வேலை

Image result for Job searching

 

உழைப்பைக் கழித்தால்
வாழ்க்கை
வடிகட்டியில்
எதுவும் மிஞ்சுவதில்லை.

வாழ்வா சாவா
போராட்டத்தில் மட்டுமே
உயிரைக் கொடுத்து
உழைத்தல் நியாயமில்லை.
வாசலைப் பெருக்குவதிலும்
உன்
திறமையைத் தெரிவி.

விளையாட்டைக் கூட
அலுவலாய் பாவித்தல்
விலக்கி விடு,
அலுவலைக் கூட
விளையாட்டுபோலப் பாவித்தலே
அவசியமானது.

பணி பல்லக்கல்ல
படுத்துத் துயில,
அது தேர்
அதை நீ தான் இழுக்க வேண்டும்.
இழு.

வியர்வை
உடலின் புன்னகை.
தவறாமல் புன்னகை செய்.

பல்கலைக் கழகங்கள்
வேலைக்கான ஒத்திகை மேடைகளல்ல
அவை
தானியங்கி மனிதர்களைத்
தயாரிக்கும்
தயாரிப்பு நிலையம்.

வாசக சாலைக்கும்
வாகன சாலைக்கும் இடையே
பதறாமல் நடக்க
பாதங்களைப் பழக்குமிடம்.

எனவே,
கல்லூரியின் வழியனுப்பல் கதவு
அலுவலக
வரவேற்பறையில்
முடிதல் சாத்தியமில்லை.
கவலை துற.

ஆயுள்கால
அடிமை எண்ணங்களை
உழைப்பு
நிரந்தர வெளியேற்றம் செய்கிறது.
உழை.

செரிக்க மறுக்கும்
உணவைப்போல,
சில பணிகள்
தொண்டைக் குழிக்குள் திணறும்.

வேப்பங்காய் வைத்தியமாய்
சில
உள்நாக்கில் கசக்கும்.

ஆனாலும்,
மனது மட்டும் மனது வைத்தால்
அறுசுவையில் ஒன்றே
கசப்பென்பது புரியும்.

பணி,
பணிவையும் கூடவே
வளர்க்க வேண்டும்.
யாரோ சொல்லக் கேட்டதுண்டு.
“கீழ்ப்படி”,
பிறகே மேல்படி.

வேலை தேடும்
நண்பர்களே,
கவலை வேண்டாம்.
வேலையிலேயே கடினமான வேலை,
வேலை தேடும் வேலை தான்.

கவிதைப் பயணம்

ஏதோ ஓர்
தூரத்து இலக்கை
இலட்சியமாய்க் கொண்டு
என்னுடைய
கவிதைகள்
ஓடத்துவங்குகின்றன.

பல வேளைகளில்
மரத்துப் போய்க்கிடக்கும்
கால்களை
நான் தான்
வலுக்கட்டாயமாய்
வெளியே அனுப்புகிறேன்.

எல்லையின் வரைபடத்தை
உள்ளுக்குள்
எழுதிக் கொண்டாலும்
அது
தலை தெறிக்க ஓடுகிறது
தாறுமாறாய்ப் பாய்கிறது.
நான் தடுப்பதில்லை.

அதற்குரிய சுதந்திரத்தை
நான் கொடுப்பதில்லை,
அதுவாய்
எடுத்துக் கொள்கையில்
எதிரே நிற்பதும் இல்லை.

திசைகளையும்
பருவங்களையும்
மறந்து விட்டு
பல வேளைகளில் அது
எங்கோ சென்று
அமர்ந்து விடுகிறது.

பின்
வரைபடத்தைத்
தூர எறிந்து விட்டுத்
துயில் கொள்கிறது.

நான்
என் குறிப்பேட்டில்
இலட்சியத்தை இடம் மாற்றிவைக்கிறேன்.

கடைசியில்
போட்டுக் கொள்கிறேன்
என் பெயரை.

தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன்

ஆட்டைத் தொலைத்த
இடையனைப் போல
தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன்
கவிதை வரிகளை,

அது
யாராலோ
களவாடப்பட்டிருக்கலாம்.

வேண்டுமென்றே
வெளியேறிச் சென்றிருக்கலாம்.

முள் செடிகளிடையே
முடங்கியிருக்கலாம்.

பள்ளத்தில் விழுந்து
காயமாகியிருக்கலாம்.

அல்லது
வெள்ளத்தில் விழுந்து
மாயமாகியிருக்கலாம்.

எனினும்
தேடல் தொடர்கிறது.

கட்டப்படாத
வார்த்தைக்குக்
கட்டுப்பட மறுக்காத ஆடுகள் எனது.

தொலைந்த ஆட்டின்
வரவுக்காய்
மலையடிவாரத்திலேயே
காத்திருக்கின்றன
மிச்சம் தொன்னூற்று ஒன்பது ஆடுகளும்.

கலியுக காதலன்

உன்னைப் பிரிந்தபின்
என்
வாழ்க்கை வயலில்
விளைச்சலே இல்லை,

என்
ஆனந்தத் தோட்டத்தின்
திராட்சைச் செடிகள்
வைக்கோல்களாய்
உருமாறிவிட்டன.

என்
கனவுகளின் கதவிடுக்கில்
இன்னும்
உன் குரலே கசிகிறது

நாம்
செலவிட்ட பொழுதுகளின்
விழுதுகளில் தான்
ஊசலாடுகிறது
எனது இயக்கமும்
உயிரின் மயக்கமும்.

என்றெல்லாம் சொல்வாய்
என
நம்பிக் கொண்டிருந்தேன்.
உன்
பிரிவின் கண்ணீர் துளியைக்
கையில் ஏந்தியபடி.

உற்சாக அரட்டையும்,
பரவச விளையாட்டுமாய்
ஆனந்தமாய்
விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறாய்
மழலைகளுடன்.

உறுத்தலாய் இருக்கிறது.
உன் மழலைகள் யாருக்கும்
என்
பெயர் இல்லை.

இப்படியும் சில கவிதைகள்

காய்க்காவிட்டாலும்
மாமரம்
மாமரம் என்பது
மாமரத்துக்குத் தெரிந்தே இருக்கிறது !
மனிதர்களுக்குத் தான் தெரிவதில்லை.

*

தம் வாங்கி இழுத்தான்
சியர்ஸ் சொல்லிக் குடித்தான்
அப்போது
அவனும் நானும்
சமத்துவ பியர் ஜாதி.
வெளியே வருகையில் சொன்னான்
அவன் மட்டும் உயர் ஜாதி !

*

செண்ட் அடித்து திரும்பிய போது
மனம் சொன்னது
இதுக்கு
வியர்வை நாற்றமே பரவாயில்லை !

*

கிராம வைத்தியம்

கால்விரலில் அடிபட்டால்
அதில்
மூத்திரம் பெய்தால் போதும்
சரியாகிவிடுமென்பார்
தாத்தா.

அதெல்லாம் என்ன எழவு ?
சாம்பல் போடு
புண்ணு பொறுக்கும்
என்பார் பாட்டி.

வேப்பெண்ணையை
லேசா சூடாக்கி
காயத்தில் தடவுப்பா, சரியாயிடும்
என்பார் அப்பா.

எல்லாம் நினைவில்
இருந்தாலும்,

அவசரமாய் காரோட்டி
இன்சூரன்ஸ் கார்ட் காட்டி
கிரடிட் கார்ட் தேய்த்து
பெருசாய் பேண்டேஜ் போட்டு
கூட்டி வருகிறேன்
மகனை.

சென்னையில் ஒரு மழைக்காலம்

.

.

.

நுரைகளை ஒதுக்கி விட்டுக்
கரைகளைத் தாண்டியது
கடல்.

காங்கிரீட் வனத்துக்குள்
பாதை போட்டுப்
பாய்ந்தோடியது
நதி.

என் பூர்வீகம் எங்கே
என
மாடியை எட்டிக் கேட்டது
ஏரி

பழு தாங்கும்
வலு இல்லையென
அழுது புலம்பியது
மேகம்.

வாழவைக்கும் அன்னையாம்
நமது சென்னை
மூச்சு விட
மூன்றாவது மாடி தேடியது.

துயரச் செய்திகளை
பகிரக் கூட முடியாமல்
தலை கவிழ்ந்தது தொழில் நுட்பம்.

ஸ்மார்ட் டிவிகளும்
3டி டிவிகளும்
மின்சாரத் தீனியின்றி
மயங்கியே கிடந்தன.

ஹை கான்பிகரேஷன்
கணினிகள்
வண்ணான் வீட்டுக் கல் போல
அசையாமல் கிடந்தன.

சிக்னல் இல்லாத
ஸ்மார்ட்போன்கள்
செல்லாக் காசுகள் போல
மூலைகளில் முடங்கின.

வாழ்க்கை
வயர்களிலும் இல்லை
வயர்லெஸ்களிலும் இல்லை
என்பது
மனிதனுக்குப் புரிந்தது.

அறைந்து சாத்தப்படும் கதவுகள்
அமைதியாய்த் திறந்தன,
பூட்டியே கிடந்த சன்னல்கள்
தாழ் விலக்கின.

டிஜிடல் தாண்டி
புன்னகை ஐக்கான்களை
உதடுகளில் உடுத்தின
முகங்கள்.

‘அங்கே தண்ணியே ?
இங்கே வாங்களேன்’
சீரியல் தாண்டி
வெளியே வந்தனர் பெண்கள்.

‘சாப்ட ஏதாச்சும் வேணுமா?’
கரிசனைகள்
மாடிகளில் வலம் வந்தன.

சகமனிதனுக்காய்
கண்ணீர் விட
தண்ணீர் போதித்தது.

மத விரோதங்களும்
இனச் சண்டைகளும்
சாதிப் பேச்சுகளும்
தண்ணீரில் அடித்துச் செல்லப்பட்டன.

தஞ்சம் அடைந்த
வீடுகளில்
பலமத பிரார்த்தனைகள்
ஒரு மனதுடன் நடந்தன.

பேசும் மொழியும்
பின்பற்றும் வழியும்
துருக்களைப் போல உதிர்ந்தன.

கர்வத்தின் கிரீடங்களை
காகங்களும்
நிராகரித்தன.

காட்டுத் தீயைப் போல
பற்றி எரிந்தது
மனித நேயம்
தண்ணீரின் தோள்களில்

நாய்கள் ஜாக்கிரதைகளும்
வானுயர கதவுகளும்
எச்சரிக்கை ஏதுமின்றி
விசாலமாய்த் திறந்து கொண்டன.

வெள்ளைக் காலர்
இளைஞர்கள்
வெள்ளக்காட்டுக்குள்
மீட்புத் தீபம் கொளுத்தினர்.

ரோமியோக்களாய்
வர்ணிக்கப்பட்டவர்கள்
தேசத்தின்
நம்பிக்கைப் படகுகளானார்கள்.

மழைக்கும்
பள்ளிக்கூடம் ஒதுங்காதவர்களை
பெரு வெள்ளம்
ஒதுங்க வைத்தது.

விரோதம் வளர்த்து
நேரம் விழுங்கிய
சமூக வலைத்தளங்கள்
சட்டென
கழுவி வைத்த கடவுளாயின.

திறந்து கிடந்த கதவுகளில்
திருடர்கள் புகவில்லை,
டிராபிக் சிக்னல்களிலும்
கெட்ட வார்த்தைகள் கேட்கவில்லை.

தொலைவில் கிடந்த
அடுத்த வீடு
வாசலுக்குள் வந்தது,
அருகில் இருந்த உலகம்
தொலைவாய் போனது.

பீட்சாவை விட
பிரட் சுவையாய் மாறியது.
பெப்சியை விட
குடிநீர் தேவையாய் ஆனது.

விளம்பர இடைவேளைகளில்
பேசிக்கொண்ட குடும்பம்
நாள் முழுதும்
ஒற்றை விளக்கைச் சுற்றி
ஊர் கதை பேசியது.

வெளிச்சம் மக்களை
வீட்டின் மூலைகளுக்குத்
துரத்துகிறது.
இருட்டே ஒற்றைப் புள்ளியில்
இறுக்கிக் கட்டுகிறது.

எழுத்துகளை விட
பேச்சும்,
ஸ்மைலிகளை விட
புன்னகையும்
உன்னதமானவையென உணரப்பட்டன.

நேரமில்லை என
ஓடியவர்கள்,
‘இன்னும் நேரமிருக்கு’ என
வியந்து நின்றார்கள்.

மழை
பிழையாய் வரவில்லை
பிழையுணர்த்த வந்திருக்கிறது.

இழந்து போன உயிர்கள்,
இழந்து போன பொருட்கள்
வலுவிழந்த வாழ்வாதாரம்
எல்லாம்
நிலையாமையை விளக்கின.

தனக்காய் பிரார்த்தித்தவனை
ஊருக்காய் பிரார்த்திக்கக்
வெள்ளம்
கற்றுத் தந்தது.

ஊரை விழுங்கிய வெள்ளம்
இதயங்களில்
ஈரத்தை இறக்கி வைத்தது.

நம் வேண்டுதல் ஒன்றே !

வெள்ளம் வடியட்டும்,
நோய்கள் முடியட்டும்
வாழ்க்கை விடியட்டும்.

மூடப்படாத இதயத்தோடும்
அடைக்கப்படாத மனிதத்தோடும்
நேசம் மட்டும்
உயிர்ப்புடன் இருக்கட்டும்.

*

குட்டிக் குட்டிக் காதல் கவிதைகள்

உலக
அதிசயங்கள் எல்லாம்
கல்லால் ஆனவையடி
இல்லையேல்
உன்னையும் சேர்த்திருப்பார்கள்.

coast-631925_640

உன்
கண்களில் தொற்றிக் கிடக்கும்
காதலைச் சேகரிக்க
எத்தனிக்கிறேன்
நீயோ
மின்சார இழைகளை
இமைகளில் தேக்கி
தத்தளிக்க வைக்கிறாய்.

coast-631925_640

நீ
இமைக்கும் அழகைக்
காண்பதற்காகவே
இமைக்காமல் கிடக்கின்றன
என்
இமைகள்.

coast-631925_640

உன்
கண்கள்
ஆழ் மலர்க் கேணிகள்.
பறித்ததை விட
அதிகமாய்
பறிகொடுத்திருக்கிறேன்.

coast-631925_640

ஒவ்வோர் முறை
நீ
என்னைப் பார்த்துக்
கடக்கும் போதும்
என்
காதல் வலிமை சேகரிக்கிறது.

நீ
ஒரு முறை
புன்னகைத்தால்
சேமித்த அத்தனையும்
திருப்பித் தரவும்
சம்மதமெனக்கு !

coast-631925_640

காதலும் கடலும்
ஒன்றே
ஆழமாய் மூழ்காத கைகளில்
கிளிஞ்சல்களே
மிஞ்சும்.

coast-631925_640

காதலைச் செதுக்குவதாய்
நினைத்து
நான் செய்த
உளிப்பிரயோகங்களில்
காதல்
என்னைச் செதுக்கி முடித்தது

coast-631925_640
காதல்
பாதங்களுக்குக் கீழ்
பரவிக் கிடக்கும்
பூமிபோல,
கால்கள் கவனிக்காவிட்டாலும்
பூமி இருக்கும் !
பூமி கவனிக்க மறுத்தால்
கால்கள் நிலைப்பதில்லை.

coast-631925_640

உன்
முதல் பார்வை
என்னைத் தழுவியபோது
உள்ளுக்குள்
உடைந்து நழுவிய
மெளனக் கிண்ணங்களுக்கு
நான்
காதலென்று பெயரிட்டேன்.

coast-631925_640

காதல்
எரியும் போது வெளிச்சம்
அழியும் போது
இருள்.
சுண்டி விடப்பட்ட
ஒரு கிழமையின்
இரவு பகல் என்ற
இரு பக்கங்களைப் போல.

coast-631925_640

உன்
விழித் தீ விழாமல் போனால்
விழித்திருப்பதில்
அர்த்தமில்லை என்பதை
அறிந்தும்,
ஆயிரம் அகல்கள்
எண்ணையில் குளித்த
திரிகளோடு காத்திருக்கிறது

காதல் கனல்
விழாத பிரதேசங்களில்
எரிவதற்கு
என்ன இருக்கிறது ?

coast-631925_640

எத்தனை வார்த்தைகளால்
சொன்னாலும்
உனக்குப்
புரியப் போவதில்லை.
ஒரே ஒரு
முத்தத்தால் உணர்த்தி விடவா
என் காதலை ?

coast-631925_640

உன்னோடான
என் காதலை உணர்த்த
பனிப் புற்களையும்
சுடு கற்களையும்
காட்ட வேண்டும் நான்.

இரண்டும்
இணைந்தே விளைகின்றன
என்
காதல் காடுகளில்

coast-631925_640

பிரேதப் பரிசோதனையும்
பிரேமப் பரிசோதனையும்
தகவல்களை
மட்டுமே தர இயலும்.

வேண்டாம்
சோதனைக் கூடத்தில்
காதலைத் தயாரிக்கும்
விதிமுறை யாருக்கும்
வாய்த்ததில்லை.

coast-631925_640

காதல்
ஓர் புல்லாங்குழல்.
சரியான அளவு காற்றைச்
செலுத்துவதில்
இருக்கிறது
வெற்றியும் தோல்வியும்

coast-631925_640

அவிழ அவிழ
புதுப் புதுப் புதிர்கள்
புதிதாய் கிளைவிடுவது
காதலில் மட்டுமே.

புரிந்த இடத்தின் முடிவில்
புரியாமையின்
ஆரம்பம்
முளைவிடுவதும்
காதலில் மட்டும் தான்

coast-631925_640

காதல்
அதிகமான உவமைகளால்
தாலாட்டப் பட்ட
உலகின் ஒரே விஷயம்.

இன்னும்
உவமைகள் உலர்ந்துவிடவில்லை.
காதல்
தலை குலுக்கும் போதெல்லாம்
உதிர்ந்து கொண்டே இருக்கின்றன
உவமைகள் !

coast-631925_640

உன்னைத்
தீண்ட வேண்டும் எனும்
எண்ணமே
எனக்குள்
மொட்டுகளை மலர்த்தி விடுகிறது.
தீண்டி விட்டால்
மலர்ந்தவை
உலர்ந்து விடுமோ எனும்
அச்சமும் தலை விரிக்கிறது.

coast-631925_640

நாமென்ன
இரட்டைக் குழந்தைகளா ?
உனக்கு வலித்தால்
எனக்கு
கண்ணீர் வருகிறதே.

coast-631925_640

ஒருமுறை தான்
காதல் வருமென்பதெல்லாம்
பொய்யடி பெண்ணே,
எனக்கு
புதிது புதிதாய்
காதல் வருகிறது
உன்
ஒவ்வோர் புன்னகையிலும்.

coast-631925_640

என் குறைகளைப்
பட்டியலிட்டுப் பரிகசிப்பதை விட
நம்
நிறைகளைப்
பட்டியலிட்டுப் பரிசீலிக்கலாமே ?

ஆனாலும்
காதல்
பட்டியல்களில் பயிராவதில்லையடி.
உள்ளுக்குள் உயிராவது.

coast-631925_640

உடலுக்கு வெளியே
உயிர் நின்றாலும்
உயிர் வாழ முடியும் என்பதை
நீ
விலகியபோது தான்
உணர்ந்து கொண்டேன்.

coast-631925_640

தேவதை
உனை
அன்பு செய்கிறேன்
நான் ஆத்திகன் தானே !

coast-631925_640

உயிரைப் பார்க்க முடியாது
என்றார்கள்.
நீ
தருகிறாய்
தினசரி தரிசனம்

coast-631925_640

எழுதியவர்களுக்கும்
புரியாத
ஒரே கவிதை
காதல்.

coast-631925_640

சாத்தானும்
கடவுளும்
சங்கமித்துக் கொள்ளும்
வட்டப் பாதை
காதல் தான்

coast-631925_640

நான்
சொன்ன போதெல்லாம்
நீ
நம்ப மறுத்தாய்.
ஆனாலும்
நீ சொன்னால் நான்
நம்பி விடுவேன்.
சொல்லிவிடேன் காதலை !

coast-631925_640

என்
காதலுக்குப் பதிலாய்
ஏதேனும் தர விரும்பினால்
உன்
காதலைத் தா.

கடலுக்குப் பதிலாய்
வேறு எதைத் தர இயலும்
நீ ?

coast-631925_640

உண்மைக் காதல்
என்னும்
உத்தரவாதத்துடன் தான்
துவங்குகின்றன
அத்தனைப்
பொய்க் காதல்களும்.

coast-631925_640

என்னோடு
நீ இருக்கிறாய் என்பது
தேக நிலை.
நானாகவே
நீ இருக்கிறாய் என்பதோ
தேவ நிலை.

coast-631925_640

என்
குறைகளோடே என்னைக்
காதலிப்பதாய்
சொன்னபோது
செத்துப் போனது நம் காதல்.

காதலித்தும்
எப்படிக்
குறைகள் தெரிந்தன உனக்கு ?

coast-631925_640

காதலிப்பது
குற்றம் என்கிறாய்.
சட்டம் தெரியாதா உனக்கு
குற்றம் செய்யத்
தூண்டுவதும் குற்றமடி !

coast-631925_640

காதலுக்காய்
நீ சொல்லும் பதில்கள்
கேள்விகளையே
சூடி நின்றாலும்,
நீ
திரும்பக் கேட்கும் கேள்விகளில்
பதில்கள் தான்
பொதிந்து கிடக்கின்றன.

coast-631925_640

அந்த மலைகளும்
பள்ளத்தாக்கும்
எதிரொலிக்கத் தயங்காத
வார்த்தைகளை எதிரொலிக்க
நீ
தயங்குகிறாய்.

ஆனாலும்
நான்
எறிந்து கொண்டே இருக்கிறேன்
எப்போதேனும்
எதிரொலி வருமெனும்
எதிர்பார்ப்பில்

coast-631925_640

வாழ்க்கைக்கு
நிறைய தேவைகள்.
காதலுக்கு
ஒரே ஓர் தேவை
வாழ்க்கை.

coast-631925_640

கடிகாரத்தைப் போலவே
காதலும்
நொடிக்கொரு தரம்
துடிப்பதற்கே வாழ்கிறது.

coast-631925_640

மாற்றம் நிரந்தரம்
என்றார்கள்,
காதலித்துத் தோற்றவர்கள்.
நிரந்தரமாய் மாற்றம்
என்றார்கள்
இதயம் மாற்றிக் கொண்டவர்கள்.

coast-631925_640

நாம்
சந்தித்துக் கொண்டபோது
விருப்பங்களை
விரல் மாற்றிக் கொண்டோம்.

நம் விருப்பங்கள்
சந்தித்துக் கொண்டபோது
நாம்
விலகத் துவங்கினோம்.

எதுவும்
விரும்பாமலேயே
இருந்திருக்கலாம்.

coast-631925_640

புன்னகைக்கும்
கண்ணீருக்கும்
இடைப்பட்ட தூரத்தில்
தான்
பயிராகின்றன
பலகோடிக் காதல்கள்.

coast-631925_640

நீ சொன்னதற்கும்
நான் சொல்லாததற்குமான
வார்த்தைகளுக்கு
இடையே
ஏராளமாய் கிடக்கின்றன
உண்மையின் வார்த்தைகள்.

coast-631925_640

உதடுகள் காதலில்
உரசும் வேளையில்
உடையா
மெளனம் உடைபடும்.

coast-631925_640

கனவில் கூடப்
பேசப் பயப்படும் எனக்கு
நிஜம்
எதைத் தந்துவிடக் கூடும் ?

coast-631925_640

இருட்டில் கிடக்கும்
காகம் போல
என் காதலும்.
சத்தமிடும் வரை
சாத்தியமில்லை என்றறிந்தும்
இருட்டென்னும்
பெரும் சிறகின் அடியிலேயே
அடைந்து கிடக்கிறது.
மெளனமாய்.

coast-631925_640

அந்தக் கிளி
புதிதாய் ஓர்
கூட்டுக்குள் குடிபுக
ஆசைப்பட்டு
பறந்து விட்டது.

என்
கூட்டுக்குள்
இன்னும் அந்த சிறகோசைகள்
அகலவேயில்லை.

coast-631925_640

பையில் போட்டு
கையில் எடுக்கும்
தெருவோர மாயாஜாலமாய்
காதல்.

என் மனசில் போட்டுவிட்டேன்
உன் மனசில்
எடுக்க முடிந்தால்
வெற்றி.

coast-631925_640

நீ கொடுத்த
பூக்கள்,
பரிசுகள்,
அட்டைகள்
என எல்லாம் மறந்து விட்டன.
ஆனாலும்
ஈரமாய் இருக்கிறது
கடைசியாய்
உள்ளங்கையில் நீ வடித்த
கண்ணீர்த் துளி.

coast-631925_640

காதலின் அடர்த்தி
குறையக் குறைய
குறைகளின் பட்டியல்
வீர்த்துப் பெருக்கும்.

coast-631925_640

நான் காணும்
இரவுக் கனவுகளுக்கான
பதிலை
பகலில் சந்திக்கும் போது
நீ
தருவாயானால்
அங்கே முளைக்கும்
என் காதல் நதி.

coast-631925_640

நட்சத்திரங்களை
எண்ணி முடித்தபின் உன்
விரல்களை எண்ணவும்,
நிலவை
கண்டு திரும்பியதும்
அதன் பிம்பம் காணவும்
என்னருகே
நீ இருக்க விரும்புகிறது
மனம்.
தனியாய் தரைகிளறும்
மாமர
நிலா நிழல் பொழுதுகளில்.

coast-631925_640

காதல்
உலகத்தின் அளவென்றால்
மிச்ச அளவை
எங்கே வைப்பதடி ?
பேசாமல்
உன் கண் அளவு என்று சொல்
இன்னும்
அந்தக் கிரகத்தின்
தன்மை அறியவில்லை விஞ்ஞானம்.

coast-631925_640

தொப்பலால் நனையும்
பொழுதுகளை விட
சாரலில்
கண் நனைப்பது
கவித்துவமானது.

காதலில் மட்டும்
சாரலோடு திருப்திப்பட
தெரிந்து கொள்ளவில்லை மனசு !

coast-631925_640
தோற்றுப் போகுமென்று
முதலிலேயே
தெரிந்தும் கூட
தோற்றுப் போக சம்மதிக்கும்
ஒரே தளம்
காதல் தான்.

coast-631925_640

உனக்குள்
காதல் முளை விட்டபோது
எனக்குள் தானடி
அது
கிளைகளை விரித்தது.

நீ
முளையைக் கிள்ளி விட்டாய்
இந்தக்
கிளைகளை என்ன செய்வது
நான் ?

coast-631925_640

அறிவில்லையா ?
என்கிறாய்
என் இதயத்துக்கு
மூளை இல்லை.
உன்
மூளைக்கு
இதயம் இல்லை

coast-631925_640

என்
காதல் வெளிச்சங்களின் மேல்
நீ
ஊற்றிக் கொண்டே
இருக்கிறாய்
துளித்துளியாய் இருட்டு.

எனக்கு
வெளிச்சம் தருவதை விட
இருட்டைத் துரத்துவதிலேயே
கழிகின்றன
என் நெருப்பு நாட்கள்

coast-631925_640

நீ
பிரிகிறேன் என்று சொன்னபோது
எனக்குள்
ஒரு கோடி
சர்ப்பங்கள் படமெடுத்துப்
பாய்ந்தன.

பிரிவதாய் சொன்னதாலல்ல
உன்
விழிகளில் வழிந்த
சில துளிக் காதலுக்காக.

coast-631925_640

எத்தனை
அழகென்று
சொல்லமுடியாப் பட்டியலில்
உன்
விழிகளையும் சேர்த்து விட்டேன்.

coast-631925_640

என்
சன்னலுக்கு வெளியே
பறந்து திரியும்
புள்ளினங்களை விட
என்
கண்களுக்கு உள்ளே
பறந்து திரியும்
உன் பட்டாம்பூச்சிப்
புன்னகைக்கே
வண்ணச் சிறகுகள் ஏராளம்.

coast-631925_640

சட்டையைக் கழற்றி
ஆணியில் மாட்டுவது போல
என்
கவலைகளைக் கழற்றி விட்டேன்
நீ
சிரித்தது
எனக்காய் என்பது
புரிந்த வினாடியில்

coast-631925_640

இந்த வயசில் காதலா
என்று தான்
எல்லோரும் கேட்கிறீர்கள்
அது சரி
எந்த வயதில் காதலித்தால்
ஒத்துக் கொள்வீர்கள் ?

coast-631925_640

காதல்
ஓர்
வித்தியாச நெருப்பு.
தொட்டால்
சில்லிட்டும்
விலகினால் எரித்தும்…

coast-631925_640

கொட்டப்பட்ட
காலம்
நமக்கிடையேயான
கணங்களைக் கொஞ்சம்
மூடிவிட்டன,
ஆனால்
ரணங்கள் இன்னும் அப்படியே…

coast-631925_640

காதல்
என்
கரம்பிடித்து நடந்தபோதெல்லாம்
யாரும்
அழகாய் தெரியவில்லை.

எதிர்ப்படுவோர்
அழகாய் தெரிந்த
ஓர் கணத்தில்
திரும்பிப் பார்த்தேன்
திரும்பி
நடந்து கொண்டிருந்தது
என் காதல்.

coast-631925_640

பூமி
சிலிர்த்துக் கொள்ளும்
வினாடியில்
புதைந்து போகும்
உயிர்கள் போல,

நீ
மறுத்து நடுங்கியபோது
புதைந்து போனது
என்
ஒற்றைக் காதலும்
ஏறக்குறைய
ஆறு கோடிக் கனவுகளும்.

coast-631925_640

நீ
சிரித்துக் கொண்டே
ஒரு
கவிதை வாசித்தாய்
பிரமித்துப் போய்
பார்த்திருந்தேன் நான்
அற்புதக் கவிதை அது.

வீட்டுக்கு வந்து
தனிமையில்
வாசித்தபோது தான் புரிந்தது
கவிதை
மிகச் சாதாரணம்

coast-631925_640

நீ
அருகில் இருக்கும் போது
அலைகடல்
சத்தம் கூட
மெல்ல காது குடைந்து
கடந்து போகிறது.

நீ
விலகி விட்டாலோ
காது குடையும் சத்ததிலேயே
செத்துப் போகிறேன்
நான்.

coast-631925_640

நீ
பேசுவதெல்லாம்
இசையென்று
எல்லோரையும் போல
நானும் சொல்லியிருக்கிறேன்.

இப்போது
நல்ல
இசை கேட்கும் போதெல்லாம்
நீ
பேசுவது போலிருக்கிறது
எனக்கு.

coast-631925_640

வாழ்க்கைக்குத்
தேவையான
வருவாய் இல்லையென்றே
பல
காதல்கள் பிரிக்கப் படுகின்றன.

பின்
அவை
பணத்தை எண்ணிக் கொண்டும்
இழந்த காதலை
எண்ணிக் கொண்டும்
தேவையான வாழ்க்கையைத்
தொலைத்து விடுகின்றன

coast-631925_640

தமிழ்ப் புத்தாண்டு…

தமிழா….

இதோ
உனக்கு
இன்னுமோர் புத்தாண்டு.

திரைப்பட வெளியீடுகள்
மட்டும் தேடி
இந்தப் பகலை
எரித்து விடாதே.

தள்ளுபடிக் கடைகளின்
வாசலில்
இந்த நாளை
தள்ளி நகர்த்தாதே.

இந்த
ஒருநாள் விடுமுறை
தூக்கத்துக்காய் வழங்கப் பட்ட
துக்க தினமல்ல.

உன்
சோம்பேறித் தனத்தை
சொறிந்து கொள்ளக் கிடைத்த
நக நாளும் அல்ல.

இது,
உள்ளொளிப் பயணத்துக்கான
ஒரு நாள்.

ஒரே ஒரு கேள்வி
உன்னையே கேட்டுப்பார்,
தாண்டிப் போன வருடத்தில்
தமிழனாய் தான்
இருந்தேனா என்று.

துக்கவெள்ளி

மரச் சிலுவையில்
மனிதாபிமானம்
அறையப்பட்ட நாள்.

பூப் பூத்த குற்றத்துக்காய்
பூச் செடிக்கு
தீச் சூளை பரிசு.

பாதைகளை செதுக்கியதற்காய்
பாதங்களுக்கு
மரண தண்டனை.

சுட்டது என்பதற்காய்
சூரியனுக்குச்
சிறைச்சாலை.

அதெல்லாம் இருக்கட்டும்.
யாரிந்த நாளை
துக்க தினம் என்பது ?

மடியாத விதைகள்
ஒற்றை மணிதான்.
மடிந்த பின்பு தானே
பலமடங்காய் பரிமளிக்கும் !
விதைப்புக்காய் யாரேனும்
அழுவீர்களா ?

அலைந்து கொண்டே
இருந்தால்
மேகங்கள் மேகங்களே.
விழுந்தால் தானே
வாழ்விக்கும் மழை !
மழைக்காக மகிழாமல்
அழுவீர்களா ?

சமத்துவம் போதித்த
தேவன்
மரணத்தில் கூட அதை
பின்பற்றியது சரிதானே.
சரியான ஒன்றுக்காய்
தவறாமல் அழுவீர்களா ?

முற்றுப் புள்ளியென்ற
ஒற்றைப்புள்ளிதானே
ஆக்கிய வாக்கியத்தை
முழுமையாக்கித் தருகிறது!
முழுமைக்காய் நீங்கள்
முக்காடிட்டு அழுவீர்களா ?

தயவு செய்து
இதை
துக்க தினம் என்று
பிரகடனப் படுத்தாதீர்கள்.

இது,
விண்ணகத்தின் முளை
மண்ணில் விழுந்த நாள்.

அடையாள அழுகைக்காரரிடம்
இயேசுவே சொல்கிறார்.

எனக்காக அழவேண்டாம்.
உங்களுக்காகவும்
உங்கள்
பிள்ளைகளுக்காகவும்
அழுங்கள்.