புராஜக்ட் மேனேஜ்மெண்ட் – மைக்ரோ கவனிப்பு

13

மைக்ரோ மேனேஜ்மென்ட் நல்லதா ?

*

நல்லதா ? கெட்டதா ? என்று கேட்கும் முன் “மைக்ரோமேனேஜ்மென்ட்” என்றால் என்ன என்பதைப் புரிந்து கொள்வது நல்லது. அதை ஒரு சின்ன உதாரணம் மூலம் சொன்னால் எளிதாகப் புரியும் என நினைக்கிறேன். சில மாமியார்கள் மருமகள்களிடம் சமையல் வேலையை ஒப்படைப்பார்கள். ஒப்படைத்து விட்டு வெளியே போகமாட்டார்கள். அப்படியே சமையலறையில் ஓரமாக நின்று விட்டு, “அந்த வாணலியை எடுக்காதே, இதை எடு” என்பார்கள். எடுத்ததும், “அதை கொஞ்சம் கழுவிடு” என்பார்கள். கழுவினால் கூட, “கொஞ்சம் ஓரத்தையெல்லாம் விம் போட்டு நல்லா தேச்சுடு” என்பார்கள். அப்புறம், “அடுப்பை சிம்ல போடு, இவ்ளோ ஃப்ளேம் வேண்டாம் என்பார்கள். இப்படி கூடவே நின்று ஒவ்வொரு சின்ன வேலையிலும் மூக்கை நுழைத்தால் எப்படி இருக்கும் ?

“என்கிட்டே சமையல் செய்ய சொல்லிட்டீங்கல்ல, நான் பாத்துக்கறேன்.. கொஞ்சம் வெளியே போறீங்களா ?” என கத்தத் தோன்றும் இல்லையா ? இப்படி சின்னச் சின்ன விஷயத்திலும் மூக்கை நுழைத்துக் கொண்டே இருப்பது தான் மைக்ரோ மேனேஜ்மென்ட் என்பது. ஒரு வேலையை திறமையான ஒருவரிடம் ஒப்படைத்தபிறகு அவருடைய ஸ்டைலில் அந்த வேலையைச் செய்ய விட்டு விட வேண்டும். “என்ன செய்ய வேண்டும்” என்பதைச் சொல்ல வேண்டுமே தவிர, “எப்படி செய்ய வேண்டும்” என்பதைச் சொல்லாமல் இருப்பதே நல்லது. அதிலும் குறிப்பாக ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் கண்ணில் விளக்கெண்ணை ஊற்றிக் கவனிப்பது கூடவே கூடாது.

ஒரு மேனேஜர் மைக்ரோ மேனேஜ் செய்வதற்கு பல காரணங்கள் இருக்கலாம்.

1. எப்படியாவது அந்த புராஜக்டில் முழுமையாக ஈடுபட வேண்டும் என நினைக்கின்ற நபராக இருக்கலாம். எனவே புராஜக்டில் நடக்கின்ற ஒவ்வொரு விஷயங்களையும் கூடவே இருந்து பார்க்க வேண்டும் எனும் ஆர்வம் அவருக்கு இருக்கும். அந்த மனநிலை இருப்பவர்கள் மைக்ரோமேனேஜ் செய்யும் இயல்பைக் கொண்டிருப்பார்கள்.

2. சில வேளைகளில் புராஜக்டின் கடைசி கட்ட அப்டேட் வரை தனக்குத் தெரிய‌ வேண்டும் என நினைப்பவர்கள் இத்தகைய மைக்ரோமேனேஜ் மனநிலையைக் கொண்டிருப்பார்கள். எனக்குத் தெரியாம ஒரு துரும்பு கூட அசையக் கூடாது என்பவர்கள் பெரும்பாலும் மைக்ரோமேனேஜ்மென்ட் பார்ட்டிகளாகத் தான் இருப்பார்கள். அவர்களுடைய தலைவர் மைக்ரோமேனேஜ் மனநிலை கொண்டிருந்தால் சொல்லவே வேண்டாம், அது அப்படியே அடுத்தடுத்த நிலைகளுக்கும் தாவும்.

3. சிலர் வேலை செய்வதை ஒரு ஹாபியாகவே வைத்திருப்பார்கள்.அவர்களால் வேலை செய்யாமல் இருக்கவே முடியாது. அப்படிப்பட்டவர்கள் எப்போதுமே களத்தில் இறங்கி என்ன நடக்கிறது என்பதைக் கவனித்துக் கொண்டே இருப்பார்கள். எல்லா முடிவுகளிலும் தங்களுடைய தலையீடு இருக்கும்படி பார்த்துக் கொள்வார்கள். இப்படிப்பட்டவர்களால் சரியான டெலிகேட் செய்ய முடியாது.

4. சிலர் ‘நான் இதுல எக்ஸ்பர்ட், என்னைத் தவிர யாரும் இதை சிறப்பாகச் செய்ய முடியாது’ எனும் மனநிலை கொண்டிருப்பார்கள். அவர்கள் எப்போதுமே தங்களுடைய முடிவு தான் சரியான இருக்கும் என உறுதியாக நம்புவார்கள். தங்களுக்குத் தெரிந்த வழியைத் தவிர வேறு வழிகளில் சிறப்பாகச் செயல்பட முடியாது என நினைப்பார்கள். இப்படிப்பட்டவர்கள் மைக்ரோமேனேஜ்மென்ட் செய்யாமல் இருக்கவே மாட்டார்கள்.

5 சிலருக்கு எதுக்கெடுத்தாலும் சந்தேகம் இருக்கும். நான் சொன்னது அவர்களுக்குப் புரிந்திருக்குமா ? சரியாகச் செய்வார்களா ? புரியாமல் குழம்புவார்களா ? எனும் ஒரு பதட்டம் இருக்கும். அதனாலேயே அடிக்கடி எல்லா விஷயங்களிலும் மூக்கை நுழைத்துக் கொண்டே இருப்பார்கள்.

6. சிலருக்கு உள்ளூர ஒரு ‘பயம் இருக்கும்’.தன்னை விட அடுத்த நபர் நல்ல பெயரை வாங்கிவிடுவாரோ. தன்னுடைய பெயர் போய்விடுமோ. தன்னுடைய வேலைக்கு அந்த நபர் ஒரு வில்லனாய் வந்து விடுவாரோ போன்ற அச்ச உணர்வுகள் மைக்ரோமேனேஜ்க்குள் தள்ளி விடும்.

7. சிலருக்கு தங்களுடைய நேரத்தை எப்படிச் சரியாகப் பயன்படுத்துவது என்பது தெரியாது. அதனால் தேவையற்ற விஷயங்களில் நேரத்தைச் செலவிட்டுக் கொண்டே இருப்பார்கள். மைக்ரோமேனேஜ் தான் நல்லதுப்பா” என அவர்கள் வெளிப்படையாகவே சொல்வார்கள்.

மைக்ரோமேனேஜ்மென்ட் நல்லதல்ல என்பது ஒரு புறம் இருக்க, சில மேனேஜர்கள் மைக்ரோமேனேஜ்மென்ட் எனும் பூதக்கண்ணாடியோடு அலைவதை நாம் தவிர்க்கவே முடியாது என்பது தான் கள யதார்த்தம். அத்தகைய சூழல்களில் அந்த மேனேஜர்களோடு இணைந்து பணியாற்ற சில விஷயங்களை மனதில் கொள்ள வேண்டும்.

முதலாவது, மைக்ரோமேனேஜ் பொதுவாகவே நம்பிக்கையின்மையிலிருந்து தான் பிறப்பெடுக்கும். ‘கொடுத்த வேலையை இவன் ஒழுங்கா செய்வானா ? ” எனும் சந்தேகம் அதற்கான மூல காரணமாய் இருக்க வாய்ப்புகள் அதிகம். அத்தகைய சூழல்களில் எப்படி நாம் நம்பகத் தன்மையை உருவாக்குவது என்பதைப் பற்றி யோசிக்க வேண்டும்.

முதலில் புராஜக்ட் சார்ந்த அத்தனை விஷயங்களும் மேனேஜரைத் தெரியப்படுத்துவது உசிதம். “எதையோ மறைக்கிறான்” எனும் சந்தேகம் எழும்போது மைக்ரோமேனேஜ்மென்ட் பழக்கம் வலுவடையும். அத்தகைய சிந்தனை எழாமல் கவனித்துக் கொள்ள, வெளிப்படையான கம்யூனிகேஷன் அவசியம். அதற்காக சில மைல்கற்களை உருவாக்கி, அதை நிறைவேற்றும் விஷயத்தை தெளிவாக விளக்கலாம்.

மைக்ரோமேனேஜ் செய்யும் மேனேஜரை எதிர்ப்பதை விட்டு விட்டு, அவர் அதிக நேரம் செலவிடுவதற்காய் நன்றி சொல்லுங்கள். அவருடைய தலையீடு எந்த எதிர்ப்பையும் சம்பாதிக்கவில்லை என்பது தெரிந்தாலே, மெல்ல மெல்ல அந்த மனநிலை மாறிவிடும் என்பது தான் நிஜம். கேட்கும் முன்னரே தேவையான தகவல்களையெல்லாம் அவருக்குக் கொடுத்து விடுவது ரொம்ப பயனளிக்கும்.

உதாரணமாக மைக்ரோமேனேஜ் செய்பவர்களுடன் கொஞ்ச நாள் வேலை செய்தாலே அவர்கள் எப்படிப்பட்ட கேள்விகளைக் கேட்பார்கள் என்பது தெரிந்து விடும். டெய்லி சாயங்காலம் வந்து “அந்த பேய்மென்ட் எல்லாம் அனுப்பியாச்சா” கேப்பாரு, காலைல “யாரெல்லாம் என்ன பண்றாங்கன்னு” கேப்பாரு, “நேற்றைக்கு ஏதாச்சும் பென்டிங்கான்னு” கேப்பாரு இப்படி பல விஷயங்களை நாம் கண்டுபிடிக்க முடியும். இந்த பேட்டர்ன் புரிஞ்சு போச்சுன்னா, அதுக்குத் தக்கபடியான பதிலை நாம உருவாக்கிக் கொடுக்க முடியும். அவர் கேட்கும் முன்பாகவே, அவர் வழக்கமாகக் கேட்கும் கேள்விகளுக்கான பதிலை அவரிடம் கொடுத்து விட்டால் அவரது நம்பிக்கை அதிகரிக்கும்.

எதற்காக இந்த கேள்விகளையெல்லாம் கேட்கிறார் ? ஏன் ரொம்ப நோண்டறாரு ? என மனதில் கேள்விகள் அலை மோதலாம். அதற்கான பதிலை கண்டறிய முயலுங்கள். அது அவரது இயல்பாய் இருந்தால், அதை எதிர்கொள்ள அவரது வழியில் போக வேண்டும். ஒருவேளை உங்களிடம் மட்டும் தான் இப்படி நடந்து கொள்கிறார் எனில், உங்களிடம் அவருக்கு முழுமையான நம்பிக்கை இல்லை என்பது பொருள். அந்த நம்பிக்கையை உருவாக்க வேண்டும்.

நாமாகவே ஒரு கற்பனைக் கதையை உருவாக்கி அதில் வில்லனாக மேனேஜரை நிறுத்துவது தேவையில்லாத விஷயம். பெரும்பாலானவர்கள் செய்கின்ற இமாலயத் தவறு இது தான். ‘என் மேல மேனேஜருக்குத் தனிப்பட்ட விரோதம் அதான் நோண்டிட்டே இருக்காரு’ போன்ற சிந்தனைகளை முதலில் ஓரம் கட்ட வேண்டும். அதே போல‌, ‘இவரு கேக்கறதுக்கெல்லாம் நான் எதுக்கு பதில் சொல்லணும்’ எனும் ஈகோ சிந்தனைகளையும் முழுமையாய் ஒதுக்கி வைக்கவேண்டும். வேலை இடத்தில், கொடுக்கப்பட்ட வேலையை எப்படிச் செய்வது, எப்படி சுமூகமாகச் செய்வது, எப்படி சிறப்பாகச் செய்வது, எப்படி வேகமாய்ச் செய்வது போன்ற விஷயங்களைப் பற்றித் தான் சிந்திக்க வேண்டும்.

புராஜக்ட் மேனேஜ்மென்ட் பற்றிப் பேசும்போது இதைப் பற்றிப் பேசக் காரணம், பலரும் இதை எதிர்கொள்ளச் சிரமப்படுவார்கள் என்பது தான். எது எப்படியோ, ஒரு மேனேஜராக‌ மைக்ரோமேனேஜ் செய்வது சரியான வழிமுறையல்ல. ஆனால் அத்தகைய சூழல்களை முழுமையாய்த் தவிர்க்கவும் முடியாது என்பது தான் நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டிய விஷயம்.

*
சேவியர்

புராஜக்ட் மேனேஜ்மெண்ட் 6 : எப்போ முடிப்பீங்க ?

புராஜக்டை எப்போ முடிப்பீங்க ?

எந்த ஒரு புராஜக்டையும் துவங்கும் போது நமக்கு முன்னால் நீட்டப்படுகின்ற மிக முக்கியமான கேள்வி, “எப்போ இந்த புராஜக்டை முடிப்பே” என்பது தான். ஒரு புராஜக்ட் எப்போது முடியும் என்பதை கண்டுபிடிப்பது மிக முக்கியமான அம்சம். அது சரியாக அமையாத போது ஏகப்பட்ட பொருளாதார இழப்பும், நேர இழப்பும் வந்து விடுகிறது. பல வேளைகளில் அந்த புராஜக்டே கூட கைவிடப்படுவதுண்டு.

புராஜக்டைத் தருபவர்கள் எவ்வளவு சீக்கிரம் இதை முடிக்க முடியுமோ அத்தனை வேகமாக முடிக்க வேண்டும் என எதிர்பார்ப்பார்கள். அதற்காக அவர்கள் பல வேளைகளில் சாத்தியமில்லாத கால அளவைக் கூட நிர்ணயிப்பார்கள். யானையை விழுங்க வேண்டும் அதையும் உடனே விழுங்க வேண்டும் என்பார்கள். நாட்கள் அதிகரிக்க அதிகரிக்க புராஜக்டுக்கான‌ செலவுகள் அதிகமாகும் என்பது ஒரு பக்கம். இந்த புராஜக்டை முதன் முதலில் சந்தைப்படுத்த வேண்டும் எனும் தேவை இன்னொரு பக்கம். என இதற்கு பல காரணங்கள் இருக்கலாம்.

ஆனால், புராஜக்ட் செய்பவர்களுக்குத் தான் அதன் கஷ்டம் தெரியும். ஒரு புராஜக்டை முடிக்க எவ்வளவு கால அவகாசம் தேவைப்படும் என்பதெல்லாம் பல காரணிகளைப் பொறுத்தது. அதற்குரிய தொழில்நுட்பம் வேண்டும், அதற்குரிய ஆட்கள் வேண்டும், அதற்குத் தேவையான பொருட்கள் வேண்டும், அதற்குத் தேவையான பட்ஜெட் வேண்டும் என இந்த விஷயங்களை அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம்.

பொதுவாக ஒரு புராஜக்டை முடிக்க‌ எவ்வளவு நாட்கள் தேவைப்படும் என்பதைக் கண்டுபிடிக்க பல வழிமுறைகளை வைத்திருப்பார்கள். அதில் ஒன்று நெட்வர்க் டயகிராம். அதாவது வலைப்பின்னல் படம். இது உலக அளவில் ஏறக்குறைய எல்லா வகையான தளங்களிலும் செயல்படுத்தப்படுகின்ற ஒரு முறை.

நெட்வர்க் படத்தை வரையும் முன், என்னென்ன பணிகள் செய்ய வேண்டும் என்பதைத் திட்டமிட வேண்டும். அதன் பின் அந்த பணிகளை எந்தெந்த வரிசையில் செய்யவேண்டும் என பார்க்க வேண்டும். அதன்பிறகு ஒவ்வொரு பணிக்கும் எவ்வளவு கால அளவு தேவைப்படும் என்பதை முடிவு செய்ய வேண்டும். இந்த விஷயங்களைக் கொண்டு தான் தான் ஒரு புராஜக்டை முடிக்க எவ்வளவு நாட்கள் ஆகும் என்பதைக் கண்டு பிடிக்க முடியும். சுருக்கமாக கீழ்க்கண்ட இரண்டு விஷயங்களும் அடிப்படை.

1. பணிகளை எந்த வரிசையில் செய்ய வேண்டும்
2. ஒவ்வொரு பணியை செய்யவும் ஆகும் கால அளவு என்ன‌

இந்த தகவல் இருந்தால் மட்டுமே ஒரு புராஜக்டை எவ்வளவு காலத்தில் முடிக்க முடியும் என அறிய முடியும். உதாரணமாக, பத்து பணிகள் இருக்கின்றன என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். ஒவ்வொரு பணிக்கும் ஒவ்வொரு வாரம் ஆகும் என்றால் அதைக் கொண்டு புராஜக்டின் கால அளவைக் கணிக்கலாம்.

ஒன்றன் பின் ஒன்றாகத் தான் பணிகளைச் செய்ய முடியும் எனில் பத்து வாரங்கள் ஆகும். இரண்டு இரண்டு பணிகளை ஒரே நேரத்தில் இரண்டு குழுக்களை வைத்துச் செய்யலாம் எனில் ஐந்து வாரங்கள் ஆகும். அல்லது எல்லா வேலைகளையும் ஒரே நேரத்தில் செய்யலாம் எனில் ஒருவாரம் ஆகும். இப்படி ஒரு தோராயமான கணக்கை எட்ட எளிதாக இருக்கும். அதை அறிவியல் பூர்வமாக துல்லியமாய் கண்டுபிடிக்க இந்த நெட்வர்க் டயகிராம் பயன்படும்.

நெட்வர்க் படத்தில் மூன்று விஷயங்கள் முக்கியமானவை

1. மைல்கற்கள்
2. பணிகள்
3. கால அளவு

மைல்கற்கள் என்பது நமது பணியின் பாதையில் வருகின்ற‌ குறிப்பிடத்தக்க இடங்கள் எனலாம். அதை அடைவதற்கு ஒரு கால அளவு இருக்கும். ஆனால் மைல்கல்லுக்கு ஒரு கால அளவு இருக்காது. சாலைப் பயணங்களில் ஒரு குறிப்பிட்ட மைல் கல்லை அடைய கொஞ்ச தூரம் பயணம் செய்வோம், ஆனால் அந்த மைல்கல்லுக்கென பயண நேரம் இருக்காது இல்லையா ? அது போல தான்.

வீடு கட்டவேண்டுமெனில் பிளான் போட்டு அதை அப்ரூவல் வாங்குவது ஒரு மைல் கல், அஸ்திவாரம் கட்டுவது இன்னொரு மைல் கல், காங்கிரீட் போடுவது இன்னொரு மைல்கல், எலக்ட்ரிக் வேலை ஒரு மைல் கல், பிளம்பிங் ஒரு மைல் கல் என புரிந்து கொள்ளலாம்.

இந்த நெட்வர்க் டயகிராம் சின்னச் சின்ன கட்டங்களும், அதை இணைக்கின்ற அம்புகளுமாக இருக்கும். கட்டங்களில் “பணிகள் அல்லது மைல்கற்கள்” குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும். கட்டங்களில் ஒவ்வொரு பணிக்கும் எவ்வளவு கால அளவு என்பதை ( உதாரணம் t – 10 மணி நேரம் ) என்பதைக் குறிப்பிட வேண்டும். கட்டத்தில் இருப்பது மைல் கல் எனில் கால அளவு பூச்சியம் என குறிப்பிட வேண்டும்.

ஒரு வேலை முடிந்தபின் தான் அடுத்த பணிக்கு நகர முடியும். முந்தைய பணி முடியாமல் அடுத்த பணிக்குச் செல்ல முடியாது. அடுத்த பணி எது என்பதை அம்புக்குறி மூலம் இன்னொரு கட்டத்தைக் காட்ட வேண்டும். ஒரு கட்டத்திலிருந்து ஒன்றிற்கு மேற்பட்ட அடுத்த கட்டத்துக்கும் செல்ல முடியும், அவையெல்லாம் ஒரே நேரத்தில் செய்யக் கூடிய பல‌ பணிகள் என்பதை மனதில் கொள்ளுங்கள்.

இப்படி ஒவ்வொரு பணிக்கும் ஒவ்வொரு கட்டம் போட்டு, அவற்றை ஒன்றன் பின் ஒன்றாக இணைக்கும் போது ஒரு மிகப்பெரிய படம் கிடைக்கும். அதை வைத்துக் கொண்டு ஒட்டு மொத்த புராஜக்டின் பயண நேரத்தைக் கண்டுபிடிக்கலாம்.

இப்படி ஒரு படம் வரைந்து முடிந்தீர்களெனில் பாதி வேலை முடிந்து விட்டது என்று அர்த்தம். அதன் பிறகு முதல் கட்டத்திலிருந்து கடைசி கட்டத்திற்குச் செல்ல ஆகும் அதிக பட்ச தூரம் எது என பார்க்க வேண்டும். அதை கிரிட்டிகல் பாத், மிக முக்கியமான பாதை, என்பார்கள். ஒரு புராஜக்டை முடிக்க தோராயமாய் ஆகின்ற கால அளவு அது தான். எனவே தான் இந்த பாதையைக் கண்டுபிடிப்பது மிக முக்கியம். இந்தப் பாதையைக் கண்டுபிடிக்க ஒரே வழி இந்த நெட்வர்க் டயகிராம் தான்.

ஒரு புராஜக்டின் கடைசி நிலையை எட்ட வேறு பல வழிகளும் இருக்கலாம். அவற்றை நான் கிரிட்டிக்கல் பாத் என்பார்கள். அதாவது முக்கியமற்ற பாதை. அதில் புராஜக்ட் முடிந்தாலும் எல்லா பணிகளும் நிறைவடைந்திருக்காது. உதாரணமாக வீடு முழுமையடைந்திருக்கும், ஆனால் பெயிண்டிங் முடிந்திருக்காது என்பது போல.

இது மிகவும் எளிய ஒரு வழிகாட்டல். இதில் ஒவ்வொரு பணியையும் எப்போது துவங்கலாம், ஒரு பணிக்கும் அடுத்த பணிக்கும் இடையே எவ்வளவு நேரம் காத்திருக்க வேண்டும் போன்ற அனைத்து விஷயங்களும் பதிவு செய்யப்படும். விரிவாக இந்த நெட்வர்க் டயகிராம் பற்றிப் பார்க்க விரும்புபவர்கள் இணையத்தில் அதற்குரிய தகவல்களைத் தேடிக் கற்றுக் கொள்ளலாம். ஏகப்பட்ட இலவச கட்டுரைகளும், வீடியோக்களும் இருக்கின்றன.

சில நேரங்களில் புராஜக்ட் குறிப்பிட்ட காலத்தில் துவங்காது. ஆனால் அதை முடிக்க வேண்டிய நேரத்தை மாற்ற முடியாத சூழல் இருக்கலாம். அப்படிப்பட்ட சூழலில் கடைசியிலிருந்து முதல் கட்டத்தை நோக்கி நகர்ந்து எந்தெந்த விஷயங்களின் காத்திருப்பு நேரத்தைக் குறைக்கலாம் என்பது போன்ற விஷயங்களை அலசுவார்கள். இதை பேக்வேர்ட் பாஸ் என்பார்கள். இது சிறப்பான முறை என சொல்ல முடியாது, ஆனால் தவிர்க்க முடியாத சூழல்களில் இவற்றைக் கட்டாயமாய் செய்ய வேண்டிய நிலை வரலாம் என்பதையும் மறுக்க முடியாது.

புராஜக்ட் மேனேஜ்மென்ட் பயணத்தில் இந்த நெட்வர் டயகிராம் ரொம்ப முக்கியமானது. இந்த நெட்வர்க் படத்தின் பணிகளும் கால அளவுகளும் மாறுதலுக்கு உட்படலாம். அதற்கு பல்வேறு காரணங்கள் இருக்கலாம். உதாரணமாக திடீரென அதிக நபர்கள் வேலைக்கு எடுக்கப்பட்டால் பணிகளின் கால அளவு குறையும். தொழில்நுட்பத்தில் ஏற்படும் புதுமையான ஒரு அம்சம் பணியின் காலத்தை குறைக்கும். அங்கீகாரம் கிடைக்க ஏற்படுகின்ற தாமதம் புராஜக்டின் துவக்கத்தை தாமதப்படுத்தும். சட்டென நிகழ்கின்ற காலநிலை மாற்றம் புராஜக்ட்டின் செயல்பாட்டைத் தடுக்கும். இப்படி பாசிடிவ் ஆகவோ, நெகடிவ் ஆகவோ மாற்றங்களை இவை சந்திக்கலாம். அவற்றைக் கொண்டு நெட்வர்க் டயகிராமை மாறுதல் செய்து கொள்ளவும் செய்யலாம்.

(தொடரும் )

பேசுவது என்மொழி, கேட்பது உன் மொழி

Image result for microsoft hologram japanese

மும்மொழியல்ல, எம்மொழி வேண்டுமானாலும், யார் வேண்டுமானாலும் எப்போது வேண்டுமானாலும், எங்கே வேண்டுமானாலும் பேசலாம் எனும் சாத்தியத்தை இன்றைய தொழில்நுட்பம் உருவாக்கித் தந்திருக்கிறது. ஹோலோபோர்டேஷன் டிரான்ஸ்லேட்டர் நுட்பம் இன்றைய வசீகர அம்சமாய் மாறியிருக்கிறது.  ஒரு காலத்தில் புனைக்கதை போல இருந்த விஷயங்கள் ஒவ்வொன்றாய் யதார்த்தமாகிக் கொண்டிருக்கின்றன.

ஹோலோபோர்டேஷன் என்ன என்பதை விளக்க, எந்திரன் படத்திலுள்ள ஒரு காட்சியை நினைத்தாலே போதும். மேடையில் ரஜினியின் ஒளி உருவம் தோன்றி கேள்விகளுக்குப் பதிலளிக்குமல்லவா ? அது தான் ஹோலோபோர்டேஷன் தொழில்நுட்பத்தின் காட்சியமைப்பு. நமது உருவத்தை எங்கிருந்தும், எங்கே வேண்டுமானாலும் தோன்றச் செய்வது தான் இதன் அடிப்படை.

இந்த ஹோலோபோர்ட்டேஷனை இன்னும் வசீகரமாக்கி, தரத்தை அதிகப்படுத்தி, புதிய தொழில்நுட்பங்களை இணைத்து வியக்க வைத்திருக்கிறது மைக்ரோசாப்ஃட் நிறுவனம். நினைத்த இடத்தில் உருவத்தை தோன்றச் செய்வது மட்டுமல்லாமல், இடத்துக்குத் தக்கபடி மொழியைப் பேசச்செய்வது என நவீனம் புகுத்தியிருக்கிறது.

ஆங்கிலத்தில் ஆற்றுகின்ற உரையை எப்படி ஹோலோகிராம் உருவம் ஒன்று அப்படியே ஜப்பானிய மொழியில் பேசும் என்பதை செயல்படுத்திக் காட்டினார் மைக்ரோசாஃப்டின் அஸூர் கார்ப்பரேன் வைஸ் பிரசிடென்ட் ஜூலியா வயிட் அவர்கள். ஹோலேலென்ஸ் 2 எனப்படும் ஹெட்செட்டை மாட்டியபடி, தனது உருவத்தையே மேடையில் ஹோலோகிராமாக தோன்றச் செய்து, அதை ஜப்பானிய மொழி பேச வைத்து கூட்டத்தை வியக்க வைத்தார் அவர்.

செயற்கை அறிவு எனப்படும் ஆர்டிபிஷியல் இன்டெலிஜென்ட் வெகு வேகமாக அடுத்தடுத்த கட்டங்களுக்கு விரைந்தோடிக் கொண்டே இருக்கிறது என்பதை இத்தகைய தொழில்நுட்ப வருகைகள் நிரூபிக்கின்றன.

பிற தொழில்நுட்பங்களை எல்லாம் இப்போது ஆர்டிபிஷியல் இன்டெலிஜென்ட் தன்னோடு அரவணைத்துக் கொண்டு விஸ்வரூபம் எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது என்று சொல்லலாம்.

உதாரணமாக, நாம் டைப் செய்வதை வாசித்துக் காட்டும் (டெக்ஸ்ட் டு ஸ்பீச் ) தொழில்நுட்பம். இதை அஸூர் ஸ்பீச் சர்வீசஸ் உருவாக்கியிருக்கிறது. இந்த தொழில்நுட்பமும் இதில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

அஸூர் கொண்டு வந்த தயாரிப்பான “அஸூர் டிரான்ஸ்லேட்” தான் இதன் இன்னொரு முக்கியமான நுட்பம். இது கிளவுட் தொழில்நுட்பத்தில் இணைக்கப்பட்டுள்ள மொழி மாற்று மென்பொருளாகும். எந்த மொழியில் பேசுகிறோம், எந்த மொழிக்கு உரை மாற்றப்பட வேண்டும் என்பதைச் சொல்லி விட்டால் மென்பொருளே நமது மொழியை மாற்றித் தரும். இந்தத் தொழில்நுட்பம் தான் ஆங்கிலத்தை ஜெப்பானிய மொழியாக மாற்றியதன் பின்னணியில் இயங்கும் மென்பொருள்.

குறிப்பிடவேண்டிய வியப்பூட்டும் அம்சம் என்பது “நியூரல் டெக்ஸ் டு ஸ்பீச் ” தொழில்நுட்பம் தான். இது தான் வெறுமனே உயிரற்ற வகையில் மொழி மாற்றம் செய்யாமல், நாம் எப்படிப் பேசுவோமோ அதே குரலில், அதே உச்சரிப்பில், அதே அழுத்தத்தில் உரையை மாற்றுகிறது. சொல்லப்போனால் நாமே முன்னின்று பேசுவது போன்ற ஒரு அக்மார்க் உணர்வைத் தருவது இது தான். இப்போதைக்கு நாற்பத்தைந்து மொழிகளில் பேசுவதற்கான கட்டமைப்பை நிறுவனம் உருவாக்கியிருக்கிறது.

ஹோலோகிராம் உருவத்தை அச்சு அசலாக கொண்டு வருவதற்கு விர்ச்சுவல் ரியாலிட்டியைப் போல‌ ‘மிக்சட் ரியாலிடி’ பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. எதார்த்தமான உருவ வடிவமைப்பை மைக்ரோசாஃப்ட் நிறுவனத்தின் “மிக்சட் ரியாலிடி கேப்சர் ஸ்டுடியோஸ்” செய்கிறது.

இது உருவாக்கியிருக்கும் எதிர்காலம் வியப்பானது. உதாரணமாக, அமெரிக்காவிலுள்ள ஒரு பேராசிரியர் நடத்துகின்ற பாடம், உலகின் பல பாகங்களிலும் உள்ள மாணவர்களின் இருப்பிடங்களில், அவர்களுடைய மொழியில் அவர் நேரடியாக வந்து பேசுவது போல் அமைந்தால் எப்படி இருக்கும் ? அந்தக் கனவை இது சாத்தியமாக்கித் தரும்.

பேய்மென்ட் டொமைன் 5

Image result for payment systems

இந்த டிஜிடல் பரிவர்த்தனையின் மிக முக்கியமான கட்டம் செட்டில்மென்ட் (Settlement). வங்கிகள் தங்களுக்கு இடையே எப்படி கொடுக்கல் வாங்கல் நடத்துகின்றன ? வங்கிகள் எப்படி தங்களுக்கு சேவை வழங்கும் பேமென்ட் நிறுவனத்துக்கு பணத்தை கொடுக்கின்றன ? எப்படி இந்தப் பணம் பயனாளரிடமிருந்து பெறப்படுகிறது, எப்படி இது கடை உரிமையாளர்களுக்குச் சென்று சேர்கிறது ? என்பதெல்லாம் இந்த செட்டில்மென்ட் பிரிவின் பாகங்கள்.

இதன் முதல் கட்டம் பி.ஓ.எஸ் மெஷினுக்கும், அத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ள வங்கிக்கும் இடையே நடக்கும். இதை ரீகன்சிலியேஷன் (reconciliation) அதாவது சரிபார்த்துக் கொள்தல் என்பார்கள். ஒரு பி.ஓ.எஸ் மெஷினில் ஆரம்பமாகும் அத்தனை பரிவர்த்தனைகளும் அத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ள வங்கியில் இருந்தாக வேண்டும். அது அடிப்படை விதி ! இதைத் தான் முதலில் வங்கிகளும், பி.ஓ.எஸ் மெஷின் வைத்திருக்கும் கடைகளும் செய்யும்.

ஒருவேளை இந்த இரண்டுக்கும் இடையே வேறுபாடுகள் இருந்தால் அதை அவர்கள் சரி செய்து கொள்வார்கள். வேறுபாடு பரிவர்த்தனைகளின் எண்ணிக்கையிலோ, பரிவர்த்தனை செய்யப்பட்டவற்றின் மதிப்பிலோ இருக்கலாம்.  

முதலில் எந்த பரிவர்த்தனை தொலைந்து போயிருக்கிறது, அல்லது தவறாய் பதிவாகி இருக்கிறது என்பதைப் பார்ப்பார்கள். அதைக் கண்டுபிடித்தபின் அதைத் தவிர மற்ற பரிவர்த்தனைகளை செட்டில்மென்ட்க்காக ஃபைல்களாக சேமிப்பார்கள். பிரச்சினைக்குரிய பரிவர்த்தனைகள் எக்ஸப்ஷன் எனப்படும் விதிவிலக்கு செயல்பாட்டுக்குள் செல்லும்.

இப்போது அக்யூரர் வங்கிக்கும், இஷ்யூயர் வங்கிக்கும் இடையேயான பணப் பரிமாற்றம் நடக்க வேண்டும். இது எப்படி நடக்கிறது ?

வங்கிகளில் ஒரு பர்ச்சேஸ் பரிவர்த்தனை வருகிறது என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அந்த பரிவர்த்தனை வாங்குபவர் வங்கியிலிருந்து பேய்மென்ட் சிஸ்டம் வழியாக இஸ்யூயர் வங்கிக்குச் செல்கிறது. அங்கிருந்து “அங்கீகரிக்கலாம்” எனும் பதிலோடு திரும்பி வருகிறது. அப்போது அந்த பரிவர்த்தனையில் ‘செட்டில்மென்ட்க்கு எடுக்கலாம்’ எனும் ஒரு குறிப்பும் இணைக்கப்படும். ஆனால் முதலில் அதன் நிலை ‘என்’ (N – No) என இருக்கும்.  

இப்போது வங்கி பி.ஓ.எஸ் மெஷினுடைய ரிகன்சிலியேஷன் ஃபைலுக்காகக் காத்திருக்கும். அது ஒவ்வொரு நாளும் இரவில் தான் கிடைக்கும். இரவில் பி.ஓ.எஸ் மெஷின் பரிவர்த்தனைகளை கேகரித்து ஒரு ஃபைலாக அதன் வங்கிக்கு அனுப்பும். அது மெசேஜ் எண் 500 எனும் பெயரில் செல்லும். அதை வங்கி சரிபார்த்தபின் 510 என ஒரு பதிலை அனுப்பும்.

இந்த செயல் முடிந்தால் தான், ‘செட்டில்மென்டுக்குத் தகுதியானது’ என குறிப்பிட்டு வைக்கப்பட்டுள்ள பரிவர்த்தனைகள் “என்” எனும் அடையாளத்தை மாற்றி “ஒய்” (Y – Yes ) என எழுதிக்கொள்ளும். அப்போது செட்டில்மென்ட் கட்டத்துக்குள் அவை நுழையும்.

இந்த என் நிலைக்கும் ஒய் நிலைக்கும் இடையே பல செயல்பாடுகள் நடக்கலாம். குறிப்பாக ஒரு பரிவர்த்தனை சரியாக இல்லை என புகார் வரலாம், சந்தேகம் எழலாம், வழக்கு நடக்கலாம். அப்படிப்பட்ட சூழலில் “என்” என்பது “டபிள்யூ” என மாறும். அதாவது வெயிட்டிங் நிலை. எல்லா குழப்பங்களும் முடிந்த பின்பே “ஒய்” நிலைக்கு வரும்.  

இப்படி சரி செய்யப்பட்ட தகவல்கள் தினம் தோறும் செட்டில்மென்ட் நிலைக்குள் வரும். செட்டில்மென்ட் மென்பொருள் வங்கி வாரியாக கணக்கை பிரித்து தெளிவான அறிக்கைகளாய் மாற்றும். எல்லா தகவல்களும் சரிபார்க்கப்பட்டு விட்டன என்பது முடிவு செய்யப்பட்டபின் அவை வங்கிகளுக்கும், வங்கிகளின் மேலாண்மை அமைப்புக்கும் ஃபைல்களை அனுப்பும். 

வங்கிகள் அந்த ஃபைலை எடுத்து தங்களுடைய மர்ச்சன்ட் மேனேஜ்மென்ட் சிஸ்டம் (எம்.எம்.எஸ்) (MNS – Merchant management System ) எனும் மென்பொருளுக்குக் கொடுக்கும். அது ஒவ்வொரு பி.ஓ.எஸ் கணக்குக்கும் உரிய பணத்தை அவரவர்க்கு அனுப்பும்.  

வெளிநாடுகளில் இதே கார்ட் பரிவர்த்தனையைச் செய்யும் போது அந்தந்த நாட்டு பணத்துக்கு ஏற்ப ‘கன்வர்ஷன் ரேட்'(Conversion Rate) பயன்படுத்தப்பட்டு செட்டில்மென்ட் நடக்கும். உதாரணமாக அமெரிக்காவில் நாம் நூறு டாலருக்கு ஒரு பொருளை வாங்கினால் அது நமது அக்கவுண்டில் வரும்போது அதற்குரிய கன்வர்ஷன் முடிந்த‌ இந்திய ரூபாயாக வரும். அதே நேரத்தில் வழங்குநர் வங்கியும் பேய்மென்ட் சிஸ்டமும் தங்களுடைய ஒப்பந்தத்திற்கு ஏற்ப ஒரு கரன்சியை முடிவு செய்து கொள்ளும். அது டாலராகக் கூட இருக்கலாம்.

இந்த பரிவர்த்தனைகளை செய்கின்ற பேய்மென்ட் நிறுவனங்கள் பரிவர்த்தனைக்கு ஏற்ப ஒரு சிறு தொகையை கட்டணமாக வசூலிக்கும். உதாரணமாக ஒரு பரிவர்த்தனைக்கு ஒரு ரூபாய் கட்டணம் என வைத்துக் கொண்டால் ஒரு நாள் ஐந்து கோடி பரிவர்த்தனைகள் நடந்தால், நிறுவனம் தினமும் ஐந்து கோடி ரூபாய்களை சம்பாதிக்கும். 

பேய்மென்ட் டொமைன் தொடர்பான மேலோட்டமான ஒரு புரிதலை இந்த குறுந்தொடர் உங்களுக்குத் தந்திருக்கும் என நம்புகிறேன். நன்றிகளும், வாழ்த்துகளும்.

*

பேய்மென்ட் டொமைன் 4

Image result for payment systems

வங்கிகள் தங்களுக்கிடையே பேசிக்கொள்வதற்குப் பயன்ப்படுவது ஐ.எஸ்.ஓ ஸ்டான்டர்ட் என்று கடந்த வாரம் பார்த்தோம். பி.ஓ.எஸ் கருவி நமது கார்டைப் பயன்படுத்தியவுடன் ஒரு மெசேஜை வங்கிக்கு அனுப்பும். அது எம்.டி.ஐ எனப்படும் மேசேஜ் டைப் இன்டிகேட்டரில் 0100 என அமையும். அதை இஷ்யூயிங் வங்கி, அதாவது கார்டைக் கொடுத்த வங்கி சரிபார்த்தபின் ஒரு 10 ஐ கூட்டி, 0110 எனும் ஒரு பதிலாக திரும்ப அனுப்பும்.

ஒருவேளை நீங்கள் ஆயிரம் ரூபாய்க்கு பொருட்களை வாங்கினீர்கள். பிறகு அதில் ஒரு நூறு ரூபாய் மதிப்புள்ள பொருளை திரும்பக் கொடுக்கிறீர்கள் என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அதை ரிவர்சல் (Reversal) என்பார்கள். அப்போது பி.ஓ.எஸ் மெஷின் ஒரு புதிய செய்தியை வங்கிக்கு அனுப்பும். அந்த பரிவர்த்தனை 0400 எனும் செய்தியாகச் செல்லும். அந்த எண்ணைக் கண்டவுடன் வங்கிக்கு புரிந்து விடும், ‘இது ஒரு திருப்புதல் பரிவர்த்தனை’ என்பது. 

அதை வங்கி பரிசீலித்து முடிவெடுத்தபின் வங்கியிருந்து ஒரு பதில் செய்தி வரும். அது வழக்கம் போல 10 ஐ கூட்டி 0410 என வரும். இந்த எண்ணைப் பார்த்தவுடன் அதை பார்ப்பவருக்கு ‘இது ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது’ என்பது புரிந்து விடும். பயனாளர் கணக்கிலிருந்து முதலில் ஆயிரம் ரூபாய் குறைக்கப்படும், பின்னர் இரண்டாவது பரிவர்த்தனை வந்ததும் நூறு ரூபாய் சேர்க்கப்படும். 

ஒருவேளை பி.ஓ.எஸ் மெஷினில் நீங்கள் உங்களுடைய கார்டைப் பயன்படுத்தும் போது பி.ஓ.எஸ் கருவியில் நெட்வர்க் ஒழுங்காகக் கிடைக்கவில்லை என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். ‘கார்ட் வர்க் ஆகல சார், கேஷ் இருக்கா ?” என சில கடைகளில் கேட்பார்கள். இல்லை என்றால், அவர்கள் ‘ஆஃப்லைன் அப்ரூவல்’ (Offline Approval) செய்யலாம். அதாவது பி.ஓ.எஸ் மெஷினே அந்த பரிவர்த்தனையை அங்கீகரிக்கலாம். வங்கியிடமிருந்து பதிலை எதிர்பார்க்கத் தேவையில்லை.

இதற்கு ஒரு லிமிட் வைத்திருப்பார்கள். வங்கிகளும், பி.ஓ.எஸ் வைத்திருப்பவர்களும் இந்த ஒப்பந்தத்தைச் செய்வார்கள். உதாரணமாக ஐயாயிரம் ரூபாய்வரையெனில் இந்த அங்கீகாரத்தை வழங்கலாம் என்பது ஒரு விதியாக இருக்கலாம். 

ஊரில் தெரிஞ்சவர்களிடம் காசு வாங்குவதைப் போல என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். சின்ன தொகையெனில் ‘உன்னை எனக்குத் தெரியும், நீ இன்னார் பையன் தானே’ என பணத்தைக் கொடுப்பார்கள். அதே நபரிடம் ‘ஒரு பத்து இலட்சம் ரூபாய் குடுங்க’ என்று கேட்டால், ‘அப்பாகிட்ட கேக்காம அவ்ளோ பெரிய தொகையை தர முடியாது தம்பி’ என்பார். 

அதே போலதான் இந்த புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தமும். ஒரு குறிப்பிட்ட தொகை வரைக்கும் அங்கீகாரம் கிடைக்கும். நெட்வர்க் மீண்டும் சரியானபின் பி.ஓ.எஸ் இந்த பரிவர்த்தனையை வங்கிக்கு அனுப்பும். அப்படி அனுப்பும் போது வழக்கமான 0100 ஆக இல்லாமல் 0120 எனும் செய்தியாக அனுப்பும். அந்த எண்ணைப் பார்த்ததும் வாங்குபவர் வங்கியும் வழங்குபவர் வங்கியும் அதை அங்கீகரிக்கும். காரணம் விற்பனை ஏற்கனவே செய்யப்பட்டு விட்டது. இது ஒரு சர்வதேச பரிவர்த்தனை விதி !

ஒரு வேளை நீங்கள் வாங்கிய ஒரு பொருளை திரும்பக் கொடுக்கிறீர்கள். கடைக்காரர் சொல்கிறார், ‘பணம் திரும்ப தர முடியாது, வேணும்ன்னா வேற பொருள் வாங்கிக்கோங்க’. அப்போது நீங்கள் புதிதாக ஒரு பொருளை வாங்குகிறீர்கள். அத்தகைய சூழல்களுக்கு அட்ஜஸ்ட்மென்ட் (Adjustment) பரிவர்த்தனை பயன்படும். இதற்கு 0220 எண்ணைப் பயன்படுத்துவார்கள். 

இந்த பரிவர்த்தனைகளின் குறியீட்டு எண்கள் டெபிட் கார்டுக்கும், கிரடிட் கார்ட்டுக்கும் வேறுபடும். டெபிட் கார்ட்களுக்கு பெரும்பாலும் சிங்கிள் மெசேஜ் சிஸ்டம் (எஸ்.எம்.எஸ்) (SMS – Single Message System) எனப்படும் ஒற்றை செய்தியைப் பயன்படுத்துவார்கள். மெசேஜ் பி.ஓ.எஸ் கருவியிலிருந்து பயணித்துச் செல்லும், திரும்ப வரும். அத்துடன் அது அங்கீகரிக்கப்பட்டதா இல்லையா என்பதும் தெரிய வரும்.

கிரடிட் கார்ட் பரிவர்த்தனைகளெனில் டுயல் மெசேஜ் சிஸ்டம் (டி.எம்.எஸ்) (DMS – Duel Message System ) எனப்படும் இரட்டை செய்தி முறையைப் பயன்படுத்துவார்கள். இதில் முதல் செய்தி பி.ஓ.எஸ் தொடங்கி இஷ்யூவர் வங்கி வரைக்கும் செல்லும். அங்கே அந்த பரிவர்த்தனை காத்திருப்பு ‘பென்டிங்’ பட்டியலில் வைக்கப்படும். அதனடிப்படையில் பொருட்களை வாங்கலாம். வங்கிகளுக்கு இடையேயான கொடுக்கல் வாங்கல் எனும் செட்டில்மென்ட் முடிந்த பிறகு அந்த பென்டிங் என்பது அப்ரூவ்ட் எனும் செய்தியாக மாறும். 

உங்களுடைய ஆன்லைன் டெபிட் பரிவர்த்தனைகள் உடனடி அங்கீகார நிலையிலும், கிரடிட் கார்ட் பரிவர்த்தனைகள் ‘பென்டிங் அப்ரூவல்’ ஸ்டேட்டசில் சில நாட்களும் இருப்பதன் காரணம் இது தான். இதை உங்கள் ஆன்லைன் அக்கவுன்ட் விவரங்களிலிருந்து தெரிந்து கொள்ளலாம்.

சரி, இந்த வங்கிகளுக்குடையே எப்படி செட்டில்மென்ட் நடக்கிறது ?

( தொடரும் )

பேய்மெண்ட் சிஸ்டம் – 3

Image result for BIN bank

டெபிட் அல்லது கிரடிட் கார்ட்களில் 16 இலக்க எண் இருப்பதைப் பார்த்திருப்பீர்கள். அதில் முதல் ஆறு இலக்கங்கள் பி.ஐ.என் எனப்படும் பேங்க் ஐடண்டிபிகேஷன் நம்பர். வங்கியை அடையாளப்படுத்தும் எண். அந்த வங்கி அதன் பின் வருகின்ற பத்து இலக்க எண்களை 000 000 0001 முதல் 999 999 9999 வரையிலான எண்களால் நிரப்பிக் கொள்ளலாம். அதாவது நூறு கோடி கார்ட்கள் வரை ஒரு வங்கி கார்ட்களை வினியோகிக்க முடியும். இதை பின் ரேன்ச் ( BIN Range )என்பார்கள். 

கார்டை வினியோகிக்கும் இஷ்யூவர் வங்கிகள் (வழங்குநர்கள்) முதலில் இந்த பி.ஐ.என் எண்ணை பேய்மெண்ட் சிஸ்டத்தோடு இணைப்பார்கள். அப்போது தான் பேய்மெண்ட் சிஸ்டம் இந்த வங்கிகளுக்கு பரிவர்த்தனைகளை சரியாக அனுப்ப முடியும். 

அதே போல பரிவர்த்தனைகளை ஆரம்பித்து வைக்கின்ற அக்யூரர் ( வாங்குபவர்) வங்கிகளும் இப்படி ஒரு பி.ஐ.என் எண்ணை பேய்மெண்ட் சிஸ்டத்தோடு இணைப்பார்கள். ஆனால் அவர்களுடைய தேவை வேறு. உதாரணமாக ஒரு பி.ஓ.எஸ் மெஷினில் பல இஷ்யூயிங் வங்கிகளுடைய கார்ட்கள் பயன்படுத்தப்படும். இவற்றையெல்லாம் பேய்மெண்ட் சிஸ்டத்துக்கு அனுப்பி வைக்க வேண்டும். அப்படி அனுப்பும் போது எங்கிருந்து இந்த பரிவர்த்தனைகள் வந்தன என்பதைக் குறித்து வைத்துக்கொள்ள இந்த அக்யூரர் வங்கியின் பி.ஐ.என் எண் பயன்படும்.

இந்த தகவல்கள் ஒரு இடத்திலிருந்து இன்னொரு இடத்துக்குச் சென்று கொண்டே இருக்கும். இவை குறியீடுகளாக, எண்களாக, மெசேஜ்களாக என பல வடிவங்களில் செல்லும். அப்படி தகவல்களை அனுப்பும் டிஜிடல் கடிதங்களுக்கு டேட்டா எலிமெண்ட்ஸ் (DE – Data Elements) என்று பெயர். இந்த தகவல் பரிமாற்றங்கள் எல்லாம் ஐ.எஸ்.ஓ (ISO) எனப்படும் ஒரு நிர்ணயிக்கப்பட்ட வடிவத்தில் தான் இருக்கும். 

எந்த ஒரு நபருடனும் உரையாட அவரது மொழி உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்க வேண்டும். இருவருக்கும் தெரிந்த ஒரு பொது மொழி இல்லாமல் தகவல் பரிமாற்றம் சாத்தியமில்லை. அதே போல தான் இந்த பேய்மெண்ட் சிஸ்டத்திலும் ஒரு பொதுவான மொழி தேவைப்பட்டது. அந்த தேவைக்காக உருவானது தான் இந்த ஐ.எஸ்.ஓ (இண்டர்நேஷனல் ஸ்டாண்டர்ட் ஆஃப் ஆர்கனைசேஷன் ). உலகின் பெரும்பாலான பேய்மெண்ட் சிஸ்டம் இன்று பயன்படுத்தும் மொழி ஐ.எஸ்.ஓ தான். சில பேய்மெண்ட் சிஸ்டங்கள் வேறு வடிவங்களையும் பயன்படுத்துகின்றன.

பி.ஓ.எஸ் மெஷின் தன்னுடைய வங்கிக்கு தகவலை அனுப்பும் போது ஐ.எஸ்.ஓ ஃபார்மேட்டில் அனுப்புகிறது. அது அங்கிருந்து பேய்மெண்ட் இடைமுகத்துக்குச் செல்லும் போது ஐ.எஸ்.ஓ ஃபார்மேட் தொடர்கிறது. அங்கிருந்து அது இஷ்யூயர் வங்கிக்குச் செல்லும் போது அங்கும் ஐ.எஸ்.ஓ மொழியே இருக்கிறது. அதே பயணம் மீண்டும் வழங்குநர் வங்கியிலிருந்து திரும்பி பி.ஓ.எஸ் மெஷினுக்கு வரும் வரை நிடிக்கிறது . இது வங்கிகளும், பேய்மெண்ட் சிஸ்டமும் ஏற்கனவே ஒத்துக்கொள்கின்ற வழிமுறையாகும். 

பேய்மெண்ட் டொமைன் பற்றி படிக்க வேண்டுமெனில் இந்த ஐ.எஸ்.ஓ ஃபார்மேட் தகவல் பரிமாற்றத்தைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது அவசியமாகும். ஒரு சில முக்கியமான ஐ.எஸ்.ஓ பீல்ட் களைப் பற்றி சொல்கிறேன். எம்.ஐ.டி (MIT – Message Type Indicator மெசேஜ் டைப் இண்டிகேட்டர்) என்பது ஒரு ஃபீல்ட். அதாவது அந்த பரிவர்த்தனை எப்படிப்பட்டது என்பதைக் குறிப்பிடும் இடம் இது. இதை டேட்டா எலிமெண்ட் 000 (DE 000) என்று சொல்வார்கள். இது மிக மிக முக்கியமான தகவல்.

உதாரணமாக பி.ஓ.எஸ் மெஷின் இந்த டேட்டா எலிமெண்டில் 0100 எனும் தகவலை வைத்து அனுப்பினால் இது ஒரு பர்ச்சேஸ் பரிவர்த்தனை (Purchase Transaction) என்று அர்த்தம். இதைப் பெறுகிற அக்யூரர் வங்கி அதை அப்படியே பேய்மெண்ட் சிஸ்டத்துக்கு அனுப்பும், அது பின்னர் வழங்குநர் வங்கிக்கு செல்லும். அந்த வங்கி எல்லாவற்றையும் சரிபார்த்து, சரியாய் இருக்கிறது என கண்டுகொண்டால், 0110 என ஒரு தகவலை திருப்ப அனுப்பும். ‘உன் தகவல் கிடைத்தது, இதோ என்னுடைய பதில்’ என்பது இதன் பொருள். அந்த தகவல் பி.ஓ.எஸ் மெஷினை வந்தடையும் போது தான் தகவல கடைக்காரர் சிரித்துக் கொண்டே பொருட்களைத் தருவார்.

( தொடரும் )

thanthi

பேமென்ட் டொமைன் – 2

Image result for off-us transaction

உங்களுடைய கார்டை ஒருமுறை எடுத்துப் பாருங்கள். இரண்டு முக்கியமான விஷயங்கள் இருக்கும். பதினாறு இலக்க எண் ஒன்று, அது தான் உங்களுடைய கார்ட் நம்பர்.

இரண்டாவது பேய்மென்ட் ஸ்கீம் (Payment Sceme) அதாவது உங்களுடைய கார்ட் எந்த பேய்மென்ட் நிறுவனத்துக்குச் சொந்தமானது எனும் விஷயம். அது விசாவாகவோ, மாஸ்டர்கார்ட் ஆகவோ, டிஸ்கவர் ஆகவோ, ஜேசிபி ஆகவோ எதுவாகவும் இருக்கலாம்.

பி.ஓ.எஸ் மெஷினில் நாம் ஆரம்பிக்கிற ஒரு பரிவர்த்தனை அக்யூரர் (வாங்குபவர் ) வங்கிக் கணக்கை தொடர்பு கொள்ளும். அவர்கள் இந்தப் பரிவர்த்தனை விவரத்தை எந்த பேய்மென்ட் ஸ்கீமுக்கு அனுப்ப வேண்டுமோ அதற்கு அனுப்புவார்கள். அதற்கு அவர்களுக்கு இந்த கார்ட் எண் பயன்படுகிறது.

உதாரணமாக உங்கள் கார்ட் எண் 5ல் ஆரம்பிக்கிறது என்றால் அது மாஸ்டர் கார்ட் க்கு உரியது. 4ல் ஆரம்பிக்கிறது என்றால் விசாவுக்கு உரியது. இப்படி மென்பொருட்களில் அதற்குரிய கட்டளைகள் தெளிவாக வரையறுக்கப்பட்டிருக்கும். 

சில நேரங்களில் கடைகளில் ‘உங்க கார்டை பயன்படுத்த முடியாது சார்’ என்பார்கள். காரணம் அவர்களுடைய வங்கியோடு அந்த குறிப்பிட்ட பேய்மென்ட் சிஸ்டத்தை இணைக்கவில்லை என்பது தான். இணைக்கப்படாத கார்ட்களை பி.ஓ.எஸ் மெஷினில் பயன்படுத்தினால் அது ரிஜெக்ட் ஆகிவிடும்.

இப்போது பேய்மென்ட் சிஸ்டம் உங்களுடைய பரிவர்த்தனையைப் பார்த்து எந்த வங்கிக்குச் சொந்தமான கார்ட் அது என்பதைக் கண்டு பிடிக்கும். அதற்காக அவர்கள் பயன்படுத்துவது பி.ஐ.என் (பின்) எனப்படும் பேங்க் ஐடன்டிபிகேஷன் நம்பர். வங்கியை அடையாளப்படுத்தும் எண் என புரிந்து கொள்ளலாம். 

இந்த எண்ணை முதலில் வங்கிகள் தங்களுடைய பேமென்ட் சிஸ்டத்தில் இணைத்து வைத்திருக்கும். அதனால் ஒரு பரிவர்த்தனை பேய்மென்ட் சிஸ்டத்துக்கு வந்த உடனேயே இது எந்த வங்கிக்குரியது என்பதை அது புரிந்து கொள்ளும்.  இதற்காக அட்டையிலுள்ள முதல் ஆறு இலக்க எண்களை அது பயன்படுத்தும். அது தான் பி.ஐ.என் (BIN – Bank Identification Number ) எண்.  

பேய்மென்ட் சிஸ்டம் உங்களுடைய பரிவர்த்தனையை கார்ட் வழங்கிய வங்கிக்கு அனுப்பின பின்பு தான் உங்களுடைய வங்கிக் கணக்கு சரியானதா ? நீங்கள் கொடுத்த கார்ட் சரியானதா ? நீங்கள் உள்ளீடு செய்த பின் நம்பர் சரியானதா ? உங்களுடைய வங்கிக் கணக்கில் பணம் உள்ளதா ? உங்களுடைய கார்டில் லிமிட் உள்ளதா போன்ற சகல விதமான சோதனைகளும் நடக்கும். 

இந்த சோதனைகள் முடிந்தபின் இஷ்யூயர் வங்கி ஒரு பதிலை பேய்மென்ட் சிஸ்டத்துக்கு அனுப்பும். பேய்மென்ட் சிஸ்டம் அதை வாங்கி அக்யூரர், அதாவது பி.ஓ.எஸ் இணைக்கப்பட்ட வங்கிக்கு அனுப்பும். அந்த வங்கி பி.ஓ.எஸ் மெஷினுக்கு அனுப்பும். அப்போது நமது பரிவர்த்தனை ஒரு சுற்று முடிவுக்கு வரும். பி.ஓ.எஸ் மெஷின் ஒரு சிலிப்பை பிரிண்ட் செய்து நமது கைகளில் தரும். 

சுருக்கமாக, நீங்கள் பி.ஓ.எஸ் மெஷினில் ஆரம்பிக்கும் பரிவர்த்தனை, அக்யூரர் வங்கிக்குச் சென்று, அங்கிருந்து பேய்மென்ட் சிஸ்டத்துக்குச் சென்று, அங்கிருந்து இஷ்யூயிங் வங்கிக்குச் சென்று, பல சோதனைகளை நடத்தி, மீண்டும் பேய்மென்ட் சிஸ்டத்துக்கு வந்து, அங்கிருந்து அக்யூரர் வங்கிக்கு வந்து, கடைசியில் நமக்கு முன்னால் இருக்கின்ற பி.ஓ.எஸ் மெஷினுக்கு வரும். 

இத்தனை செயல்களும் சில வினாடிகளில் நடந்து முடியும். முடிய வேண்டும் ! 

இந்த பரிவர்த்தனை பயணத்தில் இரண்டு வகைகள் உண்டு. வாங்குகிற வங்கியும், வழங்குகிற வங்கியும் ஒரே வங்கியாய் இருக்கலாம். உதாரணமாக உங்களுடைய வங்கிக் கணக்கு இந்தியன் வங்கியில் இருக்கிறது, நீங்கள் பயன்படுத்திய பி.ஓ.எஸ் மெஷினும் இந்தியன் வங்கியோடு இணைக்கப்பட்டிருக்கிறது என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். வேலை ரொம்ப ஈசி ! அவர்களுடைய நெட்வர்க்கே எல்லாவற்றையும் முடித்துக் கொள்ளும். இதற்கு பேய்மென்ட் சிஸ்டத்தைத் தொடர்பு கொள்ளத் தேவையில்லை. இதை ஆன்‍_அஸ் (On-US) டிரான்சாக்ஷன் என்பார்கள். 

பி.ஓ.எஸ் இணைக்கப்பட்டுள்ள வங்கியும், உங்களுடைய வங்கியும் வேறு வேறு வங்கிகள் எனில் பேய்மென்ட் சிஸ்டம் நிச்சயம் தேவை. இத்தகைய பரிவர்த்தனைகளை ஆஃப் அஸ் (Off-US) பரிவர்த்தனைகள் என்பார்கள். 

( அடுத்த வாரம் )

பேமென்ட் டொமைன் – 1

Image result for payment domain

பேமென்ட் டொமைன்

(Payment Domain)

டொமைன் ஸ்கில்ஸ்(Domain Skills) எனப்படும் தள அறிவு இன்றைய தொழில் நுட்ப உலகில் மிக முக்கியமான இடத்தை வகிக்கிறது. டொமைன் ஸ்கில்ஸ் இருப்பவர்களுக்குத் தான் நிறுவனங்களில் அங்கீகாரமும், வளர்ச்சியும் கிடைக்கிறது. தொழில்நுட்பங்கள் தினம் தோறும் மாறிக்கொண்டே இருந்தாலும், டொமைன் என்பது மாறாதது. அல்லது, தொழில்நுட்பத்தின் மாற்றத்தின் வேகத்தோடு ஒப்பிடுகையில் டொமைன் மிக மெதுவாகவே மாற்றங்களைச் சந்திக்கிறது.

நீங்கள் ஒரு டெவலப்பராகவோ, டெஸ்டராகவோ, மேனேஜராகவோ எப்படி வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம். ஆனால் அனைவருக்கும் அடிப்படையான தொழில்நுட்பமாக இந்த டொமைன் ஸ்கில்ஸ் இருக்கிறது. 

இன்றைக்கு மிக முக்கியமான டொமைன்களாக இருப்பவை வங்கி, காப்பீடு, ரீடெயில், ஹெல்த்கேர், பேய்மென்ட் போன்றவை. இவற்றில் பேய்மென்ட் டொமைன் குறித்த முக்கியமான தகவல்களை இந்த குறுந்தொடரில் பார்க்கலாம்.

அதென்ன பேமென்ட் டொமைன் ? 

நீங்கள் ஒரு சூப்பர் மார்க்கெட் போய் பொருட்களை வாங்குகிறீர்கள். பின்னர் பணம் செலுத்துமிடத்தில் வந்து உங்களுடைய கார்டைக் கொடுக்கிறீர்கள். அவர் அதை பி.ஓ.எஸ் (POS ) பாயின்ட் ஆஃப் சேல் (Point of Sale ) எனும் கருவியில் சொருகியோ, தேய்த்தோ, காட்டியோ டிஜிடல் பரிவர்த்தனை செய்து விட்டு உங்களிடம் கார்டையும் பொருட்களையும் கொடுப்பார்.

அல்லது உங்களுடைய மொபைலில் நீங்கள் ஒரு ஆன்லைன் பரிவர்த்தனையைச் செய்வீர்கள். தேவையான பொருளை ஒரு இணைய தளத்திலிருந்து வாங்கிவிட்டு சில வினாடிகளில் உங்களுடைய வேலையை முடித்துக் கொள்வீர்கள். 

அல்லது ஒரு ஏதோ ஏடிஎம் முன்னால் சென்று நின்று நீங்கள் உங்களுடைய கார்டைக் கொடுத்து பணம் எடுப்பீர்கள். ஏதோ ஒரு வங்கியில் இருக்கின்ற உங்கள் பணத்தை, வேறு ஏதோ ஒரு வங்கியின் ஏடிஎம் உங்களுக்கு வழங்கும். 

வெளிப்பார்வைக்கு எளிமையாகத் தோன்றுகின்ற இந்தப் பரிவர்த்தனைகள் என்ன நடக்கின்றன ? எப்படி வங்கிகள் தங்களுக்குள் பணத்தை சரிபார்த்துக் கொள்கின்றன ? எப்படி கடைகளுக்குப் பணத்தை வழங்குகின்றன. எப்படி வாடிக்கையாளர்களிடம் பணத்தை வாங்குகின்றன. இவற்றுக்கு இடையே நடக்கின்ற பிரச்சினைகளை எப்படி கையாள்கின்றன ? போன்ற அனைத்து விஷயங்களையும் உள்ளடக்கிய புரிதல் தான் பேய்மென்ட் டொமைன் ஸ்கில் என்பது.

முதலில் சில அடிப்படை விஷயங்களைப் பார்ப்போம். நீங்கள் ஒரு ஷாப்பிங் காம்ப்ளக்ஸ் போய் பொருட்களை வாங்கிவிட்டு ஒரு கருவியில் கார்டைக் கொடுப்பீர்களல்லவா ? அந்த பி.ஓ.எஸ் மெஷின் ஏதோ ஒரு வங்கியோடு இணைக்கப்பட்டிருக்கும். 

அடுத்த முறை நீங்கள் கார்டைக் கொடுத்து விட்டு பின் நம்பர் என்டர் பண்ணும்போது கவனித்துப் பாருங்கள். அந்த பி.ஓ.எஸ் மெஷினில் ஒரு வங்கியின் பெயர் ஸ்டிக்கர் ஒட்டப்பட்டிருக்கும். அந்த வங்கி தான் அந்த பி.ஓ.எஸ் மெஷினோடு இணைக்கப்பட்டிருக்கும் வங்கி. 

அந்த வங்கியை “அக்யூரர்” பேங்க் (Acquirer Bank) என்று அழைப்பார்கள். அதாவது சேவை வாங்குபவர் என்று புரிந்து கொள்ளலாம். 

நாம் பயன்படுத்தும் அட்டையை வேறு ஏதோ ஒரு வங்கி வழங்கியிருக்கலாம். அந்த வங்கியை இஸ்யூவர் பேங்க் (Issuer Bank)  என்பார்கள். ‘வழங்குபவர்’ என புரிந்து கொள்ளலாம். 

இந்த இரு வங்கிகளும் தனித்தனியே தங்களுக்கென மென்பொருட்களை வைத்திருப்பார்கள். நெட்வர்க் கனெக்ஷனை வைத்திருப்பார்கள். ஒவ்வொரு வங்கியின் கணக்கு வழக்குகளை அந்த மென்பொருட்கள் கவனித்துக் கொள்ளும். 

அப்படியானால் இரண்டு தனித்தனி நெட்வர்க்களில் இயங்குகின்ற இரண்டு வங்கிகளுக்கான பரிவர்த்தனைகளை எப்படி இணைப்பது ? மொத்தமாகவே இரண்டே இரண்டு வங்கிகளென்றால் பரவாயில்லை, உலகில் உள்ள பல்லாயிரக்கணக்கான வங்கிகளை எப்படி ஒன்றோடொன்று இணைப்பது ?

அதற்காக இருப்பது தான் பேய்மென்ட் சிஸ்டம்ஸ் (payment Systems). இது கார்ட் வாங்குபவர்களையும், வழங்குபவர்களையும் இணைக்கின்ற ஒரு மென்பொருள் பாலம். 

இரண்டு வங்கிகளுக்கு இடையே நடக்கின்ற அத்தனை கார்ட் பரிவர்த்தனைகளும் சர்வ நிச்சயமாக ஒரு பேய்மென்ட் செயலாக்கக் கட்டமைப்பு வழியாகத் தான் சென்றாக வேண்டும். 

இந்த பேய்மென்ட் கேட்வே, அல்லது சுவிட்ச், அல்லது பேமென்ட் புராசசிங் மென்பொருள் நிறுவனம் இந்த சேவைக்கென ஒரு குறிப்பிட்ட கட்டணத்தை வசூலிக்கிறது. 

தன் வழியாக செல்கின்ற டிரான்சாக்ஷன் (Transaction) அதாவது பரிவர்த்தனைகளின் எண்ணிக்கைக்கு ஏற்ப இந்தக் கட்டணம் அமையும். 

இந்த வாரம் மனதில் கொள்ள வேண்டிய விஷயங்கள். பி.ஓ.எஸ் கருவிகளுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ள அக்யூரர் வங்கிகள். கார்டை வழங்கிய இஷ்யூவர் வங்கிகள், இரண்டையும் இணைக்கும் பேய்மென்ட் இடைமுகம். அவ்வளவு தான். 

புதுப் புது சவால்கள்

Image result for technology risks

எல்லா விசைக்கும் சமமான எதிர் விசை உண்டு எனும் நியூட்டனின் விதி தொழில்நுட்ப உலகிலும் நிஜமாகவே இருக்கிறது. கடந்த ஆண்டு ‘மிகவும் பாதுகாப்பானது’ என நினைத்த விஷயங்கள் இந்த ஆண்டு பாதுகாப்பற்றவையாய் மாறியிருக்கின்றன. இப்போது பாதுகாப்பானவையாய் தோன்றும் பல விஷயங்கள் நாளை பாதுகாப்பு இல்லாதவையாக மாறிவிடும் . தொழில்நுட்பம் நாலுகால் பாய்ச்சலின் முன்னோக்கிச் செல்லும் போது அதை எட்டு கால் பாய்ச்சலின் வேகத்தில் பின்னுக்கு இழுக்கின்றன புதுப் புது சவால்கள்.

ஸ்மார்ட் போனில் தகவல்களைத் திருடுவார்கள், வைரசைப் புகுத்துவார்கள், பாஸ்வேர்டைத் திருடுவார்கள் போன்றவிஷயங்களெல்லாம் இன்று பழைய சங்கதிகளாகி விட்டன. திருடர்கள் எல்லாம் நவீன தொழில்நுட்பத்தின் அதி நவீன அம்சங்களுடன்தான் நமது ஸ்மார்ட் போனை அணுகுகின்றனர்.

இன்றைக்கு பாதுகாப்பு என்பது பாஸ்வேர்ட், பேட்டர்ன் என்பதைத் தாண்டி பயோ மெட்ரிக் வகைக்குத் தாவியிருக்கிறது.கைவிரல்பதிவைக் கொடுத்தால் போன் திறந்து கொள்ளும். அல்லது நம்முடைய முகத்தைக் காட்டினால் திறந்து கொள்ளும் எனும் வகையில் தான் இன்றைய ஸ்மார்ட்போன்கள் வடிவமைக்கப்படுகின்றன.

இன்னும் சில ஸ்மார்ட்போன்கள், அப்ளிகேஷன்கள் குரலை வைத்து இயங்குகின்றன. ‘அண்டா காகாசம் அபூ காகூகும் திறந்திடு சீசே’ என்று சொன்னால் கதவு திறப்பது இப்போது பூதங்களின் கதையல்ல. தொழில்நுட்பத்தின் கதை.

ஓகே கூகிள் என்றால் கூகிள் விழித்தெழுகிறது, ஹேய் அலெக்ஸா என்றால் அலெக்ஸா விழித்தெழுகிறது என குரலை வைத்து கருவிகள் செயல்படும் காலம் இது. விரலுக்கும் குரலுக்கும் இடையே தான் பெரும்பாலான பாதுகாப்பு அம்சங்கள் இன்றைக்கு பயணித்துக்கொண்டிருக்கின்றன எனலாம்.

இந்த பாதுகாப்புக்கு உள்ளே தான் நமது ஸ்மார்ட் போன் இருக்கிறது. நமது ஸ்மார்ட் போனுக்கு உள்ளே தான் நம்முடைய வங்கிக்கணக்குகள் இருக்கின்றன, நமது தனிப்பட்ட தகவல்கள் இருக்கின்றன, நமது பணப்பரிமாற்றத் தகவல்கள் இருக்கின்றன. யாராவது இந்தப் பாதுகாப்பு வளையத்தை உடைத்து விட்டால் நமது முக்கியமான தகவல்களெல்லாம் இன்னொருவர் கைக்குப் போய்விடும் என்பது சர்வ நிச்சயம்.

இப்போது பாதுகாப்பை உடைக்க நினைப்பவர்களெல்லாம் இந்த மூன்று ஏரியாக்களில் தான் கவனம் செலுத்துகிறார்கள். நமதுகைரேகை, கண்கள், குரல் !

அப்படித் தேடுபவர்களுக்கு லட்டு போல கிடைக்கிறது செல்பிக்கள். செல்பிக்கென சர்வதேசம் உருவாக்கி வைத்திருக்கும் ஸ்டைலில் விரல்களை அப்படியும் இப்படியும் உயர்த்திப் பிடிக்கிறது இளைய சமூகம். அந்த புகைப்படங்களிலிருந்து கைரேகையைப் பிரித்தெடுக்கக் கற்றிருக்கிறது தொழில்நுட்ப திருடர் கூட்டம்.

இப்படி ஒரு அச்சுறுத்தல் இருப்பதை உலகுக்கு முதலில் சொன்ன பெருமை ஜப்பானைச் சேர்ந்த ‘ஷங்காய் ஷிம்பன்’ எனும் பத்திரிகைக்குத் தான் சொந்தம். இன்றைக்கு பல நிறுவனங்கள் தங்களுடைய ஊழியர்களை பயோ மெட்ரிக் அங்கீகாரத்தின் மூலம் தான் நிறுவனத்துக்குள் அனுமதிக்கின்றன. கை விரலை வைத்தாலோ, கண்ணைக் காட்டினாலோ, முகத்தைக் காட்டினாலோ கதவு திறக்கும் வகையில் தான் இன்றைய பயோ மெட்ரிக் சோதனைகள் இருக்கின்றன.

இணைய தளங்களில் புகைப்படங்கள் போஸ்ட் செய்யும் போது அதிலிருந்து முகம், கண்கள் போன்றவை திருடர்களால் பயன்படுத்தப்படலாம். அதே போல புகைப்படங்களில் விரல்கள் தெளிவாகத் தெரிந்தால் அதிலிருந்து கைரேகையைப் பிரித்தெடுத்து போலியாக உருவாக்கலாம் என அந்த நாளிதழ் கட்டுரை வெளியிட்டிருந்தது.

நாம் எடுக்கின்ற செல்பியைத் தாண்டி, இன்றைக்குக் கிடைக்கின்ற ஹை டெஃப்னிஷன் கேமராக்கள் மூலமாக யார் வேண்டுமானாலும் நம்மையோ, நமது ரேகையையோ நம்மை அறியாமல் புகைப்படம் எடுத்து விட முடியும். அது நமது பாதுகாப்புக்கு அச்சுறுத்தலாய் மாறவும் முடியும்.

சமீபத்தில் இதை வெற்றிகரமாக செய்தும் பார்த்து விட்டார்கள். ஒரு செல்பியிலிருந்த கைவிரல் ரேகையை காப்பியடித்து பாதுகாப்பு வளையத்தை வெற்றிகரமாக உடைத்தும் காட்டி விட்டார்கள்.

நாம் விளையாட்டாய் எடுக்கின்ற செல்பிக்கள் நமது பாதுகாப்புக்கே அச்சுறுத்தலாய் மாறியிருக்கிறது. அது போல நாம் பேசுகின்ற வார்த்தைகளை அப்படியே எடுத்து அதைக் கொண்டு பாதுகாப்பு வளையங்களை உடைப்பதும் இப்போது சாத்தியமாகி யிருக்கிறது. டார்க் வெப் எனும் தளத்தில் சட்ட விரோத பரிவர்த்தனைகள் நடப்பதுண்டு. அதில் சில மாதங்களுக்கு முன்பு ஒரு இலட்சம் தனிநபர் தகவல்கள் ஐம்பதாயிரம் டாலருக்கு விற்கப்பட்டதாய் பத்திரிகைகள் செய்தி வெளியிட்டிருந்தன. இந்த தகவல்கள் அனைத்துமே செல்பி புகைப்படங்களோடு இணைக்கப்பட்டிருந்தது என்பது குறிப்பிடத் தக்கது.

இப்போது ஆன்ட்ராய்டின் ஓகே கூகிள், ஆப்பிள் தயாரிப்புகளின் சிரி, அமேசானின் அலெக்ஸா போன்றவற்றையெல்லாம் ஸ்மார்ட்போன்களின் பயன்படுத்தி வருகிறோம். அவையெல்லாம் ‘கூட இருந்து குழிபறிக்கும் வில்லன்களாக’ மாறியிருக்கின்றன,

நவீன தொழில்நுட்பம் நமது வீடுகளில் கொண்டு சேர்த்திருக்கும் இன்னொரு விஷயம் ஸ்மார்ட் மெஷின்கள். அமேசான் எக்கோ, கூகிள் ஹோம் போன்றவையெல்லாம் நமது வீட்டு வரவேற்பறைகளில் நுழையத் துவங்கியிருக்கின்றன. ஆர்ட்டிபிஷியல் இன்டெலிஜென்ட் மற்றும் மெஷின் லேர்னிங் நுட்பங்களோடு வந்திருக்கும் புத்திசாலிகள் இவர்கள். ‘இளையராஜா பாட்டு ஒண்ணுபோடு’ என்றால் போடும். தமிழ் வேண்டாம் பிலீவர் சாங் ப்ளே பண்ணு என்றால் உடனே மாற்றும்.

பக்கத்தில் எங்கே ஹோட்டல் இருக்கிறது என்றால் தகவலைச் சொல்லும். வெளியே போலாமா டிராபிக் இருக்கா என்றால் அட்சரசுத்தமாய் பதில் சொல்லும். இவையெல்லாம் நவீன வரவுகள். ஆனால் இவை முழு நேரமும் நமது வீட்டில் நடக்கும் உரையாடல்களைக் கவனித்துக் கொண்டே இருக்கின்றன என்பதும், தேவைப்பட்டால் அவற்றை ஏதோ ஒரு கிளவுட் சர்வரில் சேமித்து வைக்கும் என்பதும் திகிலூட்டக்கூடிய சமாச்சாரங்களாகும்.

இந்த கருவிகளின் வழியாக நமது வீட்டுக்குள் ஒரு உளவாளியை சுதந்திரமாய் உலவ விட்டிருக்கிறோம் என்று தான் சொல்ல வேண்டும். இந்த குற்றச்சாட்டை தயாரிப்பு நிறுவனங்களே மறுக்கவில்லை. கூப்பிட்டதும் பதில் சொல்லவேண்டும் என்பதற்காக் எப்போதுமே இவை காதை கூர்தீட்டிவைத்துக் காத்திருக்கும் எஞும் உண்மையை எல்லோரும் ஒத்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். சொன்னதை கேட்டு பதில் சொல்லும் இந்தகருவிகளுக்கு கேட்பது யார் என்பது முக்கியமில்லை. சன்னல் வழியாக எட்டிப்பார்த்து ஒருவர் கதவைத் திற என்று சொன்னால் கூட டிஜிடல் கதவெனில் திறந்து தரலாம் !

அப்படியே உங்கள் குரலைத் திருடி விட்டால் ‘பணத்தையெல்லாம் என் அக்கவுண்டுக்கு மாற்று என சொன்னால் சமர்த்தாய் மாற்றிவிட்டு அமைதி காக்கவும் செய்யும்.

நமது மொபைலில் நாம் நம்பி தரவிறக்கம் செய்யும் ஆப்கள் கூட பலவேளைகளில் காலை வாரிவிடுகின்றன. பிட்ஸைட் நடத்திய ஒருஆய்வில் மிகவும் பாதுகாப்பானது என நாம் நினைக்கும் வங்கி போன்ற ஃபைனான்சியல் கம்பெனிகளின் ஆப்களிலேயே கால்வாசி ஆபத்தானவை என தெரிய வந்திருக்கிறது. பல ஆப்கள் நமது தகவல்களை அப்படியே இன்னொரு இடத்துக்கு ரகசியமாய்க் கடத்திவிடுகின்றனவாம் !

பல நிறுவனங்கள், எதிரி நிறுவனங்களின் செயல்பாடுகளைக் கவனிக்க இப்போதெல்லாம் உளவாளிகளை அனுப்புவதில்லை. முழுக்க முழுக்க டிஜிடல் உளவாளிகளை மட்டுமே உருவாக்குகின்றன. இவை ஆப்களாகவோ, சென்சார்களாகவோ, வாய்ஸ் ஹேக்கிங் ஆகவோ எப்படி வேண்டுமென்றாலும் இருக்கலாம். எதிரியின் தொழில் திட்டம் முதல், அவர்களுடைய ஐடியாக்கள், அவர்களுடைய கொட்டேஷன்ஸ் என எல்லாவற்றையும் திருடிக் கொள்ளும் முனைப்புடன் இவை செயல்படுகின்றன.

அதே போல என்கிரிப்ஷன் செய்யப்படாத புளூடூத் கருவிகளைப் பயன்படுத்தும் போதும் நாம் பேசும் தகவல்கள் எளிதில் ஹேக்கர்களால் திருடப்படும் வாய்ப்பு உண்டு. புளூடூத்களின் எல்லையை ஆன்டினாக்களின் உதவியோடு அதிகப்படுத்தி, தொலைவிலிருந்தே நமது தகவல்களைத் திருடும் வழக்கம் புதிதல்ல.
இந்த சூழலில் மொபைலை முழுமையாக பாதுகாப்பது என்பது குதிரைக் கொம்பு தான். இதனால் முடிந்த அளவுக்கு பாதுகாப்பாய் இருக்க சில விஷயங்களை மனதில் கொள்ளுங்கள்.

உங்களுடைய மொபைல் சேமிப்பு தளத்தை ‘என்கிரிப்ட்(encrypt)’ செய்து வைத்திருங்கள். அப்போது உங்கள் தகவல்களை யாராவது திருடினாலும் அது பயன்படுத்த முடியாததாய் போய்விடும்.

உங்கள் மொபைல் தொலைந்து போனாலும் அதிலுள்ள தகவல்களை தொலைவிலிருந்தே அழிக்கும் வசதியான, ‘ரிமோட் வைப் (remote wipe)’ ஆப்ஷனை வைத்திருங்கள். வேறு மொபைல், லேப்டால் என எதிலிருந்து வேண்டுமானாலும் உங்கள் தகவல்களை நீங்கள் அழிக்க முடியும்.

புகைப்படங்கள், குரல், போன்றவற்றை இணையத்தில் பதிவிடுவதை நிறுத்துங்கள். உங்களுடைய புளூடூத்தையும், வைஃபையையும் , ஹாட்ஸ்பாட்டையும் தேவையற்ற நேரங்களில் அணைத்தே வைத்திருங்கள். பொதுவிடங்களிலுள்ள வைஃபை வசதியைப் பயன்படுத்தவே பயன்படுத்தாதீர்கள். தேவையற்ற ஆப்களை அழித்து விடுங்கள்.

இப்படிப்பட்ட அடிப்படை விஷயங்களைக் கடைபிடித்தாலே போதும். பெரும்பாலான பிரச்சினைகள் தீர்ந்து விடும். நமது தகவல்களைப் பாதுகாக்க ஒரே வழி, நாம் விழிப்புடன் இருப்பது மட்டுமே !

*

சேவியர்

தொடாமலேயே பண பரிவர்த்தனை

Image result for contactless card
சமீபத்தில் ஒரு வீடியோ வைரலானது. நண்பர் ஒருவர் அதை எனக்கு வாட்ஸப்பியிருந்தார். கூடவேஇதெல்லாம் சாத்தியமா ?” என ஒரு கேள்வியும் கேட்டிருந்தார்
அந்த வீடியோவில் ஒருவர் தனது கடன் அட்டையை பர்ஸில் வைத்திருக்கிறார். அப்போது பி..எஸ் மெஷினுடன் ஒருவர் அவரருகில் வருகிறார். அவரது பர்ஸின் அருகே அந்த மெஷினைக் கொண்டு சென்றதும் அவரது கார்டிலிருந்து பணம் எடுக்கும் அனுமதி கருவிக்குக் கிடைக்கிறது. அதில் அவர் 100 ரூபாய் என தட்டுகிறார், ஓகே சொல்கிறார்
பர்ஸ் வைத்திருக்கும் நபருக்கு இந்த விஷயம் எதுவுமே தெரியவில்லை. சத்தமில்லாமல் ஒரு பணப் பரிவர்த்தனை அங்கே நடந்து முடிந்து விட்டது. இப்படி ஒரு விஷயம் நடக்க சாத்தியமா என்பதே அவர் கேட்டிருந்த கேள்வி. இதே வீடியோவைப் பார்த்த எனது இன்னொரு நண்பர்இதெல்லாம் சாத்தியமே இல்லை. சும்மா மக்களை அச்சுறுத்துவதற்காக இப்படியெல்லாம் அனுப்பறாங்கஎன்றார்
கேள்விகளுக்கான சுருக்கமான பதில், இது சாத்தியம் என்பது தான்.
சாத்தியம் என்பதை விட, இது ஒரு புதிய தொழில்நுட்பம் என்பது தான் சரியாக இருக்கும். ஒரு கார்டைப் பயன்படுத்தும்போது அதற்கு நாம் பின் நம்பரைக் கொடுக்க வேண்டும், அல்லது ஓ.டி.பி கொடுக்க வேண்டும், அல்லது பாஸ்வேர்டைக் கொடுக்க வேண்டும். இது தான் சாதாரண வழக்கம். ஆனால் இவை எதுவும் இல்லாமலேயே ஒரு கார்டைப் பயன்படுத்த என்ன செய்ய வேண்டும் என்று யோசித்ததன் விளைவு தான் இந்தப் புதிய தொழில்நுட்பம்
இதை காண்டாக்ட்லெஸ் கார்ட் ( cotactless card ) என்பார்கள். அதாவது தொடர்பு ஏற்படுத்தத் தேவையில்லாத அட்டை. இந்த தொழில்நுட்பத்தை  Tap and go என்பார்கள். தமிழில்தட்டிச் செல்என்று வேண்டுமானால் வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.
இப்போது மக்களுக்கு எல்லாமே படு விரைவில் கிடைக்க வேண்டும். முன்பெல்லாம் ஆயிரம் ரூபாய் பணம் தேவையெனில் வங்கிக்குச் சென்று டோக்கன் வாங்கி ஒரு மணி நேரம் காத்திருக்க வேண்டும். இப்போது ஏடிஎம் பணத்தைத் தர இரண்டு வினாடிகள் தாமதித்தால் மக்கள் பொறுமை இழந்து விடுகிறார்கள். மொபைலில் ஒரு ஆப் ஓப்பன் பண்ண நாலு வினாடி தாமதித்தால் பதட்டமடைந்து விடுகிறார்கள். ஆன்லைனில் ஒரு வெப்சைட் கொஞ்சம் மெதுவாக லோட் ஆனால் லேப்டாப்பை நாலு தட்டு தட்டுகிறார்கள்.
எல்லாமே மிக வேகமாகக் கிடைக்க வேண்டும் எனும் மனநிலை இன்று உருவாகிவிட்டது. சாப்பிடுவதற்கு ஃபாஸ்ட் புட் , உடலை இளைக்க வைக்க கிரேஷ் டயட், பயணத்துக்கு அதிவேகம் என வாழ்க்கை வேகத்தின் பக்கமாகச் சாய்ந்து விட்டது
அது தான் தொழில்நுட்பத்திலும் எதிரொலிக்கிறது. அட்டையைப் பயன்படுத்த வேண்டும். ஆனால் கார்டை வெளியே எடுத்து, கருவியில் சொருகி, பின் நம்பர் கொடுத்து, ஓகே சொல்லி.. இப்படி பல செயல்களைச் செய்யக் கூடாது. என்ன செய்யலாம் ? என யோசித்தவர்களுக்கு உதித்த ஐடியா தான் இந்த காண்டாக்ட்லெஸ் கார்ட்.
இது நியர் ஃபீல்ட் கம்யூனிகேஷன் எனப்படும் (Near field communication ) அருகாமைத் தகவல் தொடர்பு தொழில்நுட்பத்தின் அடிப்படையில் கட்டமைக்கப்பட்டது. இந்த தொழில்நுட்பத்தின் மூலம் கார்டும், கருவியும் அருகருகே இருக்கும் போது பயனர்களுக்கு எந்த வேலையும் கொடுக்காமல் பரிவர்த்தனையை நடத்தி விட முடியும்.
நீங்கள் பயப்படும் முன் ஒரு விஷயத்தைச் சொல்லி விடுகிறேன். இது எல்லா கார்ட்களிலும் உள்ள வசதி அல்ல. நீங்கள் சாதாரணமாகப் பயன்படுத்தும் டெபிட், கிரடிட் கார்ட்களில் இந்த வசதி இருக்காது. உங்களுடைய கார்டை எடுத்துப் பாருங்கள், அதில் என்.எஃப்.சி குறியீடு (வைஃபை சிம்பல் போல ) இருந்தால் அந்த கார்ட் இந்த காண்டாக்ட்லெஸ் வகையைச் சார்ந்தது என புரிந்து கொள்ளலாம். இல்லையேல் அது சாதாரண கார்ட்
அது போல, எல்லா பி..எஸ் மெஷின்களை வைத்தும் இந்த பரிவர்த்தனையைச் செய்ய முடியாது. அதற்கு இந்த என்.எஃப்.சி சிம்பல் போட்ட மெஷின்கள் தேவை
முதலில் இந்த வகைப் பரிவர்த்தனைகளுக்கென தனியே ஒரு கார்ட் வகையை வைத்திருந்தார்கள். ஆனால் இப்போது கிரடிட், டெபிட் கார்ட்களில் இந்த நுட்பத்தை விசா போன்ற நிறுவனங்கள் நுழைத்து விட்டன. எனினும் இந்த வகைப் பரிவர்த்தனைகளுக்கென ஒரு வரம்பு வைத்திருக்கின்றனர்அதிகபட்சம் ஒரு பரிவர்த்தனைக்கு 2000 ரூபாய்கள் என்பது பொதுவான வரையறை. கூடவே ஒவ்வொரு பரிவர்த்தனைக்கும் நமக்கு எஸ்.எம்.எஸ் கிடைக்கும் வசதிகளையும் செய்து தருகின்றன
வெளிநாடுகளில் பார் , சூதாட்டம் போன்ற கேளிக்கை விடுதிகளில் இந்த வகை அட்டைகளைப் பெருமளவில் பயன்படுத்துவார்கள். பரிமாறுபவர்களே கருவியையும் கொண்டு வந்து செல்லமாய் ஒரு தட்டு தட்டி விட்டு பணத்தைப் பெற்றுச் சென்று விடுவார்கள்
இந்தியா போன்ற நாடுகளில் எப்போதும் மக்கள் நடமாட்டம் அதிகமாகவே இருக்கும். ரயில் நிலையம், கடைவீதி, திரையரங்குகள், ஷாப்பிங் நிலையங்கள் போன்ற இடங்களில் ஒருவர் சும்மா ஒரு பி..ஓஸ் மெஷினை கொண்டு நடந்தாலே எளிதாக டிஜிடல் பிக்பாக்கெட் அடிக்க முடியும். சின்னச் சின்னதாய் நிறைய பரிவர்த்தனைகள் செய்து நம்மை மொட்டையடிக்கவும் முடியும்
சாதாரண கார்ட்களைப் பயன்படுத்தும் போது நமது வங்கிக் கணக்கு, அதன் தகவல்கள், பேலன்ஸ் போன்ற அனைத்தையும் பேய்மெண்ட் சுவிட்ச் பரிசோதனை செய்த பின்பே ஒரு பரிவர்த்தனை அங்கீகரிக்கப்படும். ஆனால் இந்த புதிய தொழில்நுட்பத்தில் அவை எதுவும் இல்லை. இத்தகைய பரிவர்த்தனைகளெல்லாம் நாளின் இறுதியில் கடைக்காரரே வங்கிக்கு அனுப்புவார், அங்கு சரி பார்க்கப்பட்டு செட்டில்மெண்ட் செய்யப்படும்
வெளிநாடுகளில் பிரபலமாக இருந்தாலும் இந்த தொழில்நுட்பம் இந்தியாவில் இன்னும் பிரபலமடையவில்லை. பாதுகாப்பானது என்பது உறுதியானால் மட்டுமே இத்தகைய தொழில்நுட்பங்களை நாம் அங்கீகரிக்கிறோம். இன்னும் க்யூஆர் கோட் கூட அதிக அளவில் இந்தியாவில் பயன்படுத்தப்படவில்லை. யூபிஐ போன்ற அரசு தொழில்நுட்பங்களையே இப்போது தான் பரீட்சித்துப் பார்க்க ஆரம்பித்திருக்கிறோம்
எந்த ஒரு புதிய தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தும் முன்பும். அதைப் பற்றிய முழுமையான புரிதலைக் கொண்டிருங்கள். அது உங்களை எச்சரிக்கையாய் இருக்க வைக்கும்
*
சேவியர்
thanthi