உன் பார்வைகள்

 

Image result for negotiationபன் முனைத் தாக்குதல்
பரம நிச்சயம்,
ஆனாலும்
பயப்படாமல் அவிழ்த்து வை
உன் கருத்துக்களை.

ஒரே இடத்தில்
சுற்றிக் கொண்டிருக்க
நீயொன்றும்
ராட்டினமல்ல,
அச்சையும் கூடவே
அழைத்துச் செல்லும் சக்கரம்.

மூடி வைக்கும் கேள்விகள்
மூச்சிழந்த சடலங்கள்.
கேட்டு வைத்தால் மட்டுமே
அவற்றுக்கு
உயிர்வரும் சாத்தியமுண்டு.

நீயாகவே துவங்கு,
உனக்கான
கல்லறை தவிர
மற்ற அனைத்தையும்
நீயே
கட்டியெழுப்பத் துவங்கு.

பயம் என்னும் இருட்டை,
நீ
குகையைக்குள் இருந்து,
தயக்கத்தைத்
தின்று கொண்டே
துரத்த முடியாது.

குற்றம் சொல்லப்படாத
யாருமே
வரலாறுகளில்
குறித்து வைக்கப் பட்டதில்லை.

மலை இருக்கிறது
என்று நகர்பவர்களை விட
அதனடியில்
புதையல் இருக்கிறதா என
பரிசோதிப்பவர்களுக்கே
வாழ்க்கை
ஆச்சரியத்தை
அடுக்கி வைத்திருக்கிறது.

பன் முனைத் தாக்குதல்
பரம நிச்சயம் தான்.
ஆனாலும்
பயப்படாமல் அவிழ்த்து வை
உன் கருத்துக்களை.

*

Advertisements

விரல்களே விளக்குகள்

Image result for nail in wall
எதிர்பாராத
நிகழ்வுகளின் குவியல்,
ஒவ்வோர் எதிர்பார்ப்புகளுக்குமிடையே
முளைத்து வளரும் எதிர்ப்புகள்,
நெருங்க நெருங்க
விலகிச் செல்லும்
தொடு வான இலட்சியங்கள்.
இவற்றின் கலவை தான் வாழ்க்கை !

ரோஜா மேல் பனித்துளி அழகுதான்
ஆனால்
வரப்புகளின் தண்ணீ­ர்தானே வாழ்க்கை.
கனவுகளை
இரவுகளுக்கு ஒத்திவைத்துவிட்டு
நிஜங்களுக்கு முதுகெலும்பு முடைவோம்.

காதல் அழகுதான்,
கவிதை அழகுதான்.
ஆனால்
வறுமையின் அமிலக்குழிக்குள்
வயிற்றுத் தாகம் தானே
அருவியாகிறது ?

மீன்கள் பிடித்துப் பிடித்து
மீந்துபோன வாழ்வில்
மிச்சத்தின் செதில்கள் மட்டுமே.
போதும்.
மீன்கள் சேகரிப்பது தேவை தான்
ஆனாலும்
தூண்டில்கள் தயாராக்குவோம்.

எத்தனை நாள் தான்
ஒற்றைத் தெரசாவும்,
ஒரு காந்தியும் கொண்டே
வரலாறு நகர்த்துவது ?
நூறு கோடி மக்களில்
பெரும்பாலானோர்க்கு
இன்னும் பெயரிடப்படவில்லையே !!!

வெற்றிகளின் பாதையில்
தோல்விகளும் படிக்கட்டுகளே.
தோல்வியின் பாதையில்
வெற்றிகள் கூட படுகுழிகளே…
நமக்குத் தேவையான
முதல் வெற்றி
எங்கே தோல்வியடைகிறோமெனும்
தேடலில் தான்.

கதவுகள், ஜன்னல்கள் எல்லாம்
திறந்துதான் கிடக்கின்றன.
நாம் தான்
சுவரில் அறையப்பட்ட
ஆணிகளாய் இருக்கிறோம்.
*

இன்று போய், நாளை வா !

 

Related image‘நாளை என்பது
நம்பிக்கையின் ஆணிவேர்.
உழைப்புக்கும் உயர்வுக்கும்
அடிப்படை
நாளை எனும் நம்பிக்கை தான்.

நாளை என்பது இல்லையென்றால்
உலகம்
வியர்வையை வெறுக்கும்.

நாளையில் கொண்ட
நம்பிக்கையில் தான்
சிட்டுக் குருவியும் ஆலமரத்தின்
விழமறுக்கும் விழுதுகளுக்கிடையில்
கூடு கட்டுகிறது.

மேகவானத்தின் மேற்குப் பக்கம்
இருளுக்குள் விழுந்து விட்டாலும்
நாளை யை நம்புகிறது
அந்த
கீழ் வானத்தின் கிழக்கும் பக்கம்

நாளையின்
நம்பிக்கை வற்றி விட்டால்
அறுவடை என்பதன் அர்த்தம் மறந்து
விதைகளின் வினியோகத்தை
வயல்களே வெறுக்கும்.

கல்விக் கூடங்களில்
பல்கலைக் கழகங்களில்
நாளைய கனவுகளில் தானே
நிகழ்காலம் நகர்கிறது.

நாளை என்பதன்
நம்பிக்கை தொலைத்தால்
மானிட வர்க்கத்தின் பக்கத்தில்
சோம்பல் மட்டுமே மிச்சமாகும்.

நீலக் கடலின் நிறம் பிரித்து
அருவியில் கலக்கும் கனவல்ல.
நாளை என்பது
அடுத்த அடி எடுத்து வைக்க
பாதம் தேடும் பயிர்ச்சிக் களம்.

இதயக் காயம் வலிக்கும் போதும்
தோல்விக் கணைகள் தைக்கும் போதும்
வானம் பார்க்கும் வயல் காடாய்
மனம் தேடுவதும் நாளைகளைத் தான்.

அங்கீகாரங்கள் மறுக்கப்பட்டு
அங்கிகள் கூட அவிழ்க்கப் பட்டு
அங்கலாய்ப்புக்களில் முடியப்படும்
நிராயுதபாணிகள் நம்புவதும்
நாளைகளைத் தான்.

இன்றைய சோகங்களின்
ஈரம் துடைப்பது
நாளை எனும்
நம்பிக்கைக் கைக்குட்டை தான்.

நம்பிக்கை மேகத்தைக் கலைக்கவேண்டாம்
அது குளிர் உறிஞ்சிப் பறக்கட்டும்
நட்டு வைத்த நம்பிக்கை நாற்றுக்கள்
நாளை ஈரம் பெறும்.

நம்புங்கள்.
நாளை என்பது நிஜம்
நீயும் நானும்
காலூன்றி நிற்கும் இன்று கூட
நேற்றைய நாளை தான் !!!

குறைகளல்ல அவை

 

Image result for smile pencil artநீ
அழகாக இல்லையென்று
யாரேனும் சொன்னால்
அழ ஆரம்பிக்காதே
பிறர் மனதில்
பொறாமை விளைவிக்க மாட்டேன்
என்று
பெருமிதம் கொள்

0

நீ
உயரமாய் இல்லை என்று
இகழ்ந்து பேசினால்
உடைந்து போகாதே.
உயர்வுக்கும் உயரத்துக்கும்
இம்மியளவும் சம்மந்தமில்லை
என்று
இன்னொருவருக்கு உணர்த்த
உனக்கொரு வாய்ப்பென்று உணர்ந்து கொள்.

0

நீ
கருப்பு என்று யாராவது
கிண்டலாய் சொன்னால் கலங்காதே !
அழகு நிலைய அறைகளுக்குள்
அடைபட்டும் விடாதே.
நிறத்தை மூலதனமாக்கி
நிலத்தை வென்றவர் யாருமில்லை
என்பதை நினைவில் கொள்.

0

நீ
முட்டாளென்று யாரேனும் சொன்னால்
உதடு வெடிக்க கோபப் படாதே
மெதுவாய் ஒரு
புன்னகை சிந்து…
பிரபஞ்சத்தின் பெருமை
பொறுமை என்பதைப் புரியவை !!!

0

உன்
உண்மை அன்பை யாரேனும்
உதாசீனம் செய்தால்
உருகி உருகி தொலைந்து போகாதே
உள்ளம் கற்க
உனக்கொரு வாய்ப்புக் கிடைத்ததாய்
உவகை கொள்.

*

தொலைந்து போன ஒருவன்..

Image result for mask manஉங்களால்
புறக்கணிக்கப் படுவேனோ
எனும்
பயம் எனக்கு.

அதனால் தான்
என்
வெள்ளைச்சிறகுகளுக்கு
உள்ளே இருக்கும்
கழுகுக் கால்களை
காட்ட மறுக்கிறேன்.

எனக்குள் வலி வருமோ
எனும் கிலியில் தான்,
என்
நிஜத்தின் நிழலைக் கூட
உங்கள்
விழி விழா தேசத்தில் தான்
விழ வைத்துக்
கொண்டிருக்கிறேன்.

புன்னகைப் பனிக்கட்டிகளை
என்னிரு உதடுகள்
ஏந்திப் பிடித்திருந்தாலும்,
சில
எரிமலைச் சிந்தனைகள்
உள்ளே எரிந்துகொண்டு தான்
இருக்கின்றன !

எப்போதேனும் காட்டவேண்டும்
என்
உண்மை முகத்தை,
போலித்தனமில்லா
ஓர்
நண்பனிடமாவது !.

அதற்கு முன்
தேட வேண்டும் !
எத்தனை முகமூடிகளுக்குப் பின்
என் முகம்
முடங்கிக் கிடக்கிறதென்று !.

தொடர் தோல்விகள்

 

Image result for happy man

உனக்கான நாள்
வந்தே தீரும்

உன்
தோட்டங்களின் மீது
மழை கூட
பொழிய மறுத்து
பொய்த்துப் போகிறதாம்,

உன் தாவரங்களை
மட்டுமே
கதிரவனும்
தவிர்க்கிறானாம்,

நீ
இட்ட விதைகளை
பறவைகள்
வந்து
கொத்திச் செல்கின்றனவாம்,

உன் தூண்டில்களை
மீன்கள்
அருமையாய்
திருடிச் செல்கின்றனவாம்,

நீ
போகுமிடமெல்லாம்
உனக்காய்
தோல்விகள் மட்டுமே
தோண்டப்பட்டிருக்கின்றனவாம்.

கவலைப் படாதே,
உனக்கான நாள்
வந்தே தீரும்.

மழை இல்லா மண்ணும்
கதிர் விழா தேசமும்
நம்
பிரபஞ்சத்தில் உண்டு.

தோல்விகளின் முடிவு
வெற்றியில் விடியும்,

பறவையின் எச்சம்
பல நேரம்
பழ மரங்களை தருவதில்லையா ?

உன் மேல்
போர்த்தப் படுபவைகளை விட
உன்னுள்
ஆழ்ந்திருப்பவையே
அவசியம் உனக்கு !

ஐந்தாம் வகுப்பு நண்பன்.

 

Image result for two friends

ஆரம்பப் பள்ளியில்
என்னோடு கூடவே இருந்தான்
பட்டன் அறுந்து போன
சட்டையோடு
ஒரு நண்பன்.

ஆசிரியர் மேஜையில்
சாக்பீஸ் திருடினாலும்,
பள்ளித் தோட்டத்தில்
கொய்யா திருடினாலும்
பாதி தர தவறாதவன்.

வீட்டுப் பாடங்களை
எழுத மறந்து போன
நாட்களில் எல்லாம்,
ஆசிரியர் வரக்கூடாதெனும்
என்
பிரார்த்தனையில் தவறாமல்
அவனும் பங்கெடுப்பதுண்டு.

‘குளமாங்கா’ உடைத்துத் தின்றும்,
கடலை மிட்டாய்
கடித்துச் சிரித்தும்,
புன்னை மரத்தடியில்
புன்னக்காய் பொறுக்கிக்
கோலி விளையாடியும்,
எங்கள்
முதல் ஐந்தாண்டுக் கல்வி
கரைந்தே போயிற்று.

பிரியவே முடியாதென்றும்
உடையவே கூடாதென்றும்
நான்
கங்கணம் கட்டிக் கொண்ட
முதல் நண்பன் அவன்.

பின்,
அந்த மேய் மாத
வெயில் விடுமுறைக்குப் பின்
நான்
ஆறாம் வகுப்புக்கு சென்றபோது
அவன் நினைவுகள் மட்டும்
அவ்வப்போது வந்து சென்றன.

அவன் வீட்டுக்கும்
என் வீட்டுக்கும்
சில கிலோமீட்டர் தான்
தூரம்.
அப்போது.

நாங்களோ வெவ்வேறு திசையில்
வெகுதூரம்
நடந்திருந்தோம்.

ஆயிற்று
இருபத்து நான்கு வருடங்கள்.

இப்போது பார்த்தால்,
‘மணி என்னாச்சு’ என்று கேட்டு
நகரக் கூடும்.
பரிச்சயமில்லாத
புது முகம் கண்டு.

நண்பன்

Image result for man sitting sad

ஒரு காலத்தில்
அவன் என்
பிரியத்தின் பிரதிநிதி
நண்பன் என்னும் ஒற்றை வார்த்தைக்குள்
திணிக்க முடியாத தோழன்.

என் பள்ளிக்கூட நாட்களின்
பல்லாங்குழிச் சினேகிதன்.

தவளைக் குளத்தில் நீச்சலடித்து,
தூண்டில் நுனியில் மண்புழு சொருகி
ஓடைக்கரையில் மீன் பிடித்து,
அணில் மேல் கோடு வரைந்தது யாரென்று
விவாதம் செய்யும் பொழுதுகள் வரை
என் விரல் தொட்டே நடந்தவன்.

ஒரு
விடலைப்பருவத்தின் விளங்காப் பொழுதில்
காரணமே இல்லாமல் சண்டையிட்டோம்.

முகம் இறுக்கி கரம் முறுக்கி
முடிச்சிட்டு முடிச்சிட்டு
இருட்டுக்குள் தடுக்கி விழுந்த நிழலாய்
நட்பு நுனி தொலைந்தே போயிற்று.

கோபத்தின் கொடுக்குப்பிடிக்குள்
எங்கள் நெருங்கிய நேசத்தின்
தண்டுவடங்கள் உடைபட்டுத் தொங்கின.

ஒரு படி கீழே இறங்கி
நான் பேசியிருந்தால்
ஒரு மாடி உயரம் அவன் இறங்கியிருப்பான்.
அந்த பச்சைமர ஆணித்தடம்
வெட்டுத்தோற்றத்தில் கட்டாயம்
வெளிப்பட்டிருக்கக் கூடும்.
ஆனால் பேசவில்லை.

வாலிபத்தின் சாலை முடிந்து
நடுவயதின் சந்தும் முடிவுற்று
முதுமையின் ஒற்றையடிப்பாதை வரை,
அவனோடு பேச விடவில்லை
பாழாய்ப்போன இந்த வறட்டுக் கொரவம்.

யுகத்தைக் கிழித்துக் கொட்டிய
என் குப்பைக்கூடையில்
என் ஆணவத்தின் அணிகலன்கள்
இன்று அறுந்து கிடக்கின்றன

என் நினைவுகளிடையே பீறிட்டுக் கிளம்பும்
இன்றைய நேசத்தின் ஓரிழை
நேற்று மாலையேனும் கசிந்திருந்தால்,
என்
பால்யகால பச்சைக்கிளைகளுக்கு
அவனோடு ஒருமுறை பறந்திருக்கக் கூடும்.

நேற்றிரவு
மரணம் அவனைச் சந்திக்கும் முன்
ஒருமுறையேனும் அவனோடு அழுதிருக்கக்கூடும்.

 

நீயும்…. நானும்…

Image result for lovers

உனக்கும் எனக்கும் ஒரே வயது
இருவருக்குமாய் சேர்ந்து
உள்ளுக்குள்
இருப்பது கூட ஒரே மனது தான்.

நான் எழுதி முடிக்கும் கவிதைகளை
நீ தான்
முதலில் படிக்க வேண்டுமென்று
முதல் வரி எழுதும் போதே முடிவெடுப்பேன்.

என் வீட்டுத் தொலைபேசி
ஊமையாய் இருக்கும் போது
உன்
தொலை பேசி பேசுவதில்லை.

ஒரே குடையில்
மழைக்கு ஒதுங்கியதுண்டு,
ஒரே ஓடையில்
நனைந்து கரைந்ததுமுண்டு.

உன்னோடு பேசியதில்
எனக்குள்
மறைக்கப்பட்ட பக்கங்கள்
குறைக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

எப்போதுமே
நட்பு என்னும் விமானத்திலிருந்து
வெளியே குதித்ததில்லை நான்..
நீயும் தான்.

உங்களுக்குள்ளே என்ன என்று
எங்களுக்குத் தெரியுமென்று
தங்களுக்குள்ளே தர்க்கமிடும் மக்களிடம்
விளக்கவுரை சொன்னதில்லை
நீயும்.. நானும்.

காதலெனும் வலை கொண்டு
நம் கால்களை
நாமே கட்டிக் கொண்டதில்லை.
சிலந்தி வலைகளில் சிக்கிக் கொள்ளாத
கானகமாகவே இருக்கிறோம்.

இல்லை என்று நாம் சொன்னதற்கு
ஆம் என்ற அர்த்தம் இருந்ததில்லை.
மொழி பெயர்ப்பிலோ
பேசும் விழி பெயர்ப்பிலோ
பொருள் குற்றங்கள் புரிந்ததில்லை நாம்.

பனிக்கட்டிகளைத்
தின்னத்தந்தாலும்
தீக்கோழிகளாகவே திரிகிறோம்,
தீ மிதிக்கச் சொன்னவர்களுக்கெல்லாம்
சின்னச் சிரிப்பொன்றையே
சலுகையாய் சரித்திருக்கிறோம்.

எந்தப் பருவங்களிலும் நமக்குள்
நட்பின் பருவ மழை பொய்த்ததில்ல.
எந்த பருவ மழையும்
நம் எந்தக் கரையையும் கரைக்கவுமில்லை.

காலை வணக்கம் சொல்லித் துவங்கும்
என் பொழுது,
இரவு வணக்கம் நீ சொன்ன பின்பு தான்
மெல்ல மெல்ல மறையத் துவங்கும்.

காதலுக்குள் வலி கலந்தே இருக்கிறது.
நட்போ
நிழலைக் கூட
வலி கொள்ள விடுவதில்லை.

நட்பின் கடைசி நிலை காதல் தானாம்.
அப்படியென்றால்,
கடைசி நிலையே வேண்டாமென்று தான்
கைகோர்த்து வேண்டிக் கொள்வோம்.
நீயும்… நானும்.

ஓர் தாயின் கடிதம்.

Image result for south indian pregnant painting

 

 

என்
பரவசப் படிக்கட்டுகளில்
பனிக்கட்டியாய்
உறைந்த என் மழலையே.

இப்போதெல்லாம்,
என்
விரல்களின் முனைகளில்
நகங்களுக்குப் பதிலாய்
வீணைகள் முளைக்கின்றன.

என்
கண்களுக்குள்
புதிதாய் சில
கருவிழிகள் உருவாகின்றன.

புலரும் காலைகளும்,
நகரும் மாலைகளும்
உன்
புன்னகை விரிப்புகளில் தான்
பயணிக்கின்றன.

உன்
சின்னச் சின்ன அசைவுகளில்
தான்
என் கவிதைக் கனவுகள்
பிரசுரமாகின்றன.

என் உயிரின் நீட்சி,
உன் வரவின் ஆட்சி.

என்னிடம்
வார்த்தைகள் இல்லை.
மலர்க் கண்காட்சிக்குள்
விழுந்து விட்ட
பூப் பிரியை யாய்
பொழுதுகள் உலர்கின்றன.

ஒவ்வொர் நாளும்
என்
கனவுகளின் கதவுகள்
அகலமாய் திறக்கின்றன.

மனசு மட்டும்
கைகளில் இறங்கி வந்து
வயிறு தடவிப் பார்க்கிறது.

நெருங்கி வரும்
உன்
ஜனன நாளை.