா ? வெறுக்கும் வகையில் நடக்கிறோமா என்பதே கேள்வி.

Image result for ten minas parable3. தலைவர் ஊழியர்களிடம் மினாக்களைக் கொடுக்கும் போது “இவற்றை வைத்து வாணிகம் செய்யுங்கள்” என்று தான் சொல்கிறார். மற்ற அனைத்து உரிமைகளையும் ஊழியர்களிடமே கொடுத்து விடுகிறார். என்ன வாணிகம் செய்வது, எப்போது செய்வது, எப்படி செய்வது என ஊழியர்களுக்கு முடிவெடுக்கும் உரிமைகள் அனைத்தையும் அளிக்கிறார். அதே சூழலில் தான் நாமும் இருக்கிறோம். “பணி செய்யுங்கள்” என அழைப்பு விடுத்த இறைவன் “எப்படிப் பணி செய்வது” என்பதை நம்மிடமே விட்டு விடுகிறார். நாம் எப்படி வாழ்கிறோம் ? அடுத்தவர்களை எப்படி வாழ வைக்கிறோம் எனும் கேள்விகள் நம்மிடம் எப்போதும் இருக்கட்டும்.

Image result for ten minas parable4. “அவருடைய குடிமக்கள் அவரை வெறுத்தனர்” எனும் சொற்றொடர் இறைமகன் இயேசுவின் மக்கள் அவரை வெறுத்தனர் என்கிறது. இயேசுவை வெறுப்பது என்பது அவருடைய கட்டளைகளை நிராகரிப்பதே. என்னை அன்பு செய்பவன் என் கட்டளைகளைக் கடைபிடிப்பான் என்கிறார் இயேசு. அப்படியானால் என்னை வெறுப்பவன் என் கட்டளைகளை அன்பு செய்ய மாட்டான் என்பதே அதன் பொருள். அதாவது இயேசுவை வெறுப்பது என்பது அவர் கட்டளைகளை நிராகரிப்பதே. நாம் இறைவனை அன்பு செய்கிறோமா ?

Image result for ten minas parable5. தலைவன் அரசுரிமையோடு திரும்பி வரும்போதும் அன்பான மனதுடனே வருகிறார். “ஈட்டியது” எவ்வளவு என்பதை அறியும் ஆவல் தான் அவரிடம் இருந்தது. இவ்வளவு ஈட்டினாயா ? என அவர் கேட்கவில்லை. எவ்வளவு ஈட்டினாய் என்றே கேட்கிறார். நாம் எவ்வளவு ஈட்டினோம் எனும் கேள்வியை நம் மனதில் நாளும் கேட்கவேண்டும். இல்லையேல் இன்றே நமது வாழ்க்கையை அர்த்தமுள்ளதாக்க ஆரம்பிக்க வேண்டும்.

Image result for ten minas parable6. முதலாவது ஊழியன் தனது மினாவை பத்து மடங்காக்குகிறான். இவர் தனது நாட்கள் முழுவதும் தலைவனின் மினாவைக் குறித்த கவனத்திலேயே இருந்த முழு நேரப் பணியாளர் எனலாம். முழு நேரப் பணியாளர் என்பது இறைவனுக்கு ஏற்புடைய வாழ்க்கையை ஒவ்வொரு கணமும் வாழ்வது எனக் கொள்ளலாம். அவர் தன் தலைவனுக்கு அதிகபட்ச பலனைக் கொடுக்க வேண்டும் எனும் சிந்தனையில் உழைத்துக் கொண்டிருந்தவர். அவருடைய பதில் தலைவனை மகிழ்ச்சிக்குள்ளாக்குகிறது. அவரை பத்து நகர்களுக்கு அதிகாரியாக்குகிறார். இவருக்குத் தான் மேலும் மினாக்கள் அளிக்கப்படுகின்றன. சிறியவற்றில் நம்பிக்கையாய் இருந்தாய் எனும் தலைவனின் பாராட்டும் கிடைக்கிறது.

Image result for ten minas parable7. இரண்டாவது பணியாளர் ஐந்து மினாக்கள் சம்பாதித்தார். அவருக்கும் தலைவனின் பரிசு கிடைக்கிறது. ஐந்து நகர்களுக்கு அவர் அதிகாரியாகிறார். ஐந்து மினாக்கள் சம்பாதித்தவர் பகுதி நேரப் பணியாளர் எனலாம். அவர் தனது உலகப் பணிகளுக்கு பாதி நேரம் செலவிட்டு விட்டு மீதி நேரம் தலைவனின் பணியைச் செய்தார் எனலாம். ஆனால் செய்த வேலையை அவர் கவனமாய்ச் செய்ததால் தலைவனின் மினாவை ஐந்து மடங்காக்க முடிந்தது.

Image result for ten minas parable8. மூன்றாவது வகைப் பணியாளர் தலைவரின் மினாவை கைக்குட்டையில் பொதிந்து வைக்கிறார். பிறர் பார்க்கும் விதமாகத் திறந்து கூட வைக்கவில்லை. இவர் தலைவன் கடினமானவன் என தலைவனையே குற்றம் சாட்டுகிறார். இவருக்கு தலைவரைக் கண்டு பயம் இருக்கிறது ஆனால் அந்தப் பயம் தலைவனுக்கு ஏற்புடைய செயல்களைச் செய்யத் தூண்டவில்லை. மாறாக தலைவன் தந்ததை தலைவனிடம் அப்படியே திரும்ப‌ கொடுக்க வைக்கிறது. தலைவனோ கோபமடைகிறார். இறைவன் நமக்குத் தரும் வாழ்க்கையை, கொடைகளை, வரங்களை பயன்படுத்தாமல் அப்படியே இறைவனிடம் திருப்பிக் கொடுத்தால் இறைவன் விரும்புவதில்லை. நமது வரங்களை நாம் பயன்படுத்துகிறோமா ?

Image result for ten minas parable9. “உன் வாய்ச்சொல்லைக் கொண்டே உன்னைத் தீர்ப்பிடுகிறேன்” என்கிறார் தலைவர். ஒருவேளை அந்த பணியாளர், “மன்னிக்கவும் நான் முயன்றேன் என்னால் வாணிகத்தில் வெற்றி பெற முடியவில்லை ” என சொல்லியிருந்தால் தலைவனின் கருணை கிடைத்திருக்கலாம். ஆனால் அவன் அப்படிச் சொல்லவில்லை. அவன் தனது வாய்ச்சொல்லின் மூலம் தனது செயலை நியாயப்படுத்த முயன்றான். எனவே தலைவனின் கோபத்துக்கு ஆளானான்.

Image result for ten minas parable10. “சிறியவற்றில் நம்பிக்கைக்கு உரியவராய் இருந்தால், பெரியவற்றுக்கு இறைவன் நம்மை அதிகாரியாக்குவார்” எனும் மிகப்பெரிய வாக்குறுதி இதனால் வெளிப்படுகிறது. இறைவன் நமக்கு சிறிய சிறிய வாய்ப்புகளை முதலில் வழங்குகிறார், சிறிய சிறிய பணிகளைத் தருகிறார். அவற்றில் நாம் முழு ஈடுபாட்டுடன் இருக்கும்போது நமக்கு பெரிய பெரிய அங்கீகாரங்களைத் தருகிறார். எனவே இறைவன் தருகின்ற சிறிய பணிகளைக் கூட ஆத்மார்த்தமாய்ச் செய்ய வேண்டும்.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் கொள்வோம்.