நீ

5f2e1-man_sitting_and_watching_sunset-other
நீ
யார் என்பதை
நீயறிவாய்.

பிறருடைய
அடைமொழிகளுக்கெல்லாம்
அடம்பிடிக்க வேண்டிய
அவசியமில்லை.

பிறருடைய
துருவேறிய தூற்றல்களுக்காய்
துயரப்படவும்
தேவையில்லை.

சூரியனை
நிலாவென
பெயர்மாற்றம் செய்யலாம்
அதன்
கதிர்களை எங்கே
கடத்திச் செல்வாய் ?

கடலை
வெறும் மண்மேடென்று
சட்டமும் இயற்றலாம்
உப்பு நீரை
எங்கே கொண்டு
ஒளித்து வைப்பாய் ?

நிலத்தின்
நிறம் கண்டு
விதைகள்
முளை விடுவதில்லை

நிலம் மாறி
நட்டதால்
ரோஜா
கருப்பாவதும் இல்லை.

நீ
என்பது
உனது இயல்பு.

பிறருடைய
மோதிரங்களுக்காய்
உன்
விரல்களை
வெட்டிக் கொள்ள வேண்டாம்.

மழை இல்லையென
தோகை
கத்தரிப்பதில்லை
மயில்.

வெயில் இல்லையென
தற்கொலை
செய்து கொள்வதில்லை
நிலா.

இயல்புகள்
இறக்காதவரை
மின்மினிகளும்
இரவைக் கிழிக்கும்.

இயல்புகள்
தொலைந்து போனால்
கூண்டில் சிங்கமும்
தூண்டிலில் உயிர்விடும்.

ஒன்றை மட்டும்
புரிந்து கொள்.

நீ யார்
என்பது
அடுத்தவனின்
கேள்விகளுக்கான விடையல்ல.

உனது
விடைகளுக்கான கேள்வி.

*

சேவியர்

Advertisements

அக்மார்க் போலிகள்

 

Image result for sharing in fb

நீ
பகிர்வது பொய் என்பது
உனக்கும் தெரியும்.
ஆனாலும் பகிர்கிறார்

உண்மையின்
அனலை விட
பொய்யின் குரூரமே
உனக்குப் பிடித்திருக்கிறது.

தொடர்ந்து
சொல்லப்படும் பொய்கள்
உண்மையின்
ஆடை போர்த்தும் என
அரசியல் பேசுகிறாய்.

நவீன யுகத்தில்
பொய்களின் முட்டைகளே
விரைவாய்
பொரிக்கும் என
மூட்டைகளை அவிழ்க்கிறாய்

நிழல் கூட
வண்ணமாய் விழுகிறதென
டிஜிடல் வெளியில்
தொடர்ந்து சாதிக்கிறாய்.

நிஜத்தின்
சித்திரங்களை
பனிக்கட்டியில் வரைந்து
வெயிலில் வைக்கிறாய்

பொய்யின் பிதற்றல்களை
கல்வெட்டில் எழுதி
கடற்கரையில்
வைக்கிறாய்.

இன்றைய சமூகத்துக்கு
வெளிச்சத் திரைகளிலிருந்து
விழிகளை விலக்கவே
நேரம் இல்லை.

துயரத்தின் உச்சத்தையும்
மீம்களில் வரைந்து
மீட்படைகின்றனர்.

குனிந்த
தலைகளை
நிமிர்த்த
மறுத்து விடுகின்றனர்.

நிஜமா பொய்யா
என
மூளையைக் கேட்பதை
மறந்து விட்டனர்.

என்ன செய்ய,

இவர்களின்
மனதை
மாற்றும்
போட்டோஷாப்களை
இன்னும் தொழில்நுட்பம்
இறக்குமதி செய்யவில்லை.

*

சேவியர்

அப்பாவின் அலமாரி

அப்பாவின் அலமாரி

IMG_5201

 

அப்பாவின் அறையில்
ஒரு ஓரமாய்
அமைதியாய் இருந்தது
அந்த அலமாரி.

அதைத் திறக்கும்
அனுமதி
எங்களுக்கெல்லாம்
தரப்படவில்லை.

அதற்குள்
அலாவுதீன் பூதம்
அடைபட்டுக் கிடப்பதாய்
எங்கள்
கற்பனைகள் கண்ணடிக்கும்..

புதிர்களை அவிழ்க்கும்
கனவுச்
சாவிகளை
பயம் வந்து
முறித்துப் போடும்.

பக்தனுக்குக்
காட்சி தராத
கர்ப்பக் கிரகம் போல
அது
அடைபட்டே கிடந்தது.

அதை
நெருங்குவதெல்லாம்
முன்பக்கக் கண்ணாடியில்
முகம் பார்க்கவும்
தலைசீவவும்
மட்டுமே.

அந்த
மர்மப் பெட்டியில்
நோவாவின் பேழை போல்
வரலாற்றுச் துடிப்புகள்
ஒளிந்திருக்கலாம் என
கற்பனை செய்ததுண்டு.

புதையல்களின்
பதுங்குகுழியோ என
பரவசமடைந்ததும் உண்டு.

காலங்கள் கடந்துவிட்டன.
ஓர்
துயரத்தின்
நெருப்புத் துளியாய்
அப்பா விடைபெற்றார்.

சத்தத்தை விட
வலிமையான
மௌனத்தை அவர்
அலமாரியின் மீது
இறக்கி வைத்துப் போனார்.

தடுப்பதற்கு ஆளில்லாத
அலமாரியை
திறப்பதற்கு
யாருக்கும் மனம் வரவில்லை.

நடுங்கும் சாவியுடன்
அதை
திறந்த ஒருகணத்தில்
அப்பாவின் வாசனை
நேசமாய் நாசி தீண்டியது.

நேர்த்தியாய்
மடித்து வைத்த ஆடைகளும்
பழுப்பேறிய
பத்திரங்களும்,
துணிகளின் அடியில்
மறைந்திருந்த
சில ரூபாய் நோட்டுகளுமாய்
அலமாரி ரகசியம் அவிழ்த்தது.

எதுவும்
முக்கியமற்றுப் போன
அந்த கணத்தில்
அவசரமாய்
அலமாரியை மூடி வைத்தோம்

அப்பாவின்
வாசனை
வெளியேறாமல் இருக்க.

*

சேவியர்

அப்பாவின் டைரி

Image result for old diary

 

வருடங்களின்
வருடல்களை
சுருக்கைப் பையில்
சுருட்டி வைத்ததாய்,

காலங்களின்
கணங்களை
உறைய வைத்த
உறவு மூட்டையாய்

பொக்கிஷமாய்
மௌனித்திருக்கிறது
அப்பாவின் டைரி.

தந்தத்தால் இழைத்த
தங்க டைரி கிடைத்தாலும்
அப்பாவின்
அழுக்கேறிய டைரியின்
அழகுக்கு ஈடாகாது.

புரட்டிப் புரட்டி
புடைத்துப் போன
அதன்
வலது ஓரம்
வசீகரமாய் இருக்கிறது.

அப்பாவின்
கைரேகை
டைரியின் பக்கங்களில்
காட்சி தராமல் மறைந்திருக்கிறது
கடவுளைப் போல.

அப்பாவின்
எழுத்துகளின் வசீகரம்
என்
பால்யத்தின் பக்கங்களை
புதிதாய்க் கொளுத்துகின்றன.

அந்த டைரி
ஒரு
திறந்த ரகசியமாய்
தியானித்திருக்கிறது.

கவலையின்
கணக்கு வழக்குகளும்,
ஆன்மீக
மறை விளக்குகளும்
நேசத்தின் விரல்ப்பதிவுகளும்
அந்த டைரியெங்கும்
நிரம்பியிருக்கின்றன.

கிழித்து விடாத
கவனத்துடன்
கிழிந்த பக்கங்களைப்
புரட்டுகிறேன்.

ஒரு கடலைப் புதைத்த
கண்ணீர் துளியுடன்
அந்த
வாசனை வரிகளை
வாசிக்கிறேன்.

வாசித்து முடித்து
நெஞ்சோடு அணைக்கையில்
சட்டென
நிகழ்கிறது
சொர்க்கத்தின் சலுகையாய்
அப்பாவின் அரவணைப்பு.

*

சேவியர்

மரங்களும், நாங்களும்

மரங்களும், நாங்களும்

Related image

மரங்களே
எங்கள் அடையாளங்களாய்
இருந்தன.

மரங்களை வைத்தே
எதையும்
அறிமுகம் செய்தோம்.

பெரிய புளியமரத்துக்கு
தெக்கே
இருந்தது
தண்ணீர்க் கிணறு.

விழுதிறக்கிய
ஆலமரம் தாண்டிப் போனால்
சர்ப்பக் குளம்.

வளைந்த
தென்னைமரத்துக்கு
பின்னால்
தங்கப்பனின் வீடு.

பெரிய
முந்திரி மரங்களின்
ஊடாகச் சென்றால்
ஊர் பள்ளிக்கூடம்

கமுகு மரங்களின்
எல்லையில் அமைந்திருந்தது
செல்லாயி பாட்டியின்
குடிசை.

எதையும்
மரங்களை வைத்தே
அடையாளம் கண்டோம்.

இன்று
எல்லாம்
தலைகீழாகிவிட்டது.

கோலப்பனின்
மாடி வீட்டுக்குப்
பின்னால் நிற்கிறது
மாமரம்

என அறிமுகம் செய்கின்றனர்
மரத்தை.

*

சேவியர்

திரும்பும் காலம்

திரும்பும் காலம்
Image result for beautiful female going

உமியைச் சேகரித்து
நெருப்பில் சுட்டு
உப்புடன் கலந்து
பல்தேய்த்த காலம்
பழசு.

வேப்பங்குச்சியை
பதமாய் ஒடித்து
பல்துலக்கிய
கசப்புப் பொழுதுகள்
பழசு.

கொட்டாங்குச்சியில்
குச்சி சொருகி
கரண்டியாய்ப்
பயன்படுத்திய
காலமும் பழசு.

இன்று

பூமராங் போல
திரும்பி வருகின்றன
புறக்கணிக்கப்பட்ட
பழக்கங்கள்.

இலவசமாய்க் கிடைத்தவை
கார்ப்பரேட் பாக்கெட்களில்
வர்த்தக வெப்பத்தில்
காசு
கரைக்கின்றன.

இயற்கையில்
கிடைத்தவை
வசீகரக் கவர்களில்
வியக்கும் விலைசொல்லி
பல்லிளிக்கின்றன.

பழைய கால
நிராகரிப்புகளெல்லாம்
மீண்டும்
திரும்ப வருகின்றன.

மாறிவிட்டேன்
எனும் ஒற்றைச் சொல்லில்
நிராகரித்துப் போன
காதலியைத் தவிர.

*

சேவியர்

Kavithai : அன்றைய பொழுதுகள்

அன்றைய பொழுதுகள்

Image result for village kids and pond

அரைடவுசர்
காலங்களில்
பல்டியடித்த குளங்களில்
முழங்காலளவு சகதி.

எருமை குளித்து
கரையேறிய
படிக்கரையில்
புரண்டு விளையாடிய
பொழுதுகள்.

சிப்பி பொறுக்கி
மீன் பிடித்து
கலங்கிய குளத்தில்
குளித்து கரையேறிய
நினைவுகள்.

பந்தடி களத்தில்
புழுதிக் கூடாரத்தில்
கபடி விளையாடி
மண்புழுவாய் ஊர்ந்த
தருணங்கள்

ஓடை நீரில்
இலை மடக்கி
நீர் குடித்த நிமிடங்கள்.

எல்லாம்
மனதின் முதலறையில்
நினைவு கீறி
விழித்துக் கிடக்கின்றன.

எப்போதும்
அலர்ஜி வந்து
அவஸ்தைப்பட்டதில்லை.

நோய்கள்
வந்து
நொடிந்து போனதில்லை.

இன்று
புழுதிகளை
கண்ணாடிகளால்
தடுத்து நிறுத்தி,

ஃபில்டரில்
வடிகட்டிய தண்ணீரில்
குளித்து முடித்து,

காங்கிரீட்
அறைகளுக்குள்
பாதுகாப்பாய் இருக்கையில்,

எங்கிருந்தோ
வந்து அமர்கின்றன
காலத்தின்
கொடுக்குகளுடன்
நோய்கள்.

*

சேவியர்

நவீன தீர்வுகள்

Related image

ஒரு
பிரச்சினையைத் தீர்ப்பது
மிகவும் எளிது.

முதலில்
அது
பிரச்சினையே இல்லை
என நம்ப வைக்க வேண்டும்

அதற்காக
அதைவிடப் பெரிய
பிரச்சினை ஒன்றை
உருவாக்க வேண்டும்.

அது
மெல்லும் வாய்களுக்கான
வசீகர
அவலாக இருக்க வேண்டும்.

ஊடகங்களின்
கவர்ச்சிப் பேச்சுக்கு
ஆவேச அனலாய்
கொதிக்க வேண்டும்.

அதற்காக
எளிய வழியாக
ஒரு
நடிகையின்
அந்தரங்கத்தை சபையேற்றலாம்.

ஒரு
சாதீய ஏழையைத்
துகிலுரியலாம்.

ஒரு
மத வன்முறையை
கலாச்சாரக் குடைபிடித்து
அரங்கேற்றம் செய்யலாம்.

ஒன்றும் இல்லையேல்
வெறுமையிலிருந்து
ஒரு
ஊகத்தை உருவியெடுக்கலாம்.

போதும்,
இனிமேல்
இந்தப் பிரச்சினை
எல்லா ஊடகங்களிலும்
தீக்குளிக்கும்.

எல்லா நரம்புகளிலும்
வெறியினை
இறக்குமதி செய்யும்.

பழைய
பிரச்சினை மறந்து போகும்.
அதை
பரணில் போட்டு மூடிவிடலாம்.

அப்போ,
புதிய பிரச்சினையை
தீர்க்கும் வழி ?

ஒரு
பிரச்சினையைத் தீர்ப்பது
மிகவும் எளிது.

முதலில்…

*

சேவியர்

 

குழந்தைகளுக்கு ஒரு ஆசிரியரின் கவிதை

Image result for beautiful kids

குழந்தைகள்

*

இதோ,
மீண்டும் மலர்ந்து விட்டது
ஒரு
குழந்தைகள் தினம்.

இது
உங்களுக்கான தினம்.

மலர்களே
தங்களுக்கு
மாலை சூடிக் கொள்ளும் தினம்

குயில்களே
தங்களுக்காய்
இசைவிழா நடத்தும் தினம்

இந்த
மயில்களுக்காய்
மழையொன்றைப் பொழிகிறேன்
கவிச்
சாரலை தெளிக்கிறேன்.

குழந்தைகளே
குழந்தைகளே
இன்றைய நாட்டின்
இளவரசர்களே

நாளைய
சிம்மாசனங்களின்
சொந்தக்காரர்கள் நீங்கள்,
நாளைய
சிகரங்களின்
கிரீடங்கள் நீங்கள்.

நீங்கள்
நாளைய வனத்துக்கான
இன்றைய விதைகள்.

நாளைய கடலுக்கான
இன்றைய துளிகள்

செதுக்குவதைப்
பொறுத்து தான்
சிலைகள் வடிவாகும்.

உங்களைக்
கவனமாய்ச் செதுக்கும்
கல்வி உளி
எங்களிடம் இருக்கிறது.

பொறுமையாய் காத்திருங்கள்
காத்திருக்கும்
பாறைகளே சிலைகளாகும்.
முரண்டு பிடிப்பவையோ
உடைந்து தெறிக்கும்.

நீங்கள்
மலர்கள்.

எந்த வாசனையை
உங்களில் ஊற்றுகிறோமோ
அதுவே
உங்கள்
சொந்த வாசனையாகப் போகிறது.

நேசத்தின்
வாசனையை
உள்ளத்தில் நிறையுங்கள்.

நீங்கள்
புல்லாங்குழல் போன்றவர்கள்
நாங்கள்
உங்கள் குணாதிசயங்களில்
இசை மீட்டும்
இடுபவர்கள்.

உங்களை
ஒப்படையுங்கள்,
வாழ்க்கை சுரம் விடுக்கும்.

மேகத்தை அரைத்தால்
மழை பொழியாது
ஏட்டுச் சுரைக்காய்
கறிக்கு உதவாது !
கற்பதை மனதில்
கல்வெட்டாய் கல்லுங்கள்.

நீங்கள்
சூரியனையும் முளைப்பிக்கும்
சக்தி படைத்தவர்கள்

பாதாளத்தையும் புதைத்து வைக்கும்
வலிமை படைத்தவர்கள்.
சோம்பலில் படுக்கையில்
சுருண்டு விடாதீர்கள்.

வெளியாறாத சூரியன்
ஒளிதருவதில்லை.
ஓடாத நதியில்
இசை இருப்பதில்லை.
இயங்கிக் கொண்டே இருங்கள்

நீங்கள்
வானத்தையும் வனையும்
வல்லமை படைத்தவர்கள்
விரல்களை
டிஜிடல் கருவிகளில்
ஒட்டி வைக்க வேண்டாம்.

கீழ்ப்படி இல்லாமல்
மேல்படி இல்லை
கீழ்ப்படிதல் இல்லாமல்
முன்னேற்றம் இல்லை.
கீழ்ப்படியுங்கள்.

பொய்யின் பிள்ளைகள்
வெற்றிகளின்
கிளைகளில் கூடுகட்டுவதில்லை.
வாய்மையை
வாழ்க்கையாக்கிக் கொள்ளுங்கள்.

கர்வத்தின் கரங்களில்
நெரிபடாதீர்கள்
தாழ்மையின்
தாழ்வாரங்களில் மட்டுமே
நடை போடுங்கள்.

மன்னிப்பின்
மகரந்தங்களைச்
சுமந்து செல்லும்
பட்டாம்பூச்சியாகுங்கள்.

ஒரு சிறு துளியே
பெருமழையின்
துவக்கம்.
ஒரு சிறு தவறே
பெருங்குற்றத்தின்
துவக்கம்
தவறுகளின் முளைகளை
துவக்கத்திலேயே
தறித்தெறியுங்கள்.

வாழ்க்கை
ஸ்மார்ட்போன்களில் இல்லை
அவை
உங்கள்
வலிமையை அழிக்கும்
மௌனச் சாத்தான்கள்.
வளரும் வரைக்கும் விலக்கியே வையுங்கள்.

விரைவில் தூங்கி
விரைவில் எழுங்கள்,
உடலை மதித்து
பயிற்சி எடுங்கள்,
நல்ல உணவால்
நலத்தைப் பெறுங்கள்

ஒரு துளி
விஷம் போதும்
உயிரை எடுக்க,
ஆரோக்கிய வாழ்வை
விலக்காமல் இருங்கள்.

நீங்கள்
குயவன் கை களிமண்.
வனையும் பொறுப்பு
எங்களிடம் இருக்கிறது.

எங்கள்
கரங்களை விட்டு
நழுவாமல் இருங்கள்
வழிகளை விட்டு
வழுவாமல் இருங்கள்

நீங்கள்
பாத்திரங்கள்,
உச்சமானதை மட்டுமே
உள்ளத்தில்
மிச்சமின்றி நிறையுங்கள்.

பிரபஞ்சத்தின்
பரவசமாம் புன்னகையை
உயிருக்குள்
நிரப்பியே வைத்திருங்கள்

இனிய
குழந்தைகள் தின
வாழ்த்துகள்

*

கலைஞர் : ஆளுமையும், தோழமையும்

உடன்பிறப்பின், கடைசிப் பயணம்

Image result for மு கருணாநிதி

கடலை நோக்கி
நதிகள் செல்வது தான் மரபு
இங்கே
கடலை நோக்கி
கண்ணீர்க் கடல் பயணிக்கிறது.

உதயத்தைத் தன்னுள்
புதைத்துக் கொள்ள
கரையோரம் காத்திருக்கிறது
கடல்.

பெரும்பான்மையை
நிகழ்த்திக் காட்டிய
சிறுபான்மையின்
குரல் இது.

எப்போதும்
ஈரக் கடலில் பயணிக்கும்
கட்டுமரம்
ஓரக் கடலில் பயணிக்கிறது.

நீள்கடலில்
மூழ்கி எழும்பும் உதய சூரியனை
தரைமீதில்
விதைத்துக் கொள்ள
விழித்திருக்கிறது மெரினா.

நூறாண்டை நெருங்கும்
முதியவருக்காய்
தேசமே கதறுவதன் காரணம்
கலைஞரின் ஆளுமை மட்டுமல்ல,
தோழமையும் தான்.

ஆதிக்கத்தின் வில்யுத்தத்தில்
சாமான்யனாய்
சாதித்த
மல்யுத்த வீரர் இவர்.

காற்றை யாரும்
உதைக்க முடியாது !
தமிழை யாரும்
புதைக்க முடியாது !

எத்தனையோ
கண்ணி வெடிகளை
கண்ணியத்துடன் கடந்த
காலத்தின்
கருப்புக் கண்ணாடி இது !

எத்தனையோ வன்மங்களை
புன்னகையுடன்
புறந்தள்ளிய
திருவாரூர் திராவிடம் இது !

விரல்களில்
இலக்கியத்தின் இழை பிரித்து
குரல்களில்
தமிழினத்தின் உரிமை உரைத்தவர்
இவர்

கலைகளில் கரைந்து
தமிழன்
நிலைகளில் உயர
பேனாவையும் போராளியாக்கியவர்

எதையும் போராடிப் பெற்ற
கலைஞர்
தன்
மரணப் படுக்கையையும்
போராடியே பெற்றார் !

காலம்
கலைஞரின் உயிரை
இடம் மாற்றி வைக்கலாம்
அவர்
தடம் பதித்த வரலாற்றை
இடம் மாற்ற முடியாது !

வரலாற்றில் வாழ்வது எளிது
வரலாறாய் வாழ்வது அரிது
வரலாற்றையே
வாழவைப்பது அரிதிலும் அரிது !
அதுவே கலைஞரின் வாழ்க்கை.

இவரது மரணம்
அழ வைக்கிறது
இவரது வாழ்க்கை தொழ வைக்கிறது

மாலையில் மறைந்தான்
இந்த சூரியன்
மரணத்திலும் பிசகவில்லை
கலைஞரின் கணக்கு.

காலத்தின் கருப்புக் கண்ணாடி
களையிழந்தது
ஞாலத்தில் தமிழினம்
நிலைகுலைந்தது.

கலைஞரின்
இமைகள் துயில் கொள்ளும்
வரலாற்றில்
அவர் விழிகள் விழித்திருக்கும்.

விடை பெற்றாய்
நீ
கேள்வி பெற்றோம் யாம்
இனி எப்படி எம் வாழ்க்கை ?

*

சேவியர்