நண்பர்கள்

 

Image result for friends gif

உலக வாழ்வின்
உயிர் நாடிகள்.

ஈரமான என்
மெல்லிய சிறகுகளை
உலர்த்தி என்னை
உயரப்பறத்தியவர்கள்.

வேதனை வெயில்
வீசும்போது
ஈர நேசத்தை
என்னுள் தெளிப்பவர்கள்.

மகிழ்ச்சியின்
மறுபதிப்புகள்.

சிதறிய சொற்களுக்குள்
சிரிப்பைப்
புகுத்துபவர்கள்.

வார்த்தைச் சாரலில்
வாழ்க்கைக் காயத்துக்கு
களிம்பு
பூசுபவர்கள்.

நான்
நண்பர்களை
நேசிக்கிறேன்.

என் பாதங்களுக்கு
புதுப்பாதைகளை
அறிமுகப்படுத்தியவர்கள்
நீங்கள்.

என் கண்களுக்கு
பார்வையை
பரிசளித்தவர்கள்
நீங்கள்.

என் கரங்களுக்கு
கவிதை எழுத
கற்றுக்கொடுத்தவர்கள்
நீங்கள்.

அமாவாசை இரவில்
கரம்பிடித்து
என்னை
சூரியத்தெருவுக்குள்
சுவடுபதிக்கச் செய்தவர்கள்
நீங்கள்.

உங்கள்
நினைவுகளில் தான்
என்
நாட்கள் நகர்கின்றன.

நட்பு மட்டும்
எதிர்பார்ப்புகள்
ஏதுமில்லா
அதிசய நேசம்.

நட்புக்குள்
உலகம் சுற்றுகிறது.

தாயின் நேசம்
தந்தையின் பாசம்
பிறப்பின் பந்தம்

காதலியின் நேசம்
உறவினர் பாசம்
தொடர்வின் பந்தம்.

ஆனால்.

உங்கள்
அன்பு மட்டும்
அனைத்தும் அடங்கியது !
எதுவும் இல்லாமல்!!!

Advertisements

நீ.. நான்..அவன்..

Image result for hindu christian muslim

 

 

மதங்களின்
தீப்பந்தங்களில்
தேனீக்களை தீய்க்கும்
தலைமுறைத் தவறுகள்
தொடரத்தான் வேண்டுமா ?

உனக்கும் எனக்கும்
சில நம்பிக்கைகள்.
உன்
சம்பிரதாயக் கிளைகளின்
வண்ணங்கள் வேறுதான்
ஆனாலும் நம்
ஆணி வேர் மையங்கள்
அன்பெனும் ஒன்று தானே.

நீ
பூணூல் போடுகிறாய்,
நான்
ஞானஸ்நானம் பெறுகிறேன்,
அவன்
விருத்தசேதனம் செய்கிறான்
இதில்
ஆயுதப் போதனை
எந்தப்பக்கத்தில் அச்சானது ?

அருவிகள்
எப்போதுமே மலையேறிச்
செல்வதில்லை,
அது கடல் நோக்கிய பயணம்.
நீயும் நானும்
நதியின் மீன்கள் தானே.
பின் ஏன்
தூண்டில் தயாரிக்க துடிக்கிறாய் ?

அத்தனை நதிகளையும்
கடல்
மார்போடணைத்து
தாலாட்டவில்லையா ?

உன்
கைக்கடிகாரமும்,
என் கைக்கடிகாரமும்
ஒரே சீராய் தானே ஓடுகின்றன
நாம் மட்டும் ஏன்
மூச்சிரைத்துக் கொண்டே
முன்னேறுகிறோம்.

உன் நம்பிக்கைகளுக்கு
நீ நீரூற்று,
என் கிளைகளில்
நான் ஊஞ்சல் ஆடுகிறேன்,
அவன் வாசலில்
அவன் தோரணம் கட்டட்டும்,
விட்டு விடு
கண்ணி வெடிகளின் கழுத்தில்
கால் மிதிக்கும்
அழுத்தம் இனி வேண்டாமே.

நோய் அண்டாத மதம்
இன்று வரை
பிறக்கவில்லை.

எந்த மருந்தும்,
மதத்தின்
புட்டிகளில் பயிராவதில்லை.

நம்பிக்கைகளை
வளர விடு,
அதில் அடுத்தவனைப்
புதைப்பதை மட்டும்
வெட்டி விடு.

என் எல்லைக்குள் அவனில்லை

Image result for man shadow

முதல் கவிதை
பிரசுரமாகியிருக்கிறது.

வியப்பைத் தின்னும்
பெருமையின் பற்களும்,
பெருமை மின்னும்
வியப்பின் விழிகளுமாய்
நான்.

என் கனவின்
மொழிபெயர்ப்பு ஒன்று
காகிதத்தில் புகுந்து
கதவடைத்திருக்கிறதே !

மிச்சம் மீதி பாதமும்,
அச்சைப் பார்த்த ஆச்சரியத்தால்
ஆகாய ஈர்ப்பு விசைக்கு
ஆட்பட்ட அவஸ்தை.

எதிரே தென்படுவோர் காதுகளுக்குள்
என்னை விட்டு
வெளியே பறந்த வார்த்தைகளின்
வால் பிடித்திழுத்து
கீழிறக்கி வைத்தேன், விஷயத்தை.

அவர்களிடம் ஏதும்
நிறமாற்றங்கள் நிகழவில்லை.

நட்சத்திரம் உதிர்ந்ததென்று
எனக்குள்ளே அதிர்வு,
அவர்களுக்கோ அது
பாறைமேல் விழுந்த
சாதாரண இலையாய்
சத்தமிடாமல் கிடந்தது..

அப்படியா ?
வாழ்த்துக்கள்
என்றார்கள் கை குலுக்கி.

குலுக்கிய கையை
விலக்கிய பின்னும் விலகாமல் இருந்தது
அவர்களின்
விழிப்பார்வை விட்டுச் சென்ற
சலனமற்ற பார்வைகள்.

என் தவறால் தவறியவை.

Image result for two friends break up

நான்
கேட்டிருந்திருக்க வேண்டும்
மன்னிப்பு.

நீ கேட்டால் என்னவாம் ?
என்று தான்
நேற்று வரை இருந்தேன்.

நீயும்
அப்படித் தான் இருந்தாய்
என்பதை
காலம் உணர்த்தியபோது,

மன்னிப்பு
தோல்வியல்ல
ஒருவித வெற்றி என்பதை
காயம் உணர்த்திய போது,

நீயும் நானும் உதிர்த்த
மௌனம்
பாறையாய் இறுகி
இடையே சில
வருடங்களை இறக்கி
நம்மை
இரு பக்கமாய் நிறுத்தி இருந்தது.

கற்களைப் பொறுக்க
மனமற்றிருந்த இதயம்,
இப்போது
பாறைகளைப் புரட்ட
வலுவின்றிக் கிடக்கிறது.

நினைவுகள்
கட்டி அணைத்துக் கொள்ள
மெய்
தனித் தனியே
மெய் வருத்தி நடக்கிறது.

ஓர்
மன்னிப்பின்
தண்டனையாய்.

0

ஐந்தாம் வகுப்பு நண்பன்.

 

Image result for two friends

ஆரம்பப் பள்ளியில்
என்னோடு கூடவே இருந்தான்
பட்டன் அறுந்து போன
சட்டையோடு
ஒரு நண்பன்.

ஆசிரியர் மேஜையில்
சாக்பீஸ் திருடினாலும்,
பள்ளித் தோட்டத்தில்
கொய்யா திருடினாலும்
பாதி தர தவறாதவன்.

வீட்டுப் பாடங்களை
எழுத மறந்து போன
நாட்களில் எல்லாம்,
ஆசிரியர் வரக்கூடாதெனும்
என்
பிரார்த்தனையில் தவறாமல்
அவனும் பங்கெடுப்பதுண்டு.

‘குளமாங்கா’ உடைத்துத் தின்றும்,
கடலை மிட்டாய்
கடித்துச் சிரித்தும்,
புன்னை மரத்தடியில்
புன்னக்காய் பொறுக்கிக்
கோலி விளையாடியும்,
எங்கள்
முதல் ஐந்தாண்டுக் கல்வி
கரைந்தே போயிற்று.

பிரியவே முடியாதென்றும்
உடையவே கூடாதென்றும்
நான்
கங்கணம் கட்டிக் கொண்ட
முதல் நண்பன் அவன்.

பின்,
அந்த மேய் மாத
வெயில் விடுமுறைக்குப் பின்
நான்
ஆறாம் வகுப்புக்கு சென்றபோது
அவன் நினைவுகள் மட்டும்
அவ்வப்போது வந்து சென்றன.

அவன் வீட்டுக்கும்
என் வீட்டுக்கும்
சில கிலோமீட்டர் தான்
தூரம்.
அப்போது.

நாங்களோ வெவ்வேறு திசையில்
வெகுதூரம்
நடந்திருந்தோம்.

ஆயிற்று
இருபத்து நான்கு வருடங்கள்.

இப்போது பார்த்தால்,
‘மணி என்னாச்சு’ என்று கேட்டு
நகரக் கூடும்.
பரிச்சயமில்லாத
புது முகம் கண்டு.

நண்பன்

Image result for man sitting sad

ஒரு காலத்தில்
அவன் என்
பிரியத்தின் பிரதிநிதி
நண்பன் என்னும் ஒற்றை வார்த்தைக்குள்
திணிக்க முடியாத தோழன்.

என் பள்ளிக்கூட நாட்களின்
பல்லாங்குழிச் சினேகிதன்.

தவளைக் குளத்தில் நீச்சலடித்து,
தூண்டில் நுனியில் மண்புழு சொருகி
ஓடைக்கரையில் மீன் பிடித்து,
அணில் மேல் கோடு வரைந்தது யாரென்று
விவாதம் செய்யும் பொழுதுகள் வரை
என் விரல் தொட்டே நடந்தவன்.

ஒரு
விடலைப்பருவத்தின் விளங்காப் பொழுதில்
காரணமே இல்லாமல் சண்டையிட்டோம்.

முகம் இறுக்கி கரம் முறுக்கி
முடிச்சிட்டு முடிச்சிட்டு
இருட்டுக்குள் தடுக்கி விழுந்த நிழலாய்
நட்பு நுனி தொலைந்தே போயிற்று.

கோபத்தின் கொடுக்குப்பிடிக்குள்
எங்கள் நெருங்கிய நேசத்தின்
தண்டுவடங்கள் உடைபட்டுத் தொங்கின.

ஒரு படி கீழே இறங்கி
நான் பேசியிருந்தால்
ஒரு மாடி உயரம் அவன் இறங்கியிருப்பான்.
அந்த பச்சைமர ஆணித்தடம்
வெட்டுத்தோற்றத்தில் கட்டாயம்
வெளிப்பட்டிருக்கக் கூடும்.
ஆனால் பேசவில்லை.

வாலிபத்தின் சாலை முடிந்து
நடுவயதின் சந்தும் முடிவுற்று
முதுமையின் ஒற்றையடிப்பாதை வரை,
அவனோடு பேச விடவில்லை
பாழாய்ப்போன இந்த வறட்டுக் கொரவம்.

யுகத்தைக் கிழித்துக் கொட்டிய
என் குப்பைக்கூடையில்
என் ஆணவத்தின் அணிகலன்கள்
இன்று அறுந்து கிடக்கின்றன

என் நினைவுகளிடையே பீறிட்டுக் கிளம்பும்
இன்றைய நேசத்தின் ஓரிழை
நேற்று மாலையேனும் கசிந்திருந்தால்,
என்
பால்யகால பச்சைக்கிளைகளுக்கு
அவனோடு ஒருமுறை பறந்திருக்கக் கூடும்.

நேற்றிரவு
மரணம் அவனைச் சந்திக்கும் முன்
ஒருமுறையேனும் அவனோடு அழுதிருக்கக்கூடும்.

 

என் சாலையோர நிழல்கள்

Image result for friends having fun

நட்பைப் பற்றி
எழுதும்போதெல்லாம்
என் விரல்களை விட வேகமாய்
மனம் எழுதுகிறது.

என்
சாலைகளின் இரு புறமும்
நண்பர்கள்
நிற்பதால் தான்
நிழல் பயணம் எனக்கு
நிஜமாகிறது.

துயரத்தின் தூண்கள்
என் இமை இடிக்கும் போது
நண்பர்களின் கரங்களே
காயம் விழு முன்
கண்களைக் காக்கின்றன.

கல்வியின் கரைகள்
பெற்றுத்தந்தவை எல்லாம்
சின்னச் சின்னச் சிப்பிகளே,
நட்பே
அதற்குள் முத்தை வைத்தது.

பணத்தின் கரங்கள்
பூக்களைப் பறித்தன
அதில்
மணத்தை வைத்தது
நண்பர்களே.

எத்தனை பழசானாலும்
முளைக்கும் விதை தானே
நட்பு ?

எத்தனை உரசினாலும்
சாம்பலாகாத வைரம் தானே
நட்பு.

மெதுவாய் முளைத்து
ஆழமாய் வேர்விட்டு
அகலமாய் படருவது தானே
நட்பு ?

நங்கூரமாய் சிலநேரம்
நிறுத்தி வைக்கும்,
சுக்கானாய் சில நேரம்
செலுத்தி வைக்கும் நட்பு,
ஓர்
ஓய்வெடுக்கும் தீவு.

நடப்பு வாழ்வின்
முதுகெலும்பு நட்பே.

நட்பை நேசியுங்கள்
நண்பர்களை சேமியுங்கள்
இன்றே..
இப்போதே.

ஏனென்றால்
தாமதமான துவக்கங்களை
முடிவுகள் வந்து
முந்திக்கொள்ளும்.

நீயும்…. நானும்…

Image result for lovers

உனக்கும் எனக்கும் ஒரே வயது
இருவருக்குமாய் சேர்ந்து
உள்ளுக்குள்
இருப்பது கூட ஒரே மனது தான்.

நான் எழுதி முடிக்கும் கவிதைகளை
நீ தான்
முதலில் படிக்க வேண்டுமென்று
முதல் வரி எழுதும் போதே முடிவெடுப்பேன்.

என் வீட்டுத் தொலைபேசி
ஊமையாய் இருக்கும் போது
உன்
தொலை பேசி பேசுவதில்லை.

ஒரே குடையில்
மழைக்கு ஒதுங்கியதுண்டு,
ஒரே ஓடையில்
நனைந்து கரைந்ததுமுண்டு.

உன்னோடு பேசியதில்
எனக்குள்
மறைக்கப்பட்ட பக்கங்கள்
குறைக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

எப்போதுமே
நட்பு என்னும் விமானத்திலிருந்து
வெளியே குதித்ததில்லை நான்..
நீயும் தான்.

உங்களுக்குள்ளே என்ன என்று
எங்களுக்குத் தெரியுமென்று
தங்களுக்குள்ளே தர்க்கமிடும் மக்களிடம்
விளக்கவுரை சொன்னதில்லை
நீயும்.. நானும்.

காதலெனும் வலை கொண்டு
நம் கால்களை
நாமே கட்டிக் கொண்டதில்லை.
சிலந்தி வலைகளில் சிக்கிக் கொள்ளாத
கானகமாகவே இருக்கிறோம்.

இல்லை என்று நாம் சொன்னதற்கு
ஆம் என்ற அர்த்தம் இருந்ததில்லை.
மொழி பெயர்ப்பிலோ
பேசும் விழி பெயர்ப்பிலோ
பொருள் குற்றங்கள் புரிந்ததில்லை நாம்.

பனிக்கட்டிகளைத்
தின்னத்தந்தாலும்
தீக்கோழிகளாகவே திரிகிறோம்,
தீ மிதிக்கச் சொன்னவர்களுக்கெல்லாம்
சின்னச் சிரிப்பொன்றையே
சலுகையாய் சரித்திருக்கிறோம்.

எந்தப் பருவங்களிலும் நமக்குள்
நட்பின் பருவ மழை பொய்த்ததில்ல.
எந்த பருவ மழையும்
நம் எந்தக் கரையையும் கரைக்கவுமில்லை.

காலை வணக்கம் சொல்லித் துவங்கும்
என் பொழுது,
இரவு வணக்கம் நீ சொன்ன பின்பு தான்
மெல்ல மெல்ல மறையத் துவங்கும்.

காதலுக்குள் வலி கலந்தே இருக்கிறது.
நட்போ
நிழலைக் கூட
வலி கொள்ள விடுவதில்லை.

நட்பின் கடைசி நிலை காதல் தானாம்.
அப்படியென்றால்,
கடைசி நிலையே வேண்டாமென்று தான்
கைகோர்த்து வேண்டிக் கொள்வோம்.
நீயும்… நானும்.

பிரியாதிருக்க ஓர் பிரியாவிடை

Image result for wedding bride

பிரியத்துக்குரிய தோழி,

வரவேற்புக்கு இருக்கும்
வாசனை மனம்
வழியனுப்புதலில் இருப்பதில்லை.
இலையுதிர் காலத்தில்
பூக்களுக்கேது பூபாளம்.

நினைவுகளின் பெட்டகங்கள்
நிரம்பி வழியும் போது
சாவியோடு
நீ
விலகிச் செல்கிறாய்.

நீ,
பறந்து செல்கிறாய் என்பதன்
சோகம்,
வேடந்தாங்கல் நோக்கித் தான்
நீ
ஓடுகிறாய் என்பதால்
ஓடு பாதை விட்டுக் கொஞ்சம்
விலகிச் செல்கிறது.

இது வரை
நீ
கிளைகள் தேடினாய்,
இப்போது
மரம் ஒன்று உன்னிடம்
வரம் கேட்டு வருகிறது.

உனக்கென்று
யுகங்களுக்கு முன்னால் எழுதிவைத்த
சுகங்களெல்லாம்,
இனிமேல் தான் ஆரம்பம்.

இது,
அருவிகளின் ஆரவாரக் காலம்,
நான்
நதிகளைப் பற்றி மட்டுமே
கவி எழுதல் தகாது.

சென்று வா,
சென்று வாழ்,
அலுவலகம்
உனக்கு இன்னொரு தாய்வீடு.

கண்ணீ­­ர்த் துளிகள்
விலகலால் பெருகினாலும்,
மகிழ்வின் துவலைகள்
அதை துவட்டிவிடுகின்றன.

நடந்து முடிந்த நிமிடம் வேறு,
ஆழத்தில் விழுந்தாலும்
அருவிக்கு
காலுடைவதில்லை,
அவை தொடர்ந்து எழுகின்றன.

எங்கள்
இதயத்தின் ஆழத்திலும் விழுகின்றன
இதமாய் சில
ஆனந்த அருவிகள்.

நீ,
வருகையால் மகிழ்வூட்டினாய்,
சிந்தனைகளில் வலுவூட்டினாய்,
இனி வருவது
மாங்கல்ய மாதம்
மகிழ்வால் எங்களில் மழையூற்று.

சிறகுகள் இருந்திருந்தால்
பறந்து வந்திருப்போம்,
தோள்களில் தொங்காத சிறகுகள்
மனசில் மட்டுமே
முளைத்திருக்கின்றன.

வாழ்த்துகிறோம்,
இணைந்த இதயமும்,
பிணைந்த கரங்களும்,
அடுத்தடுத்து தொடரும் சுவடுகளும்
ஆயுள் நீளம் வரை அகலாதிருக்கட்டும்.

இப்போதும் எங்கள்
கண்களில் கண்ணீ­ர்,
இதற்கு
உப்புச் சுவை இருக்கிறதா?
இப்போது எதையும்
உணரமுடியவில்லை.

தோழி

நீ வருவதாகச் சொன்ன
அந்த நாளின்
இமைகள் பிரிந்திருந்த
இரவில்,
நீ வரவேயில்லை.

பின்னிரவுப் பொழுதொன்றில்
யாரோ
வீட்டைத் தட்டும்
ஓசை கேட்க,

வெளியே
உனக்குப் பதிலாய்
உற்சாகமாய் நின்றிருந்தாள்
உன் தோழி.

தயக்கங்கள் ஏதுமின்றி
சட்டென்று தழுவி
என்
உடலெங்கும் நழுவினாள்.

அவளிடம் இருந்த
இரவு நேர வெட்கத்தின்
வசீகரத்தின்
என்
காத்திருத்தலில் தவிப்பெல்லாம்
கரையத் துவங்கியது.

கரைந்து வழிந்து கொண்டிருந்தேன்
நான்
அவளது காலடிகளில்.

சண்டையிடவோ,
கோபித்துக் கொள்ளவோ
அவளிடம் ஏதுமிருக்கவில்லை.
பிரியும் வரை
இறுக்கமாய் நின்றிருப்பதைத் தவிர.

அன்று நிம்மதியாய்த்
தூங்கினேன்.
இனிமேல்
உன் தோழியை
அடிக்கடி அனுப்பி வை
என்னும் டைரிக் குறிப்போடு.

சட்டென்று சன்னல் திறந்து
நன்றி சொல்லி
கையசைத்து
சாரல் தெரித்துச் சிரிக்கிறாள்
தோழி.