எங்கே போச்சு ?

பயமாக இருக்கிறது.

நேற்று வரை
நினைக்கும் போதெல்லாம்
அறுவடை செய்ய முடிந்த
என்
வயலில் இப்போது
வைக்கோல் கூட வளரக் காணோம்.

நினைக்கும் போதெல்லாம்
நான்
ஈரம் இழுத்தெடுத்த
என் கூரை மேகத்தைக் காணவில்லை.

அகலமான ஆறு
ஓடிக் களித்த என் முற்றத்தில்
கால் நனைக்கக்
கால்வாய் கூட காணப்படவில்லை.

கிளைகள் வளரவில்லையேல்
பரவாயில்லை
முளைகளே வரவில்லையேல்
என்ன செய்வது.

தானே
நிரம்பிக் கொள்ளும் என்
காகிதக் கோப்பைகளில்
காலம் வந்து
ஓட்டை போட்டு விட்டு ஓடிவிட்டதா ?

எனக்குள்
சிறகுவிரிக்கத் துவங்கியிருக்கிறது
பயமெனும் சாத்தான்.

அது இப்போது
தன் நகங்களை என்மேல்
பரிசோதித்துப் பழகுகிறது.

அது
தன் பற்களையும் என்மேல்
பிரயோகித்துப் பார்க்கும் முன்
நான்
பயணப்பட்டாக வேண்டும்.

எனக்குள் கிடக்கும்
நதிகளை மெல்லமாய்த் தீண்டிப் பார்க்கவும்,
கால்களுக்குக் கீழே
புதையுண்டு கிடக்கும்
கடல்களைக் கொஞ்சம் தோண்டிப் பார்க்கவும்.

குட்டிக் குட்டிக் காதல் கவிதைகள்

உலக
அதிசயங்கள் எல்லாம்
கல்லால் ஆனவையடி
இல்லையேல்
உன்னையும் சேர்த்திருப்பார்கள்.

coast-631925_640

உன்
கண்களில் தொற்றிக் கிடக்கும்
காதலைச் சேகரிக்க
எத்தனிக்கிறேன்
நீயோ
மின்சார இழைகளை
இமைகளில் தேக்கி
தத்தளிக்க வைக்கிறாய்.

coast-631925_640

நீ
இமைக்கும் அழகைக்
காண்பதற்காகவே
இமைக்காமல் கிடக்கின்றன
என்
இமைகள்.

coast-631925_640

உன்
கண்கள்
ஆழ் மலர்க் கேணிகள்.
பறித்ததை விட
அதிகமாய்
பறிகொடுத்திருக்கிறேன்.

coast-631925_640

ஒவ்வோர் முறை
நீ
என்னைப் பார்த்துக்
கடக்கும் போதும்
என்
காதல் வலிமை சேகரிக்கிறது.

நீ
ஒரு முறை
புன்னகைத்தால்
சேமித்த அத்தனையும்
திருப்பித் தரவும்
சம்மதமெனக்கு !

coast-631925_640

காதலும் கடலும்
ஒன்றே
ஆழமாய் மூழ்காத கைகளில்
கிளிஞ்சல்களே
மிஞ்சும்.

coast-631925_640

காதலைச் செதுக்குவதாய்
நினைத்து
நான் செய்த
உளிப்பிரயோகங்களில்
காதல்
என்னைச் செதுக்கி முடித்தது

coast-631925_640
காதல்
பாதங்களுக்குக் கீழ்
பரவிக் கிடக்கும்
பூமிபோல,
கால்கள் கவனிக்காவிட்டாலும்
பூமி இருக்கும் !
பூமி கவனிக்க மறுத்தால்
கால்கள் நிலைப்பதில்லை.

coast-631925_640

உன்
முதல் பார்வை
என்னைத் தழுவியபோது
உள்ளுக்குள்
உடைந்து நழுவிய
மெளனக் கிண்ணங்களுக்கு
நான்
காதலென்று பெயரிட்டேன்.

coast-631925_640

காதல்
எரியும் போது வெளிச்சம்
அழியும் போது
இருள்.
சுண்டி விடப்பட்ட
ஒரு கிழமையின்
இரவு பகல் என்ற
இரு பக்கங்களைப் போல.

coast-631925_640

உன்
விழித் தீ விழாமல் போனால்
விழித்திருப்பதில்
அர்த்தமில்லை என்பதை
அறிந்தும்,
ஆயிரம் அகல்கள்
எண்ணையில் குளித்த
திரிகளோடு காத்திருக்கிறது

காதல் கனல்
விழாத பிரதேசங்களில்
எரிவதற்கு
என்ன இருக்கிறது ?

coast-631925_640

எத்தனை வார்த்தைகளால்
சொன்னாலும்
உனக்குப்
புரியப் போவதில்லை.
ஒரே ஒரு
முத்தத்தால் உணர்த்தி விடவா
என் காதலை ?

coast-631925_640

உன்னோடான
என் காதலை உணர்த்த
பனிப் புற்களையும்
சுடு கற்களையும்
காட்ட வேண்டும் நான்.

இரண்டும்
இணைந்தே விளைகின்றன
என்
காதல் காடுகளில்

coast-631925_640

பிரேதப் பரிசோதனையும்
பிரேமப் பரிசோதனையும்
தகவல்களை
மட்டுமே தர இயலும்.

வேண்டாம்
சோதனைக் கூடத்தில்
காதலைத் தயாரிக்கும்
விதிமுறை யாருக்கும்
வாய்த்ததில்லை.

coast-631925_640

காதல்
ஓர் புல்லாங்குழல்.
சரியான அளவு காற்றைச்
செலுத்துவதில்
இருக்கிறது
வெற்றியும் தோல்வியும்

coast-631925_640

அவிழ அவிழ
புதுப் புதுப் புதிர்கள்
புதிதாய் கிளைவிடுவது
காதலில் மட்டுமே.

புரிந்த இடத்தின் முடிவில்
புரியாமையின்
ஆரம்பம்
முளைவிடுவதும்
காதலில் மட்டும் தான்

coast-631925_640

காதல்
அதிகமான உவமைகளால்
தாலாட்டப் பட்ட
உலகின் ஒரே விஷயம்.

இன்னும்
உவமைகள் உலர்ந்துவிடவில்லை.
காதல்
தலை குலுக்கும் போதெல்லாம்
உதிர்ந்து கொண்டே இருக்கின்றன
உவமைகள் !

coast-631925_640

உன்னைத்
தீண்ட வேண்டும் எனும்
எண்ணமே
எனக்குள்
மொட்டுகளை மலர்த்தி விடுகிறது.
தீண்டி விட்டால்
மலர்ந்தவை
உலர்ந்து விடுமோ எனும்
அச்சமும் தலை விரிக்கிறது.

coast-631925_640

நாமென்ன
இரட்டைக் குழந்தைகளா ?
உனக்கு வலித்தால்
எனக்கு
கண்ணீர் வருகிறதே.

coast-631925_640

ஒருமுறை தான்
காதல் வருமென்பதெல்லாம்
பொய்யடி பெண்ணே,
எனக்கு
புதிது புதிதாய்
காதல் வருகிறது
உன்
ஒவ்வோர் புன்னகையிலும்.

coast-631925_640

என் குறைகளைப்
பட்டியலிட்டுப் பரிகசிப்பதை விட
நம்
நிறைகளைப்
பட்டியலிட்டுப் பரிசீலிக்கலாமே ?

ஆனாலும்
காதல்
பட்டியல்களில் பயிராவதில்லையடி.
உள்ளுக்குள் உயிராவது.

coast-631925_640

உடலுக்கு வெளியே
உயிர் நின்றாலும்
உயிர் வாழ முடியும் என்பதை
நீ
விலகியபோது தான்
உணர்ந்து கொண்டேன்.

coast-631925_640

தேவதை
உனை
அன்பு செய்கிறேன்
நான் ஆத்திகன் தானே !

coast-631925_640

உயிரைப் பார்க்க முடியாது
என்றார்கள்.
நீ
தருகிறாய்
தினசரி தரிசனம்

coast-631925_640

எழுதியவர்களுக்கும்
புரியாத
ஒரே கவிதை
காதல்.

coast-631925_640

சாத்தானும்
கடவுளும்
சங்கமித்துக் கொள்ளும்
வட்டப் பாதை
காதல் தான்

coast-631925_640

நான்
சொன்ன போதெல்லாம்
நீ
நம்ப மறுத்தாய்.
ஆனாலும்
நீ சொன்னால் நான்
நம்பி விடுவேன்.
சொல்லிவிடேன் காதலை !

coast-631925_640

என்
காதலுக்குப் பதிலாய்
ஏதேனும் தர விரும்பினால்
உன்
காதலைத் தா.

கடலுக்குப் பதிலாய்
வேறு எதைத் தர இயலும்
நீ ?

coast-631925_640

உண்மைக் காதல்
என்னும்
உத்தரவாதத்துடன் தான்
துவங்குகின்றன
அத்தனைப்
பொய்க் காதல்களும்.

coast-631925_640

என்னோடு
நீ இருக்கிறாய் என்பது
தேக நிலை.
நானாகவே
நீ இருக்கிறாய் என்பதோ
தேவ நிலை.

coast-631925_640

என்
குறைகளோடே என்னைக்
காதலிப்பதாய்
சொன்னபோது
செத்துப் போனது நம் காதல்.

காதலித்தும்
எப்படிக்
குறைகள் தெரிந்தன உனக்கு ?

coast-631925_640

காதலிப்பது
குற்றம் என்கிறாய்.
சட்டம் தெரியாதா உனக்கு
குற்றம் செய்யத்
தூண்டுவதும் குற்றமடி !

coast-631925_640

காதலுக்காய்
நீ சொல்லும் பதில்கள்
கேள்விகளையே
சூடி நின்றாலும்,
நீ
திரும்பக் கேட்கும் கேள்விகளில்
பதில்கள் தான்
பொதிந்து கிடக்கின்றன.

coast-631925_640

அந்த மலைகளும்
பள்ளத்தாக்கும்
எதிரொலிக்கத் தயங்காத
வார்த்தைகளை எதிரொலிக்க
நீ
தயங்குகிறாய்.

ஆனாலும்
நான்
எறிந்து கொண்டே இருக்கிறேன்
எப்போதேனும்
எதிரொலி வருமெனும்
எதிர்பார்ப்பில்

coast-631925_640

வாழ்க்கைக்கு
நிறைய தேவைகள்.
காதலுக்கு
ஒரே ஓர் தேவை
வாழ்க்கை.

coast-631925_640

கடிகாரத்தைப் போலவே
காதலும்
நொடிக்கொரு தரம்
துடிப்பதற்கே வாழ்கிறது.

coast-631925_640

மாற்றம் நிரந்தரம்
என்றார்கள்,
காதலித்துத் தோற்றவர்கள்.
நிரந்தரமாய் மாற்றம்
என்றார்கள்
இதயம் மாற்றிக் கொண்டவர்கள்.

coast-631925_640

நாம்
சந்தித்துக் கொண்டபோது
விருப்பங்களை
விரல் மாற்றிக் கொண்டோம்.

நம் விருப்பங்கள்
சந்தித்துக் கொண்டபோது
நாம்
விலகத் துவங்கினோம்.

எதுவும்
விரும்பாமலேயே
இருந்திருக்கலாம்.

coast-631925_640

புன்னகைக்கும்
கண்ணீருக்கும்
இடைப்பட்ட தூரத்தில்
தான்
பயிராகின்றன
பலகோடிக் காதல்கள்.

coast-631925_640

நீ சொன்னதற்கும்
நான் சொல்லாததற்குமான
வார்த்தைகளுக்கு
இடையே
ஏராளமாய் கிடக்கின்றன
உண்மையின் வார்த்தைகள்.

coast-631925_640

உதடுகள் காதலில்
உரசும் வேளையில்
உடையா
மெளனம் உடைபடும்.

coast-631925_640

கனவில் கூடப்
பேசப் பயப்படும் எனக்கு
நிஜம்
எதைத் தந்துவிடக் கூடும் ?

coast-631925_640

இருட்டில் கிடக்கும்
காகம் போல
என் காதலும்.
சத்தமிடும் வரை
சாத்தியமில்லை என்றறிந்தும்
இருட்டென்னும்
பெரும் சிறகின் அடியிலேயே
அடைந்து கிடக்கிறது.
மெளனமாய்.

coast-631925_640

அந்தக் கிளி
புதிதாய் ஓர்
கூட்டுக்குள் குடிபுக
ஆசைப்பட்டு
பறந்து விட்டது.

என்
கூட்டுக்குள்
இன்னும் அந்த சிறகோசைகள்
அகலவேயில்லை.

coast-631925_640

பையில் போட்டு
கையில் எடுக்கும்
தெருவோர மாயாஜாலமாய்
காதல்.

என் மனசில் போட்டுவிட்டேன்
உன் மனசில்
எடுக்க முடிந்தால்
வெற்றி.

coast-631925_640

நீ கொடுத்த
பூக்கள்,
பரிசுகள்,
அட்டைகள்
என எல்லாம் மறந்து விட்டன.
ஆனாலும்
ஈரமாய் இருக்கிறது
கடைசியாய்
உள்ளங்கையில் நீ வடித்த
கண்ணீர்த் துளி.

coast-631925_640

காதலின் அடர்த்தி
குறையக் குறைய
குறைகளின் பட்டியல்
வீர்த்துப் பெருக்கும்.

coast-631925_640

நான் காணும்
இரவுக் கனவுகளுக்கான
பதிலை
பகலில் சந்திக்கும் போது
நீ
தருவாயானால்
அங்கே முளைக்கும்
என் காதல் நதி.

coast-631925_640

நட்சத்திரங்களை
எண்ணி முடித்தபின் உன்
விரல்களை எண்ணவும்,
நிலவை
கண்டு திரும்பியதும்
அதன் பிம்பம் காணவும்
என்னருகே
நீ இருக்க விரும்புகிறது
மனம்.
தனியாய் தரைகிளறும்
மாமர
நிலா நிழல் பொழுதுகளில்.

coast-631925_640

காதல்
உலகத்தின் அளவென்றால்
மிச்ச அளவை
எங்கே வைப்பதடி ?
பேசாமல்
உன் கண் அளவு என்று சொல்
இன்னும்
அந்தக் கிரகத்தின்
தன்மை அறியவில்லை விஞ்ஞானம்.

coast-631925_640

தொப்பலால் நனையும்
பொழுதுகளை விட
சாரலில்
கண் நனைப்பது
கவித்துவமானது.

காதலில் மட்டும்
சாரலோடு திருப்திப்பட
தெரிந்து கொள்ளவில்லை மனசு !

coast-631925_640
தோற்றுப் போகுமென்று
முதலிலேயே
தெரிந்தும் கூட
தோற்றுப் போக சம்மதிக்கும்
ஒரே தளம்
காதல் தான்.

coast-631925_640

உனக்குள்
காதல் முளை விட்டபோது
எனக்குள் தானடி
அது
கிளைகளை விரித்தது.

நீ
முளையைக் கிள்ளி விட்டாய்
இந்தக்
கிளைகளை என்ன செய்வது
நான் ?

coast-631925_640

அறிவில்லையா ?
என்கிறாய்
என் இதயத்துக்கு
மூளை இல்லை.
உன்
மூளைக்கு
இதயம் இல்லை

coast-631925_640

என்
காதல் வெளிச்சங்களின் மேல்
நீ
ஊற்றிக் கொண்டே
இருக்கிறாய்
துளித்துளியாய் இருட்டு.

எனக்கு
வெளிச்சம் தருவதை விட
இருட்டைத் துரத்துவதிலேயே
கழிகின்றன
என் நெருப்பு நாட்கள்

coast-631925_640

நீ
பிரிகிறேன் என்று சொன்னபோது
எனக்குள்
ஒரு கோடி
சர்ப்பங்கள் படமெடுத்துப்
பாய்ந்தன.

பிரிவதாய் சொன்னதாலல்ல
உன்
விழிகளில் வழிந்த
சில துளிக் காதலுக்காக.

coast-631925_640

எத்தனை
அழகென்று
சொல்லமுடியாப் பட்டியலில்
உன்
விழிகளையும் சேர்த்து விட்டேன்.

coast-631925_640

என்
சன்னலுக்கு வெளியே
பறந்து திரியும்
புள்ளினங்களை விட
என்
கண்களுக்கு உள்ளே
பறந்து திரியும்
உன் பட்டாம்பூச்சிப்
புன்னகைக்கே
வண்ணச் சிறகுகள் ஏராளம்.

coast-631925_640

சட்டையைக் கழற்றி
ஆணியில் மாட்டுவது போல
என்
கவலைகளைக் கழற்றி விட்டேன்
நீ
சிரித்தது
எனக்காய் என்பது
புரிந்த வினாடியில்

coast-631925_640

இந்த வயசில் காதலா
என்று தான்
எல்லோரும் கேட்கிறீர்கள்
அது சரி
எந்த வயதில் காதலித்தால்
ஒத்துக் கொள்வீர்கள் ?

coast-631925_640

காதல்
ஓர்
வித்தியாச நெருப்பு.
தொட்டால்
சில்லிட்டும்
விலகினால் எரித்தும்…

coast-631925_640

கொட்டப்பட்ட
காலம்
நமக்கிடையேயான
கணங்களைக் கொஞ்சம்
மூடிவிட்டன,
ஆனால்
ரணங்கள் இன்னும் அப்படியே…

coast-631925_640

காதல்
என்
கரம்பிடித்து நடந்தபோதெல்லாம்
யாரும்
அழகாய் தெரியவில்லை.

எதிர்ப்படுவோர்
அழகாய் தெரிந்த
ஓர் கணத்தில்
திரும்பிப் பார்த்தேன்
திரும்பி
நடந்து கொண்டிருந்தது
என் காதல்.

coast-631925_640

பூமி
சிலிர்த்துக் கொள்ளும்
வினாடியில்
புதைந்து போகும்
உயிர்கள் போல,

நீ
மறுத்து நடுங்கியபோது
புதைந்து போனது
என்
ஒற்றைக் காதலும்
ஏறக்குறைய
ஆறு கோடிக் கனவுகளும்.

coast-631925_640

நீ
சிரித்துக் கொண்டே
ஒரு
கவிதை வாசித்தாய்
பிரமித்துப் போய்
பார்த்திருந்தேன் நான்
அற்புதக் கவிதை அது.

வீட்டுக்கு வந்து
தனிமையில்
வாசித்தபோது தான் புரிந்தது
கவிதை
மிகச் சாதாரணம்

coast-631925_640

நீ
அருகில் இருக்கும் போது
அலைகடல்
சத்தம் கூட
மெல்ல காது குடைந்து
கடந்து போகிறது.

நீ
விலகி விட்டாலோ
காது குடையும் சத்ததிலேயே
செத்துப் போகிறேன்
நான்.

coast-631925_640

நீ
பேசுவதெல்லாம்
இசையென்று
எல்லோரையும் போல
நானும் சொல்லியிருக்கிறேன்.

இப்போது
நல்ல
இசை கேட்கும் போதெல்லாம்
நீ
பேசுவது போலிருக்கிறது
எனக்கு.

coast-631925_640

வாழ்க்கைக்குத்
தேவையான
வருவாய் இல்லையென்றே
பல
காதல்கள் பிரிக்கப் படுகின்றன.

பின்
அவை
பணத்தை எண்ணிக் கொண்டும்
இழந்த காதலை
எண்ணிக் கொண்டும்
தேவையான வாழ்க்கையைத்
தொலைத்து விடுகின்றன

coast-631925_640

பொங்கல்

0

எந்தையும் தாயும்
சிந்தையில் தாங்கி
பொங்கிய தையே வா.

அவர்
சிந்திய சிரிப்பின்
தங்க முலாமில்
இயங்கிய தையே வா.

0

வாங்கிய காற்றும்
ஏங்கிய நாற்றும்
பொங்கிய தையே வா.

சிறு
முற்றம் முழுதும்
சுற்றம் சூழ
ஊற்றிய தையே வா.

0

ஞாயிறு வானில்
தோன்றிய நேரம்
பொங்கிய தையே வா.

இனி
எங்கள் சோகம்
தூங்கிட வேண்டும்
தென்றல் தையே வா.

0

செங்கல் தேசம்
எங்கள் தேசம்
பொங்கிய தையே வா.

நீ
பொங்கிப் போவது
தங்கிட வேண்டும்
புன்னகைத் தையே வா

0

தமிழ்ப் புத்தாண்டு…

தமிழா….

இதோ
உனக்கு
இன்னுமோர் புத்தாண்டு.

திரைப்பட வெளியீடுகள்
மட்டும் தேடி
இந்தப் பகலை
எரித்து விடாதே.

தள்ளுபடிக் கடைகளின்
வாசலில்
இந்த நாளை
தள்ளி நகர்த்தாதே.

இந்த
ஒருநாள் விடுமுறை
தூக்கத்துக்காய் வழங்கப் பட்ட
துக்க தினமல்ல.

உன்
சோம்பேறித் தனத்தை
சொறிந்து கொள்ளக் கிடைத்த
நக நாளும் அல்ல.

இது,
உள்ளொளிப் பயணத்துக்கான
ஒரு நாள்.

ஒரே ஒரு கேள்வி
உன்னையே கேட்டுப்பார்,
தாண்டிப் போன வருடத்தில்
தமிழனாய் தான்
இருந்தேனா என்று.

துக்கவெள்ளி

மரச் சிலுவையில்
மனிதாபிமானம்
அறையப்பட்ட நாள்.

பூப் பூத்த குற்றத்துக்காய்
பூச் செடிக்கு
தீச் சூளை பரிசு.

பாதைகளை செதுக்கியதற்காய்
பாதங்களுக்கு
மரண தண்டனை.

சுட்டது என்பதற்காய்
சூரியனுக்குச்
சிறைச்சாலை.

அதெல்லாம் இருக்கட்டும்.
யாரிந்த நாளை
துக்க தினம் என்பது ?

மடியாத விதைகள்
ஒற்றை மணிதான்.
மடிந்த பின்பு தானே
பலமடங்காய் பரிமளிக்கும் !
விதைப்புக்காய் யாரேனும்
அழுவீர்களா ?

அலைந்து கொண்டே
இருந்தால்
மேகங்கள் மேகங்களே.
விழுந்தால் தானே
வாழ்விக்கும் மழை !
மழைக்காக மகிழாமல்
அழுவீர்களா ?

சமத்துவம் போதித்த
தேவன்
மரணத்தில் கூட அதை
பின்பற்றியது சரிதானே.
சரியான ஒன்றுக்காய்
தவறாமல் அழுவீர்களா ?

முற்றுப் புள்ளியென்ற
ஒற்றைப்புள்ளிதானே
ஆக்கிய வாக்கியத்தை
முழுமையாக்கித் தருகிறது!
முழுமைக்காய் நீங்கள்
முக்காடிட்டு அழுவீர்களா ?

தயவு செய்து
இதை
துக்க தினம் என்று
பிரகடனப் படுத்தாதீர்கள்.

இது,
விண்ணகத்தின் முளை
மண்ணில் விழுந்த நாள்.

அடையாள அழுகைக்காரரிடம்
இயேசுவே சொல்கிறார்.

எனக்காக அழவேண்டாம்.
உங்களுக்காகவும்
உங்கள்
பிள்ளைகளுக்காகவும்
அழுங்கள்.

கவிதை : சுதந்திரம்

அடிமை வாழ்வை
அனுபவித்தவரைமட்டுமே
உச்சிக்குக்
கொடி ஏற்றி மகிழச் செய்யும்
விழா இது.

வெயிலின் முந்தானை
மூடாதவர்க்கெல்லாம்
இந்த
நிழலின் துண்டு
வியர்வை துடைக்காது தான்.

தோட்டத்தில்
கனியில்லை என்ற
கவலை தான் நமக்கு,
தோட்டமே இல்லையென்ற
கவலை இப்போது இல்லை.

இன்று இருப்பதெல்லாம்
எல்லைப் பிரச்சனைகள் தான்,
அந்த
எல்லை கூட இல்லை
என்ற பிரச்சனை இல்லை !.

விரல்களை பரிசளித்த
சுதந்திர வீரரின் பரம்பரை நாம்.
இன்னும்
நகத்தின் அழுக்கெடுக்கவும்
பழகிக்கொள்ளவில்லை தான்.

ஆனாலும்,
அடிமை லாடங்களை
கழற்றிவிட்டு
சுதந்திரக் காலணிகளைத் தானே
அணிந்துள்ளோம்.

உன்னைச் சுற்றியும்
என்னைச் சுற்றியும்
இருப்பவை எல்லாம்
சுண்டெலித் துளைகள் தான்.

நாம் தான் அவை
சிங்கத்தின் குகைகள் என்று
சமீபிக்காது இருக்கிறோம்.

மற்ற நாளைய
தேகச் சிந்தனைகளை
இந்த
ஒரு நாளைய
தேசச் சிந்தனை கொஞ்சம்
தூரமாய் வைக்கட்டுமே.

வறுமையின் இடுப்புகளுக்கு
நாம் தரும்
ஒவ்வோர் கைக்குட்டையும்
நாளைய பாரதத்தின்
நிர்வாணம் மறைக்கும்.

கிளிகளை
தானியங்களில்லா தேசத்திலல்லவே
திறந்து விட்டது !
ஆறுகள் கூட
புனிதமாய் ஊறும் பூமியிலா
வறுமையும் கூடவே உற்பத்தியாவது ?

நிந்தையின் மேடையிலிருந்து
இந்தியாவை இறக்கி
வந்தனை செய்வோம்.
அதற்காய் இன்றேனும்
சிந்தனை செய்வோம்.

இறக்க விடுவோம்
வறுமைச் செடி.
பறக்கவிடுவோம்
சுதந்திரக் கொடி.

0

சிந்தையில் தை.

இதோ
தை மாதக் குதிரையில்
வருகிறது திருவிழா.

வாசல்களே,
உங்கள்
குப்பைகளைத் துரத்தி
கோலத்தின் முத்ததுக்காய்
குளித்துக் காத்திருங்கள்.

சுவர்களே
உங்கள் அழுக்கு ஆடைகளை
சுண்ணாம்பு
வேட்டிகளால்,
சுற்றி மறையுங்கள்.

கொட்டில் மாடுகளே
வாருங்கள்,
உங்கள் தொட்டில்
முற்றத்துக்கு மாற்றப்பட்டிருக்கிறது.

புதிய பானைகளே
பொறுத்திருங்கள்,
உங்கள் உள்ளம் பொங்கி வழிய
இதோ
நாள்காட்டிகளும்
பட படக்கின்றன.

வயல்காற்றே வாருங்கள்
எங்கள்
வியர்வையின் ஈரத்தை
உணவின் சாரமாக மாற்றியது
நீங்கள் தான்.
திண்ணையில் வந்தமருங்கள்.

பூமித் தாயே
பெருமிதம் கொள்,
நீ உமிக்குள் ஒளித்து வைப்பதை
இன்னும் எங்கள்
கணிணிக் கூடங்களால்
தயாரிக்க இயலவில்லை.

எல்லோரும் வாருங்கள்,
மனம் பொங்க மகிழுங்கள்
இது
தமிழர் கலாச்சாரத்தின்
தனி அடையாளம்.

அறுவடையின் ஆனந்தத்திலும்,
வறுமையின் வேதனையிலும்,
நன்றி மறக்காத
என் தமிழ்த் தலைமுறையின்
தன்மான அடையாளம்.

கலாச்சார வேர்களை
ஆழ உழுது வை.
வயலில்லையேல் செயலில்லை
என்பதை
சிந்தையில் தை.

இதோ
வந்து விட்டது தை.

0

கவிதை : வயதானவர்களின் வாழ்க்கை

தலைப்புச் செய்திகளை
மட்டுமே
அவசரமாய் மேய்ந்து வந்த
கண்கள்,
வரி விளம்பரங்களையும்
விடாமல் படிக்கும்.

தொலைக்காட்சியில்
வானிலை அறிக்கை வருகையிலும்
விரல்கள்
ரிமோட் தேடாது.

ஃபேஷன் சானலின்
எண் மறந்து போகும்
நியூஸ் சேனல் எண்
நினைவில் நிற்கும்.

அதிகாலை மூன்றுமணி
தூங்கப் போகும்
நேரமென்பது மாறி,
தூக்கம் வராமல்
எழும்பும் நேரமென்றாகும்.

இந்தக் கால இசை
சத்தம் என்று
சத்தமாய்ப் பேசும்.

இளமைக் கலாட்டாக்கள்
தவறுகளே என்பது
தெரியவரும்

பேசும் போதெல்லாம்
அறிவுரை முறைக்கும்
தத்துவம் தெறிக்கும்

தூங்கும் முன்
மடித்து வைக்கும்
புத்தகத்தில்
ஆன்மீக வாசனை வீசும்.

க‌விதையும், அழகும்

எல்லா கவிதைகளும்
அழகாக
இருக்க வேண்டியதில்லை.

பிரசவத்தின் வலியை
சிரித்துக் கொண்டே சொல்வதும்,

சிரிக்கும் குழந்தையை
அழுது கொண்டே அறிவிப்பதும்
சாத்தியமில்லை.

குருதிப் போரையும்
கண்ணீர்ப் பூவையும்
ஒற்றைச் சாடிக்குள்
சொருகி வைக்கவும் முடிவதில்லை.

பேனாவும்
காகிதமும்
விரலும்
மாறுவதில்லை தான்.
வலிகளும் வரிகளும்
மாறி மாறித் தானே வருகின்றன.

எல்லா கவிதைகளும்
அழகாக
இருக்க வேண்டியதில்லை.

கவிதைகளாய்
இருந்தால் போதும்.

சன்னலுக்கு வெளியே கவிதைகள்

சன்னலோர
ரயில் பயணம் ரம்மியமானது.

தண்டவாளத்தில்
நீச்சலடித்து
முன்னேறும் ரயிலும்,
பின்னோக்கிப் பாயும் இயற்கையும்,

அருகிருக்கும்
தண்டவாளத்தின் மேலமர்ந்து
கூடவே ஓடிவரும்
வெளிச்சமும்,

பொத்தாம் பொதுவாக
கையாட்டிச் சிரிக்கும்
குதூகலக் குழந்தைகளும்,

தூரத்துக் குளத்தில்
வெட்கத்தை அலசிக் காயப்போடும்
கிராமக் குயில்களும்,

ரயில்வே கேட்டில்
பரபரப்புகளுடன்
பார்த்திருக்கும் வாகனக் குரல்களும்,

வெளியே விரிந்திருக்கும் புத்தகம்,
யதார்த்தத் திரைப்படம்…
என
சன்னலோர ரயில் பயணம்
ரம்மியமானது.

மிருக காட்சி சாலைக்குள்
பயணித்தல் போல
இது
மனித காட்சி சாலைப் பயணம்.

சர்வத்தையும் நிராகரித்து
கண்களில் டார்ச் அடிக்கும்
ஸ்மார்ட்போன் வலைகளில்
பூச்சியாக் கிடக்கின்றனர்
டிஜிடல் பயணிகள்.
·

சேவியர்