முதல் பக்கம்

Related image

செல்லமாய்ப் பெய்யும்
மெல்லிய மழை யில்
நனைந்துகொண்டே ஓடத் தோன்றுதா ?
ஓடு.

தனிமையாய் ஓரிடம்
கண்டுவிட்டால்
மூளிப் பாட்டு பாடத் தோன்றுதா
பாடு,

அருமையான நகைச்சுவையை
எதிரியே சொன்னாலும்
சிந்திக்காதே
சிரித்து வை.

கொஞ்ச நேரம்
கடமை ஆடை களைந்து
உள்ளுக்குள்
நிர்வாணியாகத் தோன்றுதா
நில்.

இலைகளின் தலை வருடி
பூக்களின் விரல் திருடி
செடிகளின்
மடி தடவ மனம் சொல்லுதா
செய்.

நதியில் குதி,
அருவியோடு விழு,
புற்களோடு படி,
தும்பிகளின் வால் பிடி,
கவலைப் படாதே,
தோன்றுவதைச் செய்.

இயற்கையோடு கலந்து
இன்னும் சில
கடல்களைத் தோண்டு
இல்லையேல்
ஓர் மேகம் தயாரி.

இந்தக் கணத்தின் இன்பம்
நாளை உன்னைத்
தீண்டாமல் போகலாம்,

நீ
காயம் செய்த இதயங்களோடு
மன்னிப்புக் கேட்கும்
நீளம்
உன் மரண மூச்சுக்கு
இல்லாமலும் போகலாம்.

எனவே,
இதயங்களைக் காயப்படுத்தும்
கவண்-களை மட்டும்
முதல் சுவடு முதல்
கழற்றியே வைத்திரு.

Advertisements

மழை

Image result for Rain and flower

மெல்ல மெல்ல மனக்கேணியில்
தெறித்துச் சிதறுகின்றன நீர் முத்துக்கள்.
வெளியே மழை.

மண்ணோடு ஏதோ சொல்ல
மரண வேகத்தில் பாய்கிறது மேகம்.

மழை.

இயற்கை செடிகளுக்கு அனுப்பும்
பச்சையப் பராமரிப்பாளன்.
சாலைகளுக்கோ அவன்
சலுகைச் சலவையாளன்.

வாருங்கள்,
குடைகளுக்குள் நனைந்தது போதும்
தண்­ரால் தலைதுவட்டிக் கொள்ளலாம்.

பாருங்கள்,

அந்த வரப்பின் கள்ளிகள் கூட
கண்திறந்து குளிக்கின்றன.

சின்னச் சின்ன சிப்பிகள் கூட
வாய் திறந்து குடிக்கின்றன.

பூக்கள் செல்லமாய்
முகம் கழுவிக் கொள்கின்றன.

முகம் நனைக்க முடியாத வேர்கள் கூட
அகம் நனையக் காத்திருக்கிண்றன.

மழை வேர்வை சிந்தியதும்
பூமிப்பெண்ணிடம் புதுவாசனை.

இப்போது தான்
சகதிக்கூட்டைச் சிதைத்து
வெளிக்குதிக்கின்றன
பச்சைத் தவளைகள்.

முகம் சுருக்க மறுக்கின்றன
தொட்டாச்சிணுங்கிகள்.

புற்களைக் கழுவி சாயவிட்டு,
காய்ந்த ஆறுகளில் ஆழப்பாய்ந்து,
சிறுவர்களின் காகிதக் கப்பல்களைக் கவிழ்த்து,
மரங்கொத்திக்கு தாகம் தணித்து
இதோ நதியைக் குடிக்கப் பாய்கிறது
மண்ணில் குதித்த மழை.

பூமிக்கு வானம் அனுப்பிய
விண்ணப்பக் கயிறு இது.

காற்று ஏறி வர
வானம் இறக்கிவைத்த
இந்த தண்­ர்ஏணி மேகத்தின் முதுகில்
தான் சாய்க்கப்பட்டிருக்கிறது.

அவ்வப்போது வானம்
மின்னல் நுனியில்
இடி கட்டி இறக்குகிறது.

மொட்டைமாடியில் இளைப்பாறி,
நாட்டிய நங்கையின்
சலங்கையொலியாய் சன்னலோரம் சிதறி,
குவிந்த இலைகளின் கழுத்து வரைக்கும்
குளிர் ஊற்றிச் சிரிக்கிறது
இந்த மழை.

தேனீர்க் கோப்பைகளில் வெப்பம் நிறைத்து
கதகதப்புப் போர்வைக்குள் உடலைப் பொதிந்து,
சாரளங்கள் வழியேயும்
மழையை ரசிக்கலாம்.

உச்சந்தலைக்கும்
உள்ளங்கால் விரலுக்குமிடையே
ஈரச் சிறகைச் சுற்றிக்கொண்டும்
மழையை ரசிக்கலாம்.

மழை. அது ஒரு இசை.
கேட்டாலும் இன்பம்,
இசைத்தாலும் இன்பம்.

நல்ல இசை தன் ரீங்காரத்தை
காதோரங்களில் விட்டுச் செல்லும்.
மழை மாவிலையில் விட்டுச் செல்லும்
கடைசித் துளிகளைப்போல.

வாருங்கள்,
குழாய்த்தண்­ர்க் கவலைகளை
கொஞ்சநேரம் ஒத்திவைத்துவிட்டு.
இந்த சுத்தமழையில்
சத்தமிட்டுக் கரையலாம்.

மழை.
புலன்கள் படிக்கும் புதுக்கவிதை.

மழை.
பூமிக்கு பச்சை குத்தும்
வானத்தின் வரைகோல்.

மழை.
இளமையாய் மட்டுமே இருக்கும்
இயற்கையின் காவியம்.

மழை.
இலக்கணங்களுக்குள் இறுக்கமுடியாத
இயற்கையின் ஈர முடிச்சு.

மலைகளுக்கு மாலையிடு.

Image result for Mountains

மலைகளே.
பூமிப் பந்தின்
கர்வக் கிரீடங்களே,

மலைகளே,
மலைப்பின்
மறு பெயர்களே.

உங்கள்
தலை துடைக்க
மென்மையின் மேன்மையான
மேகத் துணிகள்.

உங்கள்உள்ளுக்குள்
ஒளித்து வைத்திருக்கிறீர்கள்
ஓராயிரம்
ஒய்யாரச் சிற்பங்கள்.

காற்றுக்கும் கதிரவனுக்கும்
கலங்காத
கருங்கல் இதயம்
உனக்கு.,

உன்னை
எப்படிப் புகழ்வது ?

நெஞ்சு நிமிர்த்தி நிற்கும்
வீரத்துக்கா,
சில செடிகளுக்கு
வேர் விட வழி விடும்
ஈரத்துக்கா ?

உன் மர்மப் பிரதேச
மரக்கிளைகளில்
தான்
உண்மைச் சங்கீதம்
உறங்கிக் கிடக்கிறது.

சங்கீதத்தை
இரைச்சல்களிலிருந்து
இழுத்தெடுத்து
இதயம் வலிக்கும் போதெல்லாம்,
மௌனத்துள் கரைந்து
இசைக்கச் சொன்னது
உன் மௌனம் தான்.

நாடுகளுக்கும்
காடுகளுக்கும்
நீ
வேலியாய் விளைந்தவன்.

சில நேரம்
பரவசங்களின் பதுங்கு குழி
உயரமான உன்
முதுகு தான்.

நாங்கள்
உன்னைப் பார்த்து
ஆச்சரிய மூச்சு விடும்போது
நீ
பள்ளங்களைப் பார்த்து
பெருமூச்சு விடுகிறாயா ?
தெரியவில்லை.

ஆயிரம் தான் சொல்,
கல்லாய் நடக்கும்
மனிதர்களை விட,
கல்லாய்க் கிடக்கும் கல்
மேன்மையானதே.

ஒற்றைக்காலில் ஒரு தவம்.

Image result for Kokku in vayal

அந்த
பருத்தி வண்ணப்
பட்டுக் கொக்கு
ஓடையில் மெல்ல ஒற்றைக் காலூன்றி,
வயிற்றுத் தவம் இருக்கிறது.

நீளமான அலகுகளை
அவ்வப்போது நீரில் அலசி,
கண்கள் இரண்டை தண்ணீரில் நீந்தவிட்டு
நல்ல மீன் நடந்து வரட்டுமென்று
நாக்கை ஈரப்படுத்திக் காத்திருக்கிறது.

வெள்ளிச் சிமிழ்களை
விளக்கி விட்டது போல,
சின்னச் சின்ன மீன்கள் மெல்ல
கொக்கின் கால்களைக்
கொத்திக் கொத்தி கடந்து போயின.

கிளிகள் அமர்ந்த
கிளைகள் மகிழ்ச்சியில்
கிள்ளி விட்ட சில வெள்ளைப்பூக்கள்
ஓடை நீரின் முதுகில் அமர்ந்து
குதிரைச் சவாரி செய்து வந்தன.

பழுத்த ஓர் மஞ்சள் மாவிலை
சிவப்பு எறும்பிற்குத் தோணியாய் மாறி
சுய துடுப்பு செலுத்தி
தாண்டிப்போனது.

வெண்கல நிறத்தில் சில
விரால் மீன்கள்
நீர்மூழ்கிக் கப்பல்களாய்
நகர்ந்து மறைந்தன.

மெல்ல மெல்ல சிறகு நனைத்து
அருவியோடு கதைபேசிக் கதைபேசி,
கால் மாற்றிக் கால் மாற்றி
வந்த வேலையை மறந்து
இன்னும்
ரசனை கொத்திக்கொண்டிருக்கிறது கொக்கு.