பேய்மென்ட் டொமைன் 5

Image result for payment systems

இந்த டிஜிடல் பரிவர்த்தனையின் மிக முக்கியமான கட்டம் செட்டில்மென்ட் (Settlement). வங்கிகள் தங்களுக்கு இடையே எப்படி கொடுக்கல் வாங்கல் நடத்துகின்றன ? வங்கிகள் எப்படி தங்களுக்கு சேவை வழங்கும் பேமென்ட் நிறுவனத்துக்கு பணத்தை கொடுக்கின்றன ? எப்படி இந்தப் பணம் பயனாளரிடமிருந்து பெறப்படுகிறது, எப்படி இது கடை உரிமையாளர்களுக்குச் சென்று சேர்கிறது ? என்பதெல்லாம் இந்த செட்டில்மென்ட் பிரிவின் பாகங்கள்.

இதன் முதல் கட்டம் பி.ஓ.எஸ் மெஷினுக்கும், அத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ள வங்கிக்கும் இடையே நடக்கும். இதை ரீகன்சிலியேஷன் (reconciliation) அதாவது சரிபார்த்துக் கொள்தல் என்பார்கள். ஒரு பி.ஓ.எஸ் மெஷினில் ஆரம்பமாகும் அத்தனை பரிவர்த்தனைகளும் அத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ள வங்கியில் இருந்தாக வேண்டும். அது அடிப்படை விதி ! இதைத் தான் முதலில் வங்கிகளும், பி.ஓ.எஸ் மெஷின் வைத்திருக்கும் கடைகளும் செய்யும்.

ஒருவேளை இந்த இரண்டுக்கும் இடையே வேறுபாடுகள் இருந்தால் அதை அவர்கள் சரி செய்து கொள்வார்கள். வேறுபாடு பரிவர்த்தனைகளின் எண்ணிக்கையிலோ, பரிவர்த்தனை செய்யப்பட்டவற்றின் மதிப்பிலோ இருக்கலாம்.  

முதலில் எந்த பரிவர்த்தனை தொலைந்து போயிருக்கிறது, அல்லது தவறாய் பதிவாகி இருக்கிறது என்பதைப் பார்ப்பார்கள். அதைக் கண்டுபிடித்தபின் அதைத் தவிர மற்ற பரிவர்த்தனைகளை செட்டில்மென்ட்க்காக ஃபைல்களாக சேமிப்பார்கள். பிரச்சினைக்குரிய பரிவர்த்தனைகள் எக்ஸப்ஷன் எனப்படும் விதிவிலக்கு செயல்பாட்டுக்குள் செல்லும்.

இப்போது அக்யூரர் வங்கிக்கும், இஷ்யூயர் வங்கிக்கும் இடையேயான பணப் பரிமாற்றம் நடக்க வேண்டும். இது எப்படி நடக்கிறது ?

வங்கிகளில் ஒரு பர்ச்சேஸ் பரிவர்த்தனை வருகிறது என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அந்த பரிவர்த்தனை வாங்குபவர் வங்கியிலிருந்து பேய்மென்ட் சிஸ்டம் வழியாக இஸ்யூயர் வங்கிக்குச் செல்கிறது. அங்கிருந்து “அங்கீகரிக்கலாம்” எனும் பதிலோடு திரும்பி வருகிறது. அப்போது அந்த பரிவர்த்தனையில் ‘செட்டில்மென்ட்க்கு எடுக்கலாம்’ எனும் ஒரு குறிப்பும் இணைக்கப்படும். ஆனால் முதலில் அதன் நிலை ‘என்’ (N – No) என இருக்கும்.  

இப்போது வங்கி பி.ஓ.எஸ் மெஷினுடைய ரிகன்சிலியேஷன் ஃபைலுக்காகக் காத்திருக்கும். அது ஒவ்வொரு நாளும் இரவில் தான் கிடைக்கும். இரவில் பி.ஓ.எஸ் மெஷின் பரிவர்த்தனைகளை கேகரித்து ஒரு ஃபைலாக அதன் வங்கிக்கு அனுப்பும். அது மெசேஜ் எண் 500 எனும் பெயரில் செல்லும். அதை வங்கி சரிபார்த்தபின் 510 என ஒரு பதிலை அனுப்பும்.

இந்த செயல் முடிந்தால் தான், ‘செட்டில்மென்டுக்குத் தகுதியானது’ என குறிப்பிட்டு வைக்கப்பட்டுள்ள பரிவர்த்தனைகள் “என்” எனும் அடையாளத்தை மாற்றி “ஒய்” (Y – Yes ) என எழுதிக்கொள்ளும். அப்போது செட்டில்மென்ட் கட்டத்துக்குள் அவை நுழையும்.

இந்த என் நிலைக்கும் ஒய் நிலைக்கும் இடையே பல செயல்பாடுகள் நடக்கலாம். குறிப்பாக ஒரு பரிவர்த்தனை சரியாக இல்லை என புகார் வரலாம், சந்தேகம் எழலாம், வழக்கு நடக்கலாம். அப்படிப்பட்ட சூழலில் “என்” என்பது “டபிள்யூ” என மாறும். அதாவது வெயிட்டிங் நிலை. எல்லா குழப்பங்களும் முடிந்த பின்பே “ஒய்” நிலைக்கு வரும்.  

இப்படி சரி செய்யப்பட்ட தகவல்கள் தினம் தோறும் செட்டில்மென்ட் நிலைக்குள் வரும். செட்டில்மென்ட் மென்பொருள் வங்கி வாரியாக கணக்கை பிரித்து தெளிவான அறிக்கைகளாய் மாற்றும். எல்லா தகவல்களும் சரிபார்க்கப்பட்டு விட்டன என்பது முடிவு செய்யப்பட்டபின் அவை வங்கிகளுக்கும், வங்கிகளின் மேலாண்மை அமைப்புக்கும் ஃபைல்களை அனுப்பும். 

வங்கிகள் அந்த ஃபைலை எடுத்து தங்களுடைய மர்ச்சன்ட் மேனேஜ்மென்ட் சிஸ்டம் (எம்.எம்.எஸ்) (MNS – Merchant management System ) எனும் மென்பொருளுக்குக் கொடுக்கும். அது ஒவ்வொரு பி.ஓ.எஸ் கணக்குக்கும் உரிய பணத்தை அவரவர்க்கு அனுப்பும்.  

வெளிநாடுகளில் இதே கார்ட் பரிவர்த்தனையைச் செய்யும் போது அந்தந்த நாட்டு பணத்துக்கு ஏற்ப ‘கன்வர்ஷன் ரேட்'(Conversion Rate) பயன்படுத்தப்பட்டு செட்டில்மென்ட் நடக்கும். உதாரணமாக அமெரிக்காவில் நாம் நூறு டாலருக்கு ஒரு பொருளை வாங்கினால் அது நமது அக்கவுண்டில் வரும்போது அதற்குரிய கன்வர்ஷன் முடிந்த‌ இந்திய ரூபாயாக வரும். அதே நேரத்தில் வழங்குநர் வங்கியும் பேய்மென்ட் சிஸ்டமும் தங்களுடைய ஒப்பந்தத்திற்கு ஏற்ப ஒரு கரன்சியை முடிவு செய்து கொள்ளும். அது டாலராகக் கூட இருக்கலாம்.

இந்த பரிவர்த்தனைகளை செய்கின்ற பேய்மென்ட் நிறுவனங்கள் பரிவர்த்தனைக்கு ஏற்ப ஒரு சிறு தொகையை கட்டணமாக வசூலிக்கும். உதாரணமாக ஒரு பரிவர்த்தனைக்கு ஒரு ரூபாய் கட்டணம் என வைத்துக் கொண்டால் ஒரு நாள் ஐந்து கோடி பரிவர்த்தனைகள் நடந்தால், நிறுவனம் தினமும் ஐந்து கோடி ரூபாய்களை சம்பாதிக்கும். 

பேய்மென்ட் டொமைன் தொடர்பான மேலோட்டமான ஒரு புரிதலை இந்த குறுந்தொடர் உங்களுக்குத் தந்திருக்கும் என நம்புகிறேன். நன்றிகளும், வாழ்த்துகளும்.

*

பேய்மென்ட் டொமைன் 4

Image result for payment systems

வங்கிகள் தங்களுக்கிடையே பேசிக்கொள்வதற்குப் பயன்ப்படுவது ஐ.எஸ்.ஓ ஸ்டான்டர்ட் என்று கடந்த வாரம் பார்த்தோம். பி.ஓ.எஸ் கருவி நமது கார்டைப் பயன்படுத்தியவுடன் ஒரு மெசேஜை வங்கிக்கு அனுப்பும். அது எம்.டி.ஐ எனப்படும் மேசேஜ் டைப் இன்டிகேட்டரில் 0100 என அமையும். அதை இஷ்யூயிங் வங்கி, அதாவது கார்டைக் கொடுத்த வங்கி சரிபார்த்தபின் ஒரு 10 ஐ கூட்டி, 0110 எனும் ஒரு பதிலாக திரும்ப அனுப்பும்.

ஒருவேளை நீங்கள் ஆயிரம் ரூபாய்க்கு பொருட்களை வாங்கினீர்கள். பிறகு அதில் ஒரு நூறு ரூபாய் மதிப்புள்ள பொருளை திரும்பக் கொடுக்கிறீர்கள் என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அதை ரிவர்சல் (Reversal) என்பார்கள். அப்போது பி.ஓ.எஸ் மெஷின் ஒரு புதிய செய்தியை வங்கிக்கு அனுப்பும். அந்த பரிவர்த்தனை 0400 எனும் செய்தியாகச் செல்லும். அந்த எண்ணைக் கண்டவுடன் வங்கிக்கு புரிந்து விடும், ‘இது ஒரு திருப்புதல் பரிவர்த்தனை’ என்பது. 

அதை வங்கி பரிசீலித்து முடிவெடுத்தபின் வங்கியிருந்து ஒரு பதில் செய்தி வரும். அது வழக்கம் போல 10 ஐ கூட்டி 0410 என வரும். இந்த எண்ணைப் பார்த்தவுடன் அதை பார்ப்பவருக்கு ‘இது ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது’ என்பது புரிந்து விடும். பயனாளர் கணக்கிலிருந்து முதலில் ஆயிரம் ரூபாய் குறைக்கப்படும், பின்னர் இரண்டாவது பரிவர்த்தனை வந்ததும் நூறு ரூபாய் சேர்க்கப்படும். 

ஒருவேளை பி.ஓ.எஸ் மெஷினில் நீங்கள் உங்களுடைய கார்டைப் பயன்படுத்தும் போது பி.ஓ.எஸ் கருவியில் நெட்வர்க் ஒழுங்காகக் கிடைக்கவில்லை என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். ‘கார்ட் வர்க் ஆகல சார், கேஷ் இருக்கா ?” என சில கடைகளில் கேட்பார்கள். இல்லை என்றால், அவர்கள் ‘ஆஃப்லைன் அப்ரூவல்’ (Offline Approval) செய்யலாம். அதாவது பி.ஓ.எஸ் மெஷினே அந்த பரிவர்த்தனையை அங்கீகரிக்கலாம். வங்கியிடமிருந்து பதிலை எதிர்பார்க்கத் தேவையில்லை.

இதற்கு ஒரு லிமிட் வைத்திருப்பார்கள். வங்கிகளும், பி.ஓ.எஸ் வைத்திருப்பவர்களும் இந்த ஒப்பந்தத்தைச் செய்வார்கள். உதாரணமாக ஐயாயிரம் ரூபாய்வரையெனில் இந்த அங்கீகாரத்தை வழங்கலாம் என்பது ஒரு விதியாக இருக்கலாம். 

ஊரில் தெரிஞ்சவர்களிடம் காசு வாங்குவதைப் போல என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். சின்ன தொகையெனில் ‘உன்னை எனக்குத் தெரியும், நீ இன்னார் பையன் தானே’ என பணத்தைக் கொடுப்பார்கள். அதே நபரிடம் ‘ஒரு பத்து இலட்சம் ரூபாய் குடுங்க’ என்று கேட்டால், ‘அப்பாகிட்ட கேக்காம அவ்ளோ பெரிய தொகையை தர முடியாது தம்பி’ என்பார். 

அதே போலதான் இந்த புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தமும். ஒரு குறிப்பிட்ட தொகை வரைக்கும் அங்கீகாரம் கிடைக்கும். நெட்வர்க் மீண்டும் சரியானபின் பி.ஓ.எஸ் இந்த பரிவர்த்தனையை வங்கிக்கு அனுப்பும். அப்படி அனுப்பும் போது வழக்கமான 0100 ஆக இல்லாமல் 0120 எனும் செய்தியாக அனுப்பும். அந்த எண்ணைப் பார்த்ததும் வாங்குபவர் வங்கியும் வழங்குபவர் வங்கியும் அதை அங்கீகரிக்கும். காரணம் விற்பனை ஏற்கனவே செய்யப்பட்டு விட்டது. இது ஒரு சர்வதேச பரிவர்த்தனை விதி !

ஒரு வேளை நீங்கள் வாங்கிய ஒரு பொருளை திரும்பக் கொடுக்கிறீர்கள். கடைக்காரர் சொல்கிறார், ‘பணம் திரும்ப தர முடியாது, வேணும்ன்னா வேற பொருள் வாங்கிக்கோங்க’. அப்போது நீங்கள் புதிதாக ஒரு பொருளை வாங்குகிறீர்கள். அத்தகைய சூழல்களுக்கு அட்ஜஸ்ட்மென்ட் (Adjustment) பரிவர்த்தனை பயன்படும். இதற்கு 0220 எண்ணைப் பயன்படுத்துவார்கள். 

இந்த பரிவர்த்தனைகளின் குறியீட்டு எண்கள் டெபிட் கார்டுக்கும், கிரடிட் கார்ட்டுக்கும் வேறுபடும். டெபிட் கார்ட்களுக்கு பெரும்பாலும் சிங்கிள் மெசேஜ் சிஸ்டம் (எஸ்.எம்.எஸ்) (SMS – Single Message System) எனப்படும் ஒற்றை செய்தியைப் பயன்படுத்துவார்கள். மெசேஜ் பி.ஓ.எஸ் கருவியிலிருந்து பயணித்துச் செல்லும், திரும்ப வரும். அத்துடன் அது அங்கீகரிக்கப்பட்டதா இல்லையா என்பதும் தெரிய வரும்.

கிரடிட் கார்ட் பரிவர்த்தனைகளெனில் டுயல் மெசேஜ் சிஸ்டம் (டி.எம்.எஸ்) (DMS – Duel Message System ) எனப்படும் இரட்டை செய்தி முறையைப் பயன்படுத்துவார்கள். இதில் முதல் செய்தி பி.ஓ.எஸ் தொடங்கி இஷ்யூவர் வங்கி வரைக்கும் செல்லும். அங்கே அந்த பரிவர்த்தனை காத்திருப்பு ‘பென்டிங்’ பட்டியலில் வைக்கப்படும். அதனடிப்படையில் பொருட்களை வாங்கலாம். வங்கிகளுக்கு இடையேயான கொடுக்கல் வாங்கல் எனும் செட்டில்மென்ட் முடிந்த பிறகு அந்த பென்டிங் என்பது அப்ரூவ்ட் எனும் செய்தியாக மாறும். 

உங்களுடைய ஆன்லைன் டெபிட் பரிவர்த்தனைகள் உடனடி அங்கீகார நிலையிலும், கிரடிட் கார்ட் பரிவர்த்தனைகள் ‘பென்டிங் அப்ரூவல்’ ஸ்டேட்டசில் சில நாட்களும் இருப்பதன் காரணம் இது தான். இதை உங்கள் ஆன்லைன் அக்கவுன்ட் விவரங்களிலிருந்து தெரிந்து கொள்ளலாம்.

சரி, இந்த வங்கிகளுக்குடையே எப்படி செட்டில்மென்ட் நடக்கிறது ?

( தொடரும் )

பேய்மெண்ட் சிஸ்டம் – 3

Image result for BIN bank

டெபிட் அல்லது கிரடிட் கார்ட்களில் 16 இலக்க எண் இருப்பதைப் பார்த்திருப்பீர்கள். அதில் முதல் ஆறு இலக்கங்கள் பி.ஐ.என் எனப்படும் பேங்க் ஐடண்டிபிகேஷன் நம்பர். வங்கியை அடையாளப்படுத்தும் எண். அந்த வங்கி அதன் பின் வருகின்ற பத்து இலக்க எண்களை 000 000 0001 முதல் 999 999 9999 வரையிலான எண்களால் நிரப்பிக் கொள்ளலாம். அதாவது நூறு கோடி கார்ட்கள் வரை ஒரு வங்கி கார்ட்களை வினியோகிக்க முடியும். இதை பின் ரேன்ச் ( BIN Range )என்பார்கள். 

கார்டை வினியோகிக்கும் இஷ்யூவர் வங்கிகள் (வழங்குநர்கள்) முதலில் இந்த பி.ஐ.என் எண்ணை பேய்மெண்ட் சிஸ்டத்தோடு இணைப்பார்கள். அப்போது தான் பேய்மெண்ட் சிஸ்டம் இந்த வங்கிகளுக்கு பரிவர்த்தனைகளை சரியாக அனுப்ப முடியும். 

அதே போல பரிவர்த்தனைகளை ஆரம்பித்து வைக்கின்ற அக்யூரர் ( வாங்குபவர்) வங்கிகளும் இப்படி ஒரு பி.ஐ.என் எண்ணை பேய்மெண்ட் சிஸ்டத்தோடு இணைப்பார்கள். ஆனால் அவர்களுடைய தேவை வேறு. உதாரணமாக ஒரு பி.ஓ.எஸ் மெஷினில் பல இஷ்யூயிங் வங்கிகளுடைய கார்ட்கள் பயன்படுத்தப்படும். இவற்றையெல்லாம் பேய்மெண்ட் சிஸ்டத்துக்கு அனுப்பி வைக்க வேண்டும். அப்படி அனுப்பும் போது எங்கிருந்து இந்த பரிவர்த்தனைகள் வந்தன என்பதைக் குறித்து வைத்துக்கொள்ள இந்த அக்யூரர் வங்கியின் பி.ஐ.என் எண் பயன்படும்.

இந்த தகவல்கள் ஒரு இடத்திலிருந்து இன்னொரு இடத்துக்குச் சென்று கொண்டே இருக்கும். இவை குறியீடுகளாக, எண்களாக, மெசேஜ்களாக என பல வடிவங்களில் செல்லும். அப்படி தகவல்களை அனுப்பும் டிஜிடல் கடிதங்களுக்கு டேட்டா எலிமெண்ட்ஸ் (DE – Data Elements) என்று பெயர். இந்த தகவல் பரிமாற்றங்கள் எல்லாம் ஐ.எஸ்.ஓ (ISO) எனப்படும் ஒரு நிர்ணயிக்கப்பட்ட வடிவத்தில் தான் இருக்கும். 

எந்த ஒரு நபருடனும் உரையாட அவரது மொழி உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்க வேண்டும். இருவருக்கும் தெரிந்த ஒரு பொது மொழி இல்லாமல் தகவல் பரிமாற்றம் சாத்தியமில்லை. அதே போல தான் இந்த பேய்மெண்ட் சிஸ்டத்திலும் ஒரு பொதுவான மொழி தேவைப்பட்டது. அந்த தேவைக்காக உருவானது தான் இந்த ஐ.எஸ்.ஓ (இண்டர்நேஷனல் ஸ்டாண்டர்ட் ஆஃப் ஆர்கனைசேஷன் ). உலகின் பெரும்பாலான பேய்மெண்ட் சிஸ்டம் இன்று பயன்படுத்தும் மொழி ஐ.எஸ்.ஓ தான். சில பேய்மெண்ட் சிஸ்டங்கள் வேறு வடிவங்களையும் பயன்படுத்துகின்றன.

பி.ஓ.எஸ் மெஷின் தன்னுடைய வங்கிக்கு தகவலை அனுப்பும் போது ஐ.எஸ்.ஓ ஃபார்மேட்டில் அனுப்புகிறது. அது அங்கிருந்து பேய்மெண்ட் இடைமுகத்துக்குச் செல்லும் போது ஐ.எஸ்.ஓ ஃபார்மேட் தொடர்கிறது. அங்கிருந்து அது இஷ்யூயர் வங்கிக்குச் செல்லும் போது அங்கும் ஐ.எஸ்.ஓ மொழியே இருக்கிறது. அதே பயணம் மீண்டும் வழங்குநர் வங்கியிலிருந்து திரும்பி பி.ஓ.எஸ் மெஷினுக்கு வரும் வரை நிடிக்கிறது . இது வங்கிகளும், பேய்மெண்ட் சிஸ்டமும் ஏற்கனவே ஒத்துக்கொள்கின்ற வழிமுறையாகும். 

பேய்மெண்ட் டொமைன் பற்றி படிக்க வேண்டுமெனில் இந்த ஐ.எஸ்.ஓ ஃபார்மேட் தகவல் பரிமாற்றத்தைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது அவசியமாகும். ஒரு சில முக்கியமான ஐ.எஸ்.ஓ பீல்ட் களைப் பற்றி சொல்கிறேன். எம்.ஐ.டி (MIT – Message Type Indicator மெசேஜ் டைப் இண்டிகேட்டர்) என்பது ஒரு ஃபீல்ட். அதாவது அந்த பரிவர்த்தனை எப்படிப்பட்டது என்பதைக் குறிப்பிடும் இடம் இது. இதை டேட்டா எலிமெண்ட் 000 (DE 000) என்று சொல்வார்கள். இது மிக மிக முக்கியமான தகவல்.

உதாரணமாக பி.ஓ.எஸ் மெஷின் இந்த டேட்டா எலிமெண்டில் 0100 எனும் தகவலை வைத்து அனுப்பினால் இது ஒரு பர்ச்சேஸ் பரிவர்த்தனை (Purchase Transaction) என்று அர்த்தம். இதைப் பெறுகிற அக்யூரர் வங்கி அதை அப்படியே பேய்மெண்ட் சிஸ்டத்துக்கு அனுப்பும், அது பின்னர் வழங்குநர் வங்கிக்கு செல்லும். அந்த வங்கி எல்லாவற்றையும் சரிபார்த்து, சரியாய் இருக்கிறது என கண்டுகொண்டால், 0110 என ஒரு தகவலை திருப்ப அனுப்பும். ‘உன் தகவல் கிடைத்தது, இதோ என்னுடைய பதில்’ என்பது இதன் பொருள். அந்த தகவல் பி.ஓ.எஸ் மெஷினை வந்தடையும் போது தான் தகவல கடைக்காரர் சிரித்துக் கொண்டே பொருட்களைத் தருவார்.

( தொடரும் )

thanthi

பேமென்ட் டொமைன் – 2

Image result for off-us transaction

உங்களுடைய கார்டை ஒருமுறை எடுத்துப் பாருங்கள். இரண்டு முக்கியமான விஷயங்கள் இருக்கும். பதினாறு இலக்க எண் ஒன்று, அது தான் உங்களுடைய கார்ட் நம்பர்.

இரண்டாவது பேய்மென்ட் ஸ்கீம் (Payment Sceme) அதாவது உங்களுடைய கார்ட் எந்த பேய்மென்ட் நிறுவனத்துக்குச் சொந்தமானது எனும் விஷயம். அது விசாவாகவோ, மாஸ்டர்கார்ட் ஆகவோ, டிஸ்கவர் ஆகவோ, ஜேசிபி ஆகவோ எதுவாகவும் இருக்கலாம்.

பி.ஓ.எஸ் மெஷினில் நாம் ஆரம்பிக்கிற ஒரு பரிவர்த்தனை அக்யூரர் (வாங்குபவர் ) வங்கிக் கணக்கை தொடர்பு கொள்ளும். அவர்கள் இந்தப் பரிவர்த்தனை விவரத்தை எந்த பேய்மென்ட் ஸ்கீமுக்கு அனுப்ப வேண்டுமோ அதற்கு அனுப்புவார்கள். அதற்கு அவர்களுக்கு இந்த கார்ட் எண் பயன்படுகிறது.

உதாரணமாக உங்கள் கார்ட் எண் 5ல் ஆரம்பிக்கிறது என்றால் அது மாஸ்டர் கார்ட் க்கு உரியது. 4ல் ஆரம்பிக்கிறது என்றால் விசாவுக்கு உரியது. இப்படி மென்பொருட்களில் அதற்குரிய கட்டளைகள் தெளிவாக வரையறுக்கப்பட்டிருக்கும். 

சில நேரங்களில் கடைகளில் ‘உங்க கார்டை பயன்படுத்த முடியாது சார்’ என்பார்கள். காரணம் அவர்களுடைய வங்கியோடு அந்த குறிப்பிட்ட பேய்மென்ட் சிஸ்டத்தை இணைக்கவில்லை என்பது தான். இணைக்கப்படாத கார்ட்களை பி.ஓ.எஸ் மெஷினில் பயன்படுத்தினால் அது ரிஜெக்ட் ஆகிவிடும்.

இப்போது பேய்மென்ட் சிஸ்டம் உங்களுடைய பரிவர்த்தனையைப் பார்த்து எந்த வங்கிக்குச் சொந்தமான கார்ட் அது என்பதைக் கண்டு பிடிக்கும். அதற்காக அவர்கள் பயன்படுத்துவது பி.ஐ.என் (பின்) எனப்படும் பேங்க் ஐடன்டிபிகேஷன் நம்பர். வங்கியை அடையாளப்படுத்தும் எண் என புரிந்து கொள்ளலாம். 

இந்த எண்ணை முதலில் வங்கிகள் தங்களுடைய பேமென்ட் சிஸ்டத்தில் இணைத்து வைத்திருக்கும். அதனால் ஒரு பரிவர்த்தனை பேய்மென்ட் சிஸ்டத்துக்கு வந்த உடனேயே இது எந்த வங்கிக்குரியது என்பதை அது புரிந்து கொள்ளும்.  இதற்காக அட்டையிலுள்ள முதல் ஆறு இலக்க எண்களை அது பயன்படுத்தும். அது தான் பி.ஐ.என் (BIN – Bank Identification Number ) எண்.  

பேய்மென்ட் சிஸ்டம் உங்களுடைய பரிவர்த்தனையை கார்ட் வழங்கிய வங்கிக்கு அனுப்பின பின்பு தான் உங்களுடைய வங்கிக் கணக்கு சரியானதா ? நீங்கள் கொடுத்த கார்ட் சரியானதா ? நீங்கள் உள்ளீடு செய்த பின் நம்பர் சரியானதா ? உங்களுடைய வங்கிக் கணக்கில் பணம் உள்ளதா ? உங்களுடைய கார்டில் லிமிட் உள்ளதா போன்ற சகல விதமான சோதனைகளும் நடக்கும். 

இந்த சோதனைகள் முடிந்தபின் இஷ்யூயர் வங்கி ஒரு பதிலை பேய்மென்ட் சிஸ்டத்துக்கு அனுப்பும். பேய்மென்ட் சிஸ்டம் அதை வாங்கி அக்யூரர், அதாவது பி.ஓ.எஸ் இணைக்கப்பட்ட வங்கிக்கு அனுப்பும். அந்த வங்கி பி.ஓ.எஸ் மெஷினுக்கு அனுப்பும். அப்போது நமது பரிவர்த்தனை ஒரு சுற்று முடிவுக்கு வரும். பி.ஓ.எஸ் மெஷின் ஒரு சிலிப்பை பிரிண்ட் செய்து நமது கைகளில் தரும். 

சுருக்கமாக, நீங்கள் பி.ஓ.எஸ் மெஷினில் ஆரம்பிக்கும் பரிவர்த்தனை, அக்யூரர் வங்கிக்குச் சென்று, அங்கிருந்து பேய்மென்ட் சிஸ்டத்துக்குச் சென்று, அங்கிருந்து இஷ்யூயிங் வங்கிக்குச் சென்று, பல சோதனைகளை நடத்தி, மீண்டும் பேய்மென்ட் சிஸ்டத்துக்கு வந்து, அங்கிருந்து அக்யூரர் வங்கிக்கு வந்து, கடைசியில் நமக்கு முன்னால் இருக்கின்ற பி.ஓ.எஸ் மெஷினுக்கு வரும். 

இத்தனை செயல்களும் சில வினாடிகளில் நடந்து முடியும். முடிய வேண்டும் ! 

இந்த பரிவர்த்தனை பயணத்தில் இரண்டு வகைகள் உண்டு. வாங்குகிற வங்கியும், வழங்குகிற வங்கியும் ஒரே வங்கியாய் இருக்கலாம். உதாரணமாக உங்களுடைய வங்கிக் கணக்கு இந்தியன் வங்கியில் இருக்கிறது, நீங்கள் பயன்படுத்திய பி.ஓ.எஸ் மெஷினும் இந்தியன் வங்கியோடு இணைக்கப்பட்டிருக்கிறது என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். வேலை ரொம்ப ஈசி ! அவர்களுடைய நெட்வர்க்கே எல்லாவற்றையும் முடித்துக் கொள்ளும். இதற்கு பேய்மென்ட் சிஸ்டத்தைத் தொடர்பு கொள்ளத் தேவையில்லை. இதை ஆன்‍_அஸ் (On-US) டிரான்சாக்ஷன் என்பார்கள். 

பி.ஓ.எஸ் இணைக்கப்பட்டுள்ள வங்கியும், உங்களுடைய வங்கியும் வேறு வேறு வங்கிகள் எனில் பேய்மென்ட் சிஸ்டம் நிச்சயம் தேவை. இத்தகைய பரிவர்த்தனைகளை ஆஃப் அஸ் (Off-US) பரிவர்த்தனைகள் என்பார்கள். 

( அடுத்த வாரம் )