புராஜக்ட் மேனேஜ்மென்ட் 5

புராஜக்ட் மேனேஜ்மென்ட் 5

“பையத் தின்னால் பனையையும் தின்னலாம்” என்றொரு பழமொழி மலையாளக் கரையோரம் உண்டு. அதாவது மெதுவாக சின்னச் சின்னத் துண்டுகளாகத் தின்னத் தொடங்கினால் ஒரு மிகப்பெரிய பனை மரத்தைக் கூட தின்று விடலாம் என்பது தான் அதன் பொருள்.

என்ன விளையாடறீங்களா ? இவ்ளோ பெரிய வேலையை எப்படி முடிப்பது என மலைப்பவர்களுக்காகச் சொல்லப்படுகின்ற பழமொழி இது. என்ன வேலையோ அதை சிறு சிறு பகுதிகளாகப் பிரி. ஒவ்வொன்றாய் செய்ய ஆரம்பி. விரைவிலேயே அது முடிந்து விடும். என்பது தான் இதன் சாராம்சம்.

புராஜக்ட் மேனேஜ்மென்ட் மொழியில் இதை வொர்க் ப்ரேக்டவுன் (Work Break down ) என்பார்கள். ஒரு வேலையை சின்னச் சின்னதாக உடைப்பது. ஒரு பெரிய பாறையை சின்னச் சின்ன சல்லிகளாக மாற்றுவதைப் போல.

ஒரு பெரிய புராஜக்டை சின்னச் சின்ன பகுதிகளாகப் பிரித்தபின் ஒவ்வொரு பகுதியையும் ஒவ்வொருவர் அல்லது ஒரு குழு பார்த்துக் கொள்ளலாம். சில பகுதிகளை ஒரே நேரத்தில் செய்யலாம், சிலவற்றை ஒன்றன் பின் ஒன்றாகத் தான் செய்ய முடியும்.

இப்படி பிரிக்கும் போது இரண்டு விஷயங்களைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

1. 100% வேலையையும் பிரிக்க வேண்டும். எதையும் விட்டு விடக் கூடாது.
2. 100% வேலை தான் இருக்க வேண்டும். எதையும் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட தடவைகள் செய்யக் கூடாது. இந்த இண்டு விஷயங்களும் அடிப்படை.

முதலில் எதை உருவாக்கப் போகிறோம் என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். உதாரணமாக ஒரு கார் உண்டாக்குவது என வைத்துக் கொள்வோம்.
பின்னர் அதை சின்னச் சின்ன பகுதிகளாகப் பிரிக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு பகுதியும் ஏதோ ஒரு தயாரிப்பைத் தருவதாக இருக்க வேண்டும். டயர், கண்ணாடி, எஞ்சின் இப்படி ஏதோ ஒன்று. கண்ணாடியின் பாதி ஒரு வேலை, மீதி இன்னொரு வேலை என பிரிக்கக் கூடாது.

தனித் தனியே செய்கின்ற வேலைகளெல்லாம் இணைக்கக் கூடிய வகையில் இருக்க வேண்டும்.
ஒவ்வொரு வேலைக்கும் எவ்வளவு நேரம் ஆகும் என்பதைக் குறித்த ஒரு மதிப்பீடு உருவாக்க வேண்டும். போன்ற விஷயங்களையெல்லாம் மனதில் கொள்ள வேண்டும்.

புராஜக்டை பல விதங்களில் பிரிக்கலாம். உடைக்கலாம்.

1. தயாரிப்பு பாகங்கள். ஒரு தயாரிப்பின் பாகங்களை ஒவ்வொன்றாகத் தயாரிப்பதை ஒவ்வொரு சின்னச் சின்ன பிரிவுகளாகக் கொள்ளலாம்.

2. ஒவ்வொரு செயல்களை ஒவ்வொரு பாகமாக உருவாக்கலாம்.

3. பணியின் ஒவ்வொரு கட்டத்தையும் ஒவ்வொரு பாகமாகப் பிரிக்கலாம். தொடக்கம், தயாரிப்பு, கட்டுமானம்,… இப்படி.

4. பணி நடக்கும் இடங்களின் அடிப்படையில் புராஜக்டை பல விதங்களில் பிரிக்கலாம்.

5. புராஜக்டில் இணைந்துள்ள குழுக்களின் அடிப்படையிலும் புராஜக்டைப் பிரிக்கலாம்.

இந்த விதங்களில் உங்கள் புராஜக்டுக்கு செட் ஆகும் ஏதோ ஒன்றை மட்டும் தேர்ந்தெடுத்து அதற்குத் தக்கபடி புராஜக்டை பிரிக்க வேண்டும். சின்னச் சின்னப் பணிகளாக அழகாய் கட்டமைக்க வேண்டும். இரண்டு மூன்று வகைகளில் ஒரு புராஜக்டை உடைக்கக் கூடாது என்பது பாலபாடம். எது வேண்டும் என்பதை நன்றாக யோசித்துத் தீர்மானம் எடுக்கலாம்.

அப்படி தீர்மானம் எடுக்கும் போது சில விஷயங்களை மனதில் அசைபோடவேண்டும். குறிப்பாக, இந்த வகையில் பிரித்தால் அதற்கேற்ப ஆட்களை நியமிக்க முடியுமா, முக்கியமான மைல் கற்களை குறிப்பிட முடியுமா ? சரியான காலத்தில் வேலையை முடிக்க வேண்டுமா ? இப்படி.

பொதுவாக வர்க் பிரேக்டவுன் செய்யும் போது சில அடிப்படை விஷயங்கள் அலசப்படும்.

1. இதே போன்ற ஏதேனும் ஒரு புராஜக்ட் இதற்கு முன் செய்திருக்கிறோமா ? அப்படியெனில் அந்த திட்டவரைவு, அதில் கற்றுக் கொண்ட பாடங்கள் எல்லாவற்றையும் பயன்படுத்தி புதிய பிரேக்டவுன் திட்டத்தை உருவாக்க முடியுமா ? என்பதைப் பார்க்க வேண்டும்.

2. இந்த புராஜக்டை எந்த வகையில் பிரிப்பது பயனளிக்கும் ? இதை மேலிருந்து கீழாக பிரிக்கும் டாப்‍ – டவுன் அப்ரோச் (top down approach ) பயனளிக்குமா ? அல்லது கீழிலிருந்து மேலாக பணிகளைப் பிரிக்கும் பாட்டம் – அப் ( Bottom up ) அப்ரோச் பயனளிக்குமா என்பதைப் பார்க்க வேண்டும்.

3. ஒருவேளை புராஜக்ட் பற்றிய முழுமையான புரிதல் இல்லாவிட்டால் குழுவாக உட்கார்ந்து அலசுகின்ற ‘பிரெயின் ஸ்டாமிங்’ மூலமாக பிரேக்டவுன் கட்டமைப்பை உருவாக்கலாம்.

இரண்டு மூன்று விதமான சிந்தனைகள் நிறுவனத்துக்கு இருந்தால் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட பிரேக்டவுன் உருவாக்கலாம். ஆனால் புராஜக்ட் துவங்கும்போது ஒரே ஒரு பிரேக்டவுன் அமைப்பைத் தான் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பது கட்டாயம். மற்றவற்றை விட்டு விட வேண்டும்.

பிரேக்டவுன் அமைப்பு சின்ன புராஜக்ட்களுக்கு மிக எளிதாக இருக்கும். ஆனால் பெரிய புராஜக்ட்களுக்கு இவை மிக மிகக் கடினமானதாக இருக்கும்.
சிறு சிறு பணிகளெல்லாம் எப்படி இணைக்கப்படும் என்பதைக் குறித்த மிகத் தெளிவான புரிதலும் பார்வையும் அவசியம்.

இந்த வேலையை சிறிது சிறிதாய் உடைக்கும் ‘வர்க் பிரேக்டவுன்’ அமைப்பை உருவாக்க பல வழிகள் உண்டு. அதில் ஒன்று ‘பபிள் சார்ட்’ முறை. குமிழி அமைப்பு என வைத்துக் கொள்ளலாம். முதலில் ஒரு குமிழியில் முக்கியமான ஒரு பணியை எழுத வேண்டும். அதை 1. என குறிக்க வேண்டும். பின் அதன் கீழே வருகின்ற ஒரு பணியை இன்னொரு குமிழியில் போட்டு அதில் 1.1 என குறிக்க வேண்டும். அதற்கும் கீழே வருகின்ற பணி இருந்தால் 1.1.1 என போட்டு இன்னொரு குமிழியைப் போட்டு இணைக்க வேண்டும். இப்படித் தொடர்ந்து செய்யும் போது ஒட்டு மொத்த பணிகளும் அதற்குள் அடங்கிவிடும்.

பெரும்பாலும் இந்த பபிள் சார்ட்டானது ‘பிரெயின் ஸ்டாமிங்’ செய்யும் போது தான் உருவாகும். இது ஒரு எளிமையான வழி.

இப்படி ஏதோ ஒரு வகையில் உருவாக்கப்படும் பிரேக்டவுன் அமைப்பில் தான் ஒரு புராஜக்டின் வெற்றியே அடங்கியிருக்கிறது என்பதை உணரவேண்டும். எனவே அதை எவ்வளவு தூரம் பக்காவாக மாற்ற முடியும் என்பதை அலசவேண்டும். அதற்காக சில வழிமுறைகளைக் கையாளவேண்டும்.

புராஜக்டில் வேலை செய்யப் போகின்ற நபர்களை அழைத்து அவர்களிடம் இந்த திட்டத்தை கொடுத்து ரிவ்யூ பண்ணச் சொல்லலாம். அவர்களுடைய பார்வையில் விடுபட்டிருக்கின்ற வேலைகளை சேர்த்துக் கொள்ள வசதியாக இருக்கும்.

இதே போன்ற பழைய புராஜக்ட்கள் ஏதேனும் இருந்தால் அதிலுள்ள பணிகளோடு இந்த பணிகளின் பட்டியலையும் ஒப்பிட்டுப் பார்த்து ஏதேனும் இடைவெளி இருந்தால் அவற்றை இட்டு நிரப்பலாம்.

புதிய ஐடியாக்களுக்காக, இணைப்புகளுக்காக இந்த வர்க் பிரேக்டவுன் அமைப்பை தயாராக வைத்திருக்க வேண்டும். விடுபட்டவற்றை துவக்கத்திலேயே கண்டறிந்து இணைக்க வேண்டும்.

சில விஷயங்கள் எப்படிப் போகும் என்பதைப் பற்றிய தெளிவு நமக்கு இருக்காது. அப்படிப்பட்ட இடங்களில் சில அனுமானங்கள் தவிர்க்க முடியாது. அவற்றை சரியாக எடுக்க வேண்டும். குறிப்பாக அந்தத் துறையில் அனுபவமுடையவர்களைக் கொண்டு அத்தகைய அனுமானங்களை எடுப்பது அதிக பயனளிக்கும்.

அதே போல புராஜக்ட்டிற்கு நேரிடப்போகும் ரிஸ்க் (ஆபத்து) களைக் குறித்த ஒரு மேலோட்டமான கணிப்பு நிச்சயம் இருக்க வேண்டும். சில விஷயங்கள் நடக்கும் என்பது நமக்குத் தெரியும். அதை நாம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். உதாரணமாக மின்வெட்டு, உறுப்பினர்களின் விடுமுறைகள், தொழில்நுட்ப அறிவு போன்றவற்றைச் சொல்லலாம். சில விஷயங்கள் நடக்கும் என்பதைக் கணிக்க முடியாது. ஒரு மிகப்பெரிய வெள்ளப்பெருக்கு, ஒரு நிலநடுக்கம் போன்ற எதுவாகவும் இருக்கலாம்.

இத்தகைய ரிஸ்க்களை கண்டுபிடித்தால் மட்டும் போதாது. இப்படி ஒரு சவால் வந்தால் அதை எப்படி எதிர்கொள்வது என்பதையும் ஆலோசித்து வைக்க வேண்டும். உதாரணமாக மின் தடை வருமென கணித்தால் ஜெனரேட்டர் தயாராக்கி வைக்கலாம். வெள்ளப்பெருக்கு வரும் என நினைத்தால் பணியை பல இடங்களிலிருந்து செய்ய முடியுமா என யோசிக்கலாம், இப்படி.

இதற்காக நல்ல டெம்ளேட்களை பயன்படுத்தலாம். பல இலவச டெம்ப்ளேட்கள் இணையத்திலேயே கிடைக்கின்றன. இதிலுள்ள பணிகளெல்லாம் ஒரு குறிப்பிட்ட வரிசையில் இருக்க வேண்டும் என்பதும் கட்டாயமில்லை. புராஜக்டின் தேவைக்கேற்ப அந்த வரிசைகளை அமைத்துக் கொள்ளலாம்.

( தொடரும் )

புராஜக்ட் மேனேஜ்மென்ட் 4

புராஜக்ட் மேனேஜ்மென்ட் 4

எந்த ஒரு புராஜக்ட்டும் வெற்றிகரமாக இயங்க மிக முக்கியமான தேவை மனிதவளம் (Human Resource ). சரியான நபர்களை, சரியான நேரத்தில், சரியான இடத்தில் இணைத்துக் கொள்வது ஒரு புராஜக்டின் வெற்றிக்கு மிக முக்கியமான தேவை. கேட்பதற்கு எளிதாகத் தோன்றினாலும் மிக கடினமான வேலை இது என்பதில் மாற்றுக்கருத்து இல்லை.

சில முக்கியமான குழுக்களையோ, நபர்களையோ துவக்கத்திலேயே ஈடுபடுத்தவில்லையேல் மிக முக்கியமான தகவல்கள் ஒருவேளை கிடைக்காமல் போகலாம். ஒருவேளை பாதி கிணறு தாண்டிய கட்டத்தில் நீங்கள் லீகல் குழுவை இணைத்தீர்கள் என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அவர்கள் உங்களிடம், “ஏம்பா இந்த புராஜக்டை பண்றீங்க ? இதையெல்லாம் அப்ரூவ் பண்ண மாட்டோம்ன்னு அரசு விதிமுறை போட்டிருக்கு தெரியாதா ? ” என ஒரு குண்டைத் தூக்கிப் போட்டால் திருதிருவென விழிப்பதைத் தவிர வேறு வழியில்லை.

அதனால் தான் ஒரு புராஜக்ட் துவங்கும் முன்பே பிஸினஸ் குழு, ஆபரேஷன்ஸ் குழு, தொழில்நுட்பக் குழு, சேல்ஸ் அன்ட் மார்கெட்டிங் குழு, மேனேஜ்மென்ட் குழு, ரிசர்ச் குழு என யாரெல்லாம் அதோடு சம்பந்தப்படுவார்களோ அவர்கள் அனைவரையும் இணைக்க வேண்டியது அவசியம்.

ஆனால் எல்லோரையும் ஒரே நேரத்தில் ஆலோசிக்க வேண்டும் எனும் கட்டாயமும் இல்லை. எப்போது யாரை கலந்தாலோசிக்க வேண்டும் என்பதை புராஜக்டின் தன்மைக்கு ஏற்ப முடிவு செய்து கொள்ளலாம். அதை கவனமுடன் செய்யும் பணியை புராஜக்ட் மேனேஜர் செய்ய வேண்டும்.

சரி, புராஜக்டோடு சம்பந்தப்படும் நபர்களை மூன்று பிரிவாகப் பிரிக்கலாம்.

1. குழு உறுப்பினர்கள். ( டீம் மெம்பர்ஸ் ) இவர்கள் தான் இந்த புராஜக்டை உருவாக்கப் போகின்றவர்கள். இவர்களுக்கு முழுமையான தொழில்நுட்ப விஷயங்கள் அனைத்தும் தெரிய வேண்டும். இது மைய டீம். மிக மிக முக்கியமான டீம்.

2. பங்குதாரர்கள். ( ஸ்டேக்ஹோல்டர்ஸ் ) பொதுவாக நாம் பங்குதாரர்கள் என்பதற்கு ஒரு பொருள் வைத்திருப்போம். இந்த பங்குதாரர்கள் என்பவர்கள் புராஜக்டோடு நெருங்கிய தொடர்புடையவர்கள் அவ்வளவு தான். இந்த குழுவில் டீம் மெம்பர்களும் வருவார்கள். ஆனால் இது கொஞ்சம் விரிந்து பரந்த குழு. யாரெல்லாம் இந்த புராஜக்டுக்கு பங்களிப்பைக் கொடுப்பார்களோ, அல்லது புராஜக்டின் தாக்கம் யாருக்கெல்லாம் இருக்குமோ இவர்களையெல்லாம் ஸ்டேக்ஹோல்டர் என்பார்கள்.

3. மூன்றாவது பிரிவு ‘அறிவிக்கப்பட வேண்டியவர்கள்’. இவர்கள் தெரிந்தோ தெரியாமலோ இந்த குழுவில் இருப்பார்கள். பெரும்பாலும் இவர்களால் புராஜக்டுக்கு எந்த தாக்கமும் இருக்காது. உதாரணமாக நிறுவம் ஒரு புது புராடக்டை வடிவமைத்தால் அது நிறுவனத்திலுள்ள எல்லோருக்கும் அது தெரிவிக்கப்படும். பெரும்பாலும் மின்னஞ்சல் மூலமாக இந்த அறிவித்தல் நடக்கும். அப்படி தெரிவிக்கப்படுபவர்கள் தான் இந்த மூன்றாவது பிரிவினர்.

ஒரு புராஜக்ட் சம்பந்தமான ஆட்களின் பட்டியலைத் தயாரிப்பது பெரிய வேலையல்ல என நினைத்தால் அந்த நினைப்பை கொஞ்சம் ஓரங்கட்டி வையுங்கள். சின்ன புராஜக்ட்களுக்கு வேண்டுமானால் அது எளிதாக இருக்கலாம். ஆனால் பெரிய புராஜக்ட்களைப் பொறுத்தவரை அது தான் தலையை சுற்ற வைக்கும் மிகப்பெரிய பணி. அதனால் தான் நிறுவனங்களில் அதற்கென தனி குழுவே வைத்திருப்பார்கள்.

எனவே யாரையும் தவற விடாமல் இந்த நபர்களின் பட்டியலை உருவாக்க வேண்டும். பொதுவாக இரண்டு விதமான பட்டியலை உருவாக்கலாம். பின்னர் இரண்டையும் இணைத்துக் கொள்ளலாம்.

1. நிறுவனத்துக்கு உள்ளே உள்ளவர்களின் பட்டியல்
2. நிறுவனத்துக்கு வெளியே உள்ளவர்களின் பட்டியல்

இந்த பட்டியலை உருவாக்கும் போது ‘டாப் டவுன் அப்ரோச்’ அதாவது மேல்மட்டத்தில் உள்ளவர்கள் தொடங்கி கீழ் மட்டம் உள்ளவர்கள் வரை படிப்படியாக ஆட்களை கண்டு கொள்வது பயனளிக்கும்.

1. உயர்மட்டக்குழு.இவர்கள் நிறுவனத்தின் ஒட்டு மொத்த வளர்ச்சிக்கும், முதலீடுகளுக்கும், முயற்சிகளுக்கும் பொறுப்பாளர்கள்.

2. புராஜக்டைத் துவங்கியவர்கள். இவர்கள் நிறுவனத்திலுள்ள ஏதோ ஒரு குழுவாகவோ, தனிநபராகவோ இருக்கலாம். கஸ்டமர் கம்ப்ளையன்ட், மார்க்கெட் டிமான்ட் அல்லது வேறு ஏதோ ஒன்று இந்த புதிய புராஜக்ட்டுக்கான விதையைப் போட்டிருக்கலாம்.

3. புராஜக்ட் மேனேஜர். மிக முக்கியமான நபர். இந்த புராஜக்டை தொடக்கம் முதல் முடிவு வரை இருந்து கவனித்து, வழிநடத்தப் போகும் நபர்.

4. பயனாளர்கள். இந்த புதிய தயாரிப்பைப் பயன்படுத்தப் போகும் நபர்கள். அவர்களுடைய தேவைகளும், எதிர்பார்ப்புகளும் பிரதான இடத்தைப் பிடிக்கும்.

5. புராஜக்ட் மெம்பர்ஸ். இவர்கள் தான் இந்த புராஜக்டை டெவலப் செய்யப் போகும் நபர்கள். இவர்களைத் தவிர்க்கவே முடியாது.

6. சப்போர்ட் குரூப்ஸ். இவர்கள் பெரும்பாலும் புராஜக்டின் தொழில்நுட்ப விஷயங்களில் ஈடுபட மாட்டார்கள். ஆனால் இவர்களுடைய பங்களிப்பும் நிச்சயம் தேவைப்படும். மனிதவளம், ஃபைனான்ஸ், கான்ட்ராக்ட் போன்ற குழுக்களை இதன் உதாரணமாகச் சொல்லலாம்.

7. சிறப்பு நபர்கள். சில சிறப்பு நபர்கள் புராஜக்டுக்குத் தேவைப்படுவார்கள். அவர்களுடைய அனுபவமோ, அவர்களுடைய தொழில்நுட்ப சிறப்புத் தன்மையோ புராஜக்டுக்குத் தேவைப்படும் அத்தகைய நபர்களைக் கண்டு கொள்ள வேண்டும்.

இப்படி குழு ரீதியாக, அல்லது நிறுவன தொழிலாளர்களின் படி நிலையில் ஆட்களை அலசத் துவங்கினால் யாரையும் தவற விடாமல் தேவையான நபர்களை பட்டியலிட முடியும்.

அதே போல நிறுவனத்துக்கு வெளியே உள்ள நபர்களை அடையாளம் காண்பதற்கும் இத்தகைய பட்டியலை உருவாக்கலாம். உதாரணமாக‌

1. கஸ்டமர்கள் / கிளையன்ட்கள் ‍, இந்த புராடக்டை யாரெல்லாம் பயன்படுத்துவார்கள். அல்லது இந்த சேவையை யாரெல்லாம் பயன்படுத்துவார்கள் எனும் பட்டியல்

2. இணைந்து பயணிப்பவர்கள். பொதுவாக பெரிய புராஜக்ட்களை செயல்படுத்தும்போது வேறு நிறுவனங்களோடு கைகோர்த்திருப்போம். அவர்களுடைய பட்டியல் இது.

3. புராஜக்டுக்குத் தேவையான பொருட்களை யாரிடமிருந்து வாங்குகிடோம், அதை சப்ளை செய்வது யார், என்னென்ன ஒப்பந்தங்கள் போடவேண்டும் ? இவை சார்ந்த நபர்களின் பட்டியல்

4. அரசுத்துறை சார்ந்த அனுமதிகளுக்கு யாரை அணுகவேண்டும் போன்ற தகவல்கள்

5. நமது புராஜக்டோடு தொடர்பில் இருக்கக் கூடிய ஏதேனும் வெளி நபர்கள்.

6. கடைசியாக பொதுமக்களில் நமது தயாரிப்பு யாரிடம் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் எனும் ஹை லெவல் தகவல்.

இப்படி நிறுவனத்துக்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் இருக்கின்ற புராஜக்ட்டில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய, அல்லது புராஜக்டால் தாக்கம் ஏற்படக் கூடிய மக்களின் பட்டியலை முதலில் உருவாக்க வேண்டும்.

அவர்களுடைய பெயர், பணி, பதவி, பொறுப்பு போன்றவற்றைப் பட்டியலிட வேண்டும்.

இந்த ஒட்டு மொத்த நபர்களின் பட்டியலை கடைசியில் மூன்று பிரிவுகளுக்குள் அடக்க வேண்டும் அது தான் மிக முக்கியம்.

1. இயக்குபவர்கள் ( டிரைவர்ஸ் )
2. துணைநிற்பவர்கள் ( சப்போர்ட்டர்ஸ் )
3. கவனிப்பவர்கள் ( அப்ஸர்வர்ஸ் )

இயக்குபவர்களால் தான் இந்த புராஜக்ட் துவங்கப்பட்டு, பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறது. துணை நிற்பவர்கள் அதை உருவாக்கிக் கொண்டிருப்பவர்கள். கவனிப்பவர்கள் இந்த புராஜக்டினால் உருவாகும் பயன் என்ன என்பதை ஆர்வமுடன் கவனிக்கும் துறைத் தலைவர்கள் போன்றோர்.

புராஜக்டை தொடக்கம், தயாரிப்பு, உருவாக்குதல், முடிவு என நான்காகப் பிரிக்கலாம். இந்த இயக்குபவர்கள், துணைநிற்பவர்கள், கவனிப்பவர்கள் என‌ எல்லோரையும் எல்லா கட்டத்திலும் ஒரே போல பயன்படுத்தவும் கூடாது. உதாரணமாக இயக்குபவர்களின் பங்களிப்பு முதல் கட்டத்தில் அதிகமாக இருக்கும் பின்னர் படிப்படியாய் குறையும், கடைசியில் மீண்டும் அதிக பங்களிப்பு இருக்கும். துணை நிற்பவர்கள் முதலில் குறைவாகவும் பின்னர் அதிகமாகவும் ஈடுபடுவார்கள். கவனிப்பவர்களை எல்லா கட்டங்களிலும் குறைவாகவே ஈடுபடுத்த வேண்டும். இப்படி பங்களிப்பை வகைப்படுத்த வேண்டும்.

இதில் ஒருவர் பணியில் மற்றவர் நுழையாதபடி கவனிக்க வேண்டும். அவரவர் பணி என்ன என்பதை அவரவர்க்குப் புரிய வைக்க வேண்டியது முக்கியமானது.

இந்த பட்டியல் ஒரே நேரத்தில் முடிவடைவதல்ல, புராஜக்டின் பாதையில் மாற்றங்களைச் சந்தித்துக் கொண்டே தான் இருக்கும். எனவே இதை அடிக்கடி சரிபார்த்துக் கொள்வது நல்லது. இந்த பணிக்காக ஸ்பெஷல் டெம்லேட்கள் உண்டு அவற்றைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம்.
( தொடரும் )

புராஜக்ட் மேனேஜ்மென்ட் – 3

புராஜக்ட் மேனேஜ்மென்ட் 3

திட்டமிடுதல் ! எந்த ஒரு வேலைக்கும் திட்டமிடுதல் என்பது மிக மிக முக்கியமானது. சரியாகத் திட்டமிடாத பணிகள் மிக எளிதில் தோல்வியை அடையும். நிறுவனங்களின் வெற்றிகளையும் தோல்விகளையும் நிர்ணயிப்பதில் இவற்றுக்கு பெரும் பங்கு உண்டு.

இந்த திட்டமிடுதலில் உள்ள ஒரு டாப் டென் விஷயங்களைப் பார்ப்போம்.

முதலில் ஒரு புராஜக்டைத் துவங்கும் முன், “இந்த புராஜக்டை ஏன் துவங்குகிறோம்” எனும் கேள்வியை நாம் கேட்க வேண்டும். சரியான காரணங்கள் இல்லாமல் ஒரு புராஜக்டை ஏனோ தானோ என தொடங்கவே கூடாது என்பது பாலபாடம்.

இரண்டாவது இந்த புராஜக்ட் மூலம் எதை அடையப்போகிறோம் ? என்ன உருவாக்கப் போகிறோம் போன்றவற்றில் நல்ல தெளிவு இருக்க வேண்டும். இலக்கற்ற பயணங்கள் வெற்றி பெறுவதில்லை.

மூன்றாவதாக என்னென்ன தடைகளை நாம் எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும் போன்றவற்றைக் குறித்த ஒரு அடிப்படைப் புரிதலும், தெளிவும் இருக்க வேண்டும்.

நான்காவதாக, இந்த புராஜக்டைச் செய்வதற்கு என்னென்ன அனுமானங்கள் (Assumptions) நாம் செய்யப்போகிறோம். எவற்றையெல்லாம் ஊகிக்கிறோம் ? போன்ற விஷயங்களைப் பட்டியலிட வேண்டும்.

ஐந்தாவதாக, என்னென்ன வேலைகள் இந்த புராஜக்டில் இருக்கும் என்பதைப் குறித்த ஒரு உயர்மட்ட புரிதல் இருக்க வேண்டும். அவற்றைக் குறித்துக் கொள்ள வேண்டும்.

ஆறாவதாக, ஒரு புராஜக்டில் யாரெல்லாம் ஈடுபடப் போகிறார்கள் ? யாருடைய கருத்துகளையெல்லாம் நாம் கேட்கப்போகிறோம், இந்த புராஜக்ட் எவர்மூலமாக எல்லாம் மாற்றங்களைச் சந்திக்கலாம் எனும் பட்டியலை உருவாக்க வேண்டும். அவர்களுடைய பெயர், என்ன பொறுப்பு போன்றவற்றையெல்லாம் பதிவு செய்ய வேண்டும்.

ஏழாவதாக, கம்யூனிகேஷன், அதாவது தொடர்பாடலுக்கு தேவையான திட்டங்களை வகுக்க வேண்டும். புராஜக்ட் தொடர்புடைய அனைவருக்கும் புராஜக்டின் நிலையை குறிப்பிட்ட இடைவெளியில் பகிர்ந்து கொண்டே இருப்பது முக்கியமான அம்சம்.

எட்டாவதாக, புராஜக்டின் தரத்தை எப்படி நிர்ணயிப்பது, சோதித்தறிவது போன்ற தரம் சார்ந்த விஷயங்களுக்கான ஒரு பிளான் தயாரிக்க வேண்டும். என்னதான் மாஞ்சு மாஞ்சு புராஜக்ட் பண்ணினாலும் உருவாகும் பொருள் தரமற்றதாய் இருந்தால் அதனால் எந்த பயனும் இல்லை என்பது நாம் அறிந்ததே.

ஒன்பதாவதாக, புராஜக்ட் ஷெட்யூல் எனப்படும் கால அளவு குறித்த திட்ட வரைவு. புராஜக்டின் முக்கியமான மைல்கற்கள் எவை, எந்த பணிகளையெல்லாம் எப்போது செய்யவேண்டும். எதையெல்லாம் ஒன்றன் பின் ஒன்றாகச் செய்ய வேண்டும் ? எதையெல்லாம் ஒரே நேரத்தில் செய்யலாம் என பல விஷயங்களை இந்த திட்டவரையில் கொண்டு வர வேண்டும்.

பத்தாவதாக, ரிஸ்க்கை எப்படி கையாள்வது எனும் ஒரு திட்டம் வேண்டும். அதற்கு என்னென்ன ரிஸ்க்கள் வரலாம் என்பதைப்பற்றிய ஒரு புரிதல் வேண்டும். தீவிரமான டிஸ்கஷன்கள் மூலமாகவும், சாதக பாதக அலசல்கள் மூலமாகவும் இந்த ரிஸ்க் லிஸ்டை உருவாக்க முடியும்.

மிக மிக எளிமையாக திட்டமிடுதலில் இருக்கக் கூடிய அம்சங்களாக இவற்றைக் குறிப்பிடலாம். ஆனால் இவை ஒவ்வொன்றுமே கிளைகளை விரித்து ஆலமரமாக பரவக் கூடியது. அது புராஜக்டின் தன்மை, அதன் கால அளவு, அதன் முக்கியத்துவம் என பல விஷயங்கள் சம்பந்தப்பட்டது என்பதைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

சின்ன புராஜக்ட் என்றால் ஒரு நாலு பக்கத்தில் இந்த விஷயங்களை அடக்கி விடலாம். ஒருவேளை மிகப்பெரிய புராஜக்ட் எனில் பல நூறு பக்கங்களுக்கு இந்த விஷயங்கள் நீளும்.

மிகத் தெளிவாக, நேர்த்தியாக எல்லாவற்றையும் பதிவு செய்ய வேண்டியது மிக மிக அவசியம். இதில் தவற விடுகின்ற தகவல்கள் புராஜக்டின் பாதையில் மிகப்பெரிய தலைவலியை உருவாக்கி விடக் கூடும்.

எந்த அளவுக்கு தெளிவாக, விரிவாக, நேர்த்தியாக திட்டமிடுகிறீர்களோ அந்த அளவுக்கு உங்களுடைய புராஜக்ட் வெற்றியடையும். எனவே இந்த நிலையில் பணி செய்பவர்கள் அனைவருமே தங்களுடைய முழுமையான அர்ப்பணிப்புடன் வேலை செய்ய வேண்டியது அவசியம்.

‘இதையெல்லாம் என்ன பிளான் பண்ண வேண்டியிருக்கு, நாம பண்ணாததா ? ” எனும் மிதப்புடம் பல புராஜக்ட்கள் ஆரம்பிப்பதுண்டு. ஆனால் பின்னர் அவை மிகப்பெரிய தடைக்கல்லாக மாறி, “ஒழுங்கா பிளான் பண்ணியிருக்கலாம்” என புலம்ப வைக்கும். தேவையற்ற செலவை இழுத்து வைக்கும், பலருடைய உழைப்பை வீணடிக்கும், நிறுவனத்தின் பெயரைக் கெடுத்து நடுவழியில் நிறுத்தும். எனவே இந்த கட்டத்தில் உதாசீனம் கூடவே கூடாது.

சரி எல்லாருமா சேர்ந்து அலசி ஆராய்ந்து மூளையைக் கசக்கி ஒரு பிளான் போட்டாச்சு. இனி என்ன பண்ணணும் ? முதலில் இந்த புராஜக்ட் சம்பந்தப்பட்ட குழுக்களின் ஒப்புதலைப் பெறவேண்டும். சில விஷயங்களை நாம் தவறாகப் புரிந்து கொண்டிருக்கலாம் அவற்றை தொடக்கத்திலேயே சரி செய்யவும், திருத்தி எழுதவும் இந்த ஒப்புதல் உதவும்.

இதில் நாம் பார்த்த விஷயங்களில் சிலவற்றை கொஞ்சம் விரிவாகப் பார்க்கலாம். பயப்படாதீர்கள், ரொம்ப விரிவாகப் பார்க்கப் போவதில்லை. சற்றே விரிவாக, ஆனால் எளிமையாக.

ஒரு புராஜக்ட்டின் முக்கியமான தேவைகளில் ஒன்று “என்ன செய்யப் போகிறோம்” எனும் கேள்வி. அதை புராஜக்ட் மொழியில் ஸ்கோப் என்பார்கள். இந்த புராஜக்டோட ஸ்கோப் என்ன எனும் கேள்வி சர்வ நிச்சயம். அதை பதிவு செய்து வைக்கும் கோப்பினை “ஸ்கோப் ஸ்டேட்மென்ட்” உதவும்( Scope Statement ) என்பார்கள்.

இதில், முதலில் ஏன் இந்த புராஜக்ட் வேண்டும் என்பதை நியாயப்படுத்தும் காரணங்களைப் பட்டியலிட வேண்டும். என்னென்ன செய்ய வேண்டும் என்பதைப் பட்டியலிட வேண்டும். ஏன் என்பதற்கு பல காரணங்கள் இருக்கலாம். ‘நிறுவனத்திற்கு அதிக லாபம் வருகின்ற’ விஷயமாய் இருக்கலாம். ‘நிறுவனத்தோட பெயரை பல இடங்களில் கொண்டு சேர்க்கின்ற’ விஷயமாய் இருக்கலாம். அல்லது நிறுவனத்தின் கனவு புராஜக்டாக இருக்கலாம். எதுவானாலும் பரவாயில்லை, ஆனால் ஒரு வலுவான ஏற்கக்கூடிய காரணம் இருக்க வேண்டும்.

இந்த புராஜக்ட் தரப்போகிற புராடக்ட் என்ன ? அல்லது சேவை என்ன ? போன்றவற்றைப் பட்டியலிட வேண்டும். பரிசோதனை முயற்சிகளாய் எந்த புராஜக்ட்களும் அமையக் கூடாது. அவற்றை ரிசர்ச் அன்ட் டெவலப்மென்ட் சென்டர்களில் வேண்டுமானால் வைத்துக் கொள்ளலாம்.

புராஜக்ட் தரப்போகும் புராடக்ட் அல்லது சேவையை டெலிவரபிள்ஸ் என்பார்கள். இந்த டெலிவரபிளில் என்னென்ன அம்சங்கள் இருக்க வேண்டும் என்பதையும் பட்டியலிட வேண்டும். உதாரணமாக‌ ஒரு புது மாடல் கார் என்பது டெலிவரபிள் என்றால் அதில் என்னென்ன அம்சங்கள் இருக்கும் என்பவையும் அதில் குறிப்பிடப்பட வேண்டும்.

இவையெல்லாம் இருந்தால் தான் ஒத்துக் கொள்ள முடியும். இல்லாவிட்டால் முடியாது. என ஒரு பட்டியல் இருக்கும் இல்லையா ? அதை ‘அக்சப்டன்ஸ் கிரைடீரியா'( Acceptance criteria ) என்பார்கள். ஏற்றுக் கொள்ளத் தேவையான அடிப்படை விஷயங்கள் என்று புரிந்து கொள்ளலாம்.

இந்த ஸ்கோப் விஷயத்தில் ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை கடைபிடிக்க வேண்டும். எந்த ஒரு புராடக்டை உருவாக்கும் போதும் பலரும் அவர்களுடைய ஐடியாக்களைக் கொட்டுவார்கள். அவற்றையெல்லாம் கேட்டு, அலசி, ஆராய்ந்து தேவையானதை மட்டும் பிரித்தெடுக்க வேண்டும். எல்லாவற்றையும் ஏற்றுக் கொள்வது இயலாத காரியம். அதே போல தனிப்பட்ட விஷயங்களுக்காக எதையும் விட்டு விடவும் கூடாது. நிறுவனத்தின் நோக்கம் இலக்கு ஆகிவற்றின் அடிப்படையில் இதை அணுக வேண்டும்.

இதற்கு ஒரு சின்ன வழிமுறை உண்டு. விவாதிக்கப்படுகின்ற அம்சங்களையெல்லாம் மூன்று பிரிவின் கீழ் எழுதி வைக்க வேண்டும்.

1. தவிர்க்கவே கூடாத விஷயங்கள். உதாரணமாக எஞ்சின் இல்லாம காரை உருவாக்கவே முடியாது. அது தவிர்க்க முடியாத அம்சம்.

2. முக்கியமான விஷயங்கள். இது காரில் வைக்கின்ற மியூசிக் சிஸ்டம் போல. அது இல்லாமலும் கார் ஓடும், ஆனாலும் கார் விற்பனையாக வேண்டுமென்றால் மியூசிக் சிஸ்டம் அவசியம்.

3. இருந்தால் நல்லா இருக்கும் எனும் விஷயங்கள். உதாரணமாக ஆட்டோமெடிக் வைப்பர், அல்லது ஒரு குரூஸ் கன்ட்ரோல் போன்றவை. இவையெல்லாம் வசீகர அம்சங்கள்.

இந்த தலைப்பின் கீழ் பட்டியல் தயாரானால் எதையெல்லாம் “ஸ்கோப்பில்” நுழைக்கலாம் என்பதை எளிதாய் முடிவு செய்ய முடியும்.

( தொடரும் )

புராஜக்ட் மேனேஜ்மென்ட் 2

புராஜக்ட் மேனேஜ்மென்ட் 2
புராஜக்ட் மேனேஜ்மென்டில் ஐந்து செயல்முறைக் குழுக்கள் (Process Groups ) உண்டு என கடந்த வாரம் பார்த்தோம்
1. துவக்கம் ( Initiation )
2. திட்டமிடுதல் ( Planning )
3. உருவாக்குதல் ( Execution )
4. கண்காணித்தல் ( Monitoring and Control )
5. முடித்தல் (Closing)
என்பவையே அந்த ஐந்து குழுக்கள். இவற்றை ஐந்து நிலைகள் என்றும் வைத்துக் கொள்ளலாம். இந்த ஐந்து நிலைகளிலும் என்னென்ன நடக்கும் என்பதைக் குறித்த தெளிவான புரிதல் முதல் தேவை.
துவக்கம்  என்பது ஒரு புராஜக்ட்க்கான பிள்ளையார் சுழி என வைத்துக் கொள்ளலாம். இந்த கட்டத்தில் கேட்க வேண்டிய மிக முக்கியமான கேள்வி, “என்னதான் செய்ய போறோம் ?” என்பது தான். அதைக் குறித்த முழுமையான புரிதல் தான் புராஜக்ட்டின் வெற்றி தோல்வியை நிர்ணயிக்கும். எனவே என்ன செய்யப் போகிறோம், நம்மிடமிருந்து என்னென்ன எதிர்பாக்கிறார்கள், உத்தேசமாக எவ்வளவு செலவாகும் ? முக்கியமான சில நபர்களாக யாரை பயன்படுத்தலாம் போன்ற ஆரம்ப கட்ட கேள்விகள் மிக முக்கியம்
திட்டமிடல் என்பது ஒரு புராஜக்டின் முதுகெலும்பு போல. இதற்கு முந்தைய கட்டத்தில் என்ன செய்யப் போகிறோம் என்பதைக் குறித்த ஒரு சுருக்கமான பதில் கிடைத்திருக்கும். அதை ஸ்கோப் (Scope )என்றழைக்கலாம். இந்த திட்டமிடல் கட்டத்தில் தான் அந்த சின்ன ஒரு வரிக் கதை படிப்படியாக திரைக்கதையாக மாறும். எந்த காலகட்டத்தில் எந்த பணியைச் செய்ய வேண்டும் ? எத்தனை ஆட்கள் தேவை ? அவர்களை எப்படி எங்கிருந்து பெறுவது ? தரத்துக்கான திட்டம் என்ன ? ரிஸ்க்க்கான திட்டம் என்ன ? கம்யூனிகேஷன் திட்டம் என்ன போன்ற அத்தனை திட்டமிடல்களும் இங்கே தான் எடுக்கப்படுகின்றன.
உருவாக்குதல் தான்எக்சிக்யூஷன்‘. இதற்கு முந்தைய நிலையில் எதையெல்லாம் திட்டமிட்டோமோ அதையெல்லாம் செயல்படுத்துகின்ற இடம் இது. ஒரு மென்பொருள் தயாரிக்க திட்டமிட்டிருந்தால் அதற்கான மென்பொருளை எழுதும் கட்டம் இது தான். ஒரு பாலம் கட்ட திட்டமிட்டிருந்தால் அந்தக் கட்டுமானம் உண்மையில் நடைபெறுவது இந்தக் கட்டத்தில் தான். மிக முக்கியமான கட்டம் இது. இந்த கட்டத்தின் வெற்றி தோல்வியை நிர்ணயிப்பதில் நாம் உருவாக்கிய திட்டத்துக்கு மிக முக்கிய பங்கு உண்டு
கண்காணித்தல் என்பது நடக்கின்ற செயல்களைக் கண்காணிக்கும் கட்டம். இந்த கண்காணித்தல் என்பது தனியே நடக்காது, பிற செயல்களோடு இணைந்து பயணிக்கும். எல்லா நிலைகளிலும் இதன் பங்களிப்பு இருக்கும். குறிப்பாக உருவாக்குதல் கட்டத்தோடு பின்னிப் பிணைந்து தான் கண்காணித்தல் இருக்கும். நாம போட்ட திட்டத்தின் அடிப்படையில் செயல்கள் நடக்கின்றனவா ? குறிப்பிட்ட இலக்கை நோக்கி வேலை பயணிக்கிறதா ? செலவு கட்டுக்குள் இருக்கிறதா ? தேவையான தரம் இருக்கிறதா ? என அத்தனை விஷயங்களையும் இந்த கண்காணிப்பு தான் நடத்தும்
முடித்தல் என்பது கடைசிக் கட்டம். எல்லாம் நிறைவேறிற்று என்பதை சோதித்து முடித்து வைக்கும் இடம். இதில் சில டாக்குமென்டேஷன் வேலைகள், அங்கீகாரங்கள், கற்றுக் கொண்ட பாடங்களைப் பதிவுசெய்தல் போன்றவையெல்லாம் நடக்கும்.
இந்த ஐந்து செயல்நிலைகளும் எல்லா புராஜக்ட்களிலும் இருக்க வேண்டுமெனும் கட்டாயமில்லை. உதாரணமாக முதல் நிலையான தொடக்கம் சில இடங்களில் இருக்காது. புராஜக்ட் பண்ண வேண்டும் என்பது ஒரு நிறுவனத்தின் ஒரு முடிவாக இருக்கலாம்.எக்சிக்யூட்டிவ் கமிட்டி எனப்படும் உயர்மட்டக்குழு இந்த தொடக்க நிலையை கையில் எடுப்பார்கள். அப்படிப்பட்ட சூழல்களில் மற்ற நிலைகள் மட்டும் செயல்படும்
நிறுவனம் ஒரு புராஜக்டை செய்ய முடிவெடுக்கும் முன் இரண்டு அடிப்படைக் கேள்விகளைக் கேட்பார்கள்.  
1. இந்த புராஜக்டை நாம் செய்ய வேண்டுமா ? உயர்மட்டக்குழுவின் ஆலோசனையும், பிரைன் ஸ்ட்ராமிங் எனப்படும் அலசலும் இதற்கு உதவும். ‘இவ்ளோ செலவு செஞ்சு இதைச் செய்ய வேண்டியிருக்கு. இது நமக்கு கைகொடுக்குமா ? இல்லேன்னா மிகப்பெரிய இழப்பைச் சந்திக்க வேண்டியிருக்கும்என்பது அவர்களுடைய உரையாடலின் சாராம்சமாய் இருக்கும். ஒருவேளை இந்த புராஜக்டுக்குப் பதிலாய் வேறு ஏதாவது செய்ய முடியுமா ? இல்லைபெட்ரோமாக்ஸ் லைட்டே தான் வேணுமாஎன்பதை இவர்கள் முடிவு செய்வார்கள்.
2. இரண்டாவது கேள்வி தொழில்நுட்பம் சம்பந்தப்பட்டது. இதை நாம் செய்ய முடியுமா ? நமக்கு அந்த திறமை இருக்கிறதா ? நமது ஊழியர்களுக்கு இந்த தொழில்நுட்பம் தெரியுமா ? ஆழம் அறியாமல் காலை விட வேண்டாம் என்பதே இதன் அடிப்படை செய்தி
இப்படி அவர்கள் முடிவெடுத்து விட்டால் பின்னர் புராஜக்ட் நேராக பிளானிங் அதாவது திட்டமிடல் நிலைக்குச் செல்லும்
புராஜக்ட் மேனேஜ்மென்ட் ஏதோ புதிய கம்ப சூத்திரம் இல்லை. எந்த ஒரு வேலையோடும் நீங்கள் இதை இணைத்துப் பார்க்க முடியும். உதாரணமாக உங்களுடைய படிப்பையே எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்
இன்னிக்கு கணக்கு பாடம் படிக்கணும் என முடிவெடுப்பீர்கள். முதல் நாலு பாடத்தையும் இன்னிக்கு முடிக்கணும் என்பது உங்களுடைய ஸ்கோப். அது தான் துவக்கம்
நாலு பாடத்தையும் எப்படி படிக்கலாம் ? எழுதிப் படிக்கலாமா ? வாசிக்கலாமா ? வரிசையா படிக்கலாமா ? பெரிய கணக்குகளை மட்டும் படிக்கலாமா ? என்பதை வேகமாக மனதுக்குள் குறித்துக் கொள்வீர்கள். அது திட்டமிடல்.
திட்டமிட்டவற்றை அமைதியாக ஒரு இடத்தில் அமர்ந்து படிக்க ஆரம்பிப்பீர்கள். அது தான் உருவாக்குதல் அல்லது செயல்படுத்துதல்.
படித்து முடித்ததும் ஒருமுறை புரட்டிப் பார்த்து ஊர்ஜிதப்படுத்திக் கொள்வீர்கள். அப்பாடா என கண்ணை மூடுவீர்கள். இது முடித்தல்

ஒழுங்காக படித்தேனா ? படிக்க வேண்டியதை எல்லாம் திட்டமிட்டேனா போன்றவற்றையெல்லாம் அவ்வப்போது கவனித்துக் கொண்டே இருப்பது ஒரு கண்காணிப்பு
இப்படி இந்த ஐந்து செயல்நிலைகளையும் நாம் எந்த ஒரு செயலோடும் ஒப்பிட்டுப் பார்க்க முடியும்

ஒரு புராஜக்டைப் பொறுத்தவரை இது மிகச் சிறப்பாக நடக்க வேண்டுமென்றால் சில விஷயங்களில் கவனம் செலுத்த வேண்டும்
1. சரியான தகவல்கள். முழுமையான தகவல்கள். சரியான நேரத்தில் கிடைக்கின்ற தகவல்கள். இந்த மூன்று அம்சங்களும் மிக மிக முக்கியம்
2. தெளிவான, மறைமுகமற்ற தகவல்கள். இவையும் ஒரு புராஜக்ட்டின் பயணத்தில் மிக மிக முக்கியம்.
3. நல்ல அர்ப்பணிப்புடன் கூடிய பணியாளர்கள். என்ன செய்ய வேண்டும், எப்படி செய்ய வேண்டும், எப்போது செய்யவேண்டும் எனும் தெளிவைப் பெற்ற பணியாளர்கள் ரொம்ப முக்கியம்
புராஜக்ட் மேனேஜ்மென்ட் கற்றுக் கொள்ளும்போது படிக்க வேண்டிய இன்னொரு முக்கியமான விஷயம் ஒன்றுண்டு. அதை டிரிப்பின் கன்ஸ்ட்ரெயின்ட் ( மூன்று கட்டுப்பாடு ) என்பார்கள். அதாவது எந்த ஒரு புராஜக்டைச் செய்ய வேண்டுமென்றாலும் இந்த மூன்று விஷயங்களையும் மனதில் கொண்டிருக்க வேண்டியது மிக மிக அவசியம்
1. ஸ்கோப் ( என்ன செய்யவேண்டும் )
2. ஷெட்யூல் ( எப்போது செய்ய வேண்டும் )
3. காஸ்ட் ( எவ்வளவு செலவு செய்யலாம் ? )
இந்த மூன்று விஷயங்களும் ஒன்றை ஒன்று இறுக்கமாகப் பற்றிக் கொண்டிருப்பவை. ஒன்றை மாற்றினால் மற்ற விஷயங்களும் மாறும்
உதாரணமாக, ஆயிரம் சதுர அடியில் ஒரு வீடு கட்டவேண்டும். அதை ஆறு மாத காலத்தில் கட்டி முடிக்க வேண்டும். செலவு ஐம்பது இலட்சத்துக்குள் இருக்க வேண்டும். என்பது இந்த மூன்று அம்சங்கள் என வைத்துக் கொள்வோம்
இதன் ஸ்கோப்பான ஆயிரம் அடி என்பது, ஆயிரத்து ஐநூறு அடியாக மாறினால் அதை அடியொற்றி கட்டி முடிக்கும் காலமும் அதிகமாகும், செலவும் அதிகமாகும். அதே போல, ஆறு மாத காலத்தை மூன்று காலமாக மாற்றினால் அதிக ஆட்களைப் போடவேண்டியிருக்கலாம்செலவு மாறும். ஒருவேளை ஐம்பது இலட்சம் என்பதை நாற்பதாக மாற்றினால் பிளானில் சில மாற்றங்கள் தேவைப்படும். ஒருவேளை ஐந்து மாதத்தில் கட்டி முடிக்கப்படலாம். ஆயிரம் அடி வீடு என்பது எண்ணூறாகச் சுருங்கலாம். இப்படி ஏதோ ஒன்று
ஒன்றோடொன்று பின்னிப்பிணைந்திருப்பதால் இந்த மூன்று விஷயங்களையும் டிரிப்பில் கன்ஸ்ட்ரையின்ட் என்பார்கள். இதோடு இன்னொரு விஷயத்தையும் இணைக்கலாம். அது தான்தரம்“. இந்த தரத்தின் அடிப்படையில் காலம், செலவு எல்லாமே மாறலாம். எனவே தான் நிறுவனங்களெல்லாம் கனவு காணும் விஷயம் என்னவென்றால், ” தரமான பொருள், சரியான நேரத்தில், சரியான செலவில் உருவாக்கப்படவேண்டும்என்பதே

புராஜக்ட் மேனேஜ்மென்ட் 1

புராஜக்ட் மேனேஜ்மென்ட் 1

*

என் அன்புக்கும், மரியாதைக்கும் உரிய புதிய தலைமுறைக் கல்வி வாசகர்களை மீண்டும் ஒரு தொடர் மூலம் சந்திப்பதில் மிக்க மகிழ்ச்சி. இந்த முறை மிக முக்கியமான, மிகவும் பயனுள்ள‌ ஒரு விஷயமான புராஜக்ட் மேனேஜ்மென்ட் (Project Management) பற்றி உங்களோடு சில விஷயங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறேன்.

‘அதைப்பற்றி பேச உனக்கென்ன தகுதி’ என ஒருவேளை நீங்கள் கேட்கலாம். கடந்த இருபது ஆண்டுகளாக புராஜக்ட்களிலும், புராஜக்ட் மேனேஜ்மென்டிலும் விழுந்து, புரண்டு, அடிபட்டு, கற்றுக் கொண்டு இன்று ஒரு நிறுவனத்தில் புராஜக்ட் மேனேஜ்மென்ட் குழுவை தலைமையேற்று நடத்திக் கொண்டிருப்பதை ஒரு சிறு தகுதியாகச் சொல்லலாம். எனினும் இது தொடர்ந்து கற்றுக் கொண்டே இருக்கவேண்டிய ஒரு திறமை என்பதால், இந்த தொடரில் நானும் உங்களோடு சேர்ந்து கற்றுக் கொள்ளப் போகிறேன். எனவே இணைந்து பயணிப்போம்.

இந்த புராஜக்ட் மேனேஜ்மென்டை தமிழில் திட்ட மேலாண்மை என அழைக்கிறார்கள். எனினும் தொழில்நுட்ப தளத்தில் பெரும்பாலும் நாம் புராஜக்ட் எனும் வார்த்தையையே பயன்படுத்த வேண்டியிருப்பதால் நாமும் அதையே பயன்படுத்துவோம்.

அதென்ன புராஜக்ட் மேனேஜ்மென்ட் ? மிக எளிமையாகச் சொல்ல வேண்டுமெனில் புராஜக்ட்டை மேனேஜ் செய்வது என்று புரிந்து கொள்ளலாம். இதொன்றும் நமக்குப் புதிதல்ல. வீட்டம்மாக்கள் அடிக்கடி சொல்வாங்க, “கையில ஆயிரம் ரூபா தான் இருக்கு, இந்த வாரத்தை அதை வெச்சு மேனேஜ் பண்ணணும்’ ந்னு. செய்ய வேண்டிய விஷயங்களையெல்லாம் அந்த ஆயிரம் ரூபாய்க்குள்ள செய்து முடிக்கணும் என்பது தான் அதன் பொருள். இது ஒரு மேலாண்மை. இப்படி நமது தினசரி செயல்கள் பலவற்றில் இந்த மேனேஜ்மென்டின் அம்சம் இருந்து கொண்டே தான் இருக்கிறது.

சரி மேலாண்மை இருக்கட்டும். முதல்ல புராஜக்ட் ந்னா என்ன ? இதுக்கு விளக்கம் சொல்றது ரொம்ப ஈசி. அதாவது ஒரு நிர்ணயிக்கப்பட்ட கால அளவில் செய்து முடிக்கின்ற ஒரு தனித்துவமான‌ விஷயம் தான் புராஜக்ட். அது திட்டமிட்டிருக்கின்ற முடிவைத் தரவேண்டும். அதாவது ஒரு தொடக்கமும், ஒரு முடிவும் உடைய ஒரு பணி, குறிப்பிட்ட தனித்துவம் உடைய ஒரு முடிவைத் தருவது தான் புராஜக்ட்.

உதாரணமாக, சென்னையில் ஒரு வீடு கட்ட வேண்டும் என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அதை ஒரு புராஜக்ட் என சொல்லலாம். காரணம் ? என்ன செய்யப்போகிறோம் எனும் தெளிவு உண்டு. ஒரு தொடக்க தினம் உண்டு. கட்டி முடிக்கின்ற ஒரு முடிவு தினம் உண்டு. கட்டி முடிக்கும் போது ஒரு தனித்துவமான வீடு நம் முன்னால் இருக்கவும் செய்யும். இப்படி இந்த மூன்று விஷயங்களும் இருக்கின்ற எந்த ஒரு பணியையும் நாம் புராஜக்ட் என அழைக்கலாம்.

அது ஒரு மிகப்பெரிய ராக்கெட் செய்வதாகவும் இருக்கலாம், பள்ளிப் பிள்ளைகள் தெர்மோகோலில் செய்கின்ற மாட்டு வண்டியாகவும் இருக்கலாம். அளவுகளோ, அதிலுள்ள சிக்கல்களோ, சிரமங்களோ கணக்கல்ல.துவக்கம், முடிவு, விளைவு இவையே பிரதானம்.

இன்னும் கொஞ்சம் தெளிவாக புராஜக்ட் என்றால் என்ன என்று பார்க்க இரண்டு உதாரணங்களை எடுத்துக் கொள்வோம். புதிய மாடல் கார் ஒன்றை வடிவமைக்கிறீர்கள் என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். ஒரு நாள் வேலையை தொடங்குவீர்கள். அதை ஸ்டார்டிங் டே, துவக்க நாள் என்பீர்கள். படிப்படியாக கார் உருவாக்கும் பணி வளர்ந்து, ஒரு குறிப்பிட்ட நாளில் முடிவடையும். அதை என்ட் டே என்பீர்கள். வேலை முடிவடையும் போது ஒரு கார் நம்மிடம் இருக்கும். அதை புராடக்ட்( Product) என்பீர்கள். இப்போது ஒரு புதிய கார் வடிவமைக்கும் புராஜக்ட் முடிந்து விட்டது. இதில் கார் என்பது தயாரிப்பு ( புராடக்ட்), அதை உருவாக்கிய அந்த முழுமையான செயல்பாடு ஒரு புராஜக்ட்.

இந்த வேலைக்கு பிள்ளையார் சுழி போட்டதிலிருந்து, சுபம் போடும் வரை கண்காணித்து, ஆலோசனை நல்கி சரியான நேரத்தில் முடித்து வைக்க உதவுகின்ற நபர் தான் புராஜக்ட் மேனேஜர். இந்த தொடர்மூலம் நீங்கள் கற்றுக் கொள்ளும் விஷயங்கள் உங்களை ஒரு நல்ல புராஜக்ட் மேனேஜராக மாற்றும்.

சரி, இப்போது ஒரு கார் உருவாக்கியாச்சு. இனிமேல் தொடர்ந்து கார்களைத் தயாரித்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டும். ஒரு ஆயிரம் கார்கள் என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அதை புரடக்ஷன் பிளான்ட் செய்யும். இப்போது ஒரு சின்ன கேள்வி. அங்கே உருவாகின்ற ஆயிரம் கார்களும், ஆயிரம் புராஜக்ட்களாக இருக்குமா ? அல்லது ஒரே ஒரு புராஜக்ட்டாக இருக்குமா ? இதற்கு ஒரு பதிலை உங்கள் மனதில் குறித்துக் கொள்ளுங்கள்.

இப்போது பதில் சொல்கிறேன். நீங்கள் எந்தப் பதிலைக் குறித்து வைத்திருந்தாலும் அது தவறானதே. முதலில் ஒரு காரை உருவாக்குவது தான் புராஜக்ட். அதன் பின் அதை வைத்துக் கொண்டு தொடர்ந்து கார்களை உருவாக்கிக் கொண்டே இருப்பதை, ‘ஆப்பரேஷன்ஸ்’ சின்ன(operations) என்பார்கள். இரண்டுக்கும் இடையேயான வேறுபாட்டைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

இன்னொரு உதாரணம் பார்க்க வேண்டுமெனில், ஒரு அலுவலகத்தில் வருகைப் பதிவேட்டைக் கணினிமயமாக்கலைச் சொல்லலாம். தினமும் காலையில் வந்ததும் கையொப்பம் இடுகிற வழக்கத்தை மாற்றி ஒரு மென்பொருளை உருவாக்கி எல்லாவற்றையும் கணினி மயமாக்குவது என்பது தரப்பட்ட புராஜக்ட். அதை ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில் செய்து முடிக்கிறோம். அதன் பிறகு அந்த நிறுவனம் தொடர்ந்து அந்த மென்பொருளைப் பயன்படுத்திக் கொண்டே இருக்கிறது. அது புராஜக்ட்டில் வராது, அது ஆப்பரேஷன்ஸ் எனும் பிரிவின் கீழ் சென்று விடும்.

புராஜக்ட் முடியும், ஆனால் புராஜக்ட் உருவாக்கித் தருகின்ற புராடக்ட் முடிவதில்லை. அவை நீண்டகாலம் இருக்கும். டாவின்சி, மோனலிசா ஓவியத்தை வரைந்தது ஒரு புராஜக்ட். அந்த புராஜக்ட் முடிவடைந்துவிட்டது. வரையப்பட்ட ஓவியமான மோன லிசா முடிந்து போய்விடவில்லை. பாம்பன் பாலத்தைக் கட்டியது ஒரு புராஜக்ட். அந்த புராஜக்ட் முடிந்து விட்டது, ஆனால் பாலம் தொடர்ந்து செயல்படுகிறது. அதாவது புராஜக்ட் என்பது தற்காலிகமானது, புராடக்ட் என்பது நீண்டகாலம் தொடர்வது.

சரி, எல்லா எல்லா புராஜக்ட்களும் ஒரு பொருளை உருவாக்கியே தீரவேண்டும் எனும் கட்டாயமுண்டா ? இல்லை என்பது தான் பதில். அத்தகைய புராஜக்ட்களை சர்வீசஸ் புராஜக்ட்ஸ் (Services Projects ) என்பார்கள். குறிப்பாக ஒரு பணியை மேற்பார்வையிடுவது ஒரு புராஜக்ட் ஆக இருக்கலாம், ஏற்கனவே இருக்கின்ற மென்பொருளில் ஒரு பாதுகாப்பு அம்சத்தை இணைப்பது ஒரு புராஜக்ட் ஆக இருக்கலாம், அல்லது கணக்கு வழக்கு சரிபார்த்தல் ஒரு புராஜக்ட் ஆக இருக்கலாம். இவற்றிலெல்லாம் ஒரு தயாரிப்பு பொருள் கிடைக்க வேண்டுமென்பதில்லை. ஆனால் அவையும் புராஜக்ட் என்றே அழைக்கப்படும்.

ஏனெனில் அவையும் புராஜக்டுக்குரிய இயல்புகளில் தான் முடியும். நிர்ணயிக்கப்பட்ட கால அளவு, கொடுக்கப்பட்ட பணியின் முடிவு.

இன்று எல்லா துறைகளிலும் புராஜக்ட்களைத் திறமையாக செயல்படுத்தி முடிக்கக் கூடிய நபர்கள் தேவைப்படுகின்றனர். ஐடி துறையென்றில்லை, மெக்கானிக் துறையென்றில்லை எல்லா இடங்களிலும் திறமையான ஆட்கள் தேவைப்படுகின்றனர். ஒரு மகிழ்ச்சியான செய்தி என்னவென்றால், ஏரியாவுக்குத் தக்கபடி புராஜக்ட் மேனேஜ்மென்ட் மாறுவதில்லை. பொதுவான ஒரு நேர்த்தியான கட்டமைப்புக்குள் அடக்கிவிடலாம்.

இந்த தொடரில் நாம் பார்க்கப் போவது அந்தப் பொதுவான புராஜக்ட் மேனேஜருக்கான விஷயங்களைத் தான். இதன் மூலம் எந்தத் துறையில் வேண்டுமானாலும் பரிமளிக்கக் கூடிய திறமையை நீங்கள் பெற்றுக் கொள்ள முடியும். குறைந்த பட்சம் புராஜக்ட் மேனேஜ்மென்ட் குறித்த நல்ல புரிதலை நிச்சயம் பெற்றுக் கொள்ள முடியும்.

எந்த ஒரு புராஜக்ட்டையும் நாம் ஐந்து நிலைகளில் அடக்கி விட முடியும்.

1. தொடக்கம்
2. திட்டமிடல்
3. உருவாக்குதல்
4. கண்காணித்தல்
5. முடித்தல்

என்பவையே அந்த ஐந்து நிலைகள். இந்த ஐந்து நிலைகளைத் தாண்டி எதுவும் கிடையாது. இந்த ஐந்து நிலைகளிலும் சிறந்து விளங்க எட்டு திறமைகள் தேவைப்படுகின்றன. அவை என்னென்ன ? அதை வளர்த்துக் கொள்வது எப்படி என்பதையெல்லாம் வருகின்ற வாரங்களில் விரிவாகப் பார்ப்போம்.

( தொடரும் )

Vetrimani : இன்னும் ஒரு கால் நூற்றாண்டு கடக்கட்டும்…..

Image result for 2050

ஒவ்வொரு கால்நூற்றாண்டும் நமக்கு முன்னால் ஏகப்பட்ட மாற்றங்களை உருவாக்கித் தந்து கொண்டே இருக்கிறது. இன்றைய நவீன தொழில்நுட்பம் நாளுக்கு நாள் ஏதோ ஒரு புதுமையை அறிமுகம் செய்து கொண்டே இருக்கிறது. “ஆஹா என்ன புதுமை இது” என வியந்து முடிப்பதற்குள் அந்த புதுமை பழையதாகி நம்மை நோக்கிப் பல்லிளிக்கிறது.

முன்பெல்லாம் மிகப்பெரிய மாற்றம் என்பது ஒரு நூற்றாண்டுக்கு ஒரு முறை நிகழும் சமாச்சாரமாய் இருந்தது. இப்போதோ அது சில ஆண்டுகளின் இடைவெளியிலேயே நிகழ்கிறது. போன ஆண்டு வாங்கிய ஸ்மார்ட்போன் இன்றைக்கு அருங்காட்சியக பொம்மை போல மாறிவிடுகிறது. ஆர்டிபிஷியல் இண்டலிஜென்ஸ், ஆகுமெண்டட் ரியாலிட்டி, மெஷின்லேர்னிங் போன்றவற்றின் கலவை இன்று மனிதர்களின் இடத்தை இயந்திரங்களுக்கு விற்றுக்கொண்டிருக்கிறது.

இப்போது மனிதர்களிடையே இயந்திரங்கள் இயங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன. இன்னும் இருபத்து ஐந்து ஆண்டுகளில் இயந்திரங்களின் இடையே மனிதர்கள் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பார்கள். வீடுகளிலுள்ள பெரும்பாலான வேலைகளை இயந்திரங்களே செய்யும். மனிதர்களின் சோம்பல் அதிகரிக்கும், அதற்கேற்ப நோய்களும் மனிதர்களின் வாசல்களில் இறக்குமதியாகிக் கொண்டே இருக்கும்.

கொஞ்சம் ஆதிகாலத்துக்குப் போய்ப் பார்ப்போம். மனிதன் விலங்குகளோடும், இயற்கையோடும் இரண்டறக் கலந்து வாழ்ந்தான். பின்னர் கொடிய விலங்குகளை விலக்கி விட்டு, வீட்டு விலங்குகளோடு வாழ ஆரம்பித்தான். விலங்குகள் வாழ்வின் பாகமாயின. பின்னர் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அந்த விலங்குகளை விட்டு விட்டு இயற்கையோடு வாழ ஆரம்பித்தான்.

பின் இயற்கையையும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் விலக்கி விட்டு செயற்கையில் இன்பம் காண ஆரம்பித்தான். இயற்கையும், விலங்குகளும் விலகிச் செல்ல செயற்கை மெல்ல மெல்ல மனிதனை கபளீகரம் செய்ய ஆரம்பித்தது. இப்போது, செயற்கையின் மயக்கத்தில் அவன் செல்லரித்துக் கொண்டிருக்கிறான். அவனது கரங்களில் வாழ்க்கை, அவசரத்தைத் திணித்து விட்டு நிதானமாய்ச் சிரிக்கிறது.

இன்னும் இருபத்தைந்து ஆண்டுகளில் என்னென்ன நடக்கும் என்பதை கணிப்பதே கடினமாக இருக்கிறது. தொழில்நுட்பத்திலும், அறிவியலிலும் வியப்பின் கதைகளை அடுக்கி வைத்தாலும் வாழ்க்கை கொண்டு வரப்போகிற சில விஷயங்களை நினைத்தால் மனதில் கவலை கூடாரமடித்துக் கொள்கிறது.

கூட்டுக் குடும்பங்கள் தனித்தனி குழுக்களாக வாழ்ந்து வரும் இன்றைய சூழல் இனியும் பலவீனமடையும். தனித்தனிக் குடும்பமே ஒற்றுமையாய் வாழாத சூழல் உருவாகும். வீடுகளில் இருக்கும் ஒரு சில நபர்களையும், தொழில்நுட்பம் கண்ணுக்குத் தெரியாத சீனப் பெருஞ்சுவர்களால் பிரித்து வைக்கும். எங்கே தொடுதலும், அணைத்தலும் இல்லாத உறவுகள் வாழ்கிறதோ அங்கே அன்பும் அன்னியோன்யமும் விலகி, செயற்கைச் சாத்தான் செயர் போட்டு அமர்வான். வருடங்கள் செல்லச் செல்ல குடும்பங்களின் இறுக்கமான இழை பிரிந்து எளிதில் உடையும் நிலையில் அவை நிலைபெறும்.

அன்புக்காகவும், உறவுக்காகவும், ஆறுதலுக்காகவும் தோள்களையும், ஆள்களையும் தேடிய காலம் தேய்ந்து விடும். இன்பத்துக்காகவும், இளைப்பாறவும் இயந்திரங்களைத் தேடும் காலம் நிச்சயம் உருவாகும். அப்போது கண்ணியமான காதலை, கணினி இயந்திரங்கள் இடமாற்றம் செய்யும். ஸ்பரிசத்தின் கவிதையை டிஜிடலின் மென்பொருள்கள் அழித்துச் சிரிக்கும். உறவுகளின் இனிமையை முழுமையாத் தொலைத்த ஒரு தலைமுறை முளைத்தெழும்பும்.

திருமணங்கள் ஆயிரம்கால பந்தங்கள் எனும் நிலை அழிந்தொழிய, அவை பழங்கால சித்தாந்தத்தின் மிச்சங்கள் எனும் கருத்துருவாக்கம் உருவாகும். முடிச்சுகளால் முடங்காத வாழ்க்கையையே மனித மனம் தேடும். அவை கலாச்சாரத்தின் கட்டளைகளையும், வயதுகளின் வரம்புகளையும் கலைத்தெறியும். விட்டுக்கொடுத்தல் எனும் வார்த்தை அகராதியிலிருந்து விலகி விட, விட்டு விலகுதல் என்பதே வெகு சகஜமாய் மாறும்.

“முன்பெல்லாம் ஐம்பது ஆண்டுகள் தம்பதியர் சேர்ந்தே வாழ்ந்தார்களாம்” என வியப்பாய் இளசுகள் பேசித் திரியும். இணைந்து வாழ்கின்ற குடும்பங்கள் அழிந்து வருகின்ற உயிரினங்கள் போல எங்கேனும் ஒன்றிரண்டு அவமானக் குரல்களிடையே அடக்கமாய் வாழ்ந்து முடிக்கும்.

ஆற்றங்கரையில், மாமர நிழலில் ஆர அமர நாவல் வாசித்த இனிமைத் தருணங்களெல்லாம் முழுவதும் விடைபெற்றோட, நாலு வரி நாவல்கள், ரெண்டு வரி கதைகள் என எழுத்துகளெல்லாம் இறுக்கமாகும். ஓடும் ரயிலில் தோன்றி மறையும் காட்சிகள் போல இலக்கியத்தின் சுவை இதயத்தில் நுழையாமல் வெளியேறிச் செல்லும்.

நட்புகள் பெரும்பாலும் டிஜிடல் வசமாகும். வார இறுதிகளில் சந்தித்து, குட்டிச் சுவரில் கதைகள் பேசும் எதிர்காலங்கள் இல்லாமலேயே போகும். கான்ஃபரன்ஸ் போட்டு டிரீட் கொண்டாடும் புதுமைகளே அரங்கேறும். பல இடங்களில் இருந்தாலும் டிஜிடலில் விர்ச்சுவலாய் ஒரே இடத்தில் கலந்து சிரிக்கும் சந்திப்பு தளங்கள் உருவாகும்.

“முன்பெல்லாம் திரைப்படங்களைத் திரையிட தியேட்டர்கள் இருந்துச்சாம் தெரியுமா ?” என எதிர்காலம் பேசிக்கொள்ளும். நினைத்த இடங்களில் படங்களைத் திரையிட்டு ரசிக்கும் விர்ச்சுவல் விழிகள் உருவாகும். விழிகளுக்கு நேரடியாகவே படங்கள் தரவிறக்கம் செய்யப்படும். இமைத்தலைக் கொண்டு எதுவும் செய்யலாம் எனும் புது தொழில்நுட்பம் உருவாகும்.

மனிதர்கள் நடமாடும் இயந்திரங்களாகவே இருப்பார்கள். அவர்களுடைய கண் அசைவுகளும் கவனிக்கப்படும். அவர்களுக்கென எந்த சுதந்திரமும் இருக்காது. அவர்கள் மூச்சு விடுகின்ற எண்ணிக்கையையும் சட்டெனச் சொல்லும் டிஜிடல் சிலந்தி வலை எங்கும் வியாபித்திருக்கும். எல்லாமே ஆட்டோமெடிக் பாதையில் பயணிக்கும். தானாகவே முளைத்து வளரும் தானியங்களைப் போல, தானாகவே ஓடும் ஆட்டோமெடிக் கார்களைப் போல, எல்லாமே தானியங்கியாய் மாறும்.

வர்த்தகமும், பணமும் டிஜிடலின் கைகளில் தஞ்சம் புகும். எதையும் கையில் பார்க்க முடியாத சூழல் உருவாகும். இருப்பதாய்த் தோற்றமளிக்கும் மாயக் கரன்சிகளில் உலகம் புரண்டு படுக்கும். சர்வதேச நிறுவனங்கள் நினைத்தால் யாரை வேண்டுமானாலும் கண நேரத்தில் ஏழையாக்கவோ, கண நேரத்தில் செல்வந்தனாக்கவோ முடியும் எனும் சூழல் உருவாகும்.

நம் வாழ்க்கை நம் கையில் என்பது நகைச்சுவையாய்த் தோன்றும். நம் வாழ்க்கை நம் கையைத் தவிர எல்லாருடைய கைகளிலும் தவித்து வாழும். ஏதோ ஒரு ஏகாதிபத்யச் சிந்தனையின் பகடைக்காய்களாக மானிட வர்க்கம் மாறும். யாருடைய அடையாளத்தையும் முழுமையாய் அழிக்கவும், யாரை வேண்டுமானாலும் புகழில் ஏற்றவும், யாரை வேண்டுமானாலும் புழுதியில் அழுத்தவும் டிஜிடல் தீர்வுகள் மிக எளிதாகும்.

ஆடைகள் என்பவை அவமானம் மறைக்க எனும் சிந்தனை மறையும். ஆடை என்பது அங்கத்தின் விளம்பரப் பலகை எனும் புதிய சிந்தனை வலுப்பெறும். அழகை அங்கீகரிக்கவும், அதை அடையாளப்படுத்தவும், அதை பகிரங்கப்படுத்தவும் ஆடைகள் பயன்படும். எதுவுமே நீண்டகாலத் திட்டங்களாய் இருக்காது. வேகத்தின் விளைநிலங்களாகவே அனைத்தும் மின்னி மறையும்.

நாவினால் பேசிக்கொள்வதை மறந்து போகும் தலைமுறை உருவாகும். விரல்களாலும், சென்சார்களாலும், அசைவுகளாலும் தகவல்களைப் பரிமாறிக் கொள்ளும் புதிய வழிமுறை வியாபிக்கும்.

நின்று நிதானித்து வாழ்க்கையை ரசிப்பவர்களை, அறிவிலிகள் என உலகம் பேசும். கால ஓட்டமெனும் காட்டாற்றில் கட்டையுடன் கட்டிப் புரண்டு சுழல்பவர்களை அகிலம் பாராட்டும். எல்லாம் தலைகீழாய் மாறிய ஒரு புதிய உலகம் சமைக்கப்படும்.

அந்த கால மாற்றத்தின் கடைசிப் படிக்கட்டில் நின்று கொண்டு ஒரு கூட்டம், கடந்த தலைமுறையின் அனுபவங்களை விதைக்கப் போராடும்.

மனிதத்தை விட்டு விடாதீர்கள்,அதுவே வாழ்வின் மகத்துவம் என அவர்கள் கூக்குரலிடுவார்கள். உறவுகளை விட்டு விடாதீர்கள் அன்பின்றி அமையாது உலகு என அவர்கள் போதிப்பார்கள். கடந்த தலைமுறையின் புனிதத்தைப் புதைத்து விடாதீர்கள் என அவர்கள் பதட்டத்துடன் பேசுவார்கள்.

அவர்களைக் கவனிக்கவும் நேரமின்றி, அடுத்த காலாண்டை நோக்கி ஓடிக்கொண்டிருக்கும் வாழும் தலைமுறை !

*

சேவியர்

நலம் விரும்பும் வாட்ச்கள் ( Fitness Trackers ) : நல்லதா ? கெட்டதா ?

three.jpg

“உக்காந்தது போதும், எழும்பு கொஞ்ச நேரம் நடந்துட்டு வா… “

“ஹார்ட் ரேட் கொஞ்சம் அதிகமா இருக்கு. ஒரு ரெண்டு நிமிடம் சுவாசப் பயிற்சி செய்”

“இன்னிக்கு இதுவரை இரண்டாயிரம் அடிகள் தான் நடந்திருக்கே..உன்னோட இலக்கு பத்தாயிரம் அடிகள்ன்னு ஞாபகம் வச்சுக்கோ”

“இன்னிக்கு ஓவரா சாப்பிட்டுட்டே.. கலோரியை கொஞ்சம் கம்மி பண்ணு”

“கடந்த ஒரு வாரமா உன்னோட தூக்கம் படு கேவலமா இருக்கு. ஒழுங்கா அதை சரி பண்ற வழியைப் பாரு”

இப்படியெல்லாம் ஒருவர் நம் கூடவே இருந்து நமக்கு அறிவுரையும் நலவாழ்வுக்கான வழிகாட்டுதலையும் தந்து கொண்டே இருந்தால் எப்படி இருக்கும் ? அந்த வேலையைத் தான் இன்றைய ஃபிட்னஸ் டிராக்கர்கள் (ஆரோக்கிய கண்காணிப்பாளர்கள்) செய்கின்றன.

பதின் வயதுப் பிள்ளைகள் முதல், முதுமை நிலையிலிருக்கும் மக்கள் வரை இப்படி ஒரு வாட்சை கைகளில் வெகு சகஜமாகக் கட்டிக்கொண்டிருக்கின்றனர். தொழில்நுட்ப மொழியில் இதை வியரபில் டெக்னாலஜி என்கிறார்கள். தமிழில் “அணியும் தொழில்நுட்பம்” என புரிந்து கொள்ளலாம்.

இவை நல்லதா கெட்டதா ? இதைப் பயன்படுத்தலாமா கூடாதா ? இதனால் உடலுக்கு கேடு வருமா ? என்றெல்லாம் கேள்விகள் எழுந்து கொண்டே இருக்கின்றன. உலக அளவில் இதன் பயன்பாடு வெகுவாக அதிகரித்து வரும் நிலையில் இதன் சாதக பாதகங்களைப் புரிந்து கொள்வது நல்லது. அதற்கு முன் இவற்றிலுள்ள தொழில்நுட்ப விஷயங்களைச் சுருக்கமாகப் பார்க்கலாம்.

முதலில் இந்த கைக்கடிகாரங்கள் நவீன தொழில்நுட்பங்களின் கலவையாய் உருவானவை. இதிலுள்ள சென்சார்கள் தான் உடலின் தகவல்களை பெற்றுத்தருவதில் மிக முக்கியப் பங்காற்றுகின்றன. அந்தத் தகவல்கள் தான் இதன் வெற்றியின் அடிப்படை.

உதாரமாக, இதிலுள்ள ஆக்சிலோ மீட்டர் சென்சார்கள் உடலின் அசைவைக் கணக்கிட்டு நாம் எத்தனை அடி தூரம் நடக்கிறோம் என்பதைக் கணிக்கும். வாட்ச் கட்டியிருப்பதையே மறந்து நாம் நடந்து திரிந்தாலும், சென்சார்கள் கவனமாய் நாம் நடந்த தூரத்தை கவனித்து குறித்து வைத்துக் கொள்கின்றன.

ஆல்டிமீட்டர் என்றொரு சென்சார் உண்டு, அது நாம் எத்தனை உயரம் சென்றிருக்கிறோம் என்பதைக் குறித்து வைத்துக் கொள்ளும். “இன்னிக்கு நீ நாலு மாடி ஏறியிருக்கே” என சொல்லி நம்மை வியக்க வைப்பது இது தான். பெரும்பாலும் மலையேற்றப் பயிற்சி செய்பவர்களுக்கு இது ஒரு வரப்பிரசாதம்.

இத்தகைய வாட்ச்களின் அடிப்பாகத்தில் சின்ன இரண்டு லைட்கள் விட்டு விட்டு எரிந்து கொண்டிருப்பதைக் காணலாம். ஆப்பிள் போன்ற ஸ்மார்ட் வாட்ச்களில் இவை வெளியே தெரியாது. இவை ஆப்டிகல் சென்சார்கள். இவை நமது உடலிலுள்ள இரத்த ஓட்டத்தைக் கணக்கிடுபவை. அதைக் கொண்டு நமது இதயத் துடிப்பின் அளவையும் இவை சொல்லி விடும்.

பயோஇம்பெடன்ஸ் சென்சார்கள் மிக முக்கியமானவை. இவை தான் நமது உடலிலுள்ள கொழுப்பு, நமது தூக்கத்தின் தன்மை, நமது மூச்சின் நிலமை, தோலின் பாதுகாப்பு போன்ற பல விஷயங்களை நமக்குச் சொல்லித் தரும். பல்ஸ் ஆக்ஸிமீட்டர் எனும் சென்சார் நமது உடலிலுள்ள ஆக்சிஜன் அளவைக் கண்டு சொல்லும்.

இப்படி இன்னும் பல சென்சார்கள் இந்த குட்டியூண்டு வாட்ச்களில் அமர்ந்து கொண்டு நம்மை இடைவிடாமல் கண்காணிக்கின்றன. அந்தத் தகவல்களை அப்படியே நம்முடைய ஸ்மார்ட்போனுக்கு டிஜிடல் வாய்க்காலில் அனுப்பிக் கொண்டே இருக்கின்றன. மொபைலிலுள்ள மென்பொருள் இந்தத் தகவல்களையெல்லாம் அலசி ஆராய்ந்து நமக்குத் தேவையான வடிவத்தில் மாற்றித் தருகிறது.

இத்தகைய டிராக்கர்களால் கிடைக்கும் மிக முக்கியமான நன்மை என்னவென்றால், நம்முடைய உடலின் நிலையையும், நிகழ இருக்கின்ற ஆபத்தையும் நமக்கு முன்கூட்டியே உணர்த்தும் என்பது தான். உதாரணமாக, நமது இதயத் துடிப்பு மிக அதிக அளவில் இருந்தாலோ, ஒழுங்கின்றி இருந்தாலோ நமக்கு இதயம் சார்ந்த நோய்கள் வர வாய்ப்பு அதிகம் என உஷாராகி விடலாம்.

நமது தூக்கம் சரியில்லாமல் இருந்தால், அதை சரி செய்யும் முறைகளைப் பின்பற்றலாம். நமது தினசரி உடற்பயிற்சி தேவையான அளவுக்கு வரவில்லையேல், கொஞ்சம் திட்டமிட்டு அதைச் செயல்படுத்தலாம்.

அதே நேரத்தில் இதிலுள்ள சில சிக்கல்களையும் நாம் புரிந்து வைத்திருப்பது நல்லது. அடிப்படையில் இத்தகைய டிராக்கர்கள் நம்முடைய உடல்நிலை, நமது பழக்கவழக்கம் போன்ற அனைத்து தகவல்களையும் சேகரித்து எடுத்துக் கொள்கிறது. “எடுத்தா எடுத்துட்டு போகட்டும்” என சொல்லி விடவும் முடியாது. நாளை இந்த தகவல்களை வைத்துக் கொண்டு, “உன்னோட ஆரோக்கிய நடவடிக்கைகளின் படி இனிமே உன்னுடைய இன்சூரன்ஸ் பிரீமியம் இவ்வளவு” என நிறுவனங்கள் நிர்ணயிக்கும் நிலை வரலாம். அல்லது அலுவலகங்கள் தங்கள் ஊழியர்களில் உடல்நிலை குறித்த தகவல்களை பெற்று அதை வைத்துக் கொண்டு சில முடிவுகளை எடுக்கும் சூழலும் உருவாகலாம்.

நம்முடைய அசைவுகள் கணநேரமும் கண்காணிக்கப்பட்டுக் கொண்டே இருப்பதால் இதை ஹேக் செய்பவர்களால் நமக்கு ஆபத்துகள் உருவாகும் சூழலும் உருவாகலாம். சரியான, தரமான பிட்னெஸ் வாட்ச்களைப் பயன்படுத்தாவிடில் அலர்ஜி போன்ற சிறு சிறு பிரச்சினைகளும் நிகழலாம்.

இந்த கருவியிலுள்ள சென்சார்கள் நமது உடலில் எப்போதும் செயல்பட்டுக் கொண்டே இருப்பதால் பிரச்சினைகள் உருவாகுமா ? இதில் இருக்கின்ற இ.எம்.எஃப் கதிர்களால் உடலுக்கு பாதிப்பு வருமா ? என கேட்டால், அப்படியெல்லாம் நிகழவே நிகழாது என அடித்துச் சொல்கின்றன நிறுவனங்கள். ஆனால் அவர்கள் சொல்வதை எந்த அளவுக்கு நம்புவது என்பதில் மாற்றுக் கருத்துகள் உண்டு.

தங்களுடைய உடல்நிலையைக் குறித்து எதிர்மறை எண்ணம் கொண்டிருப்பவர்களுக்கு இத்தகைய ஹெல்த் டிராக்கர்கள் மன அழுத்தத்தைத் தரும் எனவும் வல்லுநர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். தங்களால் உடலை சரியான முறையில் பேண முடியவில்லையே எனும் சிந்தனை அவர்களுக்கு மிகுந்த மன உளைச்சலைத் தருமாம்.

இப்போது அணியும் தொழிநுட்பமானது, “வாட்ச்” எனும் நிலையைத் தாண்டி பல தளங்களில் முன்னேறிக்கொண்டிருக்கிறது. உதாரணமாக அதோஸ் நிறுவனம் ஒரு பிட்னெஸ் ஆடையை வடிவமைக்கிறது. இதை உடலில் அணியும் போது உடலின் தசைகள், அதன் வலிமை போன்றவற்றை கண்டறிந்து சொல்லும். லிவைஸ் நிறுவனமும் கூகிளும் இணைந்து ஹெல்த் ஆடைகளை உருவாக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டுள்ளன. இவை ஸ்மார்ட் போன்களோடு இணைந்து உடலின் எடை அதிகரித்திருக்கிறதா ? சரியாக நடக்கிறீர்களா என பல விஷயங்களை குறித்து வைக்கும். ஆச்சரியச் செய்தியாக டிஜிடல் டாட்டூ , அதாவது டிஜிடல் பச்சை குத்தல் மூலம் பிட்னஸ் டிராக் செய்யும் புதிய முறையும் தயாரிப்பில் உள்ளது.

ஒரு சில ஐயப்பாடுகள், ஆபத்துகளைத் தாண்டி இன்று ஃபிட்னெஸ் டிராக்கர்கள் பிரபலமாகிக் கொண்டே இருக்கின்றன. இவற்றை ஒரு வழிகாட்டும் கருவியாகக் கொண்டு சரியான வகையில் பயன்படுத்தினால் இவை நமது நலவாழ்வுக்கு பயனளிக்கும் என்பதிலும் ஐயமில்லை. எனினும் எந்தக் கருவிக்கும் அடிமையாகி விடாத மனநிலையை நாம் கொண்டிருக்க வேண்டியதும் அவசியமாகிறது.

*

சேவியர்

காணாமல் போகுமா டெபிட்/கிரடிட் கார்ட்கள் ?

காணாமல் போகுமா டெபிட்/கிரடிட் கார்ட்கள் ?

Image result for credit debit cards

நமது வாழ்க்கையை கொஞ்சம் ரிவைன்ட் செய்து பார்த்தால் வங்கிப் பரிவர்த்தனைகளில் நாம் கடந்து வந்த வியப்பூட்டும் பாதையைப் புரிந்து கொள்ளலாம். முன்பெல்லாம் வங்கியில் வரிசையில் நின்று செல்லான் எழுதிக் கொடுத்து, அவர்கள் தருகின்ற அந்த வெண்கல நிற வட்ட வடிவ டோக்கனை வாங்கி, நமது முறை வரும் வரை நீண்ட நேரம் காத்திருக்க வேண்டும்.

ஏடிஎம் வந்தபின் நிலமை மாறியது. நினைத்த நேரத்தில் சென்று நமக்குத் தேவையான அளவு பணத்தை ஏடிஎம்களில் எடுத்துக் கொள்ளலாம் எனும் வசதி வந்தது. வங்கிகளில் முண்டியடித்த கூட்டமெல்லாம் வண்டியேறிப் போய்விட்டது.

“அட, இது தான் தொழில்நுட்பம்” என நாம் வியக்கும் விஷயங்கள் அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளிலேயே மாயமாகி விடுவதை நாம் கண்கூடாகக் கண்டு கொண்டிருக்கிறோம். அந்த வகையில் நாம் அடுத்து வழியனுப்பி வைக்கப் போகும் விஷயம் இந்த கிரடிட் கார்ட், டெபிட் கார்ட்களாகத் தான் இருக்கும் என்பதே வல்லுநர்களின் கணிப்பு.

ஆன்லைன் வர்த்தகங்கள் வந்தபின் ‘பணமில்லா’ பரிவர்த்தனை சூடுபிடித்தது. இப்போது அந்த நிலையைத் தாண்டி ‘கார்ட் இல்லா’ பரிவர்த்தனை விஸ்வரூபமெடுக்க ஆரம்பித்திருக்கிறது. அதற்கு முதுகெலும்பாய் இருப்பவை ஸ்மார்ட் போன்கள் தான். ஸ்மார்ட்போன்களுள்ள டிஜிடல் வாலெட்களும், யூபிஐ போன்ற உடனடி பணப் பரிவர்த்தனை வசதிகளும் கார்ட்களின் தேவையை காலாவதியாக்கிக் கொண்டிருக்கின்றன.

கார்ட்களின் தேவை இல்லாமல் போனால் மிகப்பெரிய அளவிலான பிளாஸ்டிக் பயன்பாட்டைத் தவிர்க்க முடியும். இந்த கார்ட்களின் பிளாஸ்டிக் கழிவு மட்டுமே ஆண்டுக்கு 1.27 கோடி டன் என கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. சமீப காலமாக கார்ட்கள் இல்லாமல் நிகழ்கின்ற பரிவர்த்தனைகள் விஸ்வரூப வேகமெடுத்திருக்கிறது. இவை படிப்படியாய் கார்ட்களின் தேவையை இல்லாமல் செய்யும். அல்லது டிஜிடல் கார்ட்களின் பயன்பாட்டை அதிகரிக்கும்.

கார்ட்கள் கையில் இருப்பது ஒருவகையான பாதுகாப்பு உணர்வைத் தருவதாக ஒரு குறிப்பிட்ட சதவீதத்தினர் கருதுகின்றனர். ஆனால் பெரும்பாலான பயன்பாட்டாளர்கள் கார்ட்களைப் பயன்படுத்துவதை கணிகசமாகக் குறித்திருக்கின்றனர் என்கிறது ஒரு புள்ளி விவரம்.

ஹைப்ரிட் பாதுகாப்பு எனும் அம்சம் இப்போது இத்தகைய மென்பொருட்களில் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. அதன்படி நீங்கள் செய்கின்ற ஆன்லைன் பரிவர்த்தனைகளுக்கு நீங்கள் உங்கள் மொபைபில் ஒப்புதல் கொடுக்க வேண்டும். அது வேலட் ஆகவோ, ஓடிபி ஆகவோ, ஆப் பாஸ்வேடாகவோ எப்படி வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம். மென்பொருள் கட்டமைப்புக்கு ஏற்ப அது செயல்படும்.

கார்ட் தகவல்களை டோக்கன்களாக சேமித்து வைக்கும் ‘டோக்கனைசேஷன்’ எனும் தொழில்நுட்பம் இப்போது பெரும்பாலான வங்கி மென்பொருட்களில் இணைக்கப்படுகிறது. இதனால் பரிவர்த்தனைகளின் பாதுகாப்பு அதிகரிக்கும். நமது வங்கி சார்ந்த தகவல்கள் எங்கும் சேமிக்கப்படாமல் ஏதோ ஒரு டோக்கன் எண்ணின் கீழ் பத்திரமாய் பாதுகாக்கப்படும் என்பது தான் இந்த தொழில்நுட்பம்.

ஆன்லைன் பரிவர்த்தனைகளுக்கு சரி, ஆனால் கையில் காசு வேண்டுமானால் ஏடிஎம் போக வேண்டுமே ? அதற்கு கார்ட் தேவைப்படுமே ? என நாம் யோசிப்போம். அதற்கான மாற்றுவழிகளை இப்போது வங்கிகள் முயன்று கொண்டிருக்கின்றன. பல புதிய முயற்சிகள் ஏற்கனவே வெள்ளோட்டம் விடப்பட்டுள்ளன. உதாரணமாக பயோமெட்ரிக் பரிசோதனையின் மூலம் பணம் கொடுக்கும் ஏடிஎம்கள் புழக்கத்தில் உள்ளன. உங்களுடைய வங்கியில் உங்களுடைய பயோமெட்ரிக் ஏற்கனவே பதிவு செய்திருந்தால் மட்டும் போதும். நீங்கள் இத்தகைய ஏடிஎம்களில் சென்று உங்கள் விரலையோ, கண்ணையோ காட்டி பணத்தைப் பெற்றுக் கொள்ளலாம்.

ஸ்டேட் பேங்கின் யோனோ அமைப்பு ஏடிஎம்மில் கார்ட் இல்லாமல் பணம் எடுக்கும் கட்டமைப்புடன் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. ஸ்காட்லாந்திலுள்ள முக்கியமான வங்கியான ஆர்பிஎஸ் மொபைல் ஆப்பில் ஒரு கடவுச் சொல்லை உருவாக்கி, அதைக் கொண்டு ஏடிஎம் களில் பணம் எடுக்கும் முறையை அறிமுகம் செய்திருக்கிறது. ஆஸ்திரேலியா காமன்வெல்த் வங்கி, ஸ்பெயினிலுள்ள பாங்கோ சபாடெல் வங்கி போன்றவைகளும் கார்ட் இல்லாமல் ஏடிஎம்களில் பணம் எடுக்க வகை செய்கின்றன.

பிரிட்டனிலுள்ள பிரபல வங்கியான பார்க்லேஸ் வங்கியானது பயனர்களுக்கு கையில் அணிந்து கொள்ளும் வாட்ச் போன்ற ஒரு கருவியை வழங்குகிறது. கேய்க்ஸா வங்கியும் அத்தகைய ஒரு வாட்சை உருவாக்கி ஸ்பெயின் முழுவதும் சுமார் மூன்று இலட்சம் இடங்களில் இதைப் பயன்படுத்தக் கூடிய கட்டமைப்பை உருவாக்கியிருக்கிறது. பிபேண்ட் எனப்படும் அந்த கருவியைக் கொண்டு பயனர்கள் பரிவர்த்தனைகளைச் செய்து கொள்ளலாம். ஹெரிடேஜ் வங்கியானது ஒரு ஆடையை வடிவமைத்திருக்கிறது. அந்த ஆடையைக் கொண்டு பயனர்கள் பணப் பரிவர்த்தனை செய்து கொள்ளலாம்.

நபர்கள் தங்களுக்கிடையே பணப் பரிவர்த்தனை செய்து கொள்ளும் பர்சன் டு பர்சன் வாய்ப்புகளை இப்போது வங்கிகளும், நிதி நிறுவனங்களும் பயன்படுத்தத் துவங்கியிருக்கின்றன. ஷாப்பிங் செய்து கொண்டிருக்கும் போதே ஆன்லைனில் லோன் வாங்கிப் பயன்படுத்தும் ‘ஆன் தி ஸ்பாட் கார்ட்லெஸ் கிரடிட்’ வசதியை அமெரிக்காவின் சான்பிரான்சிஸ்கோ நிறுவனம் ஒன்று அறிமுகப்படுத்தியிருக்கிறது. ஏற்கனவே மொபைலிலுள்ள க்யூ ஆர் கோட் ஸ்கேன் செய்து பரிவர்த்தனை செய்யும் முறை பிரபலமாகியிருக்கிறது. சமூக வலைத்தளங்களில் லிங்க் மூலம் பணப் பரிவர்த்தனை செய்யும் முறையும் இப்போது சூடுபிடிக்கத் துவங்கியுள்ளது.

பையோ (பல்ஸ்வாலெட்) ஒரு புதிய பணப் பரிவர்த்தனை முறையை களமிறக்கியிருக்கிறது. அதன் மூலம் கடைகளில் பொருட்கள் வாங்கும் போது பயனர்கள் தங்கள் உள்ளங்கையை அப்படியே பி.ஓ.எஸ் கருவியில் பதித்தால் போதும். பரிவர்த்தனை நடந்து விடும் ! பாம் செக்யூர் பயோமெட்ரிக் தொழில்நுட்பம் என இதை அழைக்கின்றனர்.

“ஐயோ பர்சை மறந்துட்டேனே” என பதட்டப்பட வேண்டிய சூழல் எழாத ஒருநாள் உருவாகும். அப்போது நமது கையில் எதுவுமே இருக்க வேண்டிய தேவை இல்லை. நாமே நடமாடும் கார்ட்களாவோம், நமது விரல்களே கடவுச் சொற்களாகும், நமது கண்களே அனுமதிச் சாவிகளாகும். அறிவியல் புனை கதை போல தோன்றும் அந்த நாள் வெகு தொலைவில் இல்லை என்பது மட்டும் சர்வ நிச்சயம்.

*

சேவியர்

Thanthi

Block Chain 15

Week 15

Image result for blockchain

கடந்த பதினான்கு வாரங்களாக பிளாக் செயின் பற்றியும், அதன் தொழில்நுட்பம் பற்றியும், அதன் பயன்கள் பற்றியும், புதிய நவீன அவதாரங்கள் பற்றியும் பார்த்தோம். பிளாக் செயின் ஏன் தவிர்க்க முடியாத ஒரு தொழில்நுட்பம் என்பதைப் புரிந்து கொண்டிருப்பீர்கள் என நம்புகிறேன்.

இந்த வாரம் சில முக்கியமான தகவல்களைப் பார்ப்போம்,

ஒரு மாணவனாக, அல்லது தொழில்நுட்பத்தின் மீது ஆர்வம் கொண்ட பணியாளராக ஏன் நான் பிளாக் செயின் தொழில்நுட்பத்தைக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும் ?

1. இது வேலைவாய்ப்பை அள்ளித்தரும் ஒரு தொழில்நுட்பம். கடந்த ஓரிரு ஆண்டுகளாக வேகமெடுத்து முன்செல்லும் ஒரு தொழில்நுட்பம். எனவே இதைக் கற்றுக் கொள்வது வேலை வாய்ப்பை நிச்சயம் அதிகரிக்கும்.

2. இது இன்றைய தொழில்நுட்பத்தையெல்லாம் மாற்றியமைக்கும் வலிமை கொண்டது. இன்றைக்கு சென்ட்ரலைஸ்ட் முறையில் இயங்கும் தொழில்நுட்பங்களையெல்லாம் பகிரப்படும் தொழில்நுட்பத்துக்கு மாற்றுவது இது. சுருக்கமாகச் சொல்லவேண்டுமெனில் ஒரு அதிரடித் தொழில்நுட்ப மாற்றம்.

3. வங்கிகள், நிதி நிறுவனங்கள் போன்றவையெல்லாம் இந்த தொழில்நுட்பத்தை அங்கீகரிக்க ஆரம்பித்திருப்பதால் இவை நமது வாழ்வில் தவிர்க்க முடியாத ஒரு அம்சமாக மாறப் போகிறது. அத்தகைய தொழில் நுட்பத்தை அறிந்திருப்பது நல்லது மட்டுமல்ல தேவையானதும் கூட.

4. பெரும்பாலான டொமைன்கள் பிளாக் செயின் தொழில்நுட்பத்தை அரவணைக்க ஆரம்பித்திருக்கின்றன. இன்சூரன்ஸ், லாஜிஸ்டிக்ஸ் தொடங்கி தேர்தலில் வாக்களிப்பது வரை இது நீள்கிறது. எனவே இதன் தேவையும், இதைப் பற்றி அறிந்த பொறியாளர்களின் தேவையும் அதிகரிக்கிறது.

5. இன்றைக்கு நாம் பரபரப்பாகப் பேசுகின்ற தொழில்நுட்பங்களான ஆர்டிபிஷியல் இன்டலிஜென்ஸ், இன்டர்நெட் ஆஃப் திங்க்ஸ், மெஷின் லேர்னிங் போன்ற தொழில்நுட்பங்கள் அனைத்தையும் இந்த பிளாக் செயின் தொழில்நுட்பத்துக்குள் இணைக்க முடியும்.

6. பிளாக் செயின் தொழில்நுட்பம் பாதுகாப்பானது. தொழில்நுட்பங்களின் வளர்ச்சி பாதுகாப்பை ஊர்ஜிதப்படுத்தவேண்டும். பாதுகாப்பற்ற தொழில்நுட்பங்கள் காலப்போக்கில் அழிந்து விடும். பிளாக் செயினின் பாதுகாப்பு மிகப்பெரிய பலம்.

7. பல்வேறு தளங்களையும் ஒரே பிளாக் செயின் தொழில்நுட்பத்துக்குள் கொண்டு வருவதும் பரிசோதனையில் இருக்கிறது. உலகம் முழுவதுக்கும் பொதுவான ஒரு பிளாக் செயின் கட்டமைப்பை உருவாக்குவதும் சாத்தியம். தவிர்க்க முடியாத இன்றைய தொழில்நுட்பமான ஸ்மார்ட்போனும் பிளாக்செயினுக்குள் நுழைந்திருக்கிறது.

8. பிளாக் செயினைக் கற்றுக் கொள்ளும் போது, கிரிப்டோகரன்ஸி பற்றியும் கற்றுக் கொள்ள முடியும். நாளைய உலகம் ஒருவேளை கிரிப்டோகரன்சியை அங்கீகரத்துக் கொண்டால் நாம் பெற்றுக் கொள்ளும் அறிவு நிரம்பப் பயனளிக்கும்.

9. பிளாக் செயின் என்பது நவீனம். நவீனத்தின் கரங்களுக்கே சமூகத்தை மாற்றியமைக்கும் வலிமை உண்டு. அத்தகைய புது தொழில்நுட்பத்தை துவக்கத்திலேயே கற்றுக் கொள்வது மற்றவர்களை விட எளிதில், வேகமாக அந்தத் துறையில் நுழைய உதவும்.

10. உலக தொழில்நுட்பங்களில் ஒரு சதவீதம் அளவுக்கும் குறைவாகத் தான் பிளாக் செயின் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஆனால் இது மிக வேகமாக அதிகரிக்கும் என்பது சர்வ நிச்சயம். தொழில்நுட்பத்தைக் கற்றுக் கொண்டு அதை சரியாகப் பயன்படுத்துபவர்களுக்கு இது பணம் காய்க்கும் மரம்.

இந்த பத்து தகவல்களும் பிளாக் செயினை கற்றுக்கொள்ள வேண்டியதன் தேவையை எடுத்துக் கூறுகின்றன. சரி, நிறுவனங்கள் ஏன் பிளாக் செயினை அரவணைக்கின்றன. நாளை அவை பிளாக் செயினை விட்டு விலகிவிடாது என்பதற்கு என்ன உத்தரவாதம் ?

ஒரு தொழில்நுட்பத்தை விட்டு நிறுவனம் விலகிவிடாது என்பதற்கு எந்த உத்தரவாதமும் இல்லை. ஆனால் ஒரு தொழில்நுட்பத்தை ஏன் ஆதரிக்கின்றன என்பதற்கு பல காரணங்கள் உண்டு. அந்த வகையில், ஏன் நிறுவனங்கள் பிளாக் செயினை ஆதரிக்கின்றன என்பதற்கான ஒரு பத்து பாயின்ட்களை பார்க்கலாம்.

1. பாதுகாப்பு தான் நிச்சயமாக முதல் பாயின்ட். திடீர் திடீரென இப்போது நிறுவனத்தின் சர்வர்கள் இணைய தளங்களெல்லாம் ஒட்டு மொத்தமாய் முடங்குவது போல பிளாக் செயின் தொழில்நுட்பத்தில் நிகழாது. காரணம் இதில் பயன்படுத்தப்படும் டிஸ்ட்ரிபியூட்டர் தொழில்நுட்பம். ஒரே இடத்தில் அனைத்து தகவல்களையும் கொட்டி வைத்து ஏமாறாமல், பிரித்து வைக்கும் தொழில் நுட்பம் இது.

2. தகவல் பாதுகாப்பு இரண்டாவது முக்கியமான விஷயம். பரிமாற்றம் செய்யும் தகவல்களையோ, பணத்தையோ அவ்வளவு எளிதில் யாரும் ஆட்டையைப் போட முடியாது. அப்படியே ஒரு தில்லாலங்கடி வந்து உள் நுழைந்தாலும் ஒரு ‘நோட்’ எனப்படும் சின்ன ஒரு தகவல் பெட்டிக்குள் மட்டுமே நுழைய முடியும். அதற்கும் வெகு குறைவான சாத்தியமே உண்டு.

3. வெளிப்படைத் தன்மை இன்னொரு காரணம். பிளாக்செயினுக்குள் அங்கீகரிக்கப்படாத தகவல்கள் நுழைவதில்லை. யாருக்கும் தெரியாமல் ஒரு பரிவர்த்தனை நடப்பதுமில்லை. என்ன நடக்கிறது, யார் நடத்துவது போன்ற விஷயங்கள் அந்த வலைக்குள் இருப்பவர்களுக்கு தெரிந்து, அவர்களுடைய பரிசீலனையுடனே நடக்கும் என்பது பெரிய பாசிடிவ் விஷயம்.

4. தகவல்களை மாற்றுவதோ, அழிப்பதோ சாத்தியமில்லை என்பது இன்னொரு வசீகரம். ஒரு பரிவர்த்தனையை மாற்ற வேண்டுமெனில் அதற்காக இன்னொரு பரிவர்த்தனை செய்ய வேண்டும். ஒரு முறை செய்த பரிவர்த்தனை எப்போதுமே பிளாக் செயினில் இருக்கும். இதனால் ஒரு முழுமையான வரலாறு எப்போதும் அழியாமல் பாதுகாக்கப்படும்.

5. நல்ல செயல்திறனில் பிளாக் செயின் பயணிக்க முடியும். தற்போதைய கட்டமைப்புகளை விட அதிக பெர்ஃபாமன்ஸ் பிளாக் செயினின் மூலம் கிடைக்கும். எனவே நிறுவனங்கள் இதை விரும்புகின்றன.

6. வேகம் இன்னொரு முக்கியமான அம்சம். ஒரு தொழில்நுட்பம் வெற்றியடைய வேண்டுமெனில் வேகம் மிக முக்கியம். ஒரு ஸ்மார்ட் போன் ஆப்ளிகேஷன் பத்து செகன்ட் ஓப்பன் பண்ணாவிட்டாலே நாம் டென்ஷனாகி விடுவோம். அத்தகைய வாழ்க்கைச் சூழலில் தொழில்நுட்பத்தின் வேகத்தை அதிகரிக்க பிளாக் செயினினால் கூடும் என்பது வரவேற்புக்குரிய செய்தி. இதில் லெட்ஜர் கான்செப்ட் இருப்பது தகவல்களை உடனுக்குடன் பரிசோதிக்கவும், பரிமாற்றங்களை உடனுக்குடன் செயல்படுத்தவும் உதவும். இதனால் தேவையற்ற தாமதங்கள் விலகி வேகம் அதிகரிக்கும்.

7. குறைந்த செலவு இன்னொரு முக்கியமான விஷயம். நிறுவனங்கள் முக்கியமாக மூன்று விஷயங்களைப் பார்க்கும். ஒன்று பிழையற்ற தன்மை. இரண்டு, வேகம். மூன்று குறைந்த செலவு. இந்த மூன்றையும் நிவர்த்தி செய்கின்ற தொழில்நுட்பங்களையோ, ஐடியாக்களையோ நிறுவனங்கள் இரு கரம் நீட்டி வரவேற்கும். பொருள் நல்லா இருந்தா விலை அதிகமா இருக்கு, விலை குறைவா இருந்தா பெர்ஃபானம்ஸ் சரியில்லை, பெர்ஃபாமன்ஸ் சரியா இருந்தா அடிக்கடி பிரச்சினை வருது என்பது தான் பொதுவான புலம்பலாய் இருக்கும். பிளாக் செயின் அந்த மூன்று தளங்களிலும் வெற்றி முத்திரை பதிக்கிறது.

8. கிரிப்டோகரன்சி பரிவர்த்தனையை பல சர்வதேச நிறுவனங்கள், குறிப்பாக லாஜிஸ்டிக் நிறுவனங்கள் அங்கீகரிக்கின்றன. அத்தகைய பண பரிவர்த்தனையை சார்ந்திருக்கின்ற நிறுவனங்களுக்கு பிளாக் செயின் தான் ஆகச் சிறந்த தொழில்நுட்பம்.

9. இகாமர்ஸ் எனப்படும் ஆன்லைன் வர்த்தகங்கள் இன்றைக்கு கொடிகட்டிப் பறப்பதை அறிவோம். அத்தகைய பிஸினஸ் மாடல்களுக்கு மிகச் சிறந்த ஒரு கட்டமைப்பாக பிளாக் செயின் இருக்கிறது.

10. ஒருவருடைய கட்டுப்பாட்டில் இந்த பிளாக் செயின் நெட்வர்க் இல்லை. நம்புங்கள், எந்த ஒரு தனி மனித கட்டுப்பாட்டிலும் இந்த பிளாக் செயினின் தகவல்களோ, நிர்வாக அதிகாரமோ இருப்பதில்லை. பிரைவட் பிளாக் செயின் வைத்திருந்தால் கூட அது முழுக்க முழுக்க ஒருவருக்கோ, ஒரு தலைமைக்கோ முழு அதிகாரத்தையும் வழங்காது என்பது தான் யதார்த்தம். இப்படி பொறுப்புகளையும், உரிமைகளையும் பகிர்ந்து கொடுப்பது நிறுவனங்களின் ரிஸ்க் கை குறைக்கிறது. அதுவும் பிளாக் செயினின் வசீகரத்துக்கு ஒரு காரணம்.

இவையெல்லாம் பிளாக் செயினை ஏன் நிறுவனங்கள் அரவணைக்கின்றன என்பதற்கான சில உதாரணங்கள். இந்த காரணங்களும் பிளாக் செயின் குறித்து கற்கவேண்டும் எனும் ஆர்வத்தைத் தூண்டும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

பிளாக் செயின் குறித்த இந்தத் தொடர் உங்களுக்குப் பயனளித்திருக்கும் என நம்புகிறேன். இந்த வாய்ப்புக்காக புதிய தலைமுறை கல்விக்கு எனது மனமார்ந்த நன்றிகளைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

மாணவர்களே,
புதிய தொழில்நுட்பத்தை கற்றுக் கொள்ளுங்கள்,
வெற்றிகளை எட்டிப் பிடியுங்கள்.

*
நிறைவுற்றது.

Block Chain : 14

Image result for blockchain

ஒரு தொழில்நுட்பம் பாதுகாப்பானது என்பதை நம்புவதற்கு சில அறிகுறிகள் உண்டு. அதில் ஒன்று, வர்த்தக நிறுவனங்கள் அந்த தொழில்நுட்பத்தை ஆதரிக்கின்றன என்பது. ஒரு தொழில்நுட்பம் மிகவும் பாதுகாப்பானது எனும் உத்தரவாதம் இருந்தால் தான் பண வரிவர்த்தனை சார் நிறுவனங்கள் அதை அங்கீகரிக்கும்.

அப்படி பார்த்துப் பார்த்து தேர்ந்தெடுக்கும் தொழில்நுட்பங்களே காலம் செல்லச் செல்ல பலவீனமடைந்து விடுவது தனிக்கதை. காரணம் தொழில்நுட்பத்தின் வளர்ச்சி, அடுத்த நாள் எப்படி இருக்கும் என்பதைக் கணிக்க முடியாத அளவுக்கு படு வேகமாக இருப்பது தான்.

இன்றைய பிளாக் செயின் தொழில்நுட்பத்திலும் அத்தகைய ஒரு அங்கீகாரம் தேவைப்பட்டது. வழக்கமான வங்கிகள் இந்த தொழில்நுட்பத்தை அங்கீகரிக்கின்றனவா ? வெறும் வாயளவிலோ, காகித அளவிலோ இல்லாமல் பரீட்சை பார்த்து வெற்றியடைந்திருக்கின்றனவா ? போன்ற கேள்விகளுக்கு விடையாக வந்திருக்கிறது “வேர்ல்ட் வயர்” எனும் பிளாக் செயின் கட்டமைப்பு. இது பிரபல ஐபிஎம் நிறுவனக் கட்டமைப்பில் உருவாகியிருக்கிறது.

உலகின் பல்வேறு நாடுகளில் இருக்கும் வங்கிகளோ, நிதி நிறுவனங்களோ தங்களுக்கிடையேயான பண பரிவர்த்தனையை நிறைவேற்றிக் கொள்ள இது வழி வகை செய்திருக்கிறது. பொதுவாக நாடுகளுக்கிடையேயான பரிவர்த்தனைகள் உடனடி நடப்பதில்லை. காரணம் ஒவ்வொரு நாடுகளுக்கும் இடையேயான எக்ஸ்சேஞ்ச் ரேட் மற்றும் எந்த கரன்சியில் செட்டில்மென்ட் செய்யவேண்டும் எனும் பிஸினஸ் முடிவுகள்.

பயனர்களுக்கு ஆன்லைனில் உடனுக்குடன் பரிவர்த்தனை நடப்பது போலத் தோன்றினாலும், வங்கிகளுக்கு இடையே அப்படி நடப்பதில்லை. உதாரணமாக நீங்கள் ஒரு வங்கியின் அட்டையை வைத்துக் கொண்டு இன்னொரு வங்கியின் ஏடிஎம் மில் பணம் எடுக்கலாம். உங்களுக்கு பணம் உடனே கிடைக்கும். ஆனால் அந்த இரண்டு வங்கிகளும் தங்களுக்கு இடையேயான பண பரிவர்த்தனையை, கணக்கு வழக்குகளை உடனே தீர்ப்பதில்லை. அதை மறு நாளோ, அதற்கு அடுத்த நாளோ தான் தீர்த்து வைக்கின்றன. இதை செட்டில்மென்ட் என்பார்கள்.

டிஜிடல் பரிவர்த்தனையின் மிக முக்கியமான கட்டம் செட்டில்மென்ட் (Settlement). வங்கிகள் தங்களுக்கு இடையே எப்படி கொடுக்கல் வாங்கல் நடத்துகின்றன ? வங்கிகள் எப்படி தங்களுக்கு சேவை வழங்கும் பேமென்ட் நிறுவனத்துக்கு பணத்தை கொடுக்கின்றன ? எப்படி இந்தப் பணம் பயனாளரிடமிருந்து பெறப்படுகிறது, எப்படி இது கடை உரிமையாளர்களுக்குச் சென்று சேர்கிறது ? என்பதெல்லாம் இந்த செட்டில்மென்ட் பிரிவின் அம்சங்கள்.

உதாரணமாக கடையில் நடக்கும் ஒரு பி.ஓ.எஸ் மெஷின் பரிவர்த்தனைகள் எப்படி நடக்கின்றன என பார்ப்போம். இதன் முதல் கட்டம் பி.ஓ.எஸ் மெஷினுக்கும், அத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ள வங்கிக்கும் இடையே நடக்கும். இதை ரீகன்சிலியேஷன் அதாவது சரிபார்த்துக் கொள்தல் என்பார்கள். ஒரு பி.ஓ.எஸ் மெஷினில் ஆரம்பமாகும் அத்தனை பரிவர்த்தனைகளும் அத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ள வங்கியில் இருந்தாக வேண்டும். அது அடிப்படை விதி ! இதைத் தான் முதலில் வங்கிகளும், பி.ஓ.எஸ் மெஷின் வைத்திருக்கும் கடைகளும் செய்யும்.

ஒருவேளை இந்த இரண்டுக்கும் இடையே வேறுபாடுகள் இருந்தால் அதை அவர்கள் சரி செய்து கொள்வார்கள். வேறுபாடு பரிவர்த்தனைகளின் எண்ணிக்கையிலோ, பரிவர்த்தனை செய்யப்பட்டவற்றின் மதிப்பிலோ இருக்கலாம்.

இப்போது அக்யூரர் ( வாங்கும் வங்கி ) வங்கிக்கும், இஷ்யூயர் (வழங்கும் வங்கி ) வங்கிக்கும் இடையேயான பணப் பரிமாற்றம் நடக்க வேண்டும். இது எப்படி நடக்கிறது ?

வங்கிகளில் ஒரு பர்ச்சேஸ் பரிவர்த்தனை வருகிறது என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அந்த பரிவர்த்தனை வாங்குபவர் வங்கியிலிருந்து பேய்மென்ட் சிஸ்டம் வழியாக இஸ்யூயர் வங்கிக்குச் செல்கிறது. அங்கிருந்து “அங்கீகரிக்கலாம்” எனும் பதிலோடு திரும்பி வருகிறது. அப்போது அந்த பரிவர்த்தனையில் ‘செட்டில்மென்ட்க்கு எடுக்கலாம்’ எனும் ஒரு குறிப்பும் இணைக்கப்படும்.

இப்படி சரி செய்யப்பட்ட தகவல்கள் தினம் தோறும் செட்டில்மென்ட் நிலைக்குள் வரும். செட்டில்மென்ட் மென்பொருள் வங்கி வாரியாக கணக்கை பிரித்து தெளிவான அறிக்கைகளாய் மாற்றும். எல்லா தகவல்களும் சரிபார்க்கப்பட்டு விட்டன என்பது முடிவு செய்யப்பட்டபின் அவை வங்கிகளுக்கும், வங்கிகளின் மேலாண்மை அமைப்புக்கும் ஃபைல்களை அனுப்பும்.

வங்கிகள் அந்த ஃபைலை எடுத்து தங்களுடைய மர்ச்சன்ட் மேனேஜ்மென்ட் சிஸ்டம் (எம்.எம்.எஸ்) எனும் மென்பொருளுக்குக் கொடுக்கும். அது ஒவ்வொரு பி.ஓ.எஸ் கணக்குக்கும் உரிய பணத்தை அவரவர்க்கு அனுப்பும்.

வெளிநாடுகளில் இதே கார்ட் பரிவர்த்தனையைச் செய்யும் போது அந்தந்த நாட்டு பணத்துக்கு ஏற்ப ‘கன்வர்ஷன் ரேட்’ பயன்படுத்தப்பட்டு செட்டில்மென்ட் நடக்கும். உதாரணமாக அமெரிக்காவில் நாம் நூறு டாலருக்கு ஒரு பொருளை வாங்கினால் அது நமது அக்கவுண்டில் வரும்போது அதற்குரிய கன்வர்ஷன் முடிந்த இந்திய ரூபாயாக வரும். அதே நேரத்தில் வழங்குநர் வங்கியும் பேய்மென்ட் சிஸ்டமும் தங்களுடைய ஒப்பந்தத்திற்கு ஏற்ப ஒரு கரன்சியை முடிவு செய்து கொள்ளும். அது டாலராகக் கூட இருக்கலாம்.

இந்த பரிவர்த்தனைகளை செய்கின்ற பேய்மென்ட் நிறுவனங்கள் பரிவர்த்தனைக்கு ஏற்ப ஒரு சிறு தொகையை கட்டணமாக வசூலிக்கும். உதாரணமாக ஒரு பரிவர்த்தனைக்கு ஒரு ரூபாய் கட்டணம் என வைத்துக் கொண்டால் ஒரு நாள் ஐந்து கோடி பரிவர்த்தனைகள் நடந்தால், நிறுவனம் தினமும் ஐந்து கோடி ரூபாய்களை சம்பாதிக்கும்.

வங்கிகளுக்கு இடையே நடக்கும் இத்தகைய செட்டில்மென்ட் விஷயங்கள் தினம் ஒரு முறையோ, இரண்டு நாட்களுக்கு ஒரு முறையோ தான் நடைபெற்று வருகின்றன. ஆனால் சமீபகாலமாக அந்த செட்டில்மென்ட் சைக்கிள் எனப்படும் கால அளவு குறைக்கப்பட்டுக் கொண்டே வருகிறது. ஒரு நாளைக்கு இரண்டு முறை, மூன்று முறை என்றெல்லாம் வங்கிகள் தங்கள் மென்பொருட்களை வடிவமைக்கின்றன.

ஆனால் பரிவர்த்தனை நடக்கும் போதே அது செட்டில்மென்ட் வட்டத்துக்குள் நுழைகின்ற “ரியல் டைம் செட்டில்மென்ட்” இன்னும் வரவில்லை. அப்படி ஒரு நிலை வந்தால் அந்த மென்பொருள் மிகவும் வரவேற்பைப் பெறும். இத்தகைய சூழலில் தான், “நான் வந்துட்டேன்னு சொல்லு” என குதூகலமாய்க் குதித்திருக்கிறது ஐபிஎம் நிறுவனத்தின் வேர்ல்ட் வயர்.

ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட நாடுகளை இணைக்கின்ற பிளாக் செயின் வலையாக இது களம் கண்டிருக்கிறது. இதன் பரிவர்த்தனை கிரிப்டோகரன்சி ( குறியீட்டு நாணயம் ) மூலமாகத் தான் இப்போதைக்கு நடக்கிறது. ஸ்டெல்லர் எனப்படும் அந்த கரன்சி அமெரிக்க டாலருடன் இணைத்துப் பார்க்கப்படுகிறது.

இதைப் பயன்படுத்தி உலகம் முழுதும் பரிவர்த்தனைகளை ரியல் டைமில் செய்கிறது இந்த உலக வயர் எனும் புதிய பிளாக்செயின் கட்டமைப்பு. அக்டோபர் 2007ல் சிந்தனையாக உருவான இந்த கட்டமைப்பு இப்போது பயன்பாட்டில் நுழைந்திருக்கிறது.

சரியாகச் சொல்லவேண்டுமெனில் 72 நாடுகளில், 48 கரன்சி வகைகளில், 44 வங்கிகளில் இந்த வேர்ல்ட் வயர் கட்டமைப்பு கண நேரத்தில் பரிவர்த்தனைகளை செய்ய முடியும். உலகெங்கும் சிதறிக்கிடக்கும் மக்கள் தங்கள் சொந்த ஊருக்கு அனுப்புகிற பணம் மட்டும் ஒரு ஆண்டுக்கு சுமார் 600 பில்லியன் என்கிறது உலக வங்கி அறிக்கை. அப்படி அனுப்பும் பணம் சென்று சேர்வதும், பயன்பாட்டுக்கு வருவதும், அதை அனுப்பும் நிறுவனங்கள் பணத்தைப் பெற்றுக் கொள்வதும் எல்லாமே கணிசமான கால இடைவெளியில்தான் நடந்து வருகின்றன.

அந்த கால இடைவெளியைக் குறைக்கவும், அழிக்கவும் செய்கின்ற முயற்சியாகத் தான் வேர்ல்ட் வயர் நுழைந்திருக்கிறது. இது ஒரு துவக்கம் மட்டுமே, சர்வதேச பண பரிவர்த்தனை முதல் பக்கத்து வீட்டுப் பரிவர்த்தனைகள் வரை எல்லாமே பிளாக்செயின் நுட்பத்துக்குள் நிச்சயம் நுழைந்து விடும் என அடித்துச் சொல்கிறது ஐபிஎம் நிறுவனம்.

இதே காலகட்டத்தில் இப்போது பரிசீலனையில் இருக்கின்ற மிகப்பெரிய விஷயம், ஃபேஸ் புக் கொண்டு வரப் போகின்ற ” ஃபேஸ்காயின்”. கிரிப்டோகரன்சியாக வரப்போகின்ற இந்த பணம் அமெரிக்க டாலருக்கே மிகப்பெரிய அச்சுறுத்தலாய் வரும் என வல்லுநர்களால் கணிக்கப்படுகிறது. எதிர்காலத்தில் அமெரிக்க டாலரின் பயன்பாட்டை பெருமளவில் குறைத்து எங்கும் வியாபிக்க ஃபேஸ்காயின் முயலும் என அவர்கள் கணிக்கின்றனர்.

இப்படி, பிளாக் செயின் குறித்து வருகின்ற புதிய தகவல்கள் எல்லாமே மிகப்பெரிய புரட்சிகளாகவே இருப்பது பிளாக் செயினின் வளர்ச்சிக்கும், வலிமைக்கும் கட்டியம் கூறுகிறது.

( அடுத்த வாரம் முடிப்போம் )

*