சிறுவர் பேச்சுப் போட்டி : இயற்கை வேளாண்மை

இயற்கை வேளாண்மை

வரப்புயர நீர் உயரும்
நீர் உயர நெல் உயரும்
நெல் உயரக் குடி உயரும்
குடி உயர கோல் உயரும்
கோல் உயரக் கோன் உயர்வான்

அவையோருக்கு என் அன்பின் வணக்கம்.

குலோத்துங்க சோழ மன்னனின் மணி சூட்டும் விழாவுக்கு வந்திருந்தார் ஔவைப் பாட்டி. வந்திருந்த புலவர்களெல்லாம் பாக்களைப் பாடி மன்னனைப் புகழ்ந்து கொண்டிருந்தார்கள். ஔவைப் பாட்டியின் முறை வந்தபோது அவர் எழுந்தார். “வரப்புயர…” என்று ஒரே ஒரு வார்த்தை சொல்லிவிட்டு அமர்ந்தார்.

அரசவை அமைதியானது.
எல்லோரும் குழம்பினர்.

ஒற்றை வார்த்தையில்
ஒப்பற்ற மன்னனுக்குப் பாராட்டா ? அதுவும் வாழ்க எனும் வார்த்தை கூட அதில் இல்லையே என திகைத்தனர்.

மன்னர் கேட்டார், புலவரே நீர் சொன்ன வார்த்தையின் பொருள் என்ன ?

ஔவைப் பாட்டி அழகாய் விளக்கினார். மன்னரே வரப்பு உயர்ந்தால் தான் வயலில் நீர் அதிகம் நிற்கும். அப்படி நின்றால் தான் நெல் விளைச்சல் அமோகமாக இருக்கும். அப்படி விளைந்தால் தான் மக்கள் சுபிட்சமாக இருப்பார்கள். மக்கள் நலமாக இருந்தால் தான் அது நல்ல ஆட்சி என புகழப்படும். நல்ல ஆட்சி என புகழப்படுவது தான் ஒரு மன்னனுக்கு மிகப்பெரிய பாராட்டு என்றார் ஔவை. அவை மகிழ்ச்சியில் நிறைந்தது. இதைவிடப் பெரிய புகழ்ச்சி இல்லையென மன்னனும் நெகிழ்ந்தான்.

வேளாண்மை தான் ஒரு நாட்டின் முதுகெலும்பு. அது கம்பீரமாக இருக்கும் போத் தான் ஒரு நாடு நிமிர்ந்து நிற்கும். இன்றைக்கு வேளாண்மையின் பயனை பலரும் உணரவில்லை. பலரும் தொழில்நுட்பத்தின் வளர்ச்சியே பெரிது என தப்புக் கணக்கு போடுகின்றனர். உழவு இல்லையேல் வாழ்வு இல்லை. உழவு இல்லையேல் உயர்வு இல்லை.

அந்த வேளாண்மையும் நமது முன்னோர்கள் காட்டிய வழியில் இயற்கையாய், இயற்கையினால் அமையும் போது தான் உடலுக்கும், சுற்றுப் புறத்துக்கும் பயனுள்ளதாக மாறுகிறது.

விரைவாய் விளைச்சல் வேண்டுமென்றும், அதிக விளைச்சல் வேண்டுமென்றும் பேராசைப்படும் மனித இனம், செயற்கை உரங்களைக் கொண்டு விளைச்சலை உருவாக்குகிறது. இது தானியங்களின் தரத்தைப் பாதிக்கிறது. நிலத்தின் வளத்தை அழிக்கிறது. உண்பவர்களின் நலத்தைக் கெடுக்கிறது. மொத்தத்தில் மனுக்குலத்துக்கே ஆபத்தாய் மாறுகிறது.

இயற்கைக்குத் திரும்புவோம்.

மண்புழு என்பது மண்ணின் தோழன்,
செயற்கை உரத்தால் அதை சாகடிக்காதிருப்போம்.

மரபு விதைகள் நமது உழவு விதைகள்.
அதை கலப்பின விதைகளால் அழிக்காதிருப்போம்.

சாகுபடி விதிகள் நம் முன்னோரின் மொழிகள்.
அதை நவீனத்தின் கதைகளால் மறக்காதிருப்போம்.

கால்நடைக் கழிவுகள் வளத்தின் தோழர்கள்
மேனாட்டு விஷத்தால் அதை விரட்டாதிருப்போம்

உழவன் என்பவன் உலகத்தின் மையம்
வறுமையால் அவனைக் கொல்லாதிருப்போம்.

இயற்கைக்குத் திரும்புவோம், வாழ்க்கை வளம் பெறும்.
உழவினை விரும்புவோம், மனுக்குலம் நலம் பெறும்

உழவை விட்டுவிட்டு எதையும் வாழ்வில் சிந்திப்பது அறிவீனம். எனவே தான் வள்ளுவர் சொன்னார்

சுழன்றும்ஏர்ப் பின்னது உலகம் அதனால்
உழந்தும் உழவே தலை !

உழவினை மதிப்போம், உழவனை மதிப்போம் எனக் கூறி விடைபெறுகிறேன் நன்றி வணக்கம்

*