உன் பார்வைகள்

 

Image result for negotiationபன் முனைத் தாக்குதல்
பரம நிச்சயம்,
ஆனாலும்
பயப்படாமல் அவிழ்த்து வை
உன் கருத்துக்களை.

ஒரே இடத்தில்
சுற்றிக் கொண்டிருக்க
நீயொன்றும்
ராட்டினமல்ல,
அச்சையும் கூடவே
அழைத்துச் செல்லும் சக்கரம்.

மூடி வைக்கும் கேள்விகள்
மூச்சிழந்த சடலங்கள்.
கேட்டு வைத்தால் மட்டுமே
அவற்றுக்கு
உயிர்வரும் சாத்தியமுண்டு.

நீயாகவே துவங்கு,
உனக்கான
கல்லறை தவிர
மற்ற அனைத்தையும்
நீயே
கட்டியெழுப்பத் துவங்கு.

பயம் என்னும் இருட்டை,
நீ
குகையைக்குள் இருந்து,
தயக்கத்தைத்
தின்று கொண்டே
துரத்த முடியாது.

குற்றம் சொல்லப்படாத
யாருமே
வரலாறுகளில்
குறித்து வைக்கப் பட்டதில்லை.

மலை இருக்கிறது
என்று நகர்பவர்களை விட
அதனடியில்
புதையல் இருக்கிறதா என
பரிசோதிப்பவர்களுக்கே
வாழ்க்கை
ஆச்சரியத்தை
அடுக்கி வைத்திருக்கிறது.

பன் முனைத் தாக்குதல்
பரம நிச்சயம் தான்.
ஆனாலும்
பயப்படாமல் அவிழ்த்து வை
உன் கருத்துக்களை.

*

Advertisements

நீயும், உன் கவிதைகளும்

 

Image result for self

உன்னையும் உன் கவிதைகளையும்
ஒரே தட்டில்
உட்கார வைப்பதில்லை
நான்.

உன்னைப் பிடிக்கும்
என்பதற்காய்
உன் கவிதைகளைப் படிப்பதில்லை.

உன்
கவிதைகள் பிடிக்கும்
என்பதற்காய்
உன்னைப் பிடிக்குமென்பதுமில்லை.

உன்னைப்
பிடிக்கவில்லையென்பதால்
உன் கவிதைகளை
பிரேதப் பரிசோதனை செய்வதும்
பழக்கமில்லை எனக்கு.

உன்னைப்
பிடிக்குமென்பதால்
உன் காலிழந்த கவிதைகளை
கண்களுக்குள்
குடியிருத்துவதும் இல்லை.

நீ வேறு
உன் கவிதைகள் வேறு.

என்னைத் தெரிகிறது அல்லவா ?
நான்
உன் மனசாட்சி.

விரல்களே விளக்குகள்

Image result for nail in wall
எதிர்பாராத
நிகழ்வுகளின் குவியல்,
ஒவ்வோர் எதிர்பார்ப்புகளுக்குமிடையே
முளைத்து வளரும் எதிர்ப்புகள்,
நெருங்க நெருங்க
விலகிச் செல்லும்
தொடு வான இலட்சியங்கள்.
இவற்றின் கலவை தான் வாழ்க்கை !

ரோஜா மேல் பனித்துளி அழகுதான்
ஆனால்
வரப்புகளின் தண்ணீ­ர்தானே வாழ்க்கை.
கனவுகளை
இரவுகளுக்கு ஒத்திவைத்துவிட்டு
நிஜங்களுக்கு முதுகெலும்பு முடைவோம்.

காதல் அழகுதான்,
கவிதை அழகுதான்.
ஆனால்
வறுமையின் அமிலக்குழிக்குள்
வயிற்றுத் தாகம் தானே
அருவியாகிறது ?

மீன்கள் பிடித்துப் பிடித்து
மீந்துபோன வாழ்வில்
மிச்சத்தின் செதில்கள் மட்டுமே.
போதும்.
மீன்கள் சேகரிப்பது தேவை தான்
ஆனாலும்
தூண்டில்கள் தயாராக்குவோம்.

எத்தனை நாள் தான்
ஒற்றைத் தெரசாவும்,
ஒரு காந்தியும் கொண்டே
வரலாறு நகர்த்துவது ?
நூறு கோடி மக்களில்
பெரும்பாலானோர்க்கு
இன்னும் பெயரிடப்படவில்லையே !!!

வெற்றிகளின் பாதையில்
தோல்விகளும் படிக்கட்டுகளே.
தோல்வியின் பாதையில்
வெற்றிகள் கூட படுகுழிகளே…
நமக்குத் தேவையான
முதல் வெற்றி
எங்கே தோல்வியடைகிறோமெனும்
தேடலில் தான்.

கதவுகள், ஜன்னல்கள் எல்லாம்
திறந்துதான் கிடக்கின்றன.
நாம் தான்
சுவரில் அறையப்பட்ட
ஆணிகளாய் இருக்கிறோம்.
*

இன்று போய், நாளை வா !

 

Related image‘நாளை என்பது
நம்பிக்கையின் ஆணிவேர்.
உழைப்புக்கும் உயர்வுக்கும்
அடிப்படை
நாளை எனும் நம்பிக்கை தான்.

நாளை என்பது இல்லையென்றால்
உலகம்
வியர்வையை வெறுக்கும்.

நாளையில் கொண்ட
நம்பிக்கையில் தான்
சிட்டுக் குருவியும் ஆலமரத்தின்
விழமறுக்கும் விழுதுகளுக்கிடையில்
கூடு கட்டுகிறது.

மேகவானத்தின் மேற்குப் பக்கம்
இருளுக்குள் விழுந்து விட்டாலும்
நாளை யை நம்புகிறது
அந்த
கீழ் வானத்தின் கிழக்கும் பக்கம்

நாளையின்
நம்பிக்கை வற்றி விட்டால்
அறுவடை என்பதன் அர்த்தம் மறந்து
விதைகளின் வினியோகத்தை
வயல்களே வெறுக்கும்.

கல்விக் கூடங்களில்
பல்கலைக் கழகங்களில்
நாளைய கனவுகளில் தானே
நிகழ்காலம் நகர்கிறது.

நாளை என்பதன்
நம்பிக்கை தொலைத்தால்
மானிட வர்க்கத்தின் பக்கத்தில்
சோம்பல் மட்டுமே மிச்சமாகும்.

நீலக் கடலின் நிறம் பிரித்து
அருவியில் கலக்கும் கனவல்ல.
நாளை என்பது
அடுத்த அடி எடுத்து வைக்க
பாதம் தேடும் பயிர்ச்சிக் களம்.

இதயக் காயம் வலிக்கும் போதும்
தோல்விக் கணைகள் தைக்கும் போதும்
வானம் பார்க்கும் வயல் காடாய்
மனம் தேடுவதும் நாளைகளைத் தான்.

அங்கீகாரங்கள் மறுக்கப்பட்டு
அங்கிகள் கூட அவிழ்க்கப் பட்டு
அங்கலாய்ப்புக்களில் முடியப்படும்
நிராயுதபாணிகள் நம்புவதும்
நாளைகளைத் தான்.

இன்றைய சோகங்களின்
ஈரம் துடைப்பது
நாளை எனும்
நம்பிக்கைக் கைக்குட்டை தான்.

நம்பிக்கை மேகத்தைக் கலைக்கவேண்டாம்
அது குளிர் உறிஞ்சிப் பறக்கட்டும்
நட்டு வைத்த நம்பிக்கை நாற்றுக்கள்
நாளை ஈரம் பெறும்.

நம்புங்கள்.
நாளை என்பது நிஜம்
நீயும் நானும்
காலூன்றி நிற்கும் இன்று கூட
நேற்றைய நாளை தான் !!!

குறைகளல்ல அவை

 

Image result for smile pencil artநீ
அழகாக இல்லையென்று
யாரேனும் சொன்னால்
அழ ஆரம்பிக்காதே
பிறர் மனதில்
பொறாமை விளைவிக்க மாட்டேன்
என்று
பெருமிதம் கொள்

0

நீ
உயரமாய் இல்லை என்று
இகழ்ந்து பேசினால்
உடைந்து போகாதே.
உயர்வுக்கும் உயரத்துக்கும்
இம்மியளவும் சம்மந்தமில்லை
என்று
இன்னொருவருக்கு உணர்த்த
உனக்கொரு வாய்ப்பென்று உணர்ந்து கொள்.

0

நீ
கருப்பு என்று யாராவது
கிண்டலாய் சொன்னால் கலங்காதே !
அழகு நிலைய அறைகளுக்குள்
அடைபட்டும் விடாதே.
நிறத்தை மூலதனமாக்கி
நிலத்தை வென்றவர் யாருமில்லை
என்பதை நினைவில் கொள்.

0

நீ
முட்டாளென்று யாரேனும் சொன்னால்
உதடு வெடிக்க கோபப் படாதே
மெதுவாய் ஒரு
புன்னகை சிந்து…
பிரபஞ்சத்தின் பெருமை
பொறுமை என்பதைப் புரியவை !!!

0

உன்
உண்மை அன்பை யாரேனும்
உதாசீனம் செய்தால்
உருகி உருகி தொலைந்து போகாதே
உள்ளம் கற்க
உனக்கொரு வாய்ப்புக் கிடைத்ததாய்
உவகை கொள்.

*

தொலைந்து போன ஒருவன்..

Image result for mask manஉங்களால்
புறக்கணிக்கப் படுவேனோ
எனும்
பயம் எனக்கு.

அதனால் தான்
என்
வெள்ளைச்சிறகுகளுக்கு
உள்ளே இருக்கும்
கழுகுக் கால்களை
காட்ட மறுக்கிறேன்.

எனக்குள் வலி வருமோ
எனும் கிலியில் தான்,
என்
நிஜத்தின் நிழலைக் கூட
உங்கள்
விழி விழா தேசத்தில் தான்
விழ வைத்துக்
கொண்டிருக்கிறேன்.

புன்னகைப் பனிக்கட்டிகளை
என்னிரு உதடுகள்
ஏந்திப் பிடித்திருந்தாலும்,
சில
எரிமலைச் சிந்தனைகள்
உள்ளே எரிந்துகொண்டு தான்
இருக்கின்றன !

எப்போதேனும் காட்டவேண்டும்
என்
உண்மை முகத்தை,
போலித்தனமில்லா
ஓர்
நண்பனிடமாவது !.

அதற்கு முன்
தேட வேண்டும் !
எத்தனை முகமூடிகளுக்குப் பின்
என் முகம்
முடங்கிக் கிடக்கிறதென்று !.

தொடர் தோல்விகள்

 

Image result for happy man

உனக்கான நாள்
வந்தே தீரும்

உன்
தோட்டங்களின் மீது
மழை கூட
பொழிய மறுத்து
பொய்த்துப் போகிறதாம்,

உன் தாவரங்களை
மட்டுமே
கதிரவனும்
தவிர்க்கிறானாம்,

நீ
இட்ட விதைகளை
பறவைகள்
வந்து
கொத்திச் செல்கின்றனவாம்,

உன் தூண்டில்களை
மீன்கள்
அருமையாய்
திருடிச் செல்கின்றனவாம்,

நீ
போகுமிடமெல்லாம்
உனக்காய்
தோல்விகள் மட்டுமே
தோண்டப்பட்டிருக்கின்றனவாம்.

கவலைப் படாதே,
உனக்கான நாள்
வந்தே தீரும்.

மழை இல்லா மண்ணும்
கதிர் விழா தேசமும்
நம்
பிரபஞ்சத்தில் உண்டு.

தோல்விகளின் முடிவு
வெற்றியில் விடியும்,

பறவையின் எச்சம்
பல நேரம்
பழ மரங்களை தருவதில்லையா ?

உன் மேல்
போர்த்தப் படுபவைகளை விட
உன்னுள்
ஆழ்ந்திருப்பவையே
அவசியம் உனக்கு !

தியானம்

Image result for meditation
எவ்வளவு முறைதான்
இழுத்தாலும்
கடிவாளம் கழன்று போன குதிரையாய்
குதிக்கிறது மனசு.

தியானம் செய்யவேண்டுமென்று
ஒற்றைப் புள்ளியில்
உள்ளம் குத்தினால்.
அந்த ஒற்றைப்புள்ளி வாய்திறந்து
மொத்தமாய் என்னை விழுங்கி
கனவுகளுக்குள் துப்பிவிடுகிறது.

ஒரு முறைகூட வென்றதில்லை
என் மனசை.

மெல்லிய
ஒரு நூலிழையில் பிடித்து
கிளைக்குத் தாவி,
உச்சிக்குச் சென்று
ஏதோ நினைவுகளோடு
உரையாடப் போய்விடும்

சில வேளைகளில்
கடல்களைத்தாண்டி
கப்பல்களைத் தாண்டி
கிராமத்துத் தொழுவத்தின்
கொட்டிலைப் போய்
தொட்டிலாக்கிக் கொள்ளும்.

தியானிக்கத் துவங்கும் போதுதான்
ஏமாற்றங்களின் காயமும்
ஏற்றங்களின் மாயமும்
வேண்டுமென்றே மனம் மோதும்

பார்த்த திரைப்படமும்
படித்த கவிதை நூலும்
கடல்..மழை…வானம்
ஏதோதோ
எண்ணக் குவியல்களுக்குள்
இதயம் இளைப்பாறத் துவங்கும்

இழுத்துப் பிடிப்பதென்பது
காற்று,
மனசு
இரண்டிடமும் இயலாத காரியம்.

ஒற்றைப்புள்ளியில்
இதயம் குவித்து
தியானம் செய்யும் நிதானம் இழந்து
திரும்பும் மனசு,
உயிர்மூச்சின் ஒழுங்கோடு
கலந்து மீண்டும் தியானத்தைத் துவங்கும்.

இது கவிதை அல்ல.

Image result for writing

 

கவிதைகளை விட
அதிகமாய்,
எது கவிதை எனும்
விவாதங்கள்.

உணர்வுகளை மட்டுமே
கவிதை
உருட்டி வைக்க வேண்டுமாம்
அதில்
கருத்துக்களைத்
திரட்டி வைத்தல் தகாதாம்.

சூரியக் கதிராய்
சுகமாய்ச் சுடலாம்,
மாலை வெயிலாய்
மெல்லப் படரலாம்
ஆனால்
பச்சையம் விற்கும்
பணி செய்யக்கூடாதாம்

அங்கங்களை வருடலாம்,
அவையில் அவற்றை
அவிழ்த்தும் வைக்கலாம்
ஆனால்
ஆடை வழங்கக் கூடாதாம்.

எதார்த்தம் பற்றி எழுதலாம்
ஆனால்
எதிர்காலம் பற்றி
எழுதல் தகாதாம்.

கல் பற்றி எழுதலாம்
கல்வி பற்றி கூடாதாம்.

தோகைகளைப் பாடிவிட்டு
மயிலை
சூப் வைத்துக் குடிக்க
சம்மதமில்லை எனக்கு.

பீலிகளைப் பற்றி
பத்துப் பக்கம் எழுதிவிட்டு
அச்சாணி பற்றி
அரை வரி எழுதினால்
அடிக்க வருபவரோடும்
உடன்பாடில்லை எனக்கு.

விளக்குகளை ஏற்றி
வீதியில் வைப்பதே
பாதசாரிகளுக்குப் பயன்.

கலங்கரை விளக்கம்
பக்கவாட்டில்
படுத்துக் கிடந்தால்
மாலுமிக்கேது
கரைப் பிரவேசம் ?

எத்தனைக் கிரீடம்
சூடிக்கொண்டாலும்
தலைக்குத் தானே விலை.

இது
கவிதை யில்லை என
உங்களில்
பலர் கருதக் கூடும்.

அவர்களைத் தவிர்த்த
இவர்களுக்கே
இக்கவிதை சமர்ப்பணம்.

நீ.. நான்..அவன்..

Image result for hindu christian muslim

 

 

மதங்களின்
தீப்பந்தங்களில்
தேனீக்களை தீய்க்கும்
தலைமுறைத் தவறுகள்
தொடரத்தான் வேண்டுமா ?

உனக்கும் எனக்கும்
சில நம்பிக்கைகள்.
உன்
சம்பிரதாயக் கிளைகளின்
வண்ணங்கள் வேறுதான்
ஆனாலும் நம்
ஆணி வேர் மையங்கள்
அன்பெனும் ஒன்று தானே.

நீ
பூணூல் போடுகிறாய்,
நான்
ஞானஸ்நானம் பெறுகிறேன்,
அவன்
விருத்தசேதனம் செய்கிறான்
இதில்
ஆயுதப் போதனை
எந்தப்பக்கத்தில் அச்சானது ?

அருவிகள்
எப்போதுமே மலையேறிச்
செல்வதில்லை,
அது கடல் நோக்கிய பயணம்.
நீயும் நானும்
நதியின் மீன்கள் தானே.
பின் ஏன்
தூண்டில் தயாரிக்க துடிக்கிறாய் ?

அத்தனை நதிகளையும்
கடல்
மார்போடணைத்து
தாலாட்டவில்லையா ?

உன்
கைக்கடிகாரமும்,
என் கைக்கடிகாரமும்
ஒரே சீராய் தானே ஓடுகின்றன
நாம் மட்டும் ஏன்
மூச்சிரைத்துக் கொண்டே
முன்னேறுகிறோம்.

உன் நம்பிக்கைகளுக்கு
நீ நீரூற்று,
என் கிளைகளில்
நான் ஊஞ்சல் ஆடுகிறேன்,
அவன் வாசலில்
அவன் தோரணம் கட்டட்டும்,
விட்டு விடு
கண்ணி வெடிகளின் கழுத்தில்
கால் மிதிக்கும்
அழுத்தம் இனி வேண்டாமே.

நோய் அண்டாத மதம்
இன்று வரை
பிறக்கவில்லை.

எந்த மருந்தும்,
மதத்தின்
புட்டிகளில் பயிராவதில்லை.

நம்பிக்கைகளை
வளர விடு,
அதில் அடுத்தவனைப்
புதைப்பதை மட்டும்
வெட்டி விடு.