முதல் பக்கம்

Related image

செல்லமாய்ப் பெய்யும்
மெல்லிய மழை யில்
நனைந்துகொண்டே ஓடத் தோன்றுதா ?
ஓடு.

தனிமையாய் ஓரிடம்
கண்டுவிட்டால்
மூளிப் பாட்டு பாடத் தோன்றுதா
பாடு,

அருமையான நகைச்சுவையை
எதிரியே சொன்னாலும்
சிந்திக்காதே
சிரித்து வை.

கொஞ்ச நேரம்
கடமை ஆடை களைந்து
உள்ளுக்குள்
நிர்வாணியாகத் தோன்றுதா
நில்.

இலைகளின் தலை வருடி
பூக்களின் விரல் திருடி
செடிகளின்
மடி தடவ மனம் சொல்லுதா
செய்.

நதியில் குதி,
அருவியோடு விழு,
புற்களோடு படி,
தும்பிகளின் வால் பிடி,
கவலைப் படாதே,
தோன்றுவதைச் செய்.

இயற்கையோடு கலந்து
இன்னும் சில
கடல்களைத் தோண்டு
இல்லையேல்
ஓர் மேகம் தயாரி.

இந்தக் கணத்தின் இன்பம்
நாளை உன்னைத்
தீண்டாமல் போகலாம்,

நீ
காயம் செய்த இதயங்களோடு
மன்னிப்புக் கேட்கும்
நீளம்
உன் மரண மூச்சுக்கு
இல்லாமலும் போகலாம்.

எனவே,
இதயங்களைக் காயப்படுத்தும்
கவண்-களை மட்டும்
முதல் சுவடு முதல்
கழற்றியே வைத்திரு.

மழை

Image result for Rain and flower

மெல்ல மெல்ல மனக்கேணியில்
தெறித்துச் சிதறுகின்றன நீர் முத்துக்கள்.
வெளியே மழை.

மண்ணோடு ஏதோ சொல்ல
மரண வேகத்தில் பாய்கிறது மேகம்.

மழை.

இயற்கை செடிகளுக்கு அனுப்பும்
பச்சையப் பராமரிப்பாளன்.
சாலைகளுக்கோ அவன்
சலுகைச் சலவையாளன்.

வாருங்கள்,
குடைகளுக்குள் நனைந்தது போதும்
தண்­ரால் தலைதுவட்டிக் கொள்ளலாம்.

பாருங்கள்,

அந்த வரப்பின் கள்ளிகள் கூட
கண்திறந்து குளிக்கின்றன.

சின்னச் சின்ன சிப்பிகள் கூட
வாய் திறந்து குடிக்கின்றன.

பூக்கள் செல்லமாய்
முகம் கழுவிக் கொள்கின்றன.

முகம் நனைக்க முடியாத வேர்கள் கூட
அகம் நனையக் காத்திருக்கிண்றன.

மழை வேர்வை சிந்தியதும்
பூமிப்பெண்ணிடம் புதுவாசனை.

இப்போது தான்
சகதிக்கூட்டைச் சிதைத்து
வெளிக்குதிக்கின்றன
பச்சைத் தவளைகள்.

முகம் சுருக்க மறுக்கின்றன
தொட்டாச்சிணுங்கிகள்.

புற்களைக் கழுவி சாயவிட்டு,
காய்ந்த ஆறுகளில் ஆழப்பாய்ந்து,
சிறுவர்களின் காகிதக் கப்பல்களைக் கவிழ்த்து,
மரங்கொத்திக்கு தாகம் தணித்து
இதோ நதியைக் குடிக்கப் பாய்கிறது
மண்ணில் குதித்த மழை.

பூமிக்கு வானம் அனுப்பிய
விண்ணப்பக் கயிறு இது.

காற்று ஏறி வர
வானம் இறக்கிவைத்த
இந்த தண்­ர்ஏணி மேகத்தின் முதுகில்
தான் சாய்க்கப்பட்டிருக்கிறது.

அவ்வப்போது வானம்
மின்னல் நுனியில்
இடி கட்டி இறக்குகிறது.

மொட்டைமாடியில் இளைப்பாறி,
நாட்டிய நங்கையின்
சலங்கையொலியாய் சன்னலோரம் சிதறி,
குவிந்த இலைகளின் கழுத்து வரைக்கும்
குளிர் ஊற்றிச் சிரிக்கிறது
இந்த மழை.

தேனீர்க் கோப்பைகளில் வெப்பம் நிறைத்து
கதகதப்புப் போர்வைக்குள் உடலைப் பொதிந்து,
சாரளங்கள் வழியேயும்
மழையை ரசிக்கலாம்.

உச்சந்தலைக்கும்
உள்ளங்கால் விரலுக்குமிடையே
ஈரச் சிறகைச் சுற்றிக்கொண்டும்
மழையை ரசிக்கலாம்.

மழை. அது ஒரு இசை.
கேட்டாலும் இன்பம்,
இசைத்தாலும் இன்பம்.

நல்ல இசை தன் ரீங்காரத்தை
காதோரங்களில் விட்டுச் செல்லும்.
மழை மாவிலையில் விட்டுச் செல்லும்
கடைசித் துளிகளைப்போல.

வாருங்கள்,
குழாய்த்தண்­ர்க் கவலைகளை
கொஞ்சநேரம் ஒத்திவைத்துவிட்டு.
இந்த சுத்தமழையில்
சத்தமிட்டுக் கரையலாம்.

மழை.
புலன்கள் படிக்கும் புதுக்கவிதை.

மழை.
பூமிக்கு பச்சை குத்தும்
வானத்தின் வரைகோல்.

மழை.
இளமையாய் மட்டுமே இருக்கும்
இயற்கையின் காவியம்.

மழை.
இலக்கணங்களுக்குள் இறுக்கமுடியாத
இயற்கையின் ஈர முடிச்சு.

வரவேற்பாளர்

Image result for receptionist

ஆடைகளில் சுருக்கம் விழாமல்,
உதடுகளின் சாயம்
உருகி வழியாமல்,
அலங்காரப் பதுமையாய்
வரவேற்பறையில் நான்.

தொலைபேசிச் சத்தம்
கேட்டுக் கேட்டு என்
காது மடல்கள் ஊமையாகிவிட்டன

போலியாய் சிரிப்பதற்காகவே
எனக்கு
ஊதிய உயர்வு
அவ்வப்போது வருகிறது.

கண்களில் கொஞ்சம்
காமம் கலந்தே
பாதி கண்கள் என்னைப் பார்க்கின்றன.
மீதி கண்கள்
அவசர யுகத்தின் பிரதிநிதிகள்
கடிகாரம் மட்டுமே பார்த்து வாழ்பவர்கள்.

என் குரலுக்குள்
குயில் இருக்கிறதாம் !
எனக்கு இருப்பவை தோகைகளாம் !
வர்ணனை வார்த்தைகளிலும்
புன்னகை மட்டுமே பூக்க வேண்டுமென்னும்
கட்டாயக் கட்டுகளில் நான்.

எனது சின்ன வயது மகள்
மாலையில் மறக்காமல்
மல்லிகை வாங்கி வரச் சொன்னாள்.

பூக்களின் வாசனைகளுக்கிடையே
என்
சராசரி வாழ்க்கையின் எதார்த்தம்
நாசி யை எட்டும் போது
முந்திக் கொண்டு தட்டுகிறது
மீண்டும் அந்த தொலைபேசி.

விரைவாய் மதிய உணவு முடித்து
கிடைக்கும் இடைவேளையில்
சிறிதே இளைப்பாறி
மீண்டும் உதடுகளில் புன்னகை நட்டு
முன்னறை வாசலில் தஞ்சம்.

அமிலச் சாலையில் கழுவப்பட்டு
மொத்த மனசும்
சாயம் போனதாய்த் தோன்றும்,
ஒவ்வொரு
மாலைப் பொழுதுகளிலும்.

சிரித்து வாழவேண்டும் என்று
கவிஞன் சொன்னது என்னிடம் தானோ ?
சிந்தனைகள் விட்டு விட்டு
வட்டமிட
கவலையாய் இருக்கிறது இப்போது.

மூன்று மணிக்கு பேசுகிறேன்
காலையில் கண்வலியுடன்
கணவன் சொன்னான்.
கடிகாரம் இலக்கைத் தொட்டபின்னும்
பயணத்தைத் தொடர,
இதுவரை ஒலித்த தொலைபேசி
இப்போது மட்டும் ஊமையாய் !

 

பகடைப் பொருளாதாரம்

Image result for throwing dice

சூதாட்டம் மீதான நாட்டம்
அழிவுகள்
விளையும் தோட்டம்.

நம்பிக்கை வைக்க
ஆயிரம் இடங்கள் இருக்க,
சுற்றும் சக்கரத்தில்
சோம்பேறிக் கூட்டம்
நம்பிக்கை வைக்கும்.

விதைக்காத இடத்தில்
அறுவடை செய்ய,
கனவுகளின் கால்கள்
கோணிகளுடன் காத்திருக்கும்.

அடுத்தவன்
தோற்க வேண்டும் எனும்
பிரார்த்தனைகளே
இங்கே
ஆண்டவன் மீது
அடுக்கடுக்காய் அடுக்கப்படும்.

அடக்க முடியாத
மனக் குதிரைகள் இங்கே
மீண்டும் மீண்டும்
தலை தெறிக்க ஓடும்.
தவறான ஓடு தளத்தில்.

மாயமான் கனவுகளில்
வேடர்கள்
சிறைப்பிடிக்கப் படும்
கானகம் இது.

வெறும்
கற்பனைகளின் கோட்டையில்
சிம்மாசனம் போடும்
பகல் கனவின்
படுக்கை அறை இது.

ஒரு பானை சோற்றுக்கு
ஒரு கல் பதமென்று
போதையுடன் புலம்பித் திரியும்
வர்ணக் கூடத்தின்
நிறமற்ற வாழ்க்கை இது.

எது எப்படியோ,
முடிவு மட்டும்
சாதகமாய் இருப்பதற்கான
சாத்தியங்கள் இல்லை.

மலைகளுக்கு மாலையிடு.

Image result for Mountains

மலைகளே.
பூமிப் பந்தின்
கர்வக் கிரீடங்களே,

மலைகளே,
மலைப்பின்
மறு பெயர்களே.

உங்கள்
தலை துடைக்க
மென்மையின் மேன்மையான
மேகத் துணிகள்.

உங்கள்உள்ளுக்குள்
ஒளித்து வைத்திருக்கிறீர்கள்
ஓராயிரம்
ஒய்யாரச் சிற்பங்கள்.

காற்றுக்கும் கதிரவனுக்கும்
கலங்காத
கருங்கல் இதயம்
உனக்கு.,

உன்னை
எப்படிப் புகழ்வது ?

நெஞ்சு நிமிர்த்தி நிற்கும்
வீரத்துக்கா,
சில செடிகளுக்கு
வேர் விட வழி விடும்
ஈரத்துக்கா ?

உன் மர்மப் பிரதேச
மரக்கிளைகளில்
தான்
உண்மைச் சங்கீதம்
உறங்கிக் கிடக்கிறது.

சங்கீதத்தை
இரைச்சல்களிலிருந்து
இழுத்தெடுத்து
இதயம் வலிக்கும் போதெல்லாம்,
மௌனத்துள் கரைந்து
இசைக்கச் சொன்னது
உன் மௌனம் தான்.

நாடுகளுக்கும்
காடுகளுக்கும்
நீ
வேலியாய் விளைந்தவன்.

சில நேரம்
பரவசங்களின் பதுங்கு குழி
உயரமான உன்
முதுகு தான்.

நாங்கள்
உன்னைப் பார்த்து
ஆச்சரிய மூச்சு விடும்போது
நீ
பள்ளங்களைப் பார்த்து
பெருமூச்சு விடுகிறாயா ?
தெரியவில்லை.

ஆயிரம் தான் சொல்,
கல்லாய் நடக்கும்
மனிதர்களை விட,
கல்லாய்க் கிடக்கும் கல்
மேன்மையானதே.

கணிப்பொறி.

Image result for Girl with Computer

என் இனிய கணிணியே.

இவ்வளவு நேரம் தொடர்ச்சியாக
நான்
யார் முகத்தையும் பார்த்ததில்லை.

இவ்வளவு நேரம் யாரோடும்
விரல் தீண்டல் தொடர்ந்ததில்லை.

அதெப்படி
உன்னால் மட்டும் முடிகிறது ?
கண்ணுக்குத் தெரியாத
கணிதச் சுருக்கங்களின் சுளுக்கெடுக்க ?

முகம் மனசின் கண்ணாடி
என்பது
முகமே கண்ணாடியாகிப் போன
உன்னிடம் தானே உண்மையாகிறது ?

பொழுதுகள் மாறினாலும்
முகங்கள் மாறினாலும்
விடைகளை மாற்ற மறுப்பது
நீ மட்டும் தானே.

நீ மட்டும் இல்லையென்றால்
உலகம் ஒருவேளை
காகிதக் கட்டுக்களில்
புதைக்கப் பட்டிருக்கலாம் !!!

நீ மட்டும் இல்லையென்றால்
உலகைப் பிடித்தெடுக்கும்
ஓர் வலை
உருவாகாமலேயே போயிருக்கலாம்.

நீ என்ன செய்வாய் என்று கேட்ட காலம்
போய்விட்டது.
என்ன செய்ய மாட்டாய் என்கிறது
கலியுகம்.

யாரோ பகல் கனவு கண்டால்
அதை
பிரதி எடுத்துக் கொடுக்கிறாய்.
இரவுக் கனவை இரவல் வாங்கி
மென்பொருளாய் மொழி பெயர்க்கிறாய்.

இப்போதெல்லாம்
மனித மொழிகளுக்கிங்கே மரியாதை இல்லை
கணிணி மொழிகளுக்குத் தான்
உலக அங்கீகாரம்.
என்ன..???
விரல்களால் பேச வேண்டும்
அது ஒன்று தான் வித்தியாசம் !!!

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு
உலகம் உன்னை ஆண்டுகொண்டிருந்தது
இப்போது
நீ ஆட்சியைக் கைப்பற்றி விட்டாய்.

மிட்டாய்க் கடைகளின்
இனிப்புக் கணக்குகள் கூட
நீ இல்லையென்றால் கசந்து போகிறது.

ஏனென்றால்
எங்கள் மூளைக்குச் செல்லும்
முக்கால் வாசி நரம்புகளும்
விரலுக்கும் விழிகளுக்குமாய்
இடம் பெயர்ந்து விட்டது.

எங்கள் மானிட சமூகம்
வைரஸ் வினியோகம் செய்வது,
நோய் தருவதும் மருந்து தருவதும்
நாங்கள் என்பதை
நீ
மறந்துவிடாமல் இருக்கத்தான்.

காலம் மாறிவிட்டது
முன்பு கலப்பை இருந்த இடத்தில்
இப்போது கணிப்பொறி.
முன்பு வரப்புகள் இருந்த இடத்தில்
இப்போது வன்பொருள்கள்.

ஆனாலும் எங்கள் வயிறு
இன்னும்
மென்பொருள் தின்னப் பழகவில்லை.

ஒற்றைக்காலில் ஒரு தவம்.

Image result for Kokku in vayal

அந்த
பருத்தி வண்ணப்
பட்டுக் கொக்கு
ஓடையில் மெல்ல ஒற்றைக் காலூன்றி,
வயிற்றுத் தவம் இருக்கிறது.

நீளமான அலகுகளை
அவ்வப்போது நீரில் அலசி,
கண்கள் இரண்டை தண்ணீரில் நீந்தவிட்டு
நல்ல மீன் நடந்து வரட்டுமென்று
நாக்கை ஈரப்படுத்திக் காத்திருக்கிறது.

வெள்ளிச் சிமிழ்களை
விளக்கி விட்டது போல,
சின்னச் சின்ன மீன்கள் மெல்ல
கொக்கின் கால்களைக்
கொத்திக் கொத்தி கடந்து போயின.

கிளிகள் அமர்ந்த
கிளைகள் மகிழ்ச்சியில்
கிள்ளி விட்ட சில வெள்ளைப்பூக்கள்
ஓடை நீரின் முதுகில் அமர்ந்து
குதிரைச் சவாரி செய்து வந்தன.

பழுத்த ஓர் மஞ்சள் மாவிலை
சிவப்பு எறும்பிற்குத் தோணியாய் மாறி
சுய துடுப்பு செலுத்தி
தாண்டிப்போனது.

வெண்கல நிறத்தில் சில
விரால் மீன்கள்
நீர்மூழ்கிக் கப்பல்களாய்
நகர்ந்து மறைந்தன.

மெல்ல மெல்ல சிறகு நனைத்து
அருவியோடு கதைபேசிக் கதைபேசி,
கால் மாற்றிக் கால் மாற்றி
வந்த வேலையை மறந்து
இன்னும்
ரசனை கொத்திக்கொண்டிருக்கிறது கொக்கு.

பெய்யெனப் பெய்யும் பொய்கள்.

 

Image result for Lie

அரிச்சந்திர முலாம் பூசிய
அவசர காலப் பொய்களுக்கே
அமோக விளைச்சல்
இன்று.

உண்மைகளைத் தேடிய
இதயத்தின் சாலைகளெங்கும்
பொய்களின்
பாதத் தடம் மட்டுமே.

வறண்ட வார்த்தைகளை
விற்றுத் தள்ளுகிறது
ஈரமாய்க் கிடக்கும் நாக்கு.

சில பொய்கள்
மௌனத்துக்குப் பின்னால்
மறைந்திருந்து சிரிக்கும்.

சில பொய்கள்
புன்னகைக்குப் பின்னால்
சிரிக்காமல் இருக்கும்.

குலுக்கிய கைகள்
விட்டுப்போன பொய்கள்
விரலிடுக்கில்
பிசுபிசுத்துக் கிடக்கும்.

சில பொய்கள்
தலைமுறைப் பழக்கத்தோடு
வெங்காய ஆடைகளாய்
உருமாறி இருக்கும்.

பொய்க்கால் குதிரைகளை
சில
நிஜக்கால்கள்
நிற்க வைப்பது போல,
பல பொய்கள்
உண்மையின் ஆடைகளை
தற்காப்புக்குப் போர்த்தியே
தைலைநீட்டும்,
உள்ளுக்குள் அவை
நிர்வாணமாய் உலவும்.

பொய்மையும் வாய்மையிடத்து
என்றான் வள்ளுவன்,
தவறாய் புரிந்ததாலோ என்னவோ
பொய்மைகள் மட்டுமே
இன்று
வாய்மையின் இடத்தில்.

சமதளப் படிக்கட்டுகள்

Image result for Appreciation painting

பாராட்டுக்கள்
படுக்கைகளல்ல,
அது
பந்தையக் குதிரையைப்
பயணிக்கச் சொல்லும்
துப்பாக்கிச் சத்தம்.

சேவல்ச் சத்தம்
இரவைக் கழுவியதன்
விழிப்பு மணியோசை.
இன்னொரு தூக்கத்தின்
முன்னுரைத் தாலாட்டல்ல.

பயணங்கள்
பாதைகளையும்,
உன் பாதங்களையும் சார்ந்தது,
அது
மைல் கற்களின் முகம் சார்ந்ததல்ல.

பாராட்டுக்களில்
முகம் கழுவிக்கொள்.
ஆனால்
பாராட்டுக்களின் பள்ளத்தில்
உனக்கு நீயே
கல்லறை கட்ட வேண்டாம்.

பூக்கள் கொடுத்துப்
பழக்கப்பட்டவர்கள் இருக்கிறார்கள்.
முட்கள் சூட்டியே
பழக்கப்பட்டவர்கள் இருக்கிறார்கள்.
நீயோ
செடிகளை மட்டுமே சார்ந்திரு.

இலையுதிர்க் காலங்களெல்லாம்
கிளைகளோடு தான்,
அவை
அடி மரத்துக்குக்
கோடரி வைப்பதில்லை.

பிம்பங்களும்,
நிழல்களும்
உன்னைச் சார்ந்தவையே.
உன் தராசுத்தட்டு
அன்னிய மதிப்பீடுகள் முன்
மண்டியிட வேண்டாம்.

சிட்டுக்களை
சிங்கங்களென்பதும்,
ஆம்பல் செடிகளை
அரளிச்செடிகள் என்பதும்
தற்காலிகத் திரைகள் தான்.
ஆட்டம் துவங்கினால் அவிழ்ந்துவிடும்.

பாராட்டுக்களோடு
கைகுலுக்கு.
அடுத்த பாராட்டுக்காய்
உன்னை புதுப்பித்துக் கொள்.
சாய்வு நாற்காலியில் விழுந்து
ஓய்வு ஊதியம் தேடாதே.

உன் முகத்துக்கு முன் நீளும்
வெள்ளைப் பூக்களையும்,
முதுகுக்கும் பின் பாயும்
விகாரக் கற்களையும்
புன்னகையோடு சேகரி.
நீ விரும்பினாலொழிய
உன் நிழல் உடைந்து போகாது.

அறிக்கைச் சுவரொட்டிகளுக்கு
சிறு புன்னகையை மட்டும்
கையொப்பமாய் இட்டுவிட்டு
உன்
பயணம் தொடரட்டும்.

ஆழ்கடலில்
அலைகள் இருப்பதில்லை.

கிளி ஜோசியம்.

Image result for Kili Josiyam

கிளைகள் வெறிச்சோடிக் கிடக்கும்
அந்த
ஆலமர அடியில்
கூண்டுக்குள் இருக்கிறது அந்தக் கிளி.

வரிசையாய் அடுக்கப்பட்டிருக்கும்
அட்டைகளை,
அலகுகளில் கொத்திக் கலைத்தெடுத்து,
பின்
நெல்மணி கொத்தி நகர்ந்து நிற்கும்.

ஒவ்வோர் அட்டையும்
ஒவ்வோர் பதில் சொல்லும்.
எந்த பதில்
எந்தக் கேள்விக்கு என்ன விடையானாலும்,
கிளிக்குக் கிடைப்பதென்னவோ
மீண்டும் அந்த கம்பி வாழ்க்கை தான்.

பறவைகள் வானத்தில் பறக்கும் போது
புரியாமல் பார்த்து நிற்கும்
பாதி இறகு வெட்டப்பட்ட
அந்த பச்சைக் கிளி.

பூரிக்கும் பூக்களோடு பூ முகம் மோதி,
கவிதைக் காற்றோடு கண் விழித்து
வானுக்கும் பூமிக்குமிடையே
வட்டமிடும் வாழ்க்கை
கட்டளைக் கிளிக்கு மறந்தே விட்டது.

அதன் வாழ்க்கை வரைபடம்
அகிலத்தின் அழகிலிருந்து திருடப்பட்டு
அலகு இடைவெளி அளவுக்கு
சுருக்கி இறுக்கிக் கட்டப்பட்டுவிட்டது.

கூண்டுக்கு வெளியே மூன்றடி,
கூண்டுக்குள் மூன்றடி.
ஆறடிக்குள் அடைபடுவது
மனிதனுக்குப் பின் இந்த தனிமைக் கிளிதானோ ?.

சோகத்தின் சக்கரங்களில்
சுற்றிக்கட்டப்பட்டிருக்கும் மக்களுக்கு,
சலுகைச் சமாதானம் விற்று
சில்லறை தேடிக்கொள்ளும்
சின்ன ஓர் வாழ்க்கை ஜோசியம்.

மனசின் மந்திர அறைகளில்
கவலைகள் முரண்டு பிடித்தாலும்,
கற்றதை ஒப்புவிக்கும் பிள்ளைப் படபடப்பில்
நல்லதைச் சொல்லி
கை நீட்டி நிற்பான் கிளி ஜோசியக்காரன்.

ஏதும் புரியாமல்
அடுத்த கதவு திறப்புக்காக
கம்பி கடித்துக் காத்திருக்கும்
அந்த அழகுக் கிளி.