வானம்

Image result for rainy night village

கருப்புக் கொடி பிடித்து
வானம்
கண்ணீ­ர் வடித்துத்
துடித்துக் கொண்டிருந்தது.

சோகத்தின்
தற்கொலை முனையிலிருந்து
குதித்துக் குதித்துச்
செத்துக் கொண்டிருந்தன
மேக வீட்டு மழைக் குழந்தைகள்.

அரவங்களும்
அரவமில்லாமல் இருந்த
அந்த இரவுப் பொழுது,
முகமற்ற நிழல்களோடு
முனகிக் கிடந்தது.

நட்சத்திர ஓட்டைகளையும்
இறக்கி வைத்த
இமை இருட்டு
இறுக்கிக் கட்டியிருந்தது.

எதன் மீதோ கொண்ட
கோபத்தின் நீர் வடிவமாய்,

யார் மீதோ கொண்ட
மோகத்தின் சத்த முத்தமாய்,

வானம்
நிறுத்தாமல் கத்திக் கொண்டிக்க,
வழக்கமாய் வழியும்
ஓநாய் குரல்களும்
ஓலைக்கிடையே ஒதுங்கி விட்டன.

நிலாச்சோறுக்கு வழியில்லாமல்
தாழ்ப்பாளுக்குள்
தரை நனைய
குடிசைக் குழந்தைகள்
தாயின் புடவைக்குள் நடுங்கின.

முறங்களும், பாய்களும்
தற்காப்புக்கு தகாததானதால்
துடுப்பில்லாமல் ஓடிய
குடிசைப் படகுகளின் பயணிகள்
காங்கிரீட் வானத்துக்காய்
கூடங்கள் தேடி ஓடும் இரவு.

அதிகாரிகளால் நிராகரிக்கப்பட்ட
நதிகளின் நரம்புகளுக்குள்
இரவு முழுவதும்
இரத்தப் பாசனம்.

விடியலை நோக்கி
விடாமல் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது
முரட்டு மழை.

நாளை விடியும் போது,
புதிய வானம்
புதிய பூமியை நோக்கி
கண் சிமிட்டிச் சிரிக்கும்.

எங்கள் கரங்கள் மட்டும்
கருணை மனுக்களோடும்,
கண்­ர் விழிகளோடும்
நிவாரண நிதிப் படிக்கட்டுகளில்
நிர்வாணமாய் நிற்கும்.

 

Advertisements

இரவின் பாதையில்.

Image result for a house in dark

 

கைத்தடி உடைந்த
குருட்டுக்கிழவன்போல்
தடுமாறி நகரும் கும்மிருட்டு.

சின்ன வாய்க்காலின் எல்லையில்
தென்னம் ஓலைகளோடு
ஒப்பந்தம் செய்து கொண்ட என் குடிசை.

காலையில் பெய்த மழையில்
தலைக்குளித்து
மாலை வெயிலில் மஞ்சள் பூசி
கருப்புக் கரைத்த காற்றுடன்
தலையசைத்துப் பேசிக்கொண்டிருக்கும்
அந்த நீள வயல்..

சேற்றுக் குழிகளுக்குள்
குரல்வளை நொறுங்க
கத்திக் கொண்டிருக்கும்
ஈரத்தவளைகள்.

சொட்டுச் சொட்டாய்
தென்னைமரம் உதிர்க்கும்
சேமிப்புத் துளிகளின்
சலங்கைச் சத்தம்.

சுவர்க்கோழிகளின் ரீங்காரத்தில்
தூக்கம் கலைந்து
சுவடு சுவாசித்து அலையும்
எறும்புக்கூட்டங்கள்
வழிமாறிக் கடிக்கும் குத்தூசிச் சின்னங்கள்

ஆங்காங்கே கும்மிருட்டுக் குடிசை
திண்ணைகளில் கூந்தலசைத்துச்
சிரிக்கும்
மண்ணெண்ணை தீபங்கள்.

போர்வைகளைத் துளைக்கும்
சில்மிஷக்காற்று..

கவிதை போல் காதுகளுக்குள்
கூடாரமடித்துக் கிடக்கும்
ஓர் மழைக்காலக் குருவியின்
மழலைப்பாடல்.

கை தொடும் தூரத்தில்
விட்டத்தில் கட்டிய தொட்டிலில்
விரல் மடித்துக் கடித்துக் கிடக்கும்
என் மூன்று மாதக் குழந்தை..

தொட்டில் கயிறின் முனைபிடித்து
படுக்கைக் கரையில்
முந்தானை முனைகள் மெலிதாய்க் கலைய
விரல் தொடும் தூரத்தில்
அழகாய்த் துயிலும் என் வெண்ணிலா.

மழலைக்காய் அவள் இசைக்கும்
தாலாட்டில் தான்
தூங்கிப் போகவேண்டுமென்று
ஆழமாகிப் போன பின்னிரவிலும்
பிடிவாதமாய் விழித்திருக்கிறது
என்
ஒற்றை மனசு.

பூனைக்குட்டி

Image result for cute cat

 

அது ஒரு மிக அழகான பூனைக்குட்டி.
உடல் முழுதும்
வெண்பஞ்சு ஒட்டிவைத்ததாய்,
வெல்வெட்டை வெட்டி வைத்ததாய்,
பாதரசப் பயணமாய் வழவழப்பு.

மெல்லிய மீசையை மெதுவாய் என்
முகத்தில் தேய்த்து விளையாடும்.
என் தோளுக்கும் காலுக்குமாய்
அவசரப் பாதங்களுடன்
மலையேற்றப் பயிற்சி மேற்கொள்ளும்.

கூரிய நகங்கள் அதற்கு.
ஆனால் ஒருமுறை கூட காயம் தந்ததில்லை,
உறைக்குள் சொருகப்பட்ட சிறுவாளாய்
விரல்களுக்குள் புதைந்து கொள்ளும் அவை.

தரையில் உணவுதந்தால் அடம்பிடிக்கும்,
பாத்திரத்தில் பரிமாறினால் மட்டுமே
முத்தமிட்டு ஒத்துக்கொள்ளும்.

என் படுக்கைக்குள் அவ்வப்போது
குறுகுறுக்கும்.
பாத்திரங்கள் கலைத்து பால் தேடும்,
என் தனிமைத் திண்ணையில் தலைகோதும்.

நான் வீடுதிரும்பும் வேளைகளில்
வாசலோரத்தில் வந்து சத்தமிடும்.
கால்களைச் சுற்றிச் சுற்றியே வட்டமிடும்..

என் உயிர்த் தோழனாய்..
அந்தச் சின்ன ஜ“வன்.

இரண்டுநாளாய்
அதைக் காணவில்லை.
உயிரைத் தொலைத்ததாய் உள்ளுக்குள் வலித்தது.
கூரியதாய் ஏதோ ஒன்று
இதயத்தை குறுக்கும் நெடுக்குமாய் கூறுபோட்டது.

அலுவலகத்தில் வேலை நகரவேயில்லை.
சக நண்பன்.
சத்தமில்லாமல் சலித்துக் கொண்டான்
பூனைத்தொல்லை தாங்கமுடியவில்லை.
கண்காணாத தூரத்தில் விட்டுவிடவேண்டும்.

அமெரிக்காவின் அடர்ந்த குளிர் இரவில்..

Image result for guy waiting in snow

கருப்புப் போர்வைக்குள்
குளிர் உறங்கும்
இரவு.

அமெரிக்காவின்
அகன்ற சாலைகளெங்கும்
கால் வலியுடன் விழுந்து கிடக்கிறது
கனத்த காற்று.

ஜன்னல் திறந்தால்
பாய்ந்து விடலாமென்று
குத்தூசிகளுடன் காத்திருக்கிறது
குளிர்.

செயற்கைச் சூரியனை
குழாய்களில் செலுத்தும்
வீடுகள்.

விரல்கள்
அனிச்சைச் செயலாய்
நடுங்க..

பல் வரிசை இரண்டும்
காலாட்படை போல
நேருக்கு நேர் மோதிக் கொள்ள.
நாக்கு தொண்டைக்குள் சென்று
நங்கூரமிடும் இரவு..

மெலிதாய்க் கசியும் நிலவில்
சாலைகளுக்கு இலையாடை போர்த்தி
நிர்வாணமாய் நிற்கும்
பனி தாங்கி மரங்கள்.

சிகரெட் இழுக்காமலேயே
புகைவிடும் வாயுடன்,
அணுக்களிலும் இடையிலும் வெப்பத்தோடு
பகையிடும் குளிர்ந்த இரவில்,
அந்த ஒற்றையடிப்பாதையில்
நான்.

உடலின் உறுப்புக்களைக்
கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்க்
குளிர் தின்ன.
நெஞ்சில் மட்டும் கதகதப்பாய்
இன்னும்
உயிர்வளர்க்கும் உன் நினைவுகள்..

மழை

Image result for rain

இயற்கை செடிகளுக்கு அனுப்பும்
பச்சையப் பராமரிப்பாளன்.
சாலைகளுக்கோ அவன்
சலுகைச் சலவையாளன்.

வாருங்கள்,
குடைகளுக்குள் நனைந்தது போதும்
தண்­ரால் தலைதுவட்டிக் கொள்ளலாம்.

பாருங்கள்,

அந்த வரப்பின் கள்ளிகள் கூட
கண்திறந்து குளிக்கின்றன.

சின்னச் சின்ன சிப்பிகள் கூட
வாய் திறந்து குடிக்கின்றன.

பூக்கள் செல்லமாய்
முகம் கழுவிக் கொள்கின்றன.

முகம் நனைக்க முடியாத வேர்கள் கூட
அகம் நனையக் காத்திருக்கிண்றன.

மழை வேர்வை சிந்தியதும்
பூமிப்பெண்ணிடம் புதுவாசனை.

இப்போது தான்
சகதிக்கூட்டைச் சிதைத்து
வெளிக்குதிக்கின்றன
பச்சைத் தவளைகள்.

முகம் சுருக்க மறுக்கின்றன
தொட்டாச்சிணுங்கிகள்.

புற்களைக் கழுவி சாயவிட்டு,
காய்ந்த ஆறுகளில் ஆழப்பாய்ந்து,
சிறுவர்களின் காகிதக் கப்பல்களைக் கவிழ்த்து,
மரங்கொத்திக்கு தாகம் தணித்து
இதோ நதியைக் குடிக்கப் பாய்கிறது
மண்ணில் குதித்த மழை.

பூமிக்கு வானம் அனுப்பிய
விண்ணப்பக் கயிறு இது.

காற்று ஏறி வர
வானம் இறக்கிவைத்த
இந்த தண்­ர்ஏணி மேகத்தின் முதுகில்
தான் சாய்க்கப்பட்டிருக்கிறது.

அவ்வப்போது வானம்
மின்னல் நுனியில்
இடி கட்டி இறக்குகிறது.

மொட்டைமாடியில் இளைப்பாறி,
நாட்டிய நங்கையின்
சலங்கையொலியாய் சன்னலோரம் சிதறி,
குவிந்த இலைகளின் கழுத்து வரைக்கும்
குளிர் ஊற்றிச் சிரிக்கிறது
இந்த மழை.

தேனீர்க் கோப்பைகளில் வெப்பம் நிறைத்து
கதகதப்புப் போர்வைக்குள் உடலைப் பொதிந்து,
சாரளங்கள் வழியேயும்
மழையை ரசிக்கலாம்.

உச்சந்தலைக்கும்
உள்ளங்கால் விரலுக்குமிடையே
ஈரச் சிறகைச் சுற்றிக்கொண்டும்
மழையை ரசிக்கலாம்.

மழை. அது ஒரு இசை.
கேட்டாலும் இன்பம்,
இசைத்தாலும் இன்பம்.

நல்ல இசை தன் ரீங்காரத்தை
காதோரங்களில் விட்டுச் செல்லும்.
மழை மாவிலையில் விட்டுச் செல்லும்
கடைசித் துளிகளைப்போல.

வாருங்கள்,
குழாய்த்தண்­ர்க் கவலைகளை
கொஞ்சநேரம் ஒத்திவைத்துவிட்டு.
இந்த சுத்தமழையில்
சத்தமிட்டுக் கரையலாம்.

மழை.
புலன்கள் படிக்கும் புதுக்கவிதை.

மழை.
பூமிக்கு பச்சை குத்தும்
வானத்தின் வரைகோல்.

மழை.
இளமையாய் மட்டுமே இருக்கும்
இயற்கையின் காவியம்.

மழை.
இலக்கணங்களுக்குள் இறுக்கமுடியாத
இயற்கையின் ஈர முடிச்சு.

என் ஜன்னலோரச் சிட்டுக்கள்

Image result for Birds in window

அந்த
சாம்பல் நிறக் குருவி
குஞ்சுகளைக்
கூட்டிக் கொண்டு
கூட்டுக்கு வெளியே
பறக்கத் துவங்கியிருக்கிறது.

இந்த சன்னல் திரையின்
கண்கள் வழியே தெரிகிறது,
ஈரத் தரையின்
புற்கள் இடையே
அதன்
அலகுப் பற்கள் அலையும் அழகு,

காணும் பட்டத்தின் பின்
நீளும் வாலாய்,
தாயின் பின்னால்
குஞ்சுகள் தத்தும் அழகு,

உச்சரிக்கும் பூவாய்,
எச்சரிக்கும் காற்றாய்,
தாயை
நச்சரிக்கும் குரலாய்,
காதில் பூச்சொரியும்
கீச்சுக் குரலழகு,

அதன்
சிறகுச் சூட்டில் சிலநேரம்
சிக்கிக் கிடக்கும்
என் குளிர் கண்கள்.

சில காலம் முன்
சுள்ளி சேகரித்த
காலத்திலேயே எனக்குள்
அது
கூடு கட்டிக் குடியேறி விட்டது.

இப்போது,
தேனீர்,
அலுவல்,
குருவிக் கவனிப்பென்பது
வழக்கமான பழக்கமாகிவிட்டது.

நான்
பேசியதில்லை.
ஆனாலும்
பிரிய நண்பன் போல்
உள்ளுக்குள் தோன்றல்.

அது பேசும் பாஷைகளில்
தமிழை விட
தொன்மை வாடை.
அதன் அழகுக் கழுத்தில்
மலரை விட
மென்மை ஆடை.

மனசில் சிதறும் தானியங்களை
அவை
தரையில் அமர்ந்து
கொத்துகின்றன.

அவை கொத்தித் தின்னும்
அழகில்
என்
மனசின் தானியங்கள்
முளை விடுகின்றன.

அதன்
சத்தங்களின் சரணாலயமாய்
என்
நினைவுச் செடியின்
நீண்ட கிளைகள்.

மனம் மட்டும்
கவனமாய் கவலைப்படும்.

நாளை
சிட்டுக்கள் மீண்டும் வருமோ ?
இல்லை ஏதேனும்
வேடந்தாங்கலை
வேண்டிச் செல்லுமோ ?

காலங்கள்

Image result for Tree painting

இயற்கை தன் வரவை
சூரியத் தூரிகை கொண்டு
இலைகளுக்குள் எழுதுகிறது.

பச்சையப் தேர்வில்
பெரும் வெற்றி பெற்று
கிளை தலைவிரித்தாடும்
வசந்த காலத்தின் அசந்த நாட்கள்.

வெற்றிலைக் கிழவனின்
ஒழுகும் வாயாய்
சிவப்புச் சாயம் படரத்துவங்கும்
வேனில் கால விடைபெறு நாட்கள்.

வற்றிப்போன ஈரத்தின்
அடையாள அட்டையாய்
சத்தமிடும் சருகுகள்
தொற்றிக்கொண்டிருக்கும்
உதிர் காலத்தின் முதல் காலைகள்.

மொத்த மரங்களும்
ஆதி மனித அவதாரம் கொண்டு
நிர்வாண நிராயுதபாணிகளாய்
அணிவகுத்து நிற்கும்
குளிர் காலத்தின் அந்தி நாட்கள்.

நாள்காட்டிகளும்,
மணிகாட்டிகளும்,
பொத்திப் பொத்தி வைக்கும் காலத்தை
அலட்டிக் கொள்ளாமல் வந்து
எடுத்துக் கொள்கிறது இயற்கை.

ஒவ்வோர் காலத்திலும்
ஒவ்வோர்க் கவிதைத் தொகுப்பை
அது
மௌனமாய் மரங்களுக்குள்
எழுதிவிட்டுப் போகிறது.

திறவாப் புலன் கொண்ட
மனிதனுக்கோ.
சிறகுகளை விட
விறகுகளே தேவைப்படுகிறது.

நதி யெனும் கவிதை

Image result for River

இந்த
நதிகள் மட்டும் இல்லையென்றால்
அந்த
கானகக் கச்சேரிக்கு
இசையில்லாமல் போயிருக்கும்.

மெல்லிய
புல்லாங்குழலாய்
ஒவ்வோர் பாறை இடுக்கிலும்
இசையை
ஒட்டி வைத்து நடப்பது
நதிகள் தானே.

பச்சைகள் புறப்படுவதும்
நாகரீகம் பெறப்படுவதும்
நதிகளின்
கரைகளில் தானே.

கடல்ப் பெண்ணின்
நீலமான முந்தானை
இந்த
நீளமான நதிகள் தானே.

பூக்களையும்
இலைகளையும்
சமத்துவத் தோளில்
சுமந்து திரிவது
நதிகள் மட்டும் தானே.

நதிகள்
மறைந்து போனால்,
வளங்கள் குறைந்து
உயிரினமே
உறைந்து போகுமே.

நதி,
பூமித் தாயின் இரத்தப் பாசனம் !?

நாட்டிய அரங்கேற்றம்
நயாகராவில்,
ஒத்திகை நடப்பது
குற்றாலத்தில்,
ஆங்காங்கே மேடை போட்டு
பாடிவிட்டுத் தான்
நதிகளும் நடக்கின்றன.

கடலின் கால்களில்
கரைந்தபின்
ஆறுகள் மெல்ல மெல்ல
அகலமாகின்றன,
கடலுக்குள் விழும் பக்தியில்
ஆறுகள் அடையும் முக்தி.

சலவை செய்த
தண்­ர் ஆடைகள்
கடலில் வந்து
நீலம் முக்கிக் கொள்கின்றன.

எத்தனை பாரம் ஆனாலும்
நெஞ்சில்
ஈரம் மாறாதது
அருவிகள் தானே.

பூக்கள் தலை நீட்டி
பாய்மரக் கப்பலாய்
படபடத்து நகர,
உள்ளுக்குள் மீன்கள்
நீர்மூழ்கிக் கப்பலால்
நழுவும்.
நதிகள் அவற்றின் பாதைகள்.

கானம் பாடிக் களைத்த
காட்டுக் குயில்களுக்கு
நதிகள்
தாகம் தீர்க்கும் தருமன்.
சாதகம் செய்யும் பாடகற்கு
நதிகள்
பாதகம் செய்யா பரமாத்மா.

நதிகள் மட்டும் இல்லையேல்
பச்சையம் விற்கும் சூரியன்
சருகுகளை
மட்டுமே செய்து குவித்திருப்பான்.

நதிகள் மட்டும் இல்லையேல்
பூமியின் பாதிக் கறைகள்
கழுவப் படாமலேயே
கிடந்திருக்கும்.

நதிகள் மட்டும் இல்லையேல்
பாதிக் கவிதைகள்
தாகத்தில் தொண்டை
வறண்டிருக்கும்.

தவம் கலைக்கும்
ரதியும் நதியே,
தவம் கொடுக்கும்
கதியும் நதியே.

சுத்தமாகவும்
சத்தமாகவும் சுற்றும் நதிகள்
ஆங்காங்கே
அரசியல் கலக்கும் போது
மட்டும்
அழுக்கடைந்து அழுகின்றன.

நதி யெனும் கவிதை.

Image result for Beautiful river

இந்த
நதிகள் மட்டும் இல்லையென்றால்
அந்த
கானகக் கச்சேரிக்கு
இசையில்லாமல் போயிருக்கும்.

மெல்லிய
புல்லாங்குழலாய்
ஒவ்வோர் பாறை இடுக்கிலும்
இசையை
ஒட்டி வைத்து நடப்பது
நதிகள் தானே.

பச்சைகள் புறப்படுவதும்
நாகரீகம் பெறப்படுவதும்
நதிகளின்
கரைகளில் தானே.

கடல்ப் பெண்ணின்
நீலமான முந்தானை
இந்த
நீளமான நதிகள் தானே.

பூக்களையும்
இலைகளையும்
சமத்துவத் தோளில்
சுமந்து திரிவது
நதிகள் மட்டும் தானே.

நதிகள்
மறைந்து போனால்,
வளங்கள் குறைந்து
உயிரினமே
உறைந்து போகுமே.

நதி,
பூமித் தாயின் இரத்தப் பாசனம் !?

நாட்டிய அரங்கேற்றம்
நயாகராவில்,
ஒத்திகை நடப்பது
குற்றாலத்தில்,
ஆங்காங்கே மேடை போட்டு
பாடிவிட்டுத் தான்
நதிகளும் நடக்கின்றன.

கடலின் கால்களில்
கரைந்தபின்
ஆறுகள் மெல்ல மெல்ல
அகலமாகின்றன,
கடலுக்குள் விழும் பக்தியில்
ஆறுகள் அடையும் முக்தி.

சலவை செய்த
தண்­ர் ஆடைகள்
கடலில் வந்து
நீலம் முக்கிக் கொள்கின்றன.

எத்தனை பாரம் ஆனாலும்
நெஞ்சில்
ஈரம் மாறாதது
அருவிகள் தானே.

பூக்கள் தலை நீட்டி
பாய்மரக் கப்பலாய்
படபடத்து நகர,
உள்ளுக்குள் மீன்கள்
நீர்மூழ்கிக் கப்பலால்
நழுவும்.
நதிகள் அவற்றின் பாதைகள்.

கானம் பாடிக் களைத்த
காட்டுக் குயில்களுக்கு
நதிகள்
தாகம் தீர்க்கும் தருமன்.
சாதகம் செய்யும் பாடகற்கு
நதிகள்
பாதகம் செய்யா பரமாத்மா.

நதிகள் மட்டும் இல்லையேல்
பச்சையம் விற்கும் சூரியன்
சருகுகளை
மட்டுமே செய்து குவித்திருப்பான்.

நதிகள் மட்டும் இல்லையேல்
பூமியின் பாதிக் கறைகள்
கழுவப் படாமலேயே
கிடந்திருக்கும்.

நதிகள் மட்டும் இல்லையேல்
பாதிக் கவிதைகள்
தாகத்தில் தொண்டை
வறண்டிருக்கும்.

தவம் கலைக்கும்
ரதியும் நதியே,
தவம் கொடுக்கும்
கதியும் நதியே.

சுத்தமாகவும்
சத்தமாகவும் சுற்றும் நதிகள்
ஆங்காங்கே
அரசியல் கலக்கும் போது
மட்டும்
அழுக்கடைந்து அழுகின்றன.

புல்லிலும் பூக்கள் உண்டு.

 

Image result for flowers in grass

புல்லின் தான்
பூத்திருக்கிறேன்,
ஆனாலும் நான்
பூ தானே !

சாலையோர சருகொன்று
என்
மேனியை உயிரோடு
சமாதியாக்க இயலும்,

ஓர்
பாதச் சுவடு விழுந்தால்
பாதாளம் வரை
புதையுண்டு போவேன்.

சாலையோரமாய்,
ஓர் நெல்லின் நீளத்தில்
சிறு கல்லின் பாதத்தில் தான்
நான்
வேர் விட்டுக் கிடக்கிறேன்,

ஆனாலும்,
ஓர் முல்லையின் முகமுண்டு,
மேன்மை இல்லையெனிலும்
ஓர் ரோஜாவின்
மென்மையும் உண்டு என்னில்.

பூஜையறைக்கு
புற்களின் பூக்களை யாரும்
பறித்துச் செல்வதில்லை,

கூந்தலில் ஏந்திட
கன்னியர் யாருமே
கருதுவதில்லை.

தொடுக்கும் மாலையிலும்
இட ஒதுக்கீடு
எனக்கில்லை,
மலர் வளையம் கூட
மனம் வைப்பதில்லை !

நானும் பூ தான்,
ஒதுக்கப்பட்டவர் உதிர்க்கும்
சிறு புன்னகையின்
நீளம் தான் எனது.

தட்ப வெட்ப நிலைகளைத்
தாங்கிக் கொள்ளும்
நந்தவனத் தாயோ,
கூரைகளை எட்டிப்பிடிக்கும்
தோரணத் தொட்டிகளோ
என் கால்களுக்கு கீழே இல்லை.

யாருக்கேனும்,
ஆதாயம் தராவிடில்
ஆகாயம் பார்க்க வேண்டும் தான்,
மனிதனானாலும்
பூ வானாலும்.

பழக்கங்களுக்கு
வெளியே வந்து யாரும்
பழகிக் கொள்வதில்லை
எதுவும்.