காதல் என்பது எதுவரை

Related image

“அவன் யார் கூட எப்படிப் பழகறான்னு தெரியாது. ஆனா என் கூட ரொம்ப அன்பா இருப்பான். எனக்காக உயிரையே குடுப்பான்” என காதலில் கசிந்துருகும் காதலியர் சொல்வதுண்டு.

“மச்சி, அவளோட லவ் சின்சியர்டா. அடுத்தவங்க அவளைப்பற்றி என்ன சொன்னாலும் கவலையில்லை. என்னைப் பொறுத்தவரை அவ அன்பானவடா” என கசிந்துருகும் காதலன் சொல்வதுண்டு.

இத்தகைய அதீத நம்பிக்கைகளும், மனப்பான்மைகளும் தான் காதல் தோல்விகளுக்கும், காதலின் வெளிப்பாடாய் விளையும் திருமணத் தோல்விகளுக்கும் காரணம்.

காதலில் திளைத்திருத்தல் என்பது பூவில் புரளும் வண்டின் ஆனந்தத்துக்கு ஒப்பானது. உலகமே பூக்களின் கூடாரம் என வண்டு கற்ப‌னை செய்து கொள்ளும் கொள்ளும். வண்டு எப்போதுமே கொஞ்சிக் குலவும் என பூக்கள் புரிந்து கொள்ளும். இரண்டுமே தவறென தெரியவரும் போது எதிர்பார்ப்புகளின் ஆணிவேர் ஏமாற்றக் கோடரியால் வெட்டிச் சாய்க்கப்படும். அவ்ளோ தான்பா அவங்க‌ காதல் ! காதல் எவ்ளோ தூரம் போகும்ன்னு நமக்குத் தெரியாதா ? என ஊர் பேசத் தொடங்கும்.

தவறு காதலர்களிடம் தான் இருக்கிறது. தனது காதலன் தவறே இல்லாதவன் என காதலியும், தனது காதலி பிழையற்றவள் என காதலனும் கருதிக் கொள்வதில் பிரச்சினை யின் முதல் முளை துவங்குகிறது. உண்மையோ வித்தியாசமானது !

ஆலயத்துக்குள் பக்திப் பழமாய் நுழையும் மனிதனைப் பார்த்தால் அவன் கழுவி வைத்த கடவுளைப் போல இருப்பான். கூப்பிய கைகளோடும், வெற்றுக் கால்களோடும் அவன் ஆலயத்தின் தாழ்வாரங்களில் அமைதியாய் அலைந்து திரிவான். ஆலயத்தை விட்டு வெளியே வந்ததும், லஞ்சப் பணத்தை எண்ணத் தொடங்குவான். அல்லது தனது ஆன்மீக இதயத்தைக் கழற்றி விட்டு அழுக்கான இதயத்தை அணிந்து கொள்வான். கோயிலுக்குள் ஒருவன் எப்படி இருக்கிறான் என்பதை வைத்து அவன் எப்படிப்பட்டவன் என்பதை அளவிட முடியாது.

அதே போல தான் காதலும் ! காதலில் திளைத்திருக்கும் போது அடுத்த நபருக்காக உயிரை கைகளில் ஊற்றி ஊட்டி விடுவார்கள். இதழ்களில் இதயத்தை இறக்கி வார்த்தைகளாலே வானவில் கட்டுவார்கள். ஆனால் வாழ்வின் எதார்த்தம் எப்போதும் படகு சந்திப்போடு முடிந்து போவதில்லை.

ஒரு மனிதனின் இயல்பு எப்படி என்பதை வைத்தே அவனது காதல் வாழ்க்கையையும் அளவிட வேண்டும். அவன் தனது தாயை நேசிக்கிறானா ? தனது தந்தையை மதிக்கிறானா ? தனது சகோதர சகோதரிகளிடம் பாசமாய் இருக்கிறானா ? நண்பர்களோடு நட்பு பாராட்டுகிறானா ? வீதியில் திரியும் ஒரு ஏழை சகோதரனைக் கூட கருணையோடும், சக மனித மரியாதையோடும் நடத்துகிறானா ? இவையெல்லாம் ஒருவனுடைய காதல் வாழ்க்கையிலும் வெளிப்படும்.

ஒருவனுடைய இயல்பு எதுவோ, அதுவே காதலிலும் பிரதிபலிக்கும். அதைத் தாண்டிய வெளிப்பாடுகள் எல்லாம் போலியே. அம்மாவை அவமதிப்பவன், அப்பாவை நிராகரிப்பவன், சகோதர சகோதரிகளுக்கு இரங்காதவன் காதலிக்கு மட்டும் காற்றில் தாஜ்மஹால் கட்டினால் நம்பாதீர்கள். அந்த மிகைப்படுத்தும் நடிப்பு நிலைப்பதில்லை. அது பனிக்கட்டியின் மீது செய்யும் தூரிகை வண்ணம் போல காலம் கடக்கையில் கரைந்தே மறையும்.

அரளிச் செடியின் கிளைகளில் ரோஜாப் பூக்களை ஒட்டி வைக்கலாம். மாமரத்தின் கிளைகளில் மாதுளம் பழத்தைக் கட்டி வைக்கலாம். ஆனால் நிலைக்குமா ? நிலைப்பதில்லை ! மரத்தின் இயல்பு எதுவோ, அது தான் கனிகளில் வெளிப்படும். செடியின் இயல்பே பூக்களில் வெளிப்படும். அதைத் தாண்டிய மாயாஜாலங்களெல்லாம் காதலர்களின் கண்கட்டு வித்தைகளே.

ஒருவன் காதலில் சிறக்க வேண்டுமெனில் அவனுடைய குணாதிசயம் சரியாக இருக்க வேண்டும். என்னதான் விஷத்தண்ணீர் ஊற்றினாலும் ரோஜாப்பூ கருப்பாய் பூக்காது. நிலத்தை மாற்றி நட்டாலும் அல்லிக் கொடியில் அரளிப் பூ பூக்காது. உங்கள் குணாதிசயம் உங்களது உதிரத்தோடு கலந்தது. உதிர்ந்து விடுவதில்லை. அந்த குணாதிசயம் மிக முக்கியம். மனிதத்திலும், மனித நேயத்திலும் கலந்த குணாதிசயம் உங்கள் காதலருக்கு இருந்தால் உங்கள் காதல் என்பது ஆயுள் உள்ளவரை என்பதில் சந்தேகமில்லை.

தெய்வீகக் காதலென்பது கடற்கரையில் கைகோப்பதோ, மாலை நேரத்தில் மயங்கிக் கிடப்பதோ, வாட்ஸப் வாசலில் தோரணம் கட்டுவதோ, தொலைபேசிக் குரலுக்குள் தேன் தடவி அனுப்புவதோ அல்ல. அது ஒரு நீண்டகால பயணத்துக்கான வழித்துணையை பெற்றுக் கொள்வது.

இங்கே கவிதைகள் வரைவது எவ்வளவு அழகானதோ, கவிதையாய் வாழ்வது அதை விட அவசியமானது. காமத்தின் இழைகளில் சிலிர்ப்புகளை நெய்வது எவ்வளவு முக்கியமோ, மௌனத்தின் கரைகளில் மகிழ்ச்சியை நெய்வது அதை விட முக்கியமானது. அதற்கு காதலர்களின் குணாதிசயமும், இயல்பும் முக்கியமாகிறது.

அன்று

சங்கக் காதலில் தமிழன் சிலிர்ப்பூட்டினான்

இன்று

அங்கக் காதலில் சலிப்பூட்டுகிறான் !

காதலைக் கொண்டாடிய தமிழன் இன்று ஏன் காதலைக் கொன்றாடுகிறான் ? காரணம் இருக்கிறது. அன்றைய காதல் தற்காலிகக் கனவுகளில் தனது மாளிகையை அமைக்கவில்லை. நிஜங்களில் பாய் முடைந்து படுத்துக் கிடந்தது. தூரதேசம் செல்லும் காதலனுக்காக ஆண்டுக் கணக்கில் காத்திருந்தது அன்றைய காதல். நெட்வர்க் நாலு நாள் வேலை செய்யாவிட்டாலே காதல் முறிந்து போகிறது இன்று.

காதல் எதுவரை என்பதை காதலர்களே முடிவு செய்கிறார்கள். பாதி வழியில் இறங்கவேண்டுமே என பயணிப்பவர்களும் உண்டு. இறுதிவரை நிலைத்திருப்பவர்களும் உண்டு. காதலில் வெற்றியடைந்தவர்களின் வாழ்க்கையை ஒரு குறுக்கு வெட்டுத் தோற்றத்துக்கு உட்படுத்தினால் அவர்களிடம் சில குணாதிசயங்கள் இருப்பதைக் காணலாம்.

ஒருவரை ஒருவர் மதிக்கும் பண்பு, ஒருவரை அவரது இயல்புகளோடே ஏற்றுக் கொள்ளும் மனம், சுயநல சிந்தனைகளற்ற குணம், சந்தேகம் விலக்கிய நம்பிக்கை, பதட்டம் தரா பாதுகாப்பு உணர்வு, கள்ளமற்ற உரையாடல், யதார்த்தத்தை பார்க்கும் பக்குவம் போன்றவற்றை அவற்றில் முக்கியமானவையாய் சொல்லலாம்.

இதோ மீண்டும் ஒரு காதலர் தினம் வந்திருக்கிறது.

காதலை மீண்டெடுப்போம். மீண்டும் எடுப்போம். சிற்றின்பத்தின் கரைகளில் ஒதுங்கும் நுரைகளாய் அல்ல, பேரின்பத்தின் பிரவாகத்தில் கலந்துவிடும் புத்துணர்ச்சியுடன்.

காதல், வாழ்வின் பாகமல்ல.

வாழ்வே காதலின் பாகம்.

காதலாகவே இருக்கிறது இப் பிரபஞ்சம், கறைபடியாமல் காப்பது மட்டுமே நமது வேலை. காதல் என்பது எதுவரை ? வாழ்க்கை எனும் வட்டத்தின் கடைசி முனை வரை !

Vettimani, London & Germany.

தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன்

ஆட்டைத் தொலைத்த
இடையனைப் போல
தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன்
கவிதை வரிகளை,

அது
யாராலோ
களவாடப்பட்டிருக்கலாம்.

வேண்டுமென்றே
வெளியேறிச் சென்றிருக்கலாம்.

முள் செடிகளிடையே
முடங்கியிருக்கலாம்.

பள்ளத்தில் விழுந்து
காயமாகியிருக்கலாம்.

அல்லது
வெள்ளத்தில் விழுந்து
மாயமாகியிருக்கலாம்.

எனினும்
தேடல் தொடர்கிறது.

கட்டப்படாத
வார்த்தைக்குக்
கட்டுப்பட மறுக்காத ஆடுகள் எனது.

தொலைந்த ஆட்டின்
வரவுக்காய்
மலையடிவாரத்திலேயே
காத்திருக்கின்றன
மிச்சம் தொன்னூற்று ஒன்பது ஆடுகளும்.

கலியுக காதலன்

உன்னைப் பிரிந்தபின்
என்
வாழ்க்கை வயலில்
விளைச்சலே இல்லை,

என்
ஆனந்தத் தோட்டத்தின்
திராட்சைச் செடிகள்
வைக்கோல்களாய்
உருமாறிவிட்டன.

என்
கனவுகளின் கதவிடுக்கில்
இன்னும்
உன் குரலே கசிகிறது

நாம்
செலவிட்ட பொழுதுகளின்
விழுதுகளில் தான்
ஊசலாடுகிறது
எனது இயக்கமும்
உயிரின் மயக்கமும்.

என்றெல்லாம் சொல்வாய்
என
நம்பிக் கொண்டிருந்தேன்.
உன்
பிரிவின் கண்ணீர் துளியைக்
கையில் ஏந்தியபடி.

உற்சாக அரட்டையும்,
பரவச விளையாட்டுமாய்
ஆனந்தமாய்
விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறாய்
மழலைகளுடன்.

உறுத்தலாய் இருக்கிறது.
உன் மழலைகள் யாருக்கும்
என்
பெயர் இல்லை.

நீயே சொல்வாயா ?

எப்படித் தான்
தெரியப்படுத்துவேன் ?
உன்மேல் நான் கொண்ட
காதலை.

ஒரு
பூவை நீட்டும்
பழைய முறையிலா ?

வாசம் வீசும் புத்தகத்தில்
ஒளித்து வைக்கும்
மயில் பீலி வழியாகவா ?

ஒரு
நான்குவரிக் கவிதையிலா ?

இல்லை
கையெழுத்தைச் செதுக்கி
நான் செய்த
காகிதக் கடிதத்திலா ?

தெரியவில்லை எனக்கு.
எப்படி சொல்வேன் ?

படபடக்கும் என்
பட்டாம்பூச்சிச் சிறகுகளுக்கு
எந்த
பதில் பாறையையும்
சுமக்கும் தெம்பில்லை

நீயே
சொல்லி விடேன்
என்னைக் காதலிக்கிறேன் என்று.

குட்டிக் குட்டிக் காதல் கவிதைகள்

உலக
அதிசயங்கள் எல்லாம்
கல்லால் ஆனவையடி
இல்லையேல்
உன்னையும் சேர்த்திருப்பார்கள்.

coast-631925_640

உன்
கண்களில் தொற்றிக் கிடக்கும்
காதலைச் சேகரிக்க
எத்தனிக்கிறேன்
நீயோ
மின்சார இழைகளை
இமைகளில் தேக்கி
தத்தளிக்க வைக்கிறாய்.

coast-631925_640

நீ
இமைக்கும் அழகைக்
காண்பதற்காகவே
இமைக்காமல் கிடக்கின்றன
என்
இமைகள்.

coast-631925_640

உன்
கண்கள்
ஆழ் மலர்க் கேணிகள்.
பறித்ததை விட
அதிகமாய்
பறிகொடுத்திருக்கிறேன்.

coast-631925_640

ஒவ்வோர் முறை
நீ
என்னைப் பார்த்துக்
கடக்கும் போதும்
என்
காதல் வலிமை சேகரிக்கிறது.

நீ
ஒரு முறை
புன்னகைத்தால்
சேமித்த அத்தனையும்
திருப்பித் தரவும்
சம்மதமெனக்கு !

coast-631925_640

காதலும் கடலும்
ஒன்றே
ஆழமாய் மூழ்காத கைகளில்
கிளிஞ்சல்களே
மிஞ்சும்.

coast-631925_640

காதலைச் செதுக்குவதாய்
நினைத்து
நான் செய்த
உளிப்பிரயோகங்களில்
காதல்
என்னைச் செதுக்கி முடித்தது

coast-631925_640
காதல்
பாதங்களுக்குக் கீழ்
பரவிக் கிடக்கும்
பூமிபோல,
கால்கள் கவனிக்காவிட்டாலும்
பூமி இருக்கும் !
பூமி கவனிக்க மறுத்தால்
கால்கள் நிலைப்பதில்லை.

coast-631925_640

உன்
முதல் பார்வை
என்னைத் தழுவியபோது
உள்ளுக்குள்
உடைந்து நழுவிய
மெளனக் கிண்ணங்களுக்கு
நான்
காதலென்று பெயரிட்டேன்.

coast-631925_640

காதல்
எரியும் போது வெளிச்சம்
அழியும் போது
இருள்.
சுண்டி விடப்பட்ட
ஒரு கிழமையின்
இரவு பகல் என்ற
இரு பக்கங்களைப் போல.

coast-631925_640

உன்
விழித் தீ விழாமல் போனால்
விழித்திருப்பதில்
அர்த்தமில்லை என்பதை
அறிந்தும்,
ஆயிரம் அகல்கள்
எண்ணையில் குளித்த
திரிகளோடு காத்திருக்கிறது

காதல் கனல்
விழாத பிரதேசங்களில்
எரிவதற்கு
என்ன இருக்கிறது ?

coast-631925_640

எத்தனை வார்த்தைகளால்
சொன்னாலும்
உனக்குப்
புரியப் போவதில்லை.
ஒரே ஒரு
முத்தத்தால் உணர்த்தி விடவா
என் காதலை ?

coast-631925_640

உன்னோடான
என் காதலை உணர்த்த
பனிப் புற்களையும்
சுடு கற்களையும்
காட்ட வேண்டும் நான்.

இரண்டும்
இணைந்தே விளைகின்றன
என்
காதல் காடுகளில்

coast-631925_640

பிரேதப் பரிசோதனையும்
பிரேமப் பரிசோதனையும்
தகவல்களை
மட்டுமே தர இயலும்.

வேண்டாம்
சோதனைக் கூடத்தில்
காதலைத் தயாரிக்கும்
விதிமுறை யாருக்கும்
வாய்த்ததில்லை.

coast-631925_640

காதல்
ஓர் புல்லாங்குழல்.
சரியான அளவு காற்றைச்
செலுத்துவதில்
இருக்கிறது
வெற்றியும் தோல்வியும்

coast-631925_640

அவிழ அவிழ
புதுப் புதுப் புதிர்கள்
புதிதாய் கிளைவிடுவது
காதலில் மட்டுமே.

புரிந்த இடத்தின் முடிவில்
புரியாமையின்
ஆரம்பம்
முளைவிடுவதும்
காதலில் மட்டும் தான்

coast-631925_640

காதல்
அதிகமான உவமைகளால்
தாலாட்டப் பட்ட
உலகின் ஒரே விஷயம்.

இன்னும்
உவமைகள் உலர்ந்துவிடவில்லை.
காதல்
தலை குலுக்கும் போதெல்லாம்
உதிர்ந்து கொண்டே இருக்கின்றன
உவமைகள் !

coast-631925_640

உன்னைத்
தீண்ட வேண்டும் எனும்
எண்ணமே
எனக்குள்
மொட்டுகளை மலர்த்தி விடுகிறது.
தீண்டி விட்டால்
மலர்ந்தவை
உலர்ந்து விடுமோ எனும்
அச்சமும் தலை விரிக்கிறது.

coast-631925_640

நாமென்ன
இரட்டைக் குழந்தைகளா ?
உனக்கு வலித்தால்
எனக்கு
கண்ணீர் வருகிறதே.

coast-631925_640

ஒருமுறை தான்
காதல் வருமென்பதெல்லாம்
பொய்யடி பெண்ணே,
எனக்கு
புதிது புதிதாய்
காதல் வருகிறது
உன்
ஒவ்வோர் புன்னகையிலும்.

coast-631925_640

என் குறைகளைப்
பட்டியலிட்டுப் பரிகசிப்பதை விட
நம்
நிறைகளைப்
பட்டியலிட்டுப் பரிசீலிக்கலாமே ?

ஆனாலும்
காதல்
பட்டியல்களில் பயிராவதில்லையடி.
உள்ளுக்குள் உயிராவது.

coast-631925_640

உடலுக்கு வெளியே
உயிர் நின்றாலும்
உயிர் வாழ முடியும் என்பதை
நீ
விலகியபோது தான்
உணர்ந்து கொண்டேன்.

coast-631925_640

தேவதை
உனை
அன்பு செய்கிறேன்
நான் ஆத்திகன் தானே !

coast-631925_640

உயிரைப் பார்க்க முடியாது
என்றார்கள்.
நீ
தருகிறாய்
தினசரி தரிசனம்

coast-631925_640

எழுதியவர்களுக்கும்
புரியாத
ஒரே கவிதை
காதல்.

coast-631925_640

சாத்தானும்
கடவுளும்
சங்கமித்துக் கொள்ளும்
வட்டப் பாதை
காதல் தான்

coast-631925_640

நான்
சொன்ன போதெல்லாம்
நீ
நம்ப மறுத்தாய்.
ஆனாலும்
நீ சொன்னால் நான்
நம்பி விடுவேன்.
சொல்லிவிடேன் காதலை !

coast-631925_640

என்
காதலுக்குப் பதிலாய்
ஏதேனும் தர விரும்பினால்
உன்
காதலைத் தா.

கடலுக்குப் பதிலாய்
வேறு எதைத் தர இயலும்
நீ ?

coast-631925_640

உண்மைக் காதல்
என்னும்
உத்தரவாதத்துடன் தான்
துவங்குகின்றன
அத்தனைப்
பொய்க் காதல்களும்.

coast-631925_640

என்னோடு
நீ இருக்கிறாய் என்பது
தேக நிலை.
நானாகவே
நீ இருக்கிறாய் என்பதோ
தேவ நிலை.

coast-631925_640

என்
குறைகளோடே என்னைக்
காதலிப்பதாய்
சொன்னபோது
செத்துப் போனது நம் காதல்.

காதலித்தும்
எப்படிக்
குறைகள் தெரிந்தன உனக்கு ?

coast-631925_640

காதலிப்பது
குற்றம் என்கிறாய்.
சட்டம் தெரியாதா உனக்கு
குற்றம் செய்யத்
தூண்டுவதும் குற்றமடி !

coast-631925_640

காதலுக்காய்
நீ சொல்லும் பதில்கள்
கேள்விகளையே
சூடி நின்றாலும்,
நீ
திரும்பக் கேட்கும் கேள்விகளில்
பதில்கள் தான்
பொதிந்து கிடக்கின்றன.

coast-631925_640

அந்த மலைகளும்
பள்ளத்தாக்கும்
எதிரொலிக்கத் தயங்காத
வார்த்தைகளை எதிரொலிக்க
நீ
தயங்குகிறாய்.

ஆனாலும்
நான்
எறிந்து கொண்டே இருக்கிறேன்
எப்போதேனும்
எதிரொலி வருமெனும்
எதிர்பார்ப்பில்

coast-631925_640

வாழ்க்கைக்கு
நிறைய தேவைகள்.
காதலுக்கு
ஒரே ஓர் தேவை
வாழ்க்கை.

coast-631925_640

கடிகாரத்தைப் போலவே
காதலும்
நொடிக்கொரு தரம்
துடிப்பதற்கே வாழ்கிறது.

coast-631925_640

மாற்றம் நிரந்தரம்
என்றார்கள்,
காதலித்துத் தோற்றவர்கள்.
நிரந்தரமாய் மாற்றம்
என்றார்கள்
இதயம் மாற்றிக் கொண்டவர்கள்.

coast-631925_640

நாம்
சந்தித்துக் கொண்டபோது
விருப்பங்களை
விரல் மாற்றிக் கொண்டோம்.

நம் விருப்பங்கள்
சந்தித்துக் கொண்டபோது
நாம்
விலகத் துவங்கினோம்.

எதுவும்
விரும்பாமலேயே
இருந்திருக்கலாம்.

coast-631925_640

புன்னகைக்கும்
கண்ணீருக்கும்
இடைப்பட்ட தூரத்தில்
தான்
பயிராகின்றன
பலகோடிக் காதல்கள்.

coast-631925_640

நீ சொன்னதற்கும்
நான் சொல்லாததற்குமான
வார்த்தைகளுக்கு
இடையே
ஏராளமாய் கிடக்கின்றன
உண்மையின் வார்த்தைகள்.

coast-631925_640

உதடுகள் காதலில்
உரசும் வேளையில்
உடையா
மெளனம் உடைபடும்.

coast-631925_640

கனவில் கூடப்
பேசப் பயப்படும் எனக்கு
நிஜம்
எதைத் தந்துவிடக் கூடும் ?

coast-631925_640

இருட்டில் கிடக்கும்
காகம் போல
என் காதலும்.
சத்தமிடும் வரை
சாத்தியமில்லை என்றறிந்தும்
இருட்டென்னும்
பெரும் சிறகின் அடியிலேயே
அடைந்து கிடக்கிறது.
மெளனமாய்.

coast-631925_640

அந்தக் கிளி
புதிதாய் ஓர்
கூட்டுக்குள் குடிபுக
ஆசைப்பட்டு
பறந்து விட்டது.

என்
கூட்டுக்குள்
இன்னும் அந்த சிறகோசைகள்
அகலவேயில்லை.

coast-631925_640

பையில் போட்டு
கையில் எடுக்கும்
தெருவோர மாயாஜாலமாய்
காதல்.

என் மனசில் போட்டுவிட்டேன்
உன் மனசில்
எடுக்க முடிந்தால்
வெற்றி.

coast-631925_640

நீ கொடுத்த
பூக்கள்,
பரிசுகள்,
அட்டைகள்
என எல்லாம் மறந்து விட்டன.
ஆனாலும்
ஈரமாய் இருக்கிறது
கடைசியாய்
உள்ளங்கையில் நீ வடித்த
கண்ணீர்த் துளி.

coast-631925_640

காதலின் அடர்த்தி
குறையக் குறைய
குறைகளின் பட்டியல்
வீர்த்துப் பெருக்கும்.

coast-631925_640

நான் காணும்
இரவுக் கனவுகளுக்கான
பதிலை
பகலில் சந்திக்கும் போது
நீ
தருவாயானால்
அங்கே முளைக்கும்
என் காதல் நதி.

coast-631925_640

நட்சத்திரங்களை
எண்ணி முடித்தபின் உன்
விரல்களை எண்ணவும்,
நிலவை
கண்டு திரும்பியதும்
அதன் பிம்பம் காணவும்
என்னருகே
நீ இருக்க விரும்புகிறது
மனம்.
தனியாய் தரைகிளறும்
மாமர
நிலா நிழல் பொழுதுகளில்.

coast-631925_640

காதல்
உலகத்தின் அளவென்றால்
மிச்ச அளவை
எங்கே வைப்பதடி ?
பேசாமல்
உன் கண் அளவு என்று சொல்
இன்னும்
அந்தக் கிரகத்தின்
தன்மை அறியவில்லை விஞ்ஞானம்.

coast-631925_640

தொப்பலால் நனையும்
பொழுதுகளை விட
சாரலில்
கண் நனைப்பது
கவித்துவமானது.

காதலில் மட்டும்
சாரலோடு திருப்திப்பட
தெரிந்து கொள்ளவில்லை மனசு !

coast-631925_640
தோற்றுப் போகுமென்று
முதலிலேயே
தெரிந்தும் கூட
தோற்றுப் போக சம்மதிக்கும்
ஒரே தளம்
காதல் தான்.

coast-631925_640

உனக்குள்
காதல் முளை விட்டபோது
எனக்குள் தானடி
அது
கிளைகளை விரித்தது.

நீ
முளையைக் கிள்ளி விட்டாய்
இந்தக்
கிளைகளை என்ன செய்வது
நான் ?

coast-631925_640

அறிவில்லையா ?
என்கிறாய்
என் இதயத்துக்கு
மூளை இல்லை.
உன்
மூளைக்கு
இதயம் இல்லை

coast-631925_640

என்
காதல் வெளிச்சங்களின் மேல்
நீ
ஊற்றிக் கொண்டே
இருக்கிறாய்
துளித்துளியாய் இருட்டு.

எனக்கு
வெளிச்சம் தருவதை விட
இருட்டைத் துரத்துவதிலேயே
கழிகின்றன
என் நெருப்பு நாட்கள்

coast-631925_640

நீ
பிரிகிறேன் என்று சொன்னபோது
எனக்குள்
ஒரு கோடி
சர்ப்பங்கள் படமெடுத்துப்
பாய்ந்தன.

பிரிவதாய் சொன்னதாலல்ல
உன்
விழிகளில் வழிந்த
சில துளிக் காதலுக்காக.

coast-631925_640

எத்தனை
அழகென்று
சொல்லமுடியாப் பட்டியலில்
உன்
விழிகளையும் சேர்த்து விட்டேன்.

coast-631925_640

என்
சன்னலுக்கு வெளியே
பறந்து திரியும்
புள்ளினங்களை விட
என்
கண்களுக்கு உள்ளே
பறந்து திரியும்
உன் பட்டாம்பூச்சிப்
புன்னகைக்கே
வண்ணச் சிறகுகள் ஏராளம்.

coast-631925_640

சட்டையைக் கழற்றி
ஆணியில் மாட்டுவது போல
என்
கவலைகளைக் கழற்றி விட்டேன்
நீ
சிரித்தது
எனக்காய் என்பது
புரிந்த வினாடியில்

coast-631925_640

இந்த வயசில் காதலா
என்று தான்
எல்லோரும் கேட்கிறீர்கள்
அது சரி
எந்த வயதில் காதலித்தால்
ஒத்துக் கொள்வீர்கள் ?

coast-631925_640

காதல்
ஓர்
வித்தியாச நெருப்பு.
தொட்டால்
சில்லிட்டும்
விலகினால் எரித்தும்…

coast-631925_640

கொட்டப்பட்ட
காலம்
நமக்கிடையேயான
கணங்களைக் கொஞ்சம்
மூடிவிட்டன,
ஆனால்
ரணங்கள் இன்னும் அப்படியே…

coast-631925_640

காதல்
என்
கரம்பிடித்து நடந்தபோதெல்லாம்
யாரும்
அழகாய் தெரியவில்லை.

எதிர்ப்படுவோர்
அழகாய் தெரிந்த
ஓர் கணத்தில்
திரும்பிப் பார்த்தேன்
திரும்பி
நடந்து கொண்டிருந்தது
என் காதல்.

coast-631925_640

பூமி
சிலிர்த்துக் கொள்ளும்
வினாடியில்
புதைந்து போகும்
உயிர்கள் போல,

நீ
மறுத்து நடுங்கியபோது
புதைந்து போனது
என்
ஒற்றைக் காதலும்
ஏறக்குறைய
ஆறு கோடிக் கனவுகளும்.

coast-631925_640

நீ
சிரித்துக் கொண்டே
ஒரு
கவிதை வாசித்தாய்
பிரமித்துப் போய்
பார்த்திருந்தேன் நான்
அற்புதக் கவிதை அது.

வீட்டுக்கு வந்து
தனிமையில்
வாசித்தபோது தான் புரிந்தது
கவிதை
மிகச் சாதாரணம்

coast-631925_640

நீ
அருகில் இருக்கும் போது
அலைகடல்
சத்தம் கூட
மெல்ல காது குடைந்து
கடந்து போகிறது.

நீ
விலகி விட்டாலோ
காது குடையும் சத்ததிலேயே
செத்துப் போகிறேன்
நான்.

coast-631925_640

நீ
பேசுவதெல்லாம்
இசையென்று
எல்லோரையும் போல
நானும் சொல்லியிருக்கிறேன்.

இப்போது
நல்ல
இசை கேட்கும் போதெல்லாம்
நீ
பேசுவது போலிருக்கிறது
எனக்கு.

coast-631925_640

வாழ்க்கைக்குத்
தேவையான
வருவாய் இல்லையென்றே
பல
காதல்கள் பிரிக்கப் படுகின்றன.

பின்
அவை
பணத்தை எண்ணிக் கொண்டும்
இழந்த காதலை
எண்ணிக் கொண்டும்
தேவையான வாழ்க்கையைத்
தொலைத்து விடுகின்றன

coast-631925_640

இயலாதவையே இயல்பு

ஏதேனும் வழியிருக்குமா ?

நம்
மாலை நேரப் பேச்சுகளை
இரவு வந்து
இழுத்து மூடக் கூடாது

நாம்
கைகோர்த்துக் கடக்கையில்
சாலையின் நீளம்
முடியவே கூடாது.

நாம்
பார்த்துக் கொள்ளும்
பொழுதுகள்
பிரியவே கூடாது.

உன் மீதான
என் பைத்தியம்
தெளியவே கூடாது.

ஏதேனும் வழியிருக்கிறதா ?
கேட்கிறேன்.

நடக்க இயலாததைச்
சொல்லத் தானே
நீ
கவிதை எழுதுகிறாய்.
இதையும் எழுதிக் கொள் என
கவிதையாய் சிரிக்கிறாய் !

இதுவும் முடியக் கூடாதே
என
எழுதிக் கொள்கிறேன் நான் !

*

மங்கையர்

மடியில் நெருப்பைக் கட்டி
அலைவதாக
கிராமத்துத் தாய்
வலியுடன் சொன்னாள்
வயது வந்த மகளைப்பற்றி

விறகடுப்பில் ஊதி ஊதி
வியர்க்கும் முகத்தோடும்
எரியும் விழிகளோடும்
தங்கை சிரித்தாள்.

எங்கோ
ஸ்டவ் வெடித்து
ஏதோ ஓர் இளம் பெண்
இன்னும் இறந்து கொண்டிருக்கிறாள்.

நாங்கள் கனல்கள்
நீரையும் எரிக்கும் அனல்கள்
என்று
பெண்ணியக் கவிதைகள்
சுட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன.

நங்கையர்
நெருப்பாக இருக்கிறார்கள்.
நெருப்புக்கு
நெருக்கமாகவும்.

தமிழ் என் காதலி.

மனதைப் பிசையும்
சீருடன் அசையும்
நடைகள் உனதடி
நயமும் உளதடி – அன்பே உனைநான்
தமிழெனச் சொல்லவோ ?

புரியும் புன்னகை
புதிதாய் தோன்றுது,
புரியா மெளனம்
மரபாய் தெரியுது – கவிதையே உனைநான்
தமிழெனக் கொள்ளவோ ?

நகைப்பில் நவீனம்
பார்வையில் படிமம்
விளக்கத் தெரியா
விளக்காய் தெரிகிறாய் – புதுமையே உனைநான்
தமிழெனில் தவறோ ?

உனையே உரைத்து
உயிரை நுரைத்து
மூச்சு நரைக்க
மனதில் கரைக்கிறேன் – வியப்பே உனை நான்
தமிழெனில் பிழையோ ?

விலக நினைத்தால்
அகல மறுத்தாய்
விலக்க முடியா
நிலையது தந்தாய்
தமிழே உனைநான் காதலாய் நினைப்பேன்
காதலி அவளைத் தமிழால் நனைப்பேன்

நிராகரிப்பு

0

வாசலிலேயே
நிறுத்தப் படுகிறேன்
நான்.

நீ
காசு போட்டு வளர்க்கிறாய்
இரண்டு நாய்களையும்
ஒரு
காவலாளியையும்.

உன்
குறட்டையையும்
பாதுகாக்கும்
கடமை அவர்களுக்கு.

சன்னல் வழிக்
கசிகிறது
உன்
தொலைக்காட்சி ஒலி.

அவ்வப்போது
தொலைபேசுகிறாய்.
சத்தமாக சிரிக்கிறாய் !

எல்லாம்
கேட்டுக் கொண்டும்
கைகளைக்
கட்டிக் கொண்டும்
காத்திருக்கிறேன்
நான்.

நீ
வெளிவரவுமில்லை
என்னை
உள்ளே அனுமதிக்கவும்
இல்லை.

ஏமாற்ற இருளில்
ஏறித் திரும்புகிறேன்.

கதவுகள் இல்லாமல்
கட்டியிருக்கலாம்
நீ
உன் உயரமான
மதில் சுவரை !

காத்திரு

seaside-371229_640

எத்தனைத்
தாமதமாய்க் கிளம்பினாலும்
வந்து விடுகிறேன்
உனக்கு முன்னால்
நான்.

விரும்பாவிட்டாலும்
வாய்த்து விடுகிறது
எனக்கிந்த
காத்திருப்பு.

ஒருமுறையேனும்
உன்னைக்
காக்க வைக்க வேண்டும்.
என்று தான்
தாமதமாய் கிளம்புகிறேன்.

எத்தனைத்
தாமதமாய்க் கிளம்பினாலும்
வந்து விடுகிறேன்
உனக்கு முன்னால்
நான்.